அனு நம்பர் சேவ் பண்ணிட்டு இருக்கப்ப இவ்ளோ நேரம் அனு முலைய சேலைக்குள்ள கைய விட்டு அமைதியா அமுக்கிட்டு வந்துட்டு இருந்த பையன் பேசுனான் ராமலிங்கம் கிட்ட.
“மாமா வேண்டிய கொஞ்சம் ஓரமா நிறுத்துங்க. ஒண்ணுக்கு போகணும்!”
யார்ரா அவன் புதுசா மொளைச்ச மாப்பிள்ளைனு ஷாக்ல கண்ணாடி வழியா அந்த பொடியன பாத்தான் ராமலிங்கம்.
“என்னது மாமாவா?”
“ஆமாம் , எங்க அம்மாக்கு நீங்க அண்ணன்னா எனக்கு நீங்க மாமா தானே?”
“என்ன தங்கச்சி சொல்றான் இவன், உன் மகனா?”
“மகன் மாதிரி அண்ணா!”
“ஓ அப்ப சரி! இருடா மாப்ள, ரோடு வேலை செய்யுறாங்க போல. காட்டு வழியா சுத்திட்டு தான் போகணும் நாம. அந்த காட்டு வழியா போறப்ப மாமா வண்டிய நிறுத்துறேன் சரியா, அதுவரை கொஞ்சம் பொருத்துக்கோடா என் சின்ன மாப்பிள!”
ராமலிங்கம் அப்டி சொன்னதும் மூனு பேரும் கலகலன்னு சிரிச்சாங்க. அனு கைல அந்த பொடியனோட சுன்னி இருந்துச்சு, அந்த பொடியன் கைல அனுவோட மொலை இருந்துச்சு (ஜாக்கெட் மேலதான்).
அந்த ஆட்டோ மெயின்ரோட்டுல இருந்து காட்டு வழி பாதைல நுழைஞ்சு ரெண்டு பக்கமும் மரங்கள் அடர்ந்து பகல்லயும் கிட்டத்தட்ட ராத்திரி மாதிரி இருந்த காட்டு வழியில போக ஆரம்பிச்சது!