பவித்ரா பார்க்க மெல்லிய உடல் கொண்டவள் என்றாலும் அண்ணனுடன் சண்டை என்றால் அவளுக்கு எங்கிருந்து பலம் வருமோ தெரியாது, அவள் இளங்கோவை பிடித்து தள்ளிய வேகத்தில் அவன் தடுமாறி கீழே விழ, கீழே விழுந்து விட்ட ஆத்திரத்தில் இளங்கோ சரியான கோபத்தில் எழுந்து பவித்ராவை பிடிக்க முயல, பவித்ரா வழக்கம் போல வீடே ரெண்டாகும் படி கத்திக் கொண்டு ரிமோட்டையும் தூக்கிக் கொண்டு தன்னுடைய அறைக்கு ஓட துவங்கினாள். இளங்கோ விடாமல் அவளை துரத்திக் கொண்டு ஓட, இவர்கள் சண்டையை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த கல்பனாவும் சந்திரனும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சிரித்துக் கொண்டனர்.
சந்திரன் : அண்ணன் தங்கச்சி மாதிரியா நடந்துக்கிறாங்க. எதோ ஜென்ம விரோதிங்க மாதிரி அடிச்சிக்கிறாங்க.
கல்பனா : அண்ணன் தங்கச்சின்னா அப்படிதாங்க. சும்மா இந்த மாதிரி விளையாட்டுக்கு அடிச்சிக்கிட்டாலும் உள்ளுக்குள்ளே ஒண்ணு மேலே ஒண்ணு எவ்ளோ அன்பா பாசமா இருக்குதுங்க தெரியுமா?
சந்திரன் : தெரியும்டி. ஹ்ம்… இன்னும் எத்தனை நாளைக்கோ? பவித்ராவுக்கு சீக்கிரமே ஒரு வரன் பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வைச்சிடலாம்ன்னு இருக்கேன்.
கல்பனா : கல்யாணமா? அவளுக்கு இப்போதாங்க 19 வயசு ஆகுது. இப்பவே கல்யாணமா? ரொம்ப சின்ன பொண்ணுங்க அவ.
சந்திரன் : இப்பவேன்னா இப்பவேவா? வரன் பார்க்க ஆரம்பிச்சா உடனே அமைஞ்சிட போகுதா என்ன? ஆரம்பிச்சு வைப்போம். தகைஞ்சு வந்தா பண்ணுவோம்.
கல்பனா : அவசரப்படாதீங்க. பொறுமையா பாருங்க. பவித்ராவை நல்லா செல்லம் குடுத்து வளர்த்திட்டோம். போற இடத்திலேயும் அவ எந்த குறையும் இல்லாம வாழனும். வசதியான இடமா நல்ல குணமான மாப்பிள்ளையா பாருங்க.
ஒரு பொறுப்பான தாய் தந்தையாக இருவரும் தங்கள் மகளின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருக்க, அவர்கள் பெற்ற செல்லங்கள் இரண்டும் என்ன செய்துக் கொண்டிருக்கின்றன என்று பார்ப்போமா? கத்திக் கொண்டே ஓடிய பவித்ரா தன்னுடைய அறைக்குள் புகுந்து கதவை சாத்தி தாழ் போட முயல, அவளை தாழ் போட விடாமல் இளங்கோ வெளியிலிருந்து கதவை முரட்டுத் தனமாக தள்ள, சமாளிக்க முடியாமல் கதவை விட்டு விட்டு ஓடிப் போய் கட்டிலின் மேல் ஏறி மூலையில் போய் நின்று கொள்வதற்காக பவித்ரா ஓட, துரத்திக் கொண்டு ஓடிய இளங்கோ பவித்ராவின் முடியை பிடித்து இழுக்க, அவள் தடுமாறி கட்டிலில் சரிய, பின்னாடியே சரிந்த இளங்கோ தங்கை பவித்ராவின் மேல் அவள் முதுகின் மேல் அப்படியே படுத்து, கைகளை முன்னால் விட்டு அவள் கைகளில் இருந்த ரிமோட்டை பிடுங்க முயல, இருவரும் கட்டிலில் சண்டைக் கோழிகள் போல உருண்டனர்.
கொஞ்ச நேரம் உருண்டு புரண்ட இருவரும் கடைசியில் மூச்சிரைக்க அமைதியாக, பவித்ரா அப்படியே கட்டிலில் படுத்துக் கொண்டு மூச்சு வாங்கினாள். அவள் முதுகின் மீது இளங்கோ படுத்துக் கொண்டிருந்தான். எல்லாம் சில நொடிகள் தான். இளங்கோ மீண்டும் அவள் உடம்பை வளைத்து கையை முன்னால் கொண்டு போய் ரிமோட்டை பிடுங்க முயல, அதற்குள் மூச்சிரைப்பிலிருந்து ஆசுவாசமாகி விட்ட பவித்ராவும் முதலை விட பலமாக போராட துவங்க, அவள் புரண்டு படுத்து அண்ணனை தள்ளிய வேகத்தில் இளங்கோ கட்டிலின் சுவரோரம் போய் விழுந்து தலையை சுவரில் நங்கென்று இடித்துக் கொண்டவன், கொஞ்சம் பொறி கலங்கி போய் அப்படியே உட்கார்ந்து விட்டான்.
அண்ணன் கைகளிலிருந்து விடுவித்துக் கொண்ட வெற்றியில் சந்தோஷமாக கத்திக் கொண்டு எழுந்து கதவை நோக்கி ஓடிய பவித்ரா கதவை திறந்துக் கொண்டு வெளியில் ஓட முயன்றவள், ஒரு நொடி திரும்பி பார்க்க, அண்ணன் இளங்கோ கட்டிலில் சுவரோரம் அசையாமல் கிடப்பதை கண்டு ஒரு நொடி யோசித்து தயங்கியவள், சந்தேகத்தோடு அங்கேயே நின்றுக் கொண்டு, டேய்… அண்ணா… என்னாச்சு என்றாள். இளங்கோ ஒன்றும் சொல்லாததால் டேய் நாயே… நடிக்காதே… உன்னை எனக்கு தெரியாதா என்று சொன்னாலும் அவன் தலையை சுவரில் இடித்த சத்தம் அவள் காதில் விழுந்திருந்ததால் உண்மையிலேயே அடி பட்டிருக்குமோ என்று ஒரு சந்தேகத்தோடு அண்ணனையே பார்த்தவள், மனசு கேட்காமல் மீண்டும் அறைக்குள் வந்து, கட்டில் மேல் மண்டியிட்டு நான்கு கால்களில் நடந்து அண்ணனை நெருங்கினாள்.
இளங்கோ எந்த ரியாக்சனும் காட்டாமல் அப்படியே உட்கார்ந்திருக்க, பவித்ரா உண்மையில் கொஞ்சம் பயந்து போனாள். அண்ணனின் கன்னத்தில் இரண்டு தட்டு தட்டி, டேய்… நாயே… செத்து போயிட்டியா என்று கேட்க, சட்டென்று அவளை இழுத்து தப்பிக்க விடாமல் வளைத்து பிடித்துக் கொண்ட இளங்கோ, நாயே தள்ளி விட்டு மண்டையை உடைச்சிட்டு இப்ப செத்துட்டியான்னு வேற கேட்கிறியாடி என்று அவளை கைகளால் வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு அவள் தலையில் குட்ட போக, தலையில் கை வைத்து மறைத்துக் கொண்டு, டேய்… விடு… சும்மா லேசா இடிச்சிட்டு என்னமோ மண்டை உடைஞ்சு ரத்தம் கொட்டுற மாதிரி சீன் போடுற… களி மண்ணு மண்டை தானே… உடைஞ்சா உடைஞ்சுட்டு போகுது என்று திமிறினாள்.
இளங்கோ சட்டென்று சரி போ என்று தங்கையை தன் பிடியிலிருந்து விடுவித்தான். அது பவித்ராவுக்கு ஆச்சரியமாக போய் விட்டது. இப்படி டக்கென்று அண்ணன் விட்டுக் கொடுத்து விட்டதை அவளால் நம்பவே முடியவில்லை. ஒரு நாள் கூட இப்படி விட்டுக் கொடுக்க மாட்டானே, இன்று என்ன ஆயிற்று இவனுக்கு என்று யோசித்தவள், என்னடா, என்னை சமாளிக்க முடியலையா? விட்டுக் குடுத்துட்டே என்று அங்கிருந்து போகாமல் மீண்டும் அண்ணனை வம்புக்கிழுத்தாள்.
அதான் மண்டையை உடைச்சு நீதான் பெரிய பருப்புன்னு காட்டிட்டேல்லே. மூடிட்டு கிளம்பு என்றான் இளங்கோ. டேய்… என்ன இப்ப அம்மா கிட்டே கம்ப்ளெய்ண்ட் பண்ண போறியா? லேசா தானே இடிச்சிக்கிட்டே. என்னமோ பயங்கரமா சீன் போடுறே என்றாள் பவித்ரா. இளங்கோ தலையில் கை வைத்து தடவிக் கொண்டே வீங்கி போச்சுடி என்றான். பவித்ராவுக்கு கொஞ்சம் பயமாகி விட்டது. இளங்கோ மயக்கம் கியக்கம் போடாமல் நல்ல படியாகவே உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்ததால் ப்ரசனை ஒன்றுமில்லை என்று புரிந்தாலும், அவன் சொன்ன மாதிரி தலையில் அடிபட்டு அந்த இடம் புடைத்துக் கொண்டிருந்து, அதை அவன் அம்மா கல்பனாவிடம் பற்ற வைத்தால், அம்மா கண்டிப்பாக தன்னை வறுத்தெடுத்து விடுவாள் என்று யோசித்தவள், அண்ணன் சொல்வது எந்த அளவு உண்மை என்று தெரிந்துக் கொள்ள, மீண்டும் கட்டிலின் மீது மண்டியிட்டு ஏறி, கைகளை ஊன்றி நான்கு கால்களில் நடந்துக் கொண்டு இளங்கோவின் அருகில் வந்தாள்.
அண்ணன் மீண்டும் எதாவது நாடகம் போட்டு தன்னை பிடித்து தன்னிடமிருந்து ரிமோட்டை பிடுங்க தான் திட்டம் போட்டு இப்படி செய்கிறானோ என்ற சந்தேகத்தோடு இளங்கோவை நெருங்கியவள், அவன் அமைதியாகவே இருக்கவே, மெல்ல அவன் தலையில் கை வைத்து தடவி பார்த்தவள் உண்மையில் கொஞ்சம் பயந்து போனாள். இளங்கோவின் மண்டையில் முடிகளுக்குள் ஒரு கோழி முட்டை அளவு புடைத்திருந்தது.
என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் கொஞ்ச நேரம் அந்த புடைப்பை தடவி பார்த்தவள், அச்சத்தோடு, அம்மா கிட்டே சொல்ல போறியாடா என்று பரிதாபமாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டு கேட்க, இல்லை என்று இளங்கோவின் பதிலை கேட்டு அப்பாடா என்று நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டாள். ஆனால் அதை இளங்கோ நீடிக்க விடவில்லை. அம்மா கிட்டே சொல்ல போறதில்லை. ஆனா எனக்கு புடைச்சிருக்க மாதிரியே உனக்கும் புடைக்கிற அளவுக்கு உன் மர மண்டைலே ஓங்கி குட்ட போறேன் என்று மீண்டும் தன் தங்கை பவித்ராவின் உடம்பை தன் இரும்பு கைகளால் வளைத்து பிடித்து அவளை இழுத்து தன் மேல் போட்டுக் கொண்டு ஒரு கையை ஓங்கி அவள் தலையில் குட்ட முயன்றான்.
பவித்ரா டேய்…. அண்ணா… ப்ளீஸ்… வேண்டாண்டா… அந்த மாதிரி குட்டுனா நான் செத்து போயிடுவேன். ப்ளீஸ்டா என்று அண்ணனின் மார்பில் சாய்ந்துக் கொண்டு அவனிடம் கெஞ்சினாள். எனக்கு எப்படி இருக்கும்ன்னு யோசிச்சு பாருடி. வலி உயிர் போயிருச்சு தெரியுமா? என்று ஓங்கிய கையை கீழே இறக்காமல், அதே சமயம் பவித்ராவையும் பிடியிலிருந்து விடுவிக்காமல், இளங்கோ பவித்ராவை முறைக்க, ப்ளீஸ்டா அண்ணா… நான் உன் செல்லக் குட்டியில்லையா? உன் தங்கச்சி பாப்பா தானே நானு? இந்த ஒரு டைம் மன்னிச்சு விட்டுருடா… இனி உன் கூட சண்டை போடவே மாட்டேன். சரியா? உன் செல்ல தங்கச்சியை குட்டலாமாடா அண்ணா? என்று கொஞ்சி பேசி அண்ணனை சமாதானப்படுத்த முயன்றாள்.
அட தங்கச்சி பாப்பாக்கு இப்ப தான் அண்ணன் மேலே பாசம் பொங்கி வழியுதோ? சும்மா நடிக்காதடி. நீ பண்ணின காரியத்துக்கு உன்னை குட்டாம கொஞ்சுவாங்களா என்று இளங்கோ கிண்டலாக கேட்க, தங்கச்சின்னா குட்ட கூடாது. கொஞ்சனும் என்று அவன் மேல் அப்படியே இழைந்தாள் அன்பு தங்கை. இளங்கோ அவள் கண்களை நேராக பார்த்துக் கொண்டே, சரி அப்பன்னா அண்ணனுக்கு ஒரு முத்தம் குடு என்றான்.
பவித்ராவும் இளங்கோவும் எப்பவும் நெருக்கமாக தான் பழகுவார்கள். ஆனால் இது வரை இருவரும் மற்றவரை கிஸ் பண்ணியதில்லை. பிறந்த நாளில் மட்டும் இளங்கோ தன் தங்கைக்கு நெற்றியில் முத்தம் கொடுத்திருக்கிறான். மற்றபடி இருவருக்கும் முத்தம் என்பது இது வரை அறிமுகமில்லாத ஒன்று. இன்று இளங்கோவுக்கு ஏனோ தன் அன்பு தங்கையிடம் முத்தம் கேட்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. கேட்டு விட்டான்.
அவனே எதிர்பார்க்காத மாதிரி பவித்ரா தன் அன்பு அண்ணனின் கன்னத்தில் இச் என்று ஒரு முத்தத்தை பதித்தாள், அவன் கேட்ட நொடியிலேயே. இளங்கோ முகமெல்லாம் சந்தோஷமாக ம்… குட் கேர்ள்… அந்த பயம் இருக்கட்டும். சரி எந்திருச்சு போ. எரும மாதிரி மேலே படுத்து நசுக்கிட்டிருக்கே. என்ன வெய்ட்டுடி நீயி? அதுவரை தங்கையின் உடலை வளைத்து பிடித்திருந்த கைகளை தளர்த்தி அவளை விடுவித்தான்.
அவன் மீதிருந்து மெல்ல எழுந்த பவித்ரா, எரும… வெறும் 45 கேஜி தாண்டா என் வெய்ட்டு. அதை தாங்க முடியலையா உன்னாலே என்று சொல்லிக் கொண்டே, எப்படியோ சீன் போட்டு கிஸ் வாங்கிட்டேல்லே என்று சிணுங்கிக் கொண்டே கதவை நோக்கி நடந்தாள். இளங்கோ சிரித்துக் கொண்டே உன் செல்லக் குட்டி அண்ணனுக்கு தானேடி குடுத்தே. அதுவும் இத்தனை வருசத்திலே இதான் ஃபர்ஸ்ட் டைம். இதுவரை நீ அண்ணனுக்கு என்னைக்காவது கிஸ் குடுத்திருக்கியா? நான் தான் ஒவ்வொரு பர்த்டேக்கும் உன் ஃபோர் ஹெட்லே கிஸ் பண்ணி ப்ளஸ் பண்ணுவேன் உன்னை என்றான்.
ஆமா இவரு பெரிய இயேசு நாதரு. ப்ளஸ் பண்ணுறாரு. ஓவர் சீனுடா அண்ணா நீ என்று உதட்டை சுளித்து அழகு காட்டிய படி கதவை திறந்தாள் பவித்ரா. இளங்கோ பவி… ஒரு நிமிசம்… என்றான். பவித்ரா கதவை பாதி திறந்து பிடித்துக் கொண்டே, என்னடா என்றாள். அப்புறம் இனி சண்டை போட மாட்டேன்னு சொன்னியே… அந்த மாதிரி லூசுத்தனமா எதாவது முடிவெடுத்திடாதே… உன் கூட சண்டை போட்டுட்டு இருந்தாதாண்டி சந்தோஷமாவே இருக்கும் என்றான்.
என்னமோ தெரியவில்லை, அண்ணனின் வார்த்தைகள் தங்கையின் மனதை உருக வைத்தது. கதவை பாதி திறந்த நிலையிலேயே வெளியில் போகாமல் அண்ணனை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள் அன்பு தங்கை பவித்ரா. இளங்கோ அந்த பார்வையை கண்டு உருகி போனவனாக எழுந்து மெல்ல தங்கையின் அருகில் வந்தான்.
Please next part fast bro
Next part please