திலீப்புடன் ஆட்டம் போட்டதில் கோகிலா கர்ப்பமானாள். திலீப்பிடம் சொல்லி அவனையே திருமணம் செய்துகொள்ளலாம் என்று அசட்டையாக இருந்துவிட்டாள். திலீப் தொடர்ந்து கல்லூரிக்கு வந்துகொண்டிருந்ததால் அவள் கவலையில்லாமல் இருந்தாள். 5 மாதம் ஆனதும், திலீப்பிடம் சர்ப்ரைஸாக சொல்லலாம் என்று நினைத்தாள். திரைமறைவில் ஊரை காலி பண்ணும் வேலையை ஷ்யாம் செய்துகொண்டிருந்தான். திடீரென்று ஒருநாள் பேக்கர்ஸ் & மூவர்ஸ் மூலம் வீட்டை காலி செய்துவிட்டு விமானத்தில் பறந்துவிட்டார்கள். கல்லூரி மாற்றுச்சான்றிதழ் கூட வாங்கவில்லை. எங்கிருக்கிறார்கள் என்றே கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. கத்திரிக்காய் முற்றினால் கடைவீதிக்கு வருமாம் என்பதுபோல், கோகிலாவின் வயிறு உப்பியதால் அவள் அம்மாவுக்கும் அண்ணன் கிருஷ்ணமூர்த்திக்கும் தெரிந்துவிட்டது. உடனடியாக தனியார் மருத்துவமனைக்கு கூட்டிச்சென்று கேட்டபோது, கருக்கலைப்பு செய்யும் காலம் கடந்துவிட்டதால், கோகிலாவின் உயிருக்கு ஆபத்து என்று சொல்லிவிட்டார்கள். தாயார்க்காரி வாயிலும் வயிற்றிலும் அடித்துக்கொண்டு அழுதாள். ஏற்கனவே, குடும்பத்தை முன்னேற்ற வேண்டும், தங்கைக்கு திருமணம் செய்ய வேண்டும் என்று, தான் திருமணம் செய்து கொள்ளாமல் இருந்த கிருஷ்ணமூர்த்திக்கு 30 வயதாகிவிட்டது. இப்போது குழந்தை பெறப்போகும் தங்கையை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வது? என்று தவித்தார்கள். வீட்டை காலி செய்துகொண்டு வேறு இடத்திற்கு குடிபோனார்கள். கோகிலாவின் கவலையிலேயே வேணி மண்டையைப் போட்டாள். அண்ணனும் தங்கையும் மிகவும் வருந்தினார்கள். அங்குள்ள பெரிய மருத்துவமனையில் அவ்வப்போது பரிசோதனை செய்துகொண்டு பத்தாம்மாதம் பிரசவத்தின்போது, ஊர் உலகத்திற்கும் மருத்துவமனைக்கும் தாலி வேண்டுமே என்று நினைத்த கோகிலாவுக்கு ஒரு யோசனை வந்தது. “ஏண்ணா, பேசாம நீங்களே என் கழுத்தில் தாலி கட்டிடுங்கோ”, என்று அண்ணனிடம் சொன்னபோது அவன் திகைத்தான். “என்னடி சொல்றே? நானாவது, உன் கழுத்தில் தாலி கட்டுவதாவது? இதெல்லாம் அடுக்காது”, என்று மறுத்தான். “கல்யாணம் ஆகாத பொம்பளை குழந்தை பெத்துக்கற கேவலத்தைவிட இது எவ்வளவோ பரவால்ல, நீங்க ஒண்ணும் நெனைக்காம தாலி கட்டுங்க, இல்லேன்னா நான் தூக்குல தொங்கிடுவேன்”, என்று கோகிலா சொன்னதால் வேறு வழியில்லாமல், வீட்டிலேயே சாமி படத்தின் முன்னால் வைத்து, தங்கையின் கழுத்தில் மூன்று முடிச்சு போட்டு தாலி கட்டினான் அண்ணன். பத்தாவது மாதத்தில் அழகான ஆண் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள் கோகிலா.
கிருஷ்ணமூர்த்தி, தங்கைக்காக திருமணமே செய்துகொள்வதில்லை என்று முடிவுசெய்துவிட்டான். ஆனால், பருவத்தின் ஆசைகள் யாரை விட்டது? அவ்வப்போது தெருவில் போகும் பெண்களையும், கடைக்கு துணி வாங்க வரும் பெண்களையும் பார்த்து பெருமூச்சு விடுவான். கோகிலா இப்போது கடைக்கு வந்து அண்ணனுக்கு உதவியாக விற்பனை செய்கிறாள். குழந்தையை கடையிலேயே ஒரு ஓரமாக படுக்கவைத்துவிடுவாள். ஒருநாள், ஒரு அழகான, திரண்ட மார்புடைய பெண் இவர்கள் கடைக்கு வந்தாள். அவள் துணிகளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோது, கிருஷ்ணமூர்த்தி அந்தப் பெண்ணின் மார்புகளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்ததை கோகிலா கவனித்துவிட்டாள். முதலில் கோபம் வந்தாலும், “பாவம், அண்ணன் என்னதான் பண்ணுவார், எனக்காக வாழ்க்கையையே தியாகம் பண்ணிட்டார், கண்ணால் பார்ப்பது ஒன்றும் தப்பில்லையே”, என்று தனக்குத் தானே சமாதானம் செய்துகொண்டாள். அண்ணன் பெண்களை சைட் அடிக்கும்போது இவள் அண்ணனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்து மனசுக்குள் சிரித்துக்கொள்வாள். ஒருநாள் வீட்டில் கோகிலா குளித்துவிட்டு பாவாடையை மட்டும் மார்புக்குமேல் கட்டிக்கொண்டு, கண்ணாடிக்கு முன் நின்றுகொண்டு தலைவாரினாள். நாற்காலியில் உட்கார்ந்து பேப்பர் படித்துக்கொண்டிருந்த அண்ணன், தற்செயலாக தலையை உயர்த்தி அவளைப் பார்த்தான். கோகிலா, குள்ளமாக இருந்தாலும் அந்தக்கால குள்ளநடிகை வனிதா போல் திமிரும் பெரிய மார்புகளுடன் இருந்தாள். அதுவும் குழந்தை பெற்றதும் முலைகள் இன்னும் பெருத்துவிட்டன.
அவள் நல்ல சிவப்பு நிறமாக இருந்தாள். ஜாக்கெட் அணிந்திருந்த கை பகுதிகள் இன்னும் வெள்ளையாக இருந்தன. அவள் இரண்டு கைகளையும் தூக்கி ஜடை பின்னும்போது அவள் முலைகள் சற்று மேலே தூக்கின. அவளுக்கு அபரிமிதமாக பால் சுரந்ததால் குழந்தை குடித்ததுபோக இன்னும் பால் தழும்பி மார்க்காம்புகளில் கசிந்தது. அது பாவாடைக்கு மேலாக இரண்டு காம்புகளுக்கு நேராக வட்டமாக நனைத்தது. இதைப் பார்த்த அண்ணன் தலையைத் திருப்பிக் கொண்டாலும், “இவளும் அழகாய்தானே இருக்கிறாள்?”, என்று அவன் மனது சொன்னது. அவன் உடம்பும் அவனை பாடாய்ப் படுத்தியதால் பேப்பர் மறைவில் மீண்டும் தங்கையின் முலைகளை பார்த்தான். கண்ணாடியில், அண்ணன் தன் முலைகளைப் பார்ப்பதை கவனித்துவிட்ட கோகிலா முதலில் திடுக்கிட்டாலும், “கண்ணால பாக்கறதுல ஒண்ணும் தப்பில்ல”, என்று தன்னை சமாதானப்படுத்திக் கொண்டாள். பிறகு, குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கும்போது அது தன் முலைக்காம்பை வாய்க்குள் இழுத்து சுவைக்கும்போது காமக் கிளர்ச்சியடைந்தாள். அண்ணனும் தங்கையும் மெல்ல மெல்ல ஒருவரை ஒருவர் ரசிக்கத் தொடங்கினர். அன்றிலிருந்து வேண்டுமென்றே குளித்துவிட்டு வந்ததும், வெறும் பாவாடையை மட்டும் பாதி முலைகள் தெரியும்படி கட்டிக்கொண்டு கண்ணாடி முன்னால் நின்று, தன் முலைகளை அண்ணனுக்குத் தெரியும்படி காட்டத் தொடங்கினாள். அவனும் தங்கையின் முலைகளை பார்த்து ரசித்தான். முதலில் அண்ணன் சோபாவில் உட்கார்ந்திருக்கும்போது, ஹாலில் சுவர்ப்பக்கம் திரும்பி உட்கார்ந்து குழந்தைக்கு பால் கொடுத்தவள், நாளடைவில் நேராக உட்கார்ந்து பால் கொடுத்தாள். சேலை முந்தானையால் மூடிக்கொண்டு பால் கொடுத்தவள், நாளடைவில் முந்தானையை சரிய விட்டுவிட்டு ஜாக்கெட் கொக்கிகளை பூராவும் கழட்டிவிட்டு தன் முலைகள் அப்பட்டமாகத் தெரியும்படி சப்பணங்கால் போட்டு உட்கார்ந்து குழந்தைக்கு பால் கொடுத்தாள். ஒரு முலைக்காம்பை குழந்தை உறியும்போது , இன்னொரு முலைக்காம்பிலிருந்து பால் சொட்டும்.
முதலில் பார்த்தும் பார்க்காததுபோல் ஓரக்கண்ணால் தங்கையின் முலைகளை பார்த்தவன், நாளடைவில் தைரியமாக நேராகவே தங்கையின் முலைகளை பார்க்கத் தொடங்கினான். ஒருநாள், இதேபோல் தன் முலைகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அண்ணனை, தங்கை அண்ணனின் கண்களை பார்த்து ‘என்ன?’ என்று சைகையால் கேட்டதற்கு, ஒன்றுமில்லை என்று இடவலமாகத் தலையாட்டினான். நிதானமாக முலைகளை அண்ணனுக்குக் காட்டியபடி உட்கார்ந்து குழந்தைக்கு பால் கொடுத்து முடித்தவள், எழுந்து ஜாக்கெட் கொக்கிகளைப் போட்டு, முந்தானையை சரிசெய்துகொண்டு, அண்ணனின் பக்கத்தில் சோபாவில் உட்கார்ந்தாள். அவன் தலைமுடியைக் கோதிவிட்டபடி அவன் கண்களை நேராகப் பார்த்து, “என்னண்ணா வேணும்?”, என்று கேட்டாள். ஒண்ணுமில்லை என்று தலையாட்டியவனிடம், “சும்மா சொல்லுங்கோண்ணா, இங்க நீங்களும் நானும் மட்டும்தானே இருக்கறோம்”, என்று ஊக்கப்படுத்தியதால், “ஒண்ணுமில்ல, பா…பா…பா…பால் வேணும்”, என்றான் அண்ணன். “பால்தானே, இதோ சுடவைத்து கொண்டுவர்றேன்”, என்று எழுந்த தங்கையின் கையைப்பிடித்து இழுத்து உட்காரவைத்து, “அதில்ல”, என்று தயங்கினான். “வேற?”, என்றாள் தங்கை. “……”, குரல் வரவில்லை அண்ணனுக்கு. அவள், அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு, “உன்னோட…உன்னோட…”
“என்னோட?”,
“உன்னோட தாய்ப்பால்தான் வேணும்”, என்று சொல்லிவிட்டு கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டான் அண்ணன். தங்கையின் கை தன் கன்னத்தில் சப்பென்று அறைவதை எதிர்பார்த்தான். தங்கையின் கை அவன் கன்னத்தில் பட்டது. ஆனால் அறையவில்லை. மாறாக அவன் கன்னத்தை மிருதுவாகத் தடவியது. “கண்ணைத் தொறங்கோன்னா”, என்றாள். மெல்ல பயந்துகொண்டே கண்ணைத் திறந்தவன், தங்கையின் கண்களை பார்க்க முடியாமல் தலைகவிழ்ந்தான். அவன் முகவாய்க்கட்டையைப் பிடித்து முகத்தை நிமிர்த்தியவள் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது. பதறியவன், அவள் கண்களைத் துடைத்துவிட்டான். “கேட்டது தப்புதான், என்னை மன்னிச்சுடும்மா”, என்றான். “ஏண்ணா, கல்யாணம் ஆகாமயே கர்ப்பமாகிவிட்ட என் கழுத்தில் தாலி கட்டி என்னையும் என் குழந்தையையும் புனிதப்படுத்திய உங்களுக்கு இதுகூட தரமாட்டேனா? என் உயிரையே கேட்டாலும் தருவேனே?”, என்று அண்ணனைக் கட்டிக்கொண்டு அழுதாள் தங்கை.