பூஜிதா ஏதாவது சாப்பிட கொண்டுவாம்மா என்று என் மகளிடம் சொன்னேன், அவளும் இதோ வரேன்ப்பா என்று நாங்கள் சாப்பிட வாங்கி வைத்திருந்த பலகாரங்களை தட்டில் எடுத்து போட்டு எடுத்து வந்து கொடுத்தாள்.
எப்படி இருக்கீங்க என்று நலம் விசாரித்தார்கள், பிறகு ஷீலாவை பற்றிக் கேட்டார்கள் அவள் கர்ப்பமாக இருப்பதால் அவளை பார்க்க வேண்டும் என்றும் சொன்னார்கள், அப்படியே ஊர் கதை உலகக் கதை என்று பேசிக்கொண்டே இருந்தார்கள், எனக்கு கடுப்பாக இருந்தது.
இருந்தாலும் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் பல்லைக்கடித்துக்கொண்டு அவர்கள் சொல்வதற்கெல்லாம் உம் கொட்டிக் கொண்டு இருந்தேன்.
முக்கால் மணி நேரமாகியும் அவர்கள் பேச்சு நின்றபாடில்லை அதற்குள் அவர்களுடைய மூன்று கணவர்களும் வந்துவிட்டார்கள் ஆகா இன்று அவ்வளவுதான் போச்சே என்று எனக்கு இருந்தது.
இன்று இரவு நடக்கப் போவதை நினைத்து உள்ளுக்குள் ஒரு ஓரத்தில் சந்தோஷத்தில் நான் எல்லாத்தையும் சகித்துக் கொண்டே இருந்தேன், அவர்கள் மூவரின் அங்கங்களையும் என் கண்களால் அளவெடுத்து கொண்டிருந்தேன். சேலையால் மூடி இருந்த இடையும் அதில் கொஞ்சம் மேலே போனால் அங்கே மூடி மறைத்து வைத்திருந்த பெருத்த முலைகளும் என் கண்களுக்கு விருந்தளித்தது.
அவர்கள் பேச்சு எனக்கு இப்பொழுது கேட்கவில்லை, அவர்களின் அங்கங்களில் மூழ்கி இருந்தேன், இன்று இரவு அதை நான் பார்க்கப் போகிறேன் என்று நினைக்கும்போதே எனக்கு அடி வயிற்றில் குறுகுறுப்பு ஏற்பட்டது.
நீங்க இப்போ என்னை எவ்வளவு வேணாலும் டார்ச்சர் பண்ணிக்கோங்கடி இன்னைக்கு இரவு உங்கள வச்சுக்கறேன் என்று நான் மனதில் நினைத்துக் கொண்டேன். ள்சற்று நேரத்தில் எங்களிடம் சொல்லி விட்டு அவர்கள் மூவரும் வீட்டிற்கு கிளம்பினார்கள்.
எங்களிருவருக்கும் அப்பாடா என்று நிம்மதியாக இருந்தது. மீண்டும் நானும் என் மகளும் இன்று இரவு என்னெல்லாம் செய்யப் போகிறோம் என்பதைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.
இன்று இரவே ஏதாவது பெரியதாக செய்துவிட வேண்டுமென்ற முயற்சியில் என் மகள் இருந்தாள், ஆனால் நான் இப்பொழுது வேண்டாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக போகலாம் என்று சொல்லி தடுத்தேன்.
அப்பா மெதுவா போனாலாம் வேலைக்கு ஆகாது என்றாள், நீ கவலைப்படாத இன்னிக்கு மெதுவா தான் போவோம் ஆனால் எதாது நடக்கும், நான் நடத்தி காற்றேன் என்றேன்.
நான் லேப்டாப்பை ஓபன் செய்துவிட்டு ஒவ்வொரு வீட்டிலும் என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்தபடி இருந்தேன்.
ஏம்பா இன்னைக்கு நைட்டு நாம லேப்டாப் வழியாக பார்க்க போறோமா இல்ல கடைசியா பார்த்த மாதிரி வெளியே இருந்து அவங்க ஜன்னல் வழியா பார்க்கப் போகிறோமா என்று என் மகள் கேட்டாள்.
இன்னைக்கு பனி கொஞ்சம் அதிகமா இருக்குதுமா அதனால நாம லேப்டாப்லயே வீட்டுக்குள்ள இருந்து பார்க்கலாம் என்று என் மகளிடம் சொன்னேன்.
அப்பா லேப்டாப் வழியா பார்த்தா ஏதோ படம் பாக்குற மாதிரி தான் இருக்கும் உண்மையான அந்த உணர்வு கிடைக்காது என்று என் மகள் சொன்னாள், அதுவும் சரிதான் ஆனால் நம்ம உடம்புக்கு ஏதாவது வந்துடுச்சுனா,
நாமளே எவ்வளவு இக்கட்டான சூழ்நிலையில் இங்கே பொய் சொல்லி வந்திருக்கிறோம் அதற்கு ஏதாவது பாதகம் வந்து விடப்போகிறது என்று என் மகளிடம் சொன்னேன்.
சரிப்பா என்று சொல்லிவிட்டு அமைதியாகவே இருந்தாள் அவளை பார்க்க, எனக்கும் கஷ்டமாகத்தான் இருந்தது இருந்தும் இன்று வழக்கத்திற்கு மாறாக பனி அதிகமாக வீசியது.
சும்மா அப்படியே எழுந்து நான்கு வீட்டின் பின்புறம் போய் பார்த்தேன் இடம் நன்றாக கிளீன் செய்து வைக்கப்பட்டு இருந்தது, ஆனால் மலைக்காடுகள் என்பதால் குளிர் அதிகமாக இருந்தது.கோயம்புத்தூரே ஊட்டி போல இருந்தது.
சரி என் மகளை ஏமாற்ற வேண்டாம் பேசாமல் கம்பளி போர்த்தி கொண்டாவது வெளியே இருந்து பார்த்து விடலாம் என்ற முடிவில் இருந்தேன்.
நேரம் நெருங்கிக் கொண்டே இருந்தது சரியாக 9;30 மணிக்கு அவர்கள் வீட்டில் மூன்று கணவர்களும் கிளம்பி நைட் டியூட்டிக்கு சென்றுவிட்டார்கள்.
இனி வீட்டில் இரண்டு கிழடு கட்டைகள் மட்டும் தான் அதுவும் சீக்கிரம் உறங்கிவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் நான் லேப்டாப்பை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
புவனாவின் மாமியார் நன்றாக உறங்கி விட்டாள் ஆனால் கவிதாவின் மாமனார் மட்டும் இன்னும் அங்கே எங்கே என்று உலாத்திக் கொண்டிருந்தான்.
கொஞ்ச நேரத்தில் சாப்பிட்டு விட்டு அவனும் தூங்கிவிட்டான். மணி சரியாக 10 ஆனது எங்கள் இருவரின் இதயத்துடிப்பும் அதிகமானது.
எனக்கு ஓவர் எக்சைட்மென்ட்டில் பற்கள் எல்லாம் கூசியது. பூஜிதா மணி 10 ஆகிவிட்டது, மூவருக்கும் ரெடியாக இருக்க சொல்லி மெசேஜ் அனுப்பி விடு என்று என் மகளிடம் சொன்னேன்.
என் மகளும் உடனடியாக அவர்களது செல்போனுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினாள், அனுப்பிய உடனே மூன்று ஜோடிகளுக்கும் அளப்பரிய சந்தோஷம்.
மூன்று ஜோடிகளும் கதவுகளை நன்றாக பூட்டிவிட்டு ஜன்னலை சாத்திவிட்டு அமைதியாக பெட்டில் அமர்ந்து கொண்டு இருந்தார்கள்.
மூன்று அம்மாக்களும் நைட்டி அணிந்து இருந்தார்கள் அதேபோல மூன்று மகன்களும் ஒரு பனியனும் பர்முடாசும் அணிந்திருந்தார்கள். மூன்று அம்மாக்களும் நைட்டியில் ரொம்பவும் கவர்ச்சியாக இருந்தார்கள்.
லேப்டாப்பயும் கம்பளியையும் கையிலே எடுத்துக்கொள் என்று என் மகளிடம் சொன்னேன். அவள் எதற்குப்பா என்று அறியாமல் கேட்டாள். சரி விடு நீ ஆசைப்பட்ட மாதிரியே வெளியவே இருந்து பார்க்கலாம் என்று சொன்னேன் நான் சொன்னவுடன் அவள் சந்தோஷத்தில் துள்ளி குதித்தாள் ரொம்ப தேங்க்ஸ் பா என்று என் கன்னத்தை பிடித்து கிள்ளினாள்.
மெதுவாக சத்தம் இல்லாமல் நாங்கள் கதவை சாத்திக் கொண்டு வெளியே வந்தோம். கொஞ்சம் குளிர் அதிகமாகவே இருந்தது.
நாங்களும் மூவரின் வீட்டிற்கு நடுவிலே அங்குள்ள ஒரு சேரில் அமர்ந்து கொண்டோம், ஏதோ படத்தை பார்ப்பது போல நாடு வீடான கவிதாவின் வீட்டை ஒட்டியுள்ள ஜன்னல் பக்கம் உட்கார்ந்து கொண்டோம்.
என் மகள் பக்கத்தில் வந்து கைவைத்து என் காதோரம் கைவைத்து குசுகுசுவென்று முதல் டாஸ்க் என்ன கொடுக்கலாம் என்று கேட்டாள்.
அவளின் சூடான மூச்சுக்காற்று குளிரில் நடுங்கி கொண்டிருக்கும் என் மீது பட்டவுடன் என் உடலெல்லாம் சிலிர்த்தது.
மூவரையும் கூகிள் மீட்டில் இணைந்தோம், மூன்று ஜோடிகளும் சற்றும் எதிர்பார்க்கத்தால், ஒரே ஆச்சரியம், ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொருவருக்கு ஹாய், பாய் சொல்லிக் கொண்டார்கள்,
இது ஒரு தினுசான சுகத்தை கொடுத்தது, முதல் டாஸ்க்கை நான் சொன்னேன்,
மகன்களின் மடியில் அம்மாக்கள் தலைவைத்து படுக்கவேண்டும், அதேசமயம் மகன்களும் அம்மாக்களின் தலை முடிகளை கோதி விட்டபடி இருக்க வேண்டும் என்று கூறினேன்.
நாங்கள் முதலில் கவிதாவிடம் இருந்து ஆரம்பித்தோம், கேமராவை அட்ஜஸ்ட் செய்துகொண்டு தங்கராஜ் உட்கார, கவிதா அவன் மடியில் படுத்தாள் அவன் மெதுவாக கவிதாவின் தலைமுடியை கோதி விட்டபடி இருந்தான் கவிதா அமைதியாகவே கண்களை மூடி ரசித்தாள்.
இதே போல தான் புவனா, சரசு வீட்டிலும் நடந்தது. மூன்று ஜோடிகளும் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸாக இருந்தார்கள். அடுத்த டாஸ்கை என் மகளையே சொல்ல சொன்னேன்.
மூன்று மகன்களும் அம்மாக்களை தூக்கியபடி ஒரு நிமிடம் நிற்க வேண்டும் என்று என் மகள் சொன்னாள்.
கவிதாவும் தங்கராஜும் ஒரே எடை என்பதால் தங்கராஜ் அலேக்காக தூக்கி விட்டான், சரசும் புவனாவும் கொஞ்சம் உடல் பெருத்தவர்கள், குமாரும், காமராஜும் மெலிந்த தேகம் உடைய சின்ன பசங்க, இருவரும் தூக்க கொஞ்சம் கஷ்டப்பட்டார்கள்.
ஆனால் எப்படியோ இருவரும் தூக்கி விட்டார்கள் புவனாவுக்கும், சரசுக்கும் ஒரே ஆனந்தம். குமாருக்கு வேர்த்து விட, புவனா தன் முந்தானையால் துடைத்து விட்டாள், பார்க்கவே ஆனந்தமாக இருந்தது.
அப்பா நீங்க கேளுங்க என்று என் மகள் சொன்னாள். அம்மாக்கள் மகன்களின் கன்னத்தை கடித்தபடி 20 நொடிகள் நிற்க வேண்டும் என்றேன்.
மூன்று ஜோடிகளும் ஆர்வமாக தங்களது மகன்களின் கன்னத்தை கடித்து இழுத்தார்கள், சரசும், கவிதாவும் நாக்கு படாமல் கடிக்க, புவனா நாக்கால் நக்கியபடி குமாரை கடித்தாள், அவள் கடியில் அன்பும் ஆசையும் இருந்தது, அதை பார்க்கும் போது அழகாக இருந்தது.
மூன்று ஜோடிகளும் ஒரே குஷியாக இருந்தார்கள். பூஜிதாவிடம் அடுத்த கேள்வியையும் நானே கேட்கிறேன் என்று சொல்லிவிட்டேன்.
அம்மாக்கள் குப்புறப்படுக்க மகன்கள் அம்மாக்களின் மேல் குப்புறபடுத்தபடி ஒரு 2 நிமிடங்கள் இருக்க வேண்டும் என்றேன்,
அப்பா சூப்பர் பா என்று என் மகள் மெலிதாக கூறினாள். இத்தனை நேரம் சந்தோஷமாக டாஸ்க்குகளை எதிர்கொண்ட ஜோடிகளின் முகத்தில் சற்று வித்தியாசமான ஒரு உணர்வு தென்பட்டது.