எப்போதும் போல் படுக்கையில் மொபைலை நோண்டிக் கொண்டு கிடந்த மகனின் அருகில் அமர்ந்த கல்பனா, அவனிடம் பேச்சு கொடுக்க துவங்கினாள்.
கல்பனா : என்ன இளா, எப்ப பார்த்தாலும் போன்லே தான் இருப்பியா? இப்படி போனே கதின்னு கிடந்தா கண்ணு என்னத்துக்காகும்?
இளங்கோ : ச்சூ… சும்மா இரும்மா. எப்ப பார்த்தாலும் எதாவது அட்வைஸ் பண்ணிட்டு…
கல்பனா : இப்பெல்லாம் உனக்கு அம்மாவை கண்டா உனக்கு பிடிக்கறதே இல்லை…
இளங்கோ : ஐயே… எதுக்கு இப்ப நீ சீரியல் வர அம்மா மாதிரி சீன் போட்டுட்டு இருக்கே.
கல்பனா : நானொண்ணும் சீன் போடலை. உனக்கு தான் அம்மாவை கண்டா பிடிக்கறதில்லை. வேற யாரோ சீன் போடுறவங்க பக்கம் உன் கவனம் போயிடுச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.
இளங்கோ : என்ன விசயம்? எதோ மூடி மறைச்சு பேசுற மாதிரி தெரியுது.
கல்பனா : ஆமாடா இளா. அம்மா ஒண்ணு சொல்றேன். தப்பா நினைக்காதே. அந்த ஆயிஷா கிட்டே கொஞ்சம் கவனமா இருடா.
இளங்கோ : எந்த ஆயிஷா?
கல்பனா : அதான் என்னை பார்க்க வரேன்னு சொல்லிட்டு இப்ப அடிக்கடி நம்ம வீட்டுக்கு வர ஆரம்பிச்சிருக்காளே, அந்த சிறுக்கி தான்.
இளங்கோ : ஓ… அவங்களா? அவங்களாலே என்னம்மா ப்ரசனை. உங்க ப்ரண்டு தானே அவங்க.
கல்பனா : ஆமா… ப்ரண்டு. நீ அவ கிட்டே எந்த பழக்கமும் வைச்சுக்கக் கூடாது.
இளங்கோ : நான் அவங்க கிட்டே பேசுறது கூட இல்லைம்மா. சும்மா வாங்க, நல்லா இருக்கீங்களா, சாப்டீங்களா இப்படி கேட்கிறதோட சரிம்மா.
கல்பனா : அப்படி தான் ஆரம்பிப்பா. அப்புறம் மெதுவா வலையை விரிப்பா.
இளங்கோ : வலையா?
கல்பனா : டேய் இளா, நான் ஓபனாவே சொல்லிடறேன். அவ ஒரு ஆம்பிளை பொறுக்கிடா. அவ பசிக்கு நிறைய பேர் தீனியாகியிருக்காங்க. இப்ப உன் பக்கம் அவ பார்வை திரும்பிருக்கு. அவ நினைச்சிட்டான்னா அதை அடையாம விட மாட்டா. நீ வயசு பையன். ஈஸியா கவுந்திடுவே. அதுக்கு தான் அப்படி எல்லாம் சொல்றேன்.
இளங்கோ : என்னம்மா நீங்க? நான் அந்த மாதிரி பையனில்லைம்மா. நீங்களே என்னை சந்தேகப்படுறீங்களா?
கல்பனா : நீ அந்த மாதிரி பையனில்லைடா. எனக்கும் அது நல்லா தெரியும். ஆனா உன் வயசு தான் உன்னை நம்ப விடாம தடுக்குது. இந்த வயசிலே பசங்க மனசும் உடம்பும் எதை தேடும்? எதுக்காக அலையும்ன்னு அம்மா எனக்கு தெரியாதாடா? அதான் ஒரு முன்னெச்சரிக்கை மாதிரி சொன்னேன். அதோட அவ உனக்கு வலை விரிக்கிறதை நான் கண்டுபிடிச்சிட்டேன். அதான் ஜாக்கிரதையா இருன்னு சொன்னேன்.
உண்மையில் இளங்கோவை பொருத்த வரை ஆயிஷா அவன் அம்மாவின் தோழி. அவளும் அவனுக்கு அம்மா மாதிரிதான். அதனால் அவன் ஒரு நாள் கூட ஆயிஷாவை தவறான கண்ணோட்டத்தில் பார்த்ததே இல்லை. கல்பனா தான் இப்போது தவறான வேலையை செய்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்பாவியான தன் மகனின் மனதில் காமத்தை விதைத்துக் கொண்டிருந்தாள் கல்பனா. அது தவறான விசயமா? இல்லை, அம்மா மகன் இருவரும் அடையப் போகும் அளவில்லா இன்பத்திற்கான அடிக்கல்லா என்பதை இனி வரும் சம்பவங்கள் தான் முடிவு செய்யப் போகின்றன.
அதற்கான ஆரம்பம் இப்போதே நிகழ துவங்கி விட்டது. இளங்கோவுக்கு தன் அம்மாவிடம் விளையாட ஆர்வம் உண்டானது. அவளை கிண்டல் செய்து சீண்டி விளையாடுவது இளங்கோவுக்கு எப்போதும் மிகவும் பிடிக்கும். அம்மாவை சில சமயம் சின்னப் பெண்ணை போல ட்ரீட் பண்ணி அவளுக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்று சொல்லி அவள் செல்லக் கோபத்தோடு சிணுங்குவதை பார்த்து ரசிப்பதும் பிறகு கோபித்துக் கொண்டு செல்லும் அம்மாவை பிடித்து சமாதானப்படுத்துவதும் அவர்கள் இருவருக்குள்ளும் அடிக்கடி நடக்கும் ஒரு விளையாட்டு தான்.
இளங்கோ : எனக்கு அந்த ஆண்ட்டி மேலே இதுவரைக்கும் எந்த ஆர்வமும் இல்லைம்மா. ஆனா இப்ப நீங்க சொன்னப்புறம் ஆண்ட்டியை பத்தி நினைக்க தோணுது. நீங்க சொன்ன மாதிரி என் வயசு என் மனசை தடுமாற வைச்சிட்டா நான் என்னம்மா பண்றது.
கல்பனா : அவ கிட்டே நெருங்காதடா. தள்ளியே இரு.
இளங்கோ : நான் நெருங்க மாட்டேம்மா. அவங்க என்னமோ வலை விரிப்பாங்கன்னு சொன்னீங்களே. அப்படின்னா என்னம்மா?
கல்பனா : உனக்கு உணர்ச்சியை தூண்டி விடுவாடா.
இளங்கோ : எப்படிம்மா?
கல்பனா : இந்த காலத்து பசங்களுக்கு பெருசா ஒண்ணும் செய்ய வேண்டியதில்லையேடா. லைட்டா காட்டினாலே மயங்கிடுவீங்க.
இளங்கோ : காட்டுறதுன்னா…
கல்பனா : போடா… ஒண்ணும் தெரியாத பாப்பா மாதிரி அம்மா கிட்டேயே எல்லாத்தையும் கேட்டுக்கிட்டு…
இந்த மாதிரி உறவுகளின் இயல்பான நெருக்கம் காமத்தை நோக்கி திரும்பும் போது அதற்கேற்ற நிகழ்ச்சிகளும் வரிசையாக அரங்கேறுவது கண்டிப்பாக நிகழ்ந்தே தீரும். இங்கும் அது நிகழ்ந்தது. மகனின் அருகில் அவனைப் பார்த்தவாறு ஒருக்களித்து படுத்திருந்த கல்பனாவின் புடவை முந்தானை அதுவாக மெல்ல சரிந்து கீழே இறங்க, திரை போல விலகிய முந்தானையின் உள்ளே இருந்த கல்பனாவின் பப்பாளிப் பழ மார்பகக் குன்றுகளின் சதை பிதுங்கல் மெலிதாக வெளிப்பட்டு இளங்கோவின் கண்களுக்கு விருந்தானது.
இது போல அம்மாவின் ஆடை விலகி இருப்பதை இளங்கோ பலமுறை கண்டிருக்கிறான். ஆனால் அப்போதெல்லாம் அவன் மனதில் எந்த ஈர்ப்பும் உண்டானதில்லை. இன்று அம்மா ஆயிஷா பற்றி பேசியதால் அவன் மனதில் எதோ ஒரு மாற்றம் நிகழ்ந்திருக்க, அவனால் அந்த இடத்தை விட்டு தன் கண்களை அகற்ற முடியவில்லை. பிறை நிலா வடிவில் பிதுங்கிய கல்பனாவின் முலை சதைகளை அவன் பார்த்தான். தன் ஆடை விலகி அந்தரங்க அழகு லேசாக வெளிப்பட்டுக் கொண்டிருப்பதை அறியாத கல்பனா, அதே நிலையில் படுத்தபடி மகனிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.
இளங்கோ : சரி விடுங்க… எனக்கு புரியுது… வேற என்ன டெக்னிக் எல்லாம் யூஸ் பண்ணுவாங்க?
இளங்கோ இதை தன் தாயின் மார்பக பிதுங்கலை பார்த்துக் கொண்டே தான் சொன்னான். அப்போதும் கல்பனா தன் ஆடை விலகியிருப்பதையோ, அன்பு மகனின் கண்கள் விலகிய ஆடைக்குள்ளிருந்து வெளிப்பட்டு தரிசனம் தந்துக் கொண்டிருந்த மார்பக பிதுங்கலை வழக்கத்துக்கு விரோதமாக நீண்ட நேரம் ஒரு வித ஆச்சரியம், ஆர்வம் மின்ன பார்த்துக் கொண்டிருப்பதையோ கவனிக்கவில்லை.
கல்பனா : முதல்லே சாதாரணமா தான் பழகுவா…
இளங்கோ : ம்…
கல்பனா : அப்புறம் மெதுவா நெருங்குவா…
இளங்கோ : அப்படின்னா?
கல்பனா : ம்… தொட்டு தொட்டு பேசுவாடா.
இளங்கோ : அதில்லென்னமா தப்பிருக்கு. நீங்க கூட தான் என்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறீங்க.
கல்பனா : டேய்… நானா உன்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறேன். நீ தான் என்னை அடிக்கடி தொட்டு தொட்டு பேசுறே. அது உனக்கு பிடிச்சிருக்குன்னு நானும் உன்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறேன்.
இளங்கோ : அப்ப உங்களுக்கு என்னை பிடிக்கலை. என்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறது உங்களுக்கு சங்கடமா இருக்கு. எனக்காக தான் அட்ஜெஸ்ட் பண்ணி வேண்டா வெறுப்பா என்னை தொட்டு தொட்டு பேசுறீங்க. அப்படி தானே.
கல்பனா : ஐயோ இவன் வேற… டேய் என்னையே சந்தேகப்படுறியா? நான் ஒண்ணும் வேண்டா வெறுப்பா உன்னை தொட்டு தொட்டு பேசலைடா. உனக்கு அது பிடிக்குமா பிடிக்காதான்னு தயங்கினேன். நீ என்னை தொட்டு தொட்டு பேசினதும் உனக்கு பிடிச்சிருக்குன்னு நானும் தொட ஆரம்பிச்சேன். தொட்டு தொட்டு பேச ஆரம்பிச்சேன்.
கல்பனா விலகிய ஆடையை கவனிக்காமலே சரி செய்துக் கொள்ளாமலே கையை நீட்டி மகனை தொட்டாள். அவன் கன்னத்தை அன்போடு வருடி கொடுத்தாள். இளங்கோ அவள் கையை தட்டி விட்டான்.
இளங்கோ : ஒண்ணும் வேண்டாம் போங்க. தொடாதீங்க.
கல்பனா மகனின் செல்லக் கோபத்தை கண்டு சிரித்தாள். 22 வயதை அடைந்தும் இன்னும் சின்னப் பையன் போல அடம் பிடித்துக் கொண்டு கோபித்துக் கொள்ளும் மகனை கண்டு அவன் மேல் பாசம் இன்னும் அதிகமானது. மகனுடைய செல்ல கோபத்தை அவள் ரசித்தாள். அவனை சீண்டி விட்டு விளையாட நினைத்தாள். அது அவளுக்கு எப்போது மிகவும் பிடிக்கும். இன்னும் சிறுவனை போல அடம் பிடிக்கும் அந்த வாலிபனை அவள் கைகள் அங்கங்கே தொட்டன.
கல்பனா : ஐயே… கோபத்தை பாரு. என் மகனை நான் தொடுவேன். அதை யாரும் தடுக்க முடியாது.
கல்பனா மகனின் இடுப்பில் கிச்சுகிச்சு மூட்டினாள். கழுத்தில் கிச்சுகிச்சு மூட்டினாள். அவள் விரல்கள் அவன் உடலில் இஷ்டம் போல விளையாடின. முதலில் அவள் கைகளை தட்டி விட்டு திரும்பி படுத்து தள்ளிப் படுத்து முரண்டு பிடித்துக் கொண்டு சிணுங்கிய இளங்கோ திடீரென்று திரும்பி அம்மாவின் உடலில் கைகளை அலைய விட்டு…