அசதியில் அப்படியே உறங்கி விட்டேன் சரியாக 8 மணிக்கு ஆஷிஷ் என்னை கதவைத் தட்டி எழுப்பினான்.
தூக்க கலக்கத்தில் என்னப்பா என்று கேட்டேன் சாப்பிடலாமா மாமா டைம் ஆகுது என்று சொன்னான்,
சரி ஒரு பத்து நிமிஷத்துல வந்துடறேன் என்று சொல்லி அவனை அனுப்பினேன்,
முகம் கை கால் எல்லாம் கழுவிவிட்டு ஒரு பத்து நிமிடத்தில் கீழே dineக்கு சென்றோம் அங்கே எளிதாக சீக்கிரம் ஜீரணம் ஆகும் படியான உணவை சாப்பிட்டோம்
ஆஷிஷ் ரொம்பவே சந்தோசமாக இருந்தான், அவன் சந்தோஷத்துக்கு காரணம் அவன் ஆசைப்படி நான் செய்தது தான் என் மேல் கோபம் எல்லாம் போய்விட்டது போல பழைய மாதிரி ரொம்பவும் எதார்த்தமாக நடந்து கொண்டான்.
உன்னுடைய பிளான் எல்லாம் என்னிடம் சொல்லு என்று அவனிடம் கேட்க இரண்டு மணி நேரம் காதில் ரத்தம் வரும் வரை பேசிக்கொண்டே இருந்தான், ஏண்டா கேட்டோம் என்பது போலாகிவிட்டது.
கொஞ்ச நேரம் கழித்து பர்சனலாக கேள்விகள் கேட்டான் நீங்க ரொம்ப நல்லவர் என நெனச்சிட்டு இருந்தேன் ஆனால் நீங்களே இப்படி ஒரு தப்பு பண்ணுவீங்கன்னு நான் எதிர்பார்க்கல மாமா என்று சொன்னான்,
எந்த தப்ப இவன் சொல்றான் என்று எனக்கு ஒரே பதற்றமாக இருந்தது ஒருவேளை நான் பூஜிதாவிடம் பேசுவதை இவன் அறிந்திரிப்பானோ என்று இருந்தது,
என்ன ஆஷிஷ் சொல்ற என்று முகத்தில் எந்த சலனமும் இன்றி கேட்டேன்
நீங்க இப்படி திடுதிப்புனு இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிக்குவீங்கன்னு நம்ம வீட்டுல யாருமே எதிர்பார்க்கல மாமா, அதை முதலில் நான் நம்பவே இல்லை, பிறகு உண்மை என தெரிந்த பின் நான் ரொம்ப உடைந்து போய் விட்டேன்.
நல்லா தான மாமா எல்லாமே போயிட்டு இருந்துச்சு எதுக்கு நீங்க இப்படி இந்த வயசுல இப்படி ஒரு தவறான முடிவை எடுத்தீர்கள் என்று என்னிடம் கேட்டான்.
தவறான முடிவுகள் அப்டின்னு சொல்லிட முடியாது, என் மனசுக்கு இதுதான் சரி என்று பட்டது அதனாலதான் நான் இந்த முடிவ எடுத்தன்,
சில நேரங்கள்ல நாம எடுக்குற முடிவு நமக்கு சரியாக தான் இருக்கும் ஆனால் அது மத்தவங்களுக்கு அப்படி இருக்காது, அதுக்காக நாம் நம்ம முடிவை மாத்திக்கணும்னு அவசியமில்லை என்று அவனிடம் சொன்னேன்.
நான் சொல்லிய பதிலை உணர்ந்துகொண்டு அதற்கப்புறம் அவன் எதுவும் என்னை பற்றி கேட்கவில்லை எனக்கும் அதுதான் சரியென்று பட்டது, சரி ரொம்ப நேரமாயிடுச்சு நான் போய் தூங்குறேன் நாளைக்கு நிறைய வேலைகள் இருக்கு என்று அவனிடம் சொல்லிவிட்டு நான் என் ரூமுக்கு வந்து விட்டேன்.
என் மகளின் ஞாபகம் என் மனம் முழுவதும் இருந்தது, என் மகளுடன் சாட்டிங் செய்ய ஆரம்பித்து சொற்ப நாட்கள் தான் ஆகிறது, ஆனால் அதற்குள் நான் அடிக்ட் ஆகிவிட்டேன்.
கண்டிப்பாக என் மகளுக்கும் இதே போல தான் இருக்கும் என்று தோன்றியது அதற்கு ஏற்றார்போல ஹாய் அப்பா என்று மெசேஜ் அனுப்பியிருந்தாள்.
இன்று ஏதாவது சாட்டிங் செய்தால் கண்டிப்பாக அது விபரீதமாக தான் போகும் என்பதை நான் தெளிவாக உணர்ந்தேன் அதனால் எதுவும் பேச வேண்டாம் என்று கண்டுகொள்ளாதபடி விட்டுவிட்டேன்,
ரொம்பவும் கஷ்டமாக தான் இருந்தது ஒவ்வொரு ஐந்து நிமிட இடைவெளியிலும் அப்பா தூங்கிட்டீங்களா என்பது போல மேசஜ்களை அனுப்பிக் கொண்டிருந்தாள்.
சற்று நேரத்தில் நானும் நன்றாக உறங்கி விட்டேன் அன்றைய பொழுது மிகவும் கடினமாக இருந்தது,ஒரே அலைச்சல் அதனால் ஏற்பட்ட தலைவலி என்று, அப்படியும் வேலை முடியவில்லை.
எப்பொழுதுடா ஊருக்கு போவோம் என்று எனக்கு தோன்றியது, அந்த நாள் இரவு என் மகளிடம் சாட் செய்யாமல் நேராக கால் செய்தேன்,
என்னாச்சுப்பா என்று கேட்டாள் இன்னைக்கும் வேலை முடியவில்லை மஅதனால் கஷ்டமா இருக்கு உடம்பு ரொம்ப அலுத்து போய் இருக்கு, எப்படியும் நாளைக்குள்ள முடிச்சுட்டு ஊருக்கு வர ட்ரை பண்றேன் என்று சொன்னேன் என் மகளின் குரலில் சுரத்தயே இல்லை.
சரிப்பா சீக்கிரம் முடிச்சுட்டு ஊர் வந்து சேருங்க என்று மட்டும் சொல்லிவிட்டு போனை கட் செய்தாள்.
பொழுது விடிந்தது இது நல்ல பொழுதா என்று இப்போதைக்கு தெரியவில்லை, நாங்கள் எதிர்பார்த்தது போலவே நல்ல அலைச்சல் இருந்தும் வேலையை கச்சிதமாக முடித்து விட்டோம்
மனதுக்கு ரொம்பவும் நிறைவாக இருந்தது, அப்பா எப்படியோ ஊருக்கு போகப் போகிறோம் என்ற நினைப்பே மனசுக்குள் ஒரு சந்தோஷத்தை கொடுத்தது அன்று இரவே இருவருக்கும் கோயம்புத்தூருக்கு பிலைட் டிக்கெட் போட்டு விட்டான் ஆஷிஷ்.
என் மகளிடம் விஷயத்தை சொல்ல துள்ளி குதித்தாள், சீக்கிரம் வாங்கப்பா என்று என் வரவை எதிர்நோக்கி காத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
ஒரு 12 மணிக்கு கோயம்புத்தூர் வந்தடைந்தோம், வந்தடைந்ததும் முதலில் என் கண்கள் தேடியது என் மகளை தான் ஓடிப் போய் அவளைக் கட்டித் தழுவ வேண்டும் என்று தோன்றியது எல்லோரும் இருந்ததால் அமைதி காத்தேன்
ரொம்ப டயர்டாக இருக்கிறது வா ரூமுக்கு போய் படுத்து தூங்கலாம் என்ற ஆஷிஷ் என் மகளைக் கூட்டிக்கொண்டு போனான் எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமாக இருந்தது.
ஆஷிஷ் இருப்பதால் நான் எந்த மெசேஜையும் என் மகளுக்கு அனுப்பவில்லை, ஒருநாள் தானே என்று என் மனதை கட்டுப்படுத்தி அமைதியாக படுத்துக் கொண்டேன்.
என் மகள் மீது ஆசை அதிகமானதால் என் மனைவியிடம் கூட, கூட எனக்கு மனமில்லை.
எப்படியும் காலையில் ஊருக்கு கிளம்பி விடுவான் என்ற நம்பிக்கையோடு சந்தோஷத்தோடும் எழுந்தேன்.
எழுந்து ரெடியாகி சாப்பிட தயாராக உட்கார்ந்திருந்தேன் வீட்டில ஆஷிஷ் இல்லை என்பது நன்றாக தெரிந்தது எங்கே ஆஷிஷ் என்று என் மனைவியிடம் கேட்டேன் காலையிலேயே தம்பி எங்கேயோ போய்விட்டார் என்று சொன்னாள்,
அவ்வளவு சீக்கிரம் என் கிட்ட கூட சொல்லாம போக மாட்டானே, இனிமேல் வந்துட்டு போவான் என்று எனக்கு தோன்றியது.
நானும் என் மகளும் ஏதோ காதலர்களை போல கண்களாலும் செய்கையிலும் பேசிக்கொண்டோம்.
காலேஜ் போகலாமா என்று என் மகள் கேட்டாள், இல்லை ஆஷிஷ் போகட்டும், அதற்கப்புறம் நாம் போவோம் என்று அவளிடம் சொல்லி விட்டேன் ஒரு பதினோரு மணி வாக்கில் ஆஷிஷ் வீட்டுக்கு வந்தான்.
வந்தவன் கொஞ்சம் டென்ஷனாக இருந்தான் அவனை கூப்பிட்டு என் பக்கம் உட்கார வைத்தேன் என்ன ஆச்சு ஏன் டென்ஷனாக இருக்க என்று கேட்டேன்.
இங்கிலாந்து போலாம்னு நினைச்சு நான் நைட்டே என்னுடைய எல்லா டிரஸ்ஸையும் பேக் பண்ணி வச்சிட்டேன் மாமா.
இன்னைக்கு என்னடான்னு பார்த்தா இங்கிலாந்து போற எல்லாம் பிலைட்டயும் ரத்து செஞ்சுட்டாங்க என்று சொன்னான்.
சரி விடு ஒரு ரெண்டு நாள் கெழுச்சு போவியாம் என்றேன், இல்ல மாமா இப்போதைக்கு 15 நாளுக்கு இருக்காதுன்னு சொல்லி இருக்காங்களா என்று சொன்னான்.
15 நாளா, ஏன் இப்படி என்ன பிரச்சனை என்று அவனிடம் கேட்டேன் இப்போது வரைக்கும் யாருக்கும் என்னென்னு சரியா தெரியல, ஏதோ வைரஸ் காச்சல்னு பேசிக்கிறாங்க என்றான்,
சரி இங்கிலாந்து இல்லனா விடு வேற எங்கயாவது நாம ஆரம்பிக்கலாம் என்று அவனிடம் சொன்னேன்.
இல்லை மாமா நம்ம பலகோடி இன்வெஸ்ட் பண்ண போறோம், அதனால நமக்கு நல்லா தெரிஞ்ச இடத்தில் வேலை செய்வதுதான் நல்லது, இங்கிலாந்து தவிர வேறு எங்க போனாலும் அது வெற்றிய கொடுக்காது என்று எனக்கு தோனுது என்று சொன்னான்.
சரி பரவால்ல ஒரு மாசம் தான, டக்குனு போய்டும் என்று ஆறுதல் சொன்னேன்,
அவனுக்கு நான் சொன்னேன் எனக்கு யார் சொல்லுவார்.
சரி என்ன பண்ணனும்னு நினைக்கிறாயோ அதை பக்காவா பிளான் பண்ணி எல்லாத்தையும் இந்த 15 நாள்ல பண்ணி முடிச்சிடு அங்க போன உடனே ஆரம்பிக்கிற மாதிரி இருக்கணும்னு சொன்னேன்,
என் மனசுலயும் இது தான் இருக்கு மாமா, நான் கூட இந்த 15 நாள் மும்பை போலாம்னு இருந்தேன், ஆனா நீங்க சொன்னபடி, நம்ம வீட்லயே இருந்து முழுக்க முழுக்க அந்த வேலைகளை செய்யப் போறேன் என்று என்னிடம் சொன்னான்.
எனக்கு அவன் சொன்னதைக் கேட்டு தலையில் இடி இறங்கியது போல இருந்தது கம்முனு இல்லாமல் வாயைக் கொடுத்து நானே மாட்டிக் கொண்டேன் இப்பொழுது வீட்டிலேயே இருந்து எல்லா வேலையும் செய்வதாக சொல்லி விட்டான், போச்சு என்று தலையில் கை வைத்தபடி என் ரூமுக்கு சென்றேன்.
என் மகளிடம் இந்த விஷயத்தை எல்லாம் சாட்டிலேயே கூறினேன் என் மகள் அழுதுவிடுவாள் போல அவ்வளவு சோகம் அவளுக்கு, என்னப்பா நாம நினைக்கிறது ஒன்னு கூட நடக்க மாட்டேங்குது இப்படி ஆயிடுச்சு என்று ரொம்பவும் கவலைப்பட்டாள்,