கடைசி வார்த்தையை சொல்றப்ப அனு லேசா குனிஞ்சு தன்னோட வெரைச்சுக்கிட்டு நிக்கிற சுன்னிய பாத்தாளா இல்லாயான்னு கண்ணனுக்கு சந்தேகமா வந்துச்சு. பிரம்மையா இருக்குமோன்ன்னும் தோணுச்சு உண்மை மாதிரியும் தோணுச்சு. காமம் அவனை அலைக்கழிச்சது.
ஆனந்த் மெல்ல மெல்ல நிதானத்துக்கு வந்தான்.
ஆனந்த்: “அம்மா, நான் ரொம்ப பயந்துட்டேன் மா. உனக்கு ஏதும் ஆகல தானே?”
அனு: “ஐயோ, என் செல்ல மகனே! அம்மாக்கு ஏதும் ஆகலடா. இன்னும் சின்ன குழந்தையாவே இருக்கியேடா. சரி வாங்கடா பசங்களா. சாப்பிட போலாம். அம்மாவுக்கும் இன்னிக்கு ரொம்ப வேல (பஸ்ல). நல்லா சாப்டுட்டு ரெஸ்ட் எடுக்கணும்”
கண்ணன்: “ஹப்பாடா! ஒரு வழியா சாப்பிடுற முடிவுக்கு வந்துட்டிங்களா? அண்ணன் சமைச்ச சிக்கன் பிரியாணியை சாப்பிட எவ்ளோ நேரமா காத்துகிட்டு இருக்கேன் தெரியுமா? வாங்க வாங்க எல்லாரும் இன்னிக்கு ஒரு புடி புடிக்கலாம்!”
ஆனந்த் அனு மேல சாஞ்சுட்டே உள்ள நடந்து வந்தான். பிரியாணியை ஒரு புடி புடிக்க வந்த கண்ணன் எதை புடிச்சான் தெரியுமா?