ஆனந்த் தன்னோட முலைக்காம்பை புடிச்சு திருகுனப்ப தான் கத்தினதாலதான் கண்ணன் பக்கத்து ரூம்ல இருந்து பயந்து எழுந்து வந்துருக்கான்னு அனு அம்மாவுக்கு உடனே புரிஞ்சுடுச்சு. ஆனந்த பாத்து சைகைலயே பெட்ஷீட் பொத்தி படுத்து தூங்குற மாதிரி நடின்னு சொல்லிட்டு ஆனந்த் தூக்கி போட்ட நைட்டிய எடுத்து மாட்டிகிட்டு தூங்கி வழியுற மாதிரி மெதுவா கதவை திறந்தா அனு. அதுக்குள்ள கண்ணன் பதட்டத்துல நெறய தடவை தட்டிட்டு இருந்தான் கதவை இடைவிடாம.
அனு: “என்னடா கண்ணா இந்த நேரத்துல?”
கண்ணன்: “அம்மா, நீ கத்துன மாதிரி சத்தம் கேட்டுச்சு, அதான் என்னன்னு பாக்க வந்தேன்மா! என்னாச்சும்மா, எதுக்கு கத்துன?”
அனு: “அது ஒன்னும் இல்லடா கண்ணா, அம்மாக்கு ஏதோ கெட்ட கனவு, அதான் பயத்துல கத்திட்டேன். வேற ஏதும் இல்ல நீ போயி படுத்துக்கோ!”
கண்ணன்: “இவ்ளோதானா? நான் பயந்தே போயிட்டேன்மா. பக்கத்து ரூம்ல இருந்து நானே எழுந்து வந்துட்டேன், உன் மூத்த மகன் அசையாம படுத்திருக்கான் பாரு.”
அனு: “அவனும் முழிச்சு என்கிட்ட என்னன்னு கேட்டுட்டுதான்டா செல்லம் படுத்துருக்கான்.”
கண்ணன்: “ஓ, சரிம்மா, நான் போயி தூங்குறேன். குட் நைட்மா.”
அனு அம்மாவை கட்டி பிடிச்சு கன்னத்துல முத்தம் குடுத்துட்டு போனான் கண்ணன். அனு அம்மாவோட முலைக்காம்பு வெறைச்சு அவன் நெஞ்சுல குத்தினதை கவனிச்சுட்டுதான் போனான்.
கண்ணன் போனப்புறம் கதவை அடைக்கிற சத்தம் கேட்டதும் ஆனந்த் பெட்ஷீட்டை உருவி போட்டுட்டு சுருங்கி போன சுன்னிய புடிச்சு மெதுவா உருவி விட்டான். அனு அம்மா அதை பாத்துட்டே வந்து அவன் பக்கத்துல படுத்தா.
அனு: “என்னடா தங்கம், சுன்னி சுருங்கிடுச்சு அதுக்குள்ள?”
ஆனந்த்: “அம்மா, எல்லாம் அவனாலதான். திடீர்னு வந்து கதவை தட்டி டென்ஷன் பண்ணிட்டான்ல. அதான் சுருங்கிடுச்சும்மா. இப்போ எழுந்துரும் இரும்மா.”
அனு: “அதெல்லாம் அம்மா, பாத்துக்கிறேன். உனக்கு அம்மா வேல தரேன்னு சொன்னேன்ல. ஆரம்பிக்கலாமா?”
ஆனந்த்: “ஓ, ஆரம்பிக்கலாமே!”
ஆனந்த் குஜாலா சிரிச்சான். அனு எழுந்து நின்னு நைட்டிய அவளே கழட்டி ஆனந்த் மூஞ்சில வீசுனா. அவன் அந்த நைட்டிய எடுத்து அம்மா வாசனையை மோந்து பாத்துட்டு மூடு ஏத்திகிட்டான் மேலும். அவனோட சுன்னி மெதுவா எழும்ப ஆரம்பிச்சது.
அனு அவன் பக்கத்துல அம்மண குண்டியா வந்து படுத்தா.
அனு: “மகனே, அம்மா இப்போ சொல்றதெல்லாம் நீ செய்யணும். நமக்கு கொஞ்ச நேரம் தான் இருக்கு அதனால அம்மா உனக்கு முழுசா ஏதும் தர முடியாது. உனக்கு ஒரே ஒரு வேலதான் இப்போ. அதை சரியா செஞ்சா அம்மா உனக்கு ஒரு சின்ன பரிசு தருவேன். ரெடியா?”
ஆனந்த்: “சின்ன பரிசுதானா? சரி பரவால்ல, ரெடிம்மா!”
அனு: “இப்போ நீ, அம்மாவோட ரெண்டு முலையும் நல்லா உன் கையால பிசஞ்சுட்டே வாயில வெச்சு உறிஞ்சு அம்மாவை துடிக்க விடணும். உன்னோட திறமையை அம்மா முலைல காமிக்கணும். ரெண்டு முலையும் உன் எச்சிலால ஈரமாகனும் புரியுதா?”
ஆனந்த்: “இப்போ பாரும்மா, என் திறமையை.”
அனு: “ஆரம்பிடா மகனே!”
அனு ஆரம்பிக்க சொன்னதும் ஆனந்த் மெதுவா அப்டியே அனு அம்மா முலை மேல சாஞ்சு படுத்து, தன்னோட ஒடம்ப அனு அம்மாவோட ரெண்டு தொடைக்கும் நடுவுல வெச்சுகிட்டு ஒரு கைய வெச்சு ஒரு முலைய புடிக்க ட்ரை பண்ணான், ஆனா முடியல அவனால. பின்ன அனு அம்மா முலை என்ன சின்ன பொண்ணு முலையா? அதனால, ரெண்டு கையும் வெச்சு ஒரு முலைய புடிச்சு நல்லா அழுத்தி கசக்கி, முலைக்காம்பை கூரா இருக்கிற மாதிரி வெச்சான். ஏற்கனவே மூடுல அனு அம்மாவோட முலைக்காம்பு வெறைச்சுட்டு இருந்ததால ஆனந்துக்கு இன்னும் வசதியா இருந்துச்சு. அப்டியே அனு அம்மா முலைக்காம்பை சுத்தி நாக்கால வட்டம் போட்டு மெதுவா ஆரம்பிச்சான். அனு அம்மாவுக்கு அந்த நிதானம் மூடு ஏத்துனாலும் சட்டுன்னு கோவம் வந்துச்சு.