கல்பனா : அதாண்டா எனக்கும் புரியலை. கொஞ்சம் கூட விவஸ்தையே இல்லை உங்களுக்கெல்லாம். இப்படி மேலே துணி இல்லாம எப்படிதான் சுத்துறீங்களோ. யாரையாவது அந்த மாதிரி பார்த்தா எங்களுக்கு எவ்வளவு சங்கடமா இருக்கும் தெரியுமா?
இளங்கோ : ஆனா எங்களுக்கெல்லாம் அந்த மாதிரி தோணாது. எந்த சங்கடமும் கிடையாது எங்களுக்கு.
இளங்கோ இந்த வார்த்தைகளை வெற்று மார்புடன் பெண்களின் முன் வருவதில் எங்களுக்கு எந்த சங்கடமும் இல்லை என்ற அர்த்தத்தில் தான் சொன்னான். ஆனால் அதை கல்பனா தவறாக புரிந்துக் கொண்டாள். பெண்கள் வெற்று மார்புடன் வந்தால் எங்களுக்கு சங்கடம் இல்லை என்று மகன் சொல்வதாக நினைத்து விட்டாள்.
கல்பனா : டேய்… பொறுக்கி என்ன உளறுறே? நாங்க எப்படா அந்த மாதிரி இருந்திருக்கோம்.
இளங்கோ : அட இது கூட நல்லா இருக்கே. நான் அந்த அர்த்தத்திலே சொல்லலை. ஆனா இப்ப நீ சொன்னதை கேட்டப்புறம், அது மாதிரி நடந்தா நாங்க இப்படி கோபப்பட மாட்டோம்ன்னு தான் தோணுது.
கல்பனா : ம்… ஆசைதான். நீ ரொம்ப கெட்டு போயிட்டிருக்கே. உன் மனசு கண்ட பக்கம் போகுதுன்னு நினைக்கிறேன்.
அம்மாவையும் மகனையும் அறியாமலே அந்த பேச்சு அந்தரங்கமான விசயங்கள் பக்கம் போய் கொண்டிருந்தது. இருவர் மனதிலும் அந்த வெற்று மார்புடன் பெண்கள் சுற்றினால் என்ற விசயம் விலக மறுத்தது. இருவரும் இன்னும் கட்டிப் பிடித்த படி தான் இருந்தனர். பேசிக் கொண்டிருந்த போதும், அமைதியாக இருந்த போதும், அந்த வெற்று மார்பு விசயம் மனதில் ஓட, இளங்கோவின் மனதில் முதலில் மேலாடை இல்லாமல் ஆயிஷா தான் வந்தாள். கற்பனையில் ஆயிஷாவை டாப்லெஸாக நினைத்துப் பார்த்ததற்கே இளங்கோவின் உடம்பு முறுக்கேற, அந்த உணர்ச்சியில் அவன் தன் அம்மாவை இன்னும் இறுக தழுவினான்.
கல்பனா தடுமாறி அவன் மேல் நன்றாக சரிந்தாள். அவளுடைய கனத்த மார்பகங்கள் இரண்டும் மகனின் நெஞ்சில் அழுந்தின. அந்த அழுத்தம் தந்த உணர்வில் கல்பனாவின் மனதில் அந்த எண்ணம் மின்னலாக ஓடி மறைந்தது. இவ்வளவு நேரம் மகனை இறுக்கி தழுவிக் கொண்டு, அவனுடைய இறுக்கமான அணைப்பில் அடங்கிக் கொண்டிருந்ததையே கல்பனா இப்போது தான் உணர்ந்தாள். இப்போது இளங்கோ இன்னும் கொஞ்சம் தன் அணைப்பை இறுக்கிய போது ஐயோ… திரும்பவுமா? இந்த மாதிரியெல்லாம் இடம் கொடுக்க கூடாதுன்னு நினைச்சிருந்தா, என்னென்னமோ நடந்து திரும்பவும் இப்படி கட்டிப் புடிச்சிட்டு இருக்கிற மாதிரி ஆகிடுச்சு. இப்ப இவன் வேற இறுக்குற இறுக்கிலே மொத்தமா அவளை நசுக்கிடுவான் போல இருக்கே. என்ன ஆச்சு இவனுக்கு என்று யோசித்தவள் மனதில்…
ஒரு வேளை இவ்வளவு நேரம் பேசிய பேச்சுகளினால், தன் மகன் தன் தோழி ஆயிஷாவை மேலாடை இல்லாமல், அவள் மார்பகங்கள் தெரிய கற்பனையில் அவளை நினைத்து ரசிக்கிறானோ என்று ஒரு எண்ணம் தோன்ற…
அந்த எண்ணத்தை உடைத்துக் கொண்டு அதை விட விபரீதமான ஒரு எண்ணம் கல்பனாவின் மனதில் மின்னலாய் தோன்றி மறைந்தது.
ஒருவேளை…
ஒருவேளை…
ஒருவேளை…
தன் மகன் இளங்கோ, தன் மனதில், இப்போது, தன்னையே, தன் தாயான என்னையே…
ஐயோ…
என்னையே மார்பில் துணியில்லாமல், மார்பகங்கள் திரண்டு நிற்கும் கோலத்தில் கற்பனை செய்து பார்த்து, ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறானோ…
என்று மின்னல் போல ஒரு எண்ணம் கல்பனாவின் மனதில் தோன்றி மறைய…
மகன் ஒரு வேளை தன்னை வெற்று மார்புடன் கற்பனை செய்து பார்க்கிறானோ என்று தோன்றிய அந்த எண்ணத்தில் கல்பனாவின் உடல் ஒரு நொடி சிலிர்க்க, மறு நொடி ச்சேச்சே…. இளங்கோ அந்த அளவுக்கெல்லாம் மோசமான பையனில்லை, அவன் கண்டிப்பாக தன்னை அப்படி நினைத்து பார்க்கவே மாட்டான், அவன் அந்த சிறுக்கி ஆயிஷாவை தான் நினைத்துக் கொண்டிருப்பான் என்று இப்படி மகனை கேவலமாக நினைத்ததற்கு தன்னை தானே திட்டிக் கொண்டாள்.
ஆனால் அவளையும் அறியாமல் அவளும் இளங்கோவை இன்னும் இறுக தழுவிக் கொண்டாள்.
மகன் அப்படி நினைக்க மாட்டான் என்று ஒரு புறம் அவள் மனம் சொன்னாலும்…
அவளுக்கு தெரியாது, அந்த நொடியில் அவளுக்கு வந்தது போலவே இளங்கோவுக்கும் ஒரு நொடி, ஒரே நொடி தன் அம்மா கல்பனா மேலாடை இல்லாமல் வெறும் மார்புடன் தன் முன் நின்றால் எப்படி இருக்கும் என்ற எண்ணம் வந்து மறைந்த விசயம்.
இது என்ன எண்ணம் என்று அம்மாவை போலவே அவனும் தன்னைத் தானே திட்டிக் கொண்டாலும் அவனும் அம்மாவை இறுக்கி அணைத்துக் கொண்டு…
இளங்கோ : சரி அதுக்கேம்மா இப்படி கன்னம் வீங்கி போற அளவுக்கு அடிச்சே? நான் மட்டும் அப்படியே வந்திருந்தா அப்பா என்ன விசயம்ன்னு கேட்டிருப்பாரு. உனக்கு தான் வீண் சங்கடம்.
கல்பனா : தேங்க்ஸ்டா. புத்திசாலித்தனமா தொப்பியை போட்டு சமாளிச்சு அம்மாவை காட்டிக் குடுக்காம தப்பிக்க வைச்சிட்டே.
இளங்கோ : உங்களை சங்கடப்படுத்தக் கூடாதுன்னு தான் தொப்பியை மாட்டிட்டு வந்தேன். அந்த கழுதை பவித்ரா எப்படி சிரிச்சா பார்த்தீங்களா?
கல்பனா : விடுடா. சின்னப் பொண்ணு தானே. ஆனா எனக்கே உன்னை பார்த்து சிரிப்பு தான் வந்திச்சு.
இளங்கோ : வரும். வரும். அடி வாங்கின எனக்கு தானே வலியெல்லாம். அடிச்ச உங்களுக்கு சந்தோஷமா தான் இருக்கும்.
கல்பனா : ஐயோ… அப்படி சொல்லாதடா. நான் கோபத்திலே என்ன பண்றேன்னு தெரியாம பண்ணிட்டேன். இப்ப எவ்ளோ கஷ்டமா இருக்கு தெரியுமா?
சொல்லி விட்டு இருவருக்கும் இடையில் மெலிதான இடைவெளியை உருவாக்கி, மகனின் விரல் பதிந்த கன்னத்தை விரல்களால் மெல்ல வருடினாள் கல்பனா. கூடவே…
கல்பனா : என் செல்லம், எப்படி வீங்கிருச்சு. அம்மா தடவி தடவி குடுக்கிறேன். சரியா… இனி இப்படி பண்ண மாட்டேன் அம்மா…
என்று மகனை கொஞ்சினாள்.
இளங்கோ : சும்மா தடவினா போதுமா?
கல்பனா : வேற என்ன வேணும் என் செல்லத்துக்கு?
இளங்கோ : கிஸ் பண்ணுங்க…
கல்பனாவுக்கு உடலே சிலிர்த்தது. அது ஒன்றும் சொல்லக் கூடாத வார்த்தையும் இல்லை. செய்யக் கூடாத விசயமும் இல்லை. ஏற்கெனவே சில சமயங்களில் கொடுத்திருக்கிறாள். ஒரு அம்மாவுக்கும் மகனுக்கும் இதில் என்ன தயக்கம்? ஆனால் ஏனோ இன்று மகன் கிஸ் பண்ணுங்க என்று சொன்னதும் கல்பனா சிலிர்த்து போனாள். ஆனால் அதற்காக அவள் மகனை ஏமாற்றவுமில்லை. தன் உதடுகளை அவன் கன்னத்தில் இச் என்று பதித்தாள்.
கல்பனா : போதுமா?
இளங்கோ கண்ணை மூடி அனுபவித்தபடி…
இளங்கோ : இன்னும்…
கல்பனா : இச்…
இளங்கோ : இன்னும்…
கல்பனா : இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்…
திடீரென்று இளங்கோ தன் தாயை வாரி எடுத்து மார்போடு தழுவினான்.
இளங்கோ : ஸாரிம்மா. உங்களை சங்கடப்படுத்திட்டேன். இனி நான் நீங்க சொல்ற மாதிரி எல்லாம் நடந்துக்கிறேன்.
கல்பனா : சும்மா சொன்னா போதுமா?
இளங்கோ : வேற எப்படி சொல்லனும் என் செல்லக் குட்டி அம்மாவுக்கு
கல்பனா : இச்சு தா…
அடுத்த நொடி…
இளங்கோ : இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்… இச்…
கல்பனா : போதும்டா. கன்னமெல்லாம் எச்சி பண்ணிட்டே. இப்ப அம்மா மேலே இருந்த கோபமெல்லாம் போயிடுச்சா…?
இளங்கோ : எனக்கு உங்க மேலே எந்த கோபமும் இல்லைம்மா. ஆனா நீங்க அடிச்ச அடிலே கொஞ்சம் கலங்கி போயிட்டேன்.
கல்பனா : ஸாரிடா…
இளங்கோ : சும்மா ஸாரி சொன்னா ஆச்சா?
கல்பனா : ச்சீய்… போடா. இன்னைக்கு இது போதும்.
ஆயிஷாவின் முன் மகன் வெற்று மார்புடன் வந்ததும் அந்த சிறுக்கி அதை கவனித்து விட்டு இளங்கோவை விழுங்கி விடுவது போல பார்த்ததும் இவனும் அவள் பார்வைக்கு மயங்கி ங்கே என்று முழித்துக் கொண்டு அவளுக்கு காட்டிக் கொண்டு நின்றதும் அதை கவனித்த கோபத்தில் மகனை கொஞ்சம் பலமாகவே அறைந்து அது அவன் கன்னத்தில் வீக்கத்தையே உண்டாக்கி அவன் அந்த வீக்கத்தை மற்றவர்கள் கவனிக்காமல் மறைத்து தன்னுடைய மானத்தை காப்பாற்றியதும் எல்லாம் சேர்ந்து கல்பனாவை குழப்பி நிறைய தடுமாற வைத்த்தால் இன்று மகனுடன் ஆரம்பித்த விளையாட்டு இச்… இச்… வரை வளர்ந்து விட்டாலும் இது எதோ தப்பாக போகிறது என்ற எண்ணமும் அவள் மனதில் வராமல் இல்லை.