“அப்பிடியா?”
“ஆமா. நீங்க என்னை பார்த்த பார்வைல, எனக்கு ரெண்டு விஷயம் செரிஞ்சிது. ஒன்னு நீங்க ரொம்ப நல்ல பையன், என்னை கஷ்டப்படுத்த மாட்டீங்க, என் விருப்பம் இல்லாம என்னை எதுவும் செய்ய மாட்டீங்க. இன்னொன்னு . . .”
“இன்னொன்னு என்ன அம்மா?”
அவள் சற்று வெட்கப்பட்டு தலையை குனிந்து கொண்டு, ” உங்களுக்கு என்னை ரொம்ப பிடிச்சு போச்சுன்னு தெரிஞ்சிது. முதல் நாள் நீங்க என் உடம்ப வெச்ச கண்ணு வாங்காம பார்க்கும்போதே, கண்டிப்பா அன்னிக்கு ராத்திரியே என்கிட்ட வருவீங்கன்னு எதிர்பார்த்தேன். ஆனா நீங்க நாலு நாள் கழிச்சு தான் வந்தீங்க.”
நான் இப்போது அவளுடைய வயிற்றில் இருந்த கையை அவளுடைய மார்பில் வைத்தேன். என் சிறிய கைக்குள் அடங்காமல் முற்றிய தேங்காயை போல் தொங்கிக்கொண்டிருந்த அவளுடைய முலைகளில் ஒன்றைப் பிடித்து ஜாக்கெட்டோடு சேர்த்து அமுக்கினேன். அவள் அப்போது என்னை ஏறிட்டு பார்த்து, “ஆனாலும் எனக்கு கொஞ்சம் வருத்தமாக இருக்கு தம்பி.” என்றாள்.
நான் ஒரு நொடி அவளை அமுக்குவதை நிறுத்திவிட்டு, “என்ன வருத்தம்?”
“நான் இங்க இருக்குற மேனேஜர் கண்டிப்பா என்னைவிட வயசுல சின்னவராதான் இருப்பாருன்னு எதிர்பார்த்தேன். ஆனா நீங்க ரொம்ப சின்ன பையன். அதுதான் எனக்கு கொஞ்சம் கஷ்டமா இருக்கு. நான் இப்பிடி உங்க கூட ஒத்துழைக்கிறது உங்க எதிர்காலத்துக்கு நல்லது இல்ல. இதனால நாளைக்கு உங்களுக்கு எதுவும் பிரச்சினை வந்துருமோன்னு தான் எனக்கு வருத்தமா இருக்கு.” என்று என் முகத்தை பார்த்தபடி சொன்னாள். அவள் முகத்தில் உண்மையிலேயே சோகம் தெரிந்தது.
நான் இதற்கு என்ன பதில் சொல்லலாம் என்று சில நொடிகள் யோசித்தேன். பிறகு “இங்க நடக்கிற எதுவும் வெளிய தெரியாதும்மா. அதை நினைச்சு நீங்க பயப்படாதீங்க.” என்றேன்.
“எனக்கு என்னை நினைச்சி எந்த பயமும் இல்ல தம்பி. என் புருசன் இறந்த நாள்ல இருந்து, இந்த உலகம் என்னை கண்டபடி எல்லாம் பேசிட்டு தான் இருக்கு. அது எனக்கு பழகிப்போச்சு. ஆனா நீங்க வாழ வேண்டிய பையன். என்னால உங்க வாழ்க்கை பாழாகிட கூடாது. அதனால் நீங்க கொஞ்சம் கவனமா இருங்க. மத்தபடி என்னால, என் உடம்பால உங்களுக்கு ஏதாவது சந்தோஷம் கிடைச்சா, எனக்கு அதுல எந்த பிரச்சனையும் இல்ல.” என்று சொல்லிவிட்டு மீண்டும் சிரித்தாள்.
நான் அப்போதுதான் மீண்டும் என் கைவேலைகளை தொடர்ந்தேன். மெல்ல சிரித்துவிட்டு, “நீங்க எனக்கு எல்லாத்தையும் கத்து கொடுப்பீங்களா?” என்று கேட்டேன்.
“கத்து கொடுக்கிற அளவுக்கு எனக்கு எதுவும் தெரியாது தம்பி. எல்லாம் மறந்து போச்சு.” என்று சொல்லிவிட்டு, எழுந்து பாத்திரங்களை கழுவச் சென்றாள். நான் சற்று நேரம் அவளைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன், பிறகு எழுந்து அவள் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, “நான் கொஞ்சம் சுத்திட்டு வர்றேன்.” என்று சொல்லிவிட்டு வெளியே சென்றேன். அதன் பிறகு கிட்டத்தட்ட இரண்டு மணிநேரம் நான் வெளியே சுற்றிக்கொண்டு இருந்தேன். பங்களாவின் பின்பக்கம் இருந்த சிமெண்ட் பெஞ்சில் அமர்ந்து பாட்டு கேட்டுக்கொண்டு இருந்தேன்.
சாப்பாட்டு நேரம் மீண்டும் திரும்பி வந்தேன். வேணி அம்மா சாப்பாட்டை டேபிளில் வைத்துவிட்டு தயாராக காத்திருந்தாள். அவளுடைய சேலை இன்னும் இறங்கியே இருந்தது. இருவரும் ஒன்றாகவே அமர்ந்து சாப்பிட்டோம். சாப்பிட்டு முடித்ததும், நான் சென்று கட்டிலில் காத்திருந்தேன். உடைகளை களைந்து விட்டு, நிர்வாணமாக கம்பளிக்குள் படுத்துக்கொண்டேன். சமையல் அறையில் வேலைகளை முடித்துவிட்டு வேணி அம்மா சற்று நேரம் கழித்து வந்தாள். கட்டிலில் எனக்கு அருகில் வந்து படுத்துக் கொண்டாள்.