ஆனால் தன் வாலிப வயது மகனின் முதல் அனுபவம் இந்த ஆயிஷாவுடன் மட்டும் இருக்கக் கூடாது என்று நினைத்தாள். அதற்கு காரணம் ஆயிஷாவிடம் சிக்கியவர்கள் அதன் பின் அவளிடமிருந்து விடுபடுவது முடியவே முடியாத காரியம் என்பது அவளுக்கு தெரியும் என்பதோடு அந்த தீர்க்கப்படாத பழைய கணக்கும் முக்கியமான இன்னொரு காரணம். தன்னுடைய அன்பு மகனை தன் உயிர் தோழி ஆயிஷாவிடமிருந்து காப்பாற்ற கல்பனாவுக்கு வேறு வழியே தெரியவில்லை. மகனின் வாழ்க்கையும் அவனுடைய ஒட்டு மொத்த இளமையும் ஒரு காம பிசாசிடம் வீணாகி விடக் கூடாது, எவளை வேண்டுமானாலும் அவன் அனுபவிக்கட்டும், எத்தனை பெண்களை வேண்டுமானாலும் அவன் சுவைத்து ருசிக்கட்டும், ஆனால் வயதும், வாலிபமும் தேடும் தற்காலிக சுகங்களை எந்த பெண்ணிடம் அவன் அனுபவித்தாலும்,, அதையெல்லாம் மறந்து விட்டு, கடைசியில் ஒரு நல்ல குடும்ப பெண்ணை திருமணம் செய்துக் கொண்டு குழந்தை குட்டி என்று அவன் நிம்மதியாக சந்தோஷமாக வாழ வேண்டும் என்று கல்பனாவின் தாய் மனம் தவிப்போடு யோசித்தது. ஆயிஷாவிடம் அவன் சிக்கினால் மீண்டு வரவே விட மாட்டாள் என்பது கல்பனாவுக்கு தெரியும்.
நாற்பதை கடந்த வயதுக்காரியான கல்பனா இரண்டு முறை குட்டி போட்ட பெண். ஆண்களின் மனநிலையும், வாலிபத்தின் தேடலும் என்னவென்று அவளுக்கு தெரியும். இந்த வயதில் இளைஞர்களை பொருத்த வரை தனிமை தான் மிகவும் ஆபத்தானது என்பதை அவள் நன்றாக அறிவாள். தன் மகன் இளங்கோ ஆயிஷாவிடம் ஆர்வம் காட்ட துவங்கியதும், இனி அவனை தனிமையில் விடக் கூடாது, அப்படி விட்டால் அவன் தனிமையில் ஆயிஷாவின் நினைப்பில் அவள் மீது ஆசையை வளர்த்துக் கொண்டு, பின்னால் அவளுக்கு அடிமையாக மாறி விடுவான் என்று யோசித்த கல்பனா, அதன் பின் தாயின் பாசத்துடன் அவள் இளங்கோவுடன் அதிக நேரம் செலவழிக்க ஆரம்பித்தாள்.
ஆனால் அவள் ஆயிஷாவைப் பற்றி எச்சரிக்க வாய் திறந்த போதெல்லாம் இளங்கோ அவள் மீது கோபப்பட்டு அவளுடன் பேசுவதையும் நேரம் செலவழிப்பதையும் தவிர்க்க துவங்கவே கல்பனா வேறு வழியில்லாமல் ஆயிஷாவைப் பற்றி பேசாமல், அதே சமயம் மகனை விட்டுக் கொடுக்கவும் முடியாமல் அவனுடன் நெருங்கி பழகினாலாவது அவன் கவனம் ஆயிஷாவின் பக்கம் போகாமல் இருக்கும் என்று அடிக்கடி அவன் படுக்கையறையில் அவனுடன் நெருங்கி படுத்துக் கொண்டு தன் தாய் பாசத்தால் அவனை கட்டிப் போட முயன்றாள்.
பெற்ற மகனின் இளமையையும் எதிர்காலத்தையும் நினைத்து கவலையில் அவள் இளங்கோவிடம் நெருங்க நெருங்க அது மெல்ல தாய் மகன் பாசம் மட்டும் தானா என்ற சந்தேகம் வரும் நிலையை தாய் மகன் இருவரும் மனதிலும் உருவாக்கியது. மனதின் ஓரத்தில் எழுந்த இந்த சந்தேகத்தை மேலும் வளர விடக் கூடாது என்று கல்பனா முடிவெடுத்தாள். அவளுக்கு அவளே இது தாய் பாசமில்லாமல் வேறு என்ன? இளங்கோ அவள் பெற்றெடுத்த மகன் தான். அவனிடம் நெருங்கி பழகுவதில் வேறு என்ன நோக்கம் இருக்க முடியும், ஒரு அம்மாவாக நான் அவன் எதிர்காலத்தை பற்றி கவலைப்பட்டு அவனை தவறான வழியில் போய் தவறான பெண்ணிடம் அவன் சிக்கி விடக் கூடாது என்று நினைக்கிறேன். அதற்காக அவன் மேல் அன்பை பொழிகிறேன். அந்த அன்பின் அவனுடன் உரசுகிறேன். இழைகிறேன். ஏன் கட்டி கூட பிடிப்பேன். என்னை யார் கேட்க முடியும். யார் இதை எல்லாம் தவறு என்று சொல்ல முடியும். அப்படி யார் சொன்னாலும் அதைப் பற்றி எனக்கு எந்த கவலையும் இல்லை. எனக்கு என் மகன் முக்கியம் என்று முடிவெடுத்தாள் கல்பனா.
அதே சமயம் ஆயிஷாவின் வலையில் விழுந்து விடக் கூடாது என்று அவள் தன் மகனிடம் நெருங்க நெருங்க பதிலுக்கு அவனும் அவளிடம் நெருங்க துவங்கிய போது தான் கல்பனா தடுமாற துவங்கினாள். அவள் ஒரு அடி எடுத்து வைத்தால், இளங்கோ மூன்று அடி எடுத்து வைக்கிறான். கல்பனா மகனை சீண்டி விளையாட அவன் மீது உரசினால் அவனோ அவளை இழுத்து வளைத்து கட்டியணைக்கிறான். கல்பனா மகனின் மீது படர்ந்து தாயன்போடு அவன் முடியை கோதி விட்டால் மகனின் கையோ அவள் இடுப்பில் ஊர்ந்து விளையாடுகிறது.
அவன் கை இடுப்பை வருடும் போது உடம்பில் உண்டாகும் குறுகுறுப்பில் கல்பனா நெளிந்து புரண்டு அவன் மீதிருந்து புரண்டு படுத்தால் உடனே இளங்கோ அவள் மேல் ஏறி விடுகிறான். அவளோடு சேர்ந்து அவனும் புரண்டு தாயின் உடல் மீது தன் உடலை படர விட்டு அவளை சீண்டி விளையாடுகிறான். ஆரம்பத்தில் மகனை இழந்து விடக் கூடாது என்று இளங்கோவின் எல்லா சில்மிஷங்களையும் அனுமதிக்க துவங்கிய கல்பனாவுக்கு நாளாக நாளாக இளங்கோவுடன் இருப்பது தான் சந்தோஷமான தருணங்களாக மாற துவங்கியது.
அவளுக்கு அது பிடிக்க ஆரம்பித்தது. அது என்ன வித உணர்வு என்று அவளுக்கு புரியவில்லை. கண்டிப்பாக ஒரு அம்மாவுக்கும் மகனுக்கும் நடுவில் வேறு மாதிரியான உணர்ச்சிகளுக்கு இடமில்லை, அதற்கு வாய்ப்புமில்லை, இது அப்படிப்பட்ட உணர்ச்சியுமில்லை, தாய் பாசத்தின் அதீத வெளிப்பாடுதான் என்று கல்பனா நம்பினாள். ஊருலே உலகத்திலே எல்லா அம்மாவும் மகனும் இப்படி தான் உரசிக்கிறாங்களா என்று அவளுடைய மனசாட்சி அவளை கேட்ட போது, எல்லோர் மாதிரியும் நான் ஏன் இருக்கனும், நான் தனிதான், மத்தவங்களை விட எனக்கு என் மகன் மேலே பாசமும் ஜாஸ்தி…
ஆ…
ஆ…
ஆ..
ஆசையும் ஜாஸ்தி என்று பதில் சொன்னாள்.
மனசாட்சி ஆசையா? என்று கேட்க…
கல்பனா மனசாட்சியிடம் ஆமா… ஆசை தான். பெத்த மகன் மேலே ஒரு அம்மா வைக்கிற ஆசை… என்ன ப்ரசனை உனக்கு என்று பதில் கேள்வி கேட்டாள்.
மனசாட்சி எதையோ யோசித்தபடி, இல்லை, நான் இதுவரைக்கும் எந்த அம்மாவும் இப்படி சொல்லி கேட்டதில்லை. மகன் மேலே அன்பு வைப்பாங்க, பாசம் காட்டுவாங்க, கேள்விப்பட்டிருக்கேன். ஆசை… ஆசை… ஆ… ஆ… ஆசைப்படுறது…. ஸாரி… நான் கேள்விப்பட்டதில்லை என்று கல்பனாவிடம் சொல்ல…
பதிலுக்கு கல்பனா, ஆமா இவ பெரிய அறிவாளி… போடி… தப்பு தப்பா எதையாவது யோசிச்சு, எனக்கும் தப்பு தப்பா சொல்லிக் குடுத்து என்னை குழப்பாதே… என்றாள்.
மனசாட்சி சிரித்து விட்டு, யாரு… நானா… நான் தப்பு தப்பா… நீ ஒண்ணும் தெரியாத பாப்பா… உனக்கு நான் தப்பு தப்பா சொல்லி தரேனா… என்று கேட்க…
ஆமா… நான் தப்பு தப்பா எதுவும் யோசிக்கலை. தப்பு தப்பா எதுவும் செய்யலை. என் மகன் மேலே பாசமா இருக்கேன். அன்பா இருக்கேன். ஆ… ஆ… ஆசையா இருக்கேன்.
இந்த ஆசையா இருக்கேன்னு சொல்றது தான் இடிக்குது. அதை ஏன் அடிக்கடி திரும்ப திரும்ப சொல்றே…
ஏன்னா… அப்படிதான். நீ மூடிட்டு போடி…
கல்பனா மனசாட்சியை விரட்டி விட்டு விட்டாள். இது இருந்தா ஒரே தொந்தரவு. பெத்த மகன் கிட்டே கூட அன்பா… பாசமா… அப்புறம்… அப்புறம்… அந்த… ஆசையா பழக முடியலை. எதையாவது உளறிட்டே இருக்க வேண்டியது என்று கோபித்துக் கொண்டு போய் விட்ட தன் மனசாட்சியின் மீது இன்னும் கோபப்பட்டாள். மனசாட்சி ஓடி விட்டதால் எந்த தொல்லையும் இல்லாமல் கல்பனா தன் மகனிடம் அன்பாக ஆசையாக பழக துவங்கினாள். அன்பு மகனின் சில்மிஷங்களையும் ஆசையோடு ஏற்றுக் கொள்ள துவங்கினாள். இந்த ஆசை நாளுக்கு நாள் வளர துவங்கியது.