இங்கிலீஸ் டீச்சர் – பாகம் 8 13

நான் மீண்டும் பெஞ்சில் உட்கார்ந்தேன். சுதா தேவியிடம் பேசிக் கொண்டே அடிக்கடி எங்களையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். தமயந்தி லேசாக செருமினாள்.
‘சாரி. நான் ஏதோ டிஸ்டர்ப் பண்றேன்னு நெனக்கிறேன்.’
‘அதெல்லாம் இல்ல. என்ன டிஸ்டர்ப்?’
‘இல்ல உங்க பிரண்டுக்கு நான் இங்க இருக்குறது பிடிக்கல போல.’
‘ஏன் அப்படி சொல்றீங்க?’
‘என்கிட்ட சரியா பேசாத மாதிரி இருந்துச்சு.’
‘அப்படியில்ல. அவங்களுக்கு உடம்பு சரியில்ல. அதான்.’
‘அது என்னமோ தெரியாது. பட் எனக்கு ஒரு மாதிரி அன்ஈஸியா இருந்துச்சு.’
‘ஒரு மாதிரினா எப்படி மேடம்.?’
‘உண்மைய சொல்லணும்னா ரெண்டு லவ்வர்ஸ்க்கு இடையில தேவையில்லாம என்ட்ரி ஆன மாதிரி இருந்துச்சு.’ (கண்களில் குறும்புடன் லேசாக சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள்.)
‘நோ. நோ. என்ன சொல்றீங்க? யூ ஆர் ராங்.’
‘ஓகே. கூல். நான் தப்பா சொல்லிருந்தா சாரி. மனசுல பட்டத சொன்னேன். தட்ஸ் ஆல்.’
சொல்லிக் கொண்டே தலையில் இருந்த ரோஜா பூவை சரி செய்தாள். இரண்டு கைகளையும் தூக்கிய நிலையில் அவளின் இடது பக்க வனப்பின் பக்கவாட்டுத் தோற்றம் முழுசாகத் தெரிந்தது.

இறுக்கமான நீல நிற ஜாக்கெட்டில் அக்குள் பகுதியில் லேசாக வியர்த்து நனைதிருந்த பகுதியின் கீழ் கொழுத்து தொங்கிய முலையை பிடித்து இறுக்கியிருந்த பிராவின் வடிவம் மெல்லிய ஜாக்கெட்டின் வழியாகத் தெரிந்தது.
அந்த பிரா கருப்பு அல்லது ஏதேனும் டார்க் நிறம் என்பதும், கப்பின் மேற்பகுதியில் லேசான வலைப் பின்னல் போன்ற அமைப்பைக் கொண்டது என்பதும் தெளிவாகத் தெரிந்தது பிராவின் பக்கவாட்டில் பிதுங்கிக் கொண்டு வெளியே திமிறிய வெள்ளை நிற முலைச் சதைகளையும் அந்த டிரான்ஸ்பரன்ட் பிளவுஸ் படம் போட்டுக் காட்டியது.
அழகான அந்த தொங்கும் கனியின் கீழ் இடுப்புப் பகுதி சற்று அதிகமாகத் தெரிந்தது. இரண்டாவது மடிப்பின் அருகில் இருந்த மச்சம் அழகாயிருந்தது. பக்கவாட்டு இடுப்பில் ஓரிடத்தில் சீரக அளவுக்கு சின்ன காயம் தெரிந்தது.
அவளுடைய புருஷனின் நகம் பட்டதாயிருக்கலாம் என்று மனதில் தோன்றியது. இந்த நினைப்பு வந்ததும் என் உதட்டில் மெல்லிய புன்னகை ஓடி மறைந்தது.
சுதா எங்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்ததால் என்னால் தமயந்தியின் கவர்ச்சிப் பிரதேசங்களை நேரடியாக ரசிக்க முடியவில்லை. என் கண்களின் தடுமாற்றத்தை சுதாவின் பார்வையிலிருந்து மறைக்க முடியாமல் தலையை குனிந்து கொண்டேன்.

தமயந்தி ரோஜாவை சரி செய்துவிட்டு சேலையையும் சரி செய்து கொண்டு நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து என்னை பார்த்தாள்.
‘சாரி சிவா. நான் ஏதாவது ஓவரா பேசிட்டேனா?’
‘அதெல்லாம் இல்ல மிசஸ் தமயந்தி.’
‘நீங்க ரெண்டு பேரும் ரொம்ப குளோஸ் பிரண்ட்ஸ் மாதிரி தெரியல. அதிகமா பேசிக்கவே மாட்டேங்குறீங்க. பட் நான் உங்க கூட பேசுறது அவங்களுக்கு பிடிக்கல. அது மட்டும் தெரியுது.’
தமயந்தி இப்படிச் சொன்னதும் எனக்கு சந்தோசமாயிருந்தது.
‘அப்படியெல்லாம் இல்ல மேடம். டிராவல் பண்ணின டயர்ட். அவ்வளவுதான்.’
தேவியும் சுதாவும் எங்களை நோக்கி வந்தார்கள். பார்மாலிட்டிக்காக தமயந்தியை தேவியிடம் அறிமுகம் செய்து வைத்த சுதா, என்னிடம் பரபரத்தாள்.
‘சரி சிவா. நாம கௌம்பலாமா?’
‘ஓகே சுதா. கௌம்பலாம்.’
‘ஓகே மிஸஸ் தமயந்தி. இன்டர்வியூ நல்லா பண்ணுங்க. பெஸ்ட் ஆப் லக்.’
‘தேங்ஸ் மிஸஸ் சுதா.’
‘ஓகே. பை.’
‘ஓகே. நைஸ் டூ மீட் யூ. பை.’
நானும் தமயந்தியிடமும், தேவியிடமும் சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பினேன். இருவரும் வெளியே வந்ததும் ஒரு ஹோட்டலில் சாப்பிட்டோம். முடித்து விட்டு வெளியில் வந்து நான் ஆட்டோவை அழைத்தேன்.

சிவா..’
‘யெஸ்.. சொல்லுங்க சுதா.’
‘இப்ப எங்க போறது?’
‘ஹோட்டலுக்குதான். வேற எங்க?’
‘இல்ல வேணாம்.’ (அவள் முகத்தில் லேசான பயம் தெரிந்தது.)
‘அப்புறம்.?’
‘வேற எங்கயாவது போலாமே. நைட் தான் பஸ். அது வரை ஹோட்டல்ல போரடிக்கும்.’
‘சரி எங்க போலாம்?’
‘சென்னைல எனக்கு என்ன தெரியும். பீச் மட்டும்தான் கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.’
‘ஓகே.’
நான் ஆட்டோவில் ஏறி பீச்சுக்கு போகச் சொன்னேன்.
பீச் மணலில் இருவரும் நடந்தோம். அதிக வெயில் இல்லை. கடற்காற்று இதமாயிருந்தது. ஓரிடத்தில் படகு நிழலில் உட்கார்ந்தோம். சின்ன சின்ன வார்த்தைகள் தவிர வேறு எதுவும் பெரிதாகப் பேசிக் கொள்ளவில்லை.

‘சுதா..’
‘ம்ம்.’ (கடலையே வெறித்துப் பார்த்தபடி இருந்தாள்.)
‘ஏன் ஒரு மாதிரி இருக்க.’
‘ஒன்னுமில்ல.’
‘சாரி.’
‘எதுக்கு?’
‘என்னாலதான் நீ ரொம்ப டல்லாயிருக்க.’
ஒன்றும் சொல்லாமல் கடல் அலைகளைப் பார்த்தாள்.
‘நான் ஏதோ எமோசன்ல அப்படி நடந்துகிட்டேன். வெரி சாரி சுதா.’
‘ம்ம்.’
‘நீ நார்மலா பேசு. ப்ளீஸ்.’
என்னை திரும்பி ஒரு முறை பார்த்தவள் லேசாக சிரித்துவிட்டு மணல் ஒட்டியிருந்த கையை தட்டி மணலை உதிர்த்தாள்.
‘ம்ம்.’
நிமிர்ந்து உடலை லேசாக நெளித்துக் கொண்டாள். அப்போது சுண்டல் விற்கும் சிறுவன் வந்தான்.
‘அண்ணே.. சுண்டல்ல்..’
‘வேணாம்பா.’
(சுதாவிடம்) ‘அண்ணி. நீங்களாச்சும் சொல்லுங்கண்ணி..’
(லேசான பதட்டத்துடன் அவனைப் பார்த்தேன்.) ‘டேய் போடா.’
சுதா முதலில் பதறி பின்னர் மெல்லிய வெட்கத்துடன் அவனிடம் சுண்டலை வாங்கிக் கொண்டு என்னை பார்த்தாள். நான் காசை கொடுத்து அவனை அனுப்பினேன்.

அவள் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த சுண்டல் பொட்டலத்தில் கை வைக்கப் போனேன். அவள் அதை விலக்கிக் கொண்டாள். நான் அவளை புரியாமல் பார்த்தேன்.
‘போங்க. தர மாட்டேன்.’ (குறும்புடனும் லேசான கோபத்துடனும் சொன்னாள்.)
‘ஏன்.. எனக்கே இல்லையா? நான்தானே காசு கொடுத்தேன்.’
‘நீங்க கடலைய சாப்பிடுங்க. இது எனக்கு.’ (சுண்டல் பொட்டலத்தை தன் மடியருகில் மறைப்பது போல வைத்துக் கொண்டாள்.)
‘ஹலோ. கடலைக்கு நான் எங்க போக. நீ வாங்கி குடு.’
‘ஏன்.. அதான் நெறய கடலை போட்டுட்டு இருந்தீங்களே. அப்புறம் என்னவாம்.’
‘வாட்.? என்ன சொல்ற.. புரியல.’
‘ம்ம்.. ரொம்ப கடலை போடுறவங்களுக்கு எதுக்கு சுண்டல்? ஒன்னும் கிடையாது. போங்க.’ (கிண்டலுடன் சொன்னாள்.)
‘கடலையா? நான் எங்க போட்டேன்.?’
‘அதான் தமயந்தினு ஒரு அழகிகிட்ட போட்டுட்டிருந்தீங்களே. அது பத்தலையாக்கும்?’ (கடற்காற்றால் முகத்தில் விழுந்த முடிக்கற்றைகளை ஒதுக்கிக் கொண்டே கடலலையை பார்த்தபடி சொன்னாள்.)

‘ஏய்ய்.. அவங்கதான் வந்து பேசிட்டிருந்தாங்க. பாவம். பேசுறதுக்கு யாரும் இல்லாம வந்து பேசினாங்க. தட்ஸ் ஆல்.’
‘அதுக்காக அவ்ளோ தூரம் பேசுவாங்களாக்கும்? இருங்க. மாலதியக்கா கிட்ட சொல்றேன்.’ (கிண்டலான தொனியில் சொன்னாலும் அவள் குரலில் லேசான கோபம் தெரிந்தது.)
‘அய்யோ வேணாம்மா. உங்கக்காவுக்கு தெரிஞ்சா ஒரு மாசத்துக்கு சண்டை போடுவா.’
‘ஓ.. அவ்ளோ பயம் இருக்கா அவங்க மேல.’
‘ஹாஹா..’
சிரித்து வழிந்தேன். சுதா நார்மலாக பேசியது எனக்கு மகிழ்ச்சியாயிருந்தது. எங்கள் அருகில் இருந்த இன்னொரு படகின் அருகில் ஒரு ஜோடி கடலை போட்டுக் கொண்டிருந்தது. அவர்களை பார்த்தால் காதலர்கள் போல் தெரியவில்லை.
இருவருமே முப்பதைக் கடந்தவர்கள் என்பது பார்த்ததுமே தெரிந்தது. பச்சை நிற சுடிதார் ஷாலை தலைமீது போட்டு முகம் தெரியாமல் மறைத்திருந்தாள் அந்தப் பெண்.
அவர்களின் நெருக்கம் என்னை என்னவோ செய்தது. நான் பார்ப்பதை பார்த்து சுதாவும் அவர்களை பார்த்தாள். அவன் அவளுடைய இடுப்பை வளைத்து அணைத்திருந்தான். இடுப்புக்கும் பின்புறங்களுக்கும் இடையில் கையை வைத்து பிடித்து மெதுவாய் வருடிக் கொண்டிருந்தான்.

‘ச்சீ.. ஏன் அங்க பாக்குறீங்க? ‘
வெட்கத்துடனும் எரிச்சலுடனும் சுதா அவர்களிடமிருந்து பார்வையை திருப்பி குனிந்து கொண்டாள்.
‘இல்ல. ஒன்னுமில்ல. சும்மாதான்.’ நான் கையில் இருந்த மண்ணை தட்டி உதறினேன்.
சிறிது நேரத்தில் ஒரு கிழவி பூவுடன் வந்தாள்.
‘தங்கச்சி. பூ வாங்கிக்கம்மா. மல்லிப் பூ நல்லாருக்கும்மா..’
‘இல்லம்மா வேணாம். இந்த நேரத்துல எதுக்கு?’
‘மகாலட்சுமி மாதிரி இருக்க. தலைல பூ இல்லாம இருக்கியேம்மா. தம்பி.. நீயாச்சும் பொண்டாட்டிக்கு பூ வாங்கிக் குடுக்கறதில்லையா?’

3 Comments

Add a Comment
  1. Vikyk_Subramanian

    Waiting for next part

  2. Very long nd sexy story ,,,pls post the full story as soon as possible

  3. Vikyk_Subramanian

    Egrly waiting for part 9

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *