கல்பனா : ஹால்லே போய் உட்கார்ந்து பேசலாம் வா…
இருவரும் ஹாலுக்கு மீண்டும் திரும்பி வந்து ஷோபாவில் அருகருகே உட்கார்ந்துக் கொண்டனர்.
இளங்கோ : நான் உங்களை ஒண்ணு கேட்கட்டுமா?
கல்பனா : ம்…
இளங்கோ : கோபப்படாம பதில் சொல்லனும்.
மகனின் பார்வை தைரியமாக அவள் உடலை மேய்வதை கல்பனா உணர்ந்து விட்டாள். ஸ்ஸ்ஸ்… அப்பா… என்ன பார்வை இது? பையனுக்கு குளிர் விட்டு போச்சு. பயப்படாம பார்க்கிறானே என்று நினைத்தாள் கல்பனா.
மனசாட்சி : அதான் பார்க்கிறான்னு தெரியுதுல்லே. மெதுவா அந்த புடவை முந்தானையை ஒரு சைடா விலக்கி விடுடி. உன் பால் குடத்தை கொஞ்சம் உன் மகன் பார்த்து ரசிக்கட்டும்.
கல்பனா : ச்சீய்… சனியனே. வந்துட்டியா… அவன் என் மகன்டி. அவன் கிட்டே போயி…. எப்படி?
மனசாட்சி : ஐயோடா… நாம பேசினதெல்லாம் மறந்து போச்சா. உன்னை எனக்கு தெரியாதாடி. சும்மா நடிக்காதே. கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி அவன் கிச்சன்லே உன் பின்னாடி வைச்சு அவன் ராடை தேய்ச்சிட்டிருந்தப்ப அமைதியா அதை அனுபவிச்சிட்டு தானே இருந்தே…
கல்பனா : அவனுக்கு தான் விவஸ்தையில்லை. வயசு கோளாறிலே என்னமோ பண்றான். அதுக்காக நான் அவனுக்கு கண்டதை எல்லாம் காட்ட முடியுமா?
மனசாட்சி : கண்டதை எல்லாம் காட்ட சொல்ல்லை. அவன் ஏற்கெனவே கண்டதை தான் காட்ட சொல்றேன். அவன் ஏற்கெனவே பார்த்த விசயம் தானேடி…
கல்பனா : பார்த்த விசயமா? ஐயோ… என்னடி? எப்ப பார்த்தான்? எனக்கு தெரியாம? உனக்கு எப்படி தெரியும்?
மனசாட்சி : பதறாதே. அவன் பால் குடிச்ச பாச்சி தானேடி. குழந்தையா…
கல்பனா : எரும மாடே… பதறி போயிட்டேன். அதுவும் இதுவும் ஒண்ணாடி…
மனசாட்சி : ஒண்ணில்லே. அப்ப உன் கிட்டே சப்பி சப்பி பால் குடிச்சான். இப்ப சும்மா ஜாக்கெட்டோட கொஞ்சம் ஓரமா பாதியை காட்டுனா என்ன புடிச்சு சப்பவா போறான். பார்த்து ரசிச்சிட்டு போக போறான். வாய் வைச்சு சப்பி பால் குடிக்க இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகனும்.
கல்பனா : நீ வேணும்ன்னே பச்சை பச்சையான வார்த்தை சொல்லி என் மனசை கெடுக்கப் பார்க்கிறே…
மனசாட்சி : யார் மனசை… உன் மனசை? ஓகே… ரைட்டு விடு… எக்கேடோ கெட்டு போ… சந்தோஷமா இருக்க ஐடியா சொன்னா என்னையா திட்டுறே…
இளங்கோ : அம்ம்ம்ம்மா…
கல்பனா : ம்… என்னடா?
இளங்கோ : என்ன பதில் சொல்லாம எங்கேயோ பார்த்துட்டு உட்கார்ந்திட்டிருக்கீங்க?
கல்பனா : என்னடா கேட்டே?
இளங்கோ : ம்… ஒண்ணுமில்லே…
கல்பனா : ஸாரி… ஸாரி… நான் கவனிக்கலைடா. திரும்ப சொல்லு.
இளங்கோ : நீ யாரையாவது லவ் பண்ணிருக்கியாம்மா?
கல்பனா : டேய் என்ன கேள்வி இது? அம்மா கிட்டே இப்படி கேட்கலாமா?
மன்மத கதைகளின் ரசிகன். மன்மதன்.
இளங்கோ : சும்மா சொல்லும்மா. ஒவ்வொருத்தர் வாழ்க்கைலேயும் சும்மா ஒரு நிமிசமாவது லவ் வந்து போயிருக்கும்ன்னு எனக்கு தெரியும். என் கிட்டே தானே சொல்றீங்க. நான் என் லவ் ஃபீலிங்க்ஸை உங்க கிட்டே சொல்லி என் மனசுக்கு ஆறுதல் தேடிக்கலையா? அந்த மாதிரி உங்க மனசிலே எதாவது பாரமா இருந்தா என் கிட்டே இறக்கி வைங்க.
கல்பனா : அப்படி எல்லாம் எதுவுமில்லை. ஏன் திடீர்ன்னு இந்த கேள்வி?
இளங்கோ : இல்லை… உங்க வாட்ஸ் அப் ஸ்டேடஸ் பார்த்து கேட்கனும்ன்னு தோணுச்சு.
கல்பனாவுக்கு கொஞ்சம் கடுப்பாக இருந்தது. அது உனக்காக வைச்சதுடா எரும மாடே. நான் லவ் பண்ணினதில்லை. ஆனா இப்ப பண்றேன். அது உன்னை தான். உன்னை தாண்டா லவ் பண்றேன் என்று மகனை இரண்டு அரை வைத்து சொல்ல வேண்டும் போல இருந்ததை அடக்கிக் கொண்டு…
கல்பனா : அது சும்மா இன்னைக்கு டிவிலே ஓடினப்ப பிடிச்ச பாட்டா இருக்கேன்னு வைச்சேன்.
இளங்கோ : ம்…
கல்பனா : நீயும் அதை கேட்டுட்டு உனக்கும் பிடிக்கும்ன்னு சொன்னியா. அதான் வாட்ஸ் அப்லே ஸ்டேடஸா வைச்சா உனக்கும் சந்தோஷமா இருக்கும்ன்னு வைச்சேண்டா.
இளங்கோ : ஐ… சூப்பர்… அப்ப அது எனக்காக வைச்ச ஸ்டேடஸா?
கல்பனா : ம்…
இளங்கோ : அப்ப அம்மா குட்டி என்னை லவ் பண்ணுதா?
கல்பனா : ஆமா… ஏன் பண்ணக் கூடாதா?
இளங்கோ : பண்ணலாம். பண்ணலாம்.
கல்பனா : நீ அம்மாவை லவ் பண்றியாடா?
இளங்கோ : ரொம்ப பண்றேன்ம்மா.
கல்பனாவுக்கு வெட்கம் தாங்கவில்லை.
கல்பனா : ச்சீ… போடா… எனக்கு வெட்கமா இருக்கு.
இளங்கோ : வெட்கப்படும் போது நீங்க இன்னும் அழகா இருக்கீங்கம்மா.
கல்பனா : ஐயோ… பேசாம இருடா…
இளங்கோ : சரி விளையாடினது போதும். நான் சொன்னது இந்த அம்மா மகன் பாசத்தை இல்லை. உங்க யங் ஏஜ்லே யார் மேலேயாவது உங்களுக்கு லவ் வந்திருக்கான்னு கேட்டேன்.
கல்பனா : அப்படி எல்லாம் வந்ததில்லைடா. நாங்க வாழ்ந்த காலம் வேற. அப்பெல்லாம் இந்த காலம் மாதிரி பொண்ணுங்களுக்கு சுதந்திரம் கிடையாது. வெளியே போக கூட விட மாட்டாங்க. இதிலே எங்கே போய் லவ்வெல்லாம் பண்ண…?
இளங்கோ : அப்பாவை லவ் பண்ணி தான் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டீங்கன்னு அப்பாவே சொன்னாரேம்மா.
கல்பனா : லவ்வுன்னு எல்லாம் சொல்ல முடியாதுடா. அவரை புடிச்சிருந்தது. எனக்கு அத்தை பையன் தான். அப்பாவோட அக்கா மகன். வீட்டுக்கு எல்லாம் அடிக்கடி வருவாரு. அவரை பிடிச்சு போச்சு எனக்கு. பிடிவாதம் பிடிச்சு கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டேன். லவ் அது இதுன்னெல்லாம் நாங்க எதுவும் பண்ணலை.
இளங்கோ : பிடிச்சிருந்துச்சு. பிடிவாதமா கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டீங்க. அப்ப அது லவ் தான்.
கல்பனா : சரி அப்படியே வைச்சிக்க… இப்ப எதுக்காக இதை இப்படி துருவி துருவி கேட்கிறே…?
இளங்கோ : எல்லாம் உங்க வாட்ஸ் அப் ஸ்டேடஸ் பார்த்து தான். எதுக்காக திடீர்ன்னு என்னைக்குமில்லாம இன்னைக்கு இந்த ஸ்டேடஸ்ன்னு…
மகன் தன் வாயால் எதையோ சொல்ல வைக்க விரும்புகிறான் என்று புரிந்து விட்டது கல்பனாவுக்கு. அது என்னவென்றும் புரிந்து விட்டது. அவள் அவன் மேல் மையல் கொண்டிருக்கிறாள், அது அம்மா மகன் பாசம் மட்டுமல்ல, பெற்ற மகனுடன் அவள் உடலால் கூட நினைக்கிறாள். உறுப்புகளை இணைத்துக் கொண்டு உடலுறவு கொள்ள விரும்புகிறாள் என்பதை அவள் வாயால் சொல்ல மாட்டாளா என்று அவன் தவிக்கிறான் என்பதை கல்பனா சரியாக கண்டு பிடித்து விட்டாள்.
அதே சமயம், எந்த சூழ்நிலையிலும், அதை தானாக அவனிடம் சொல்லவே கூடாது என்று முடிவு செய்து கொண்டாள். அது அவளுக்கு ஏனோ பிடிக்கவில்லை. அதற்கு பல காரணங்கள் இருந்தன. முதல் காரணம் தான் செக்ஸுக்காக அலைகிறேன் என்று மகன் நினைத்து விடக் கூடாது என்பது. இரண்டாவது காரணம், அவனாக அவளை புணர்ச்சிக்கு அழைத்தால் தான் தனக்கு பெருமை, அப்போது தான் அவனை தன் கட்டுக்குள் வைத்துக் கொள்ள முடியும் என்று நினைத்தாள். உண்மையில் கல்பனா வெறும் உடல் சுகத்திற்காக மட்டும் ஏங்கிக் கொண்டிருக்கவில்லை.
உடலும் உயிரும் உணர்வோடு பிணைந்து ஒன்றாக கலந்து உறவாடி உன்னதமான உச்சம் தரும் ஒரு காதல் கலந்த காமத்திற்கு அவள் உடலும் மனமும் ஏங்கிக் கொண்டிருந்தது என்பது தான் உண்மை.
தன்னுயிர் தோழி ஆயிஷாவிடம் மகன் சிக்கி சீரழிந்து போய் விடக் கூடாது என்று துவங்கிய இந்த பாச போராட்டம், போக போக தோழி தன் மகனை அபகரித்து விடக் கூடாது என்று பொறாமையாக மாறி, அவனை தன் பக்கமே வைத்துக் கொள்ள மெல்ல அந்த பொறாமையுடன் காமமும் இணைய, கல்பனாவின் மனநிலை இப்போது ஆயிஷாவை தன் சக்களத்தியாக பார்க்கும் நிலைமைக்கு வந்து விட்டது. அவளை விட நான் தான் ஒசத்தி என்று காட்டியாக வேண்டும் என்று கல்பனாவின் மனதில் ஒரு வைராக்கியம் உருவாகி இருந்தது. அந்த வைராக்கியம், நானாக அவனை கெஞ்ச மாட்டேன். அவன் என்னிடம் சரணடைய வேண்டும். அதற்கு என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டுமோ அதெல்லாம் செய்வேன். அவன் என்னிடம் மண்டியிட்டு என் காதலுக்கும் என்னுடன் காமத்துக்கும் கெஞ்ச வேண்டும். காலமெல்லாம் என் காதலனாக, ரகசிய காதலனாக இருக்க வேண்டும் என்று கல்பனா விரும்பினாள்.
இதோடு கொஞ்ச நேரம் முன் அவளுடைய மாய பிம்பங்கள் இரண்டும் அவளுக்கு சொன்ன, ஒரேயடியா திறந்து காட்டிட்டா சலிச்சு போயிடும், என்ற அட்வைஸ் கூட சரியானது தான் என்று புரிந்துக் கொண்டிருந்தாள் கல்பனா. அதனால் மகனை தன் பின்னால் அலைய விடுவது தான் பல விதத்திலும் நல்லது. ஆசையாக இருக்கும் போது மட்டும், அம்மா மகன் பாச நாடகம் போட்டு சின்ன சின்ன சுகங்களை அனுபவித்துக் கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்து விட்டாள் கல்பனா.
Please next part fast bro
Next part please