அதற்க்கு எதுவும் தடையில்லை 131

சுந்தரி சட்டென்று அவன் தர்மசங்கடத்தை புரிந்துக்கொண்டு, தன் மகனை இழுத்து, “பரவாயில்லை” என்று தாய்மையுடன் அவன் கன்னத்தில் ஒரு முத்தமிட்டாள். இந்த செயல் விஷாலை உற்சாகப்படுத்தியது, அவளது முத்தத்திற்கு பதிலாக அவன் தனது கணித சிக்கலை எதிர்கொள்ள துவங்கினான். அம்மா அருகில் இருந்ததால் விஷாலுக்கு உதவியாக வேலை முடிந்ததும், அம்மாவை நிமிர்ந்து பார்த்து, ‘தேங்க்ஸ் அம்மா, உங்கள் அணைப்பு எனக்கு பெரிய உதவியாக இருந்தது’ என்றான். சுந்தரி அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு புன்னகைத்து அவனை மீண்டும் கட்டிப்பிடித்து முத்தமிட்டு குட்நைட் சொன்னாள்.
மறுநாளும் அதே சூழல் நிலவ, மாலை நேரம் நெருங்கியபோது, சுந்தரி தன் கணவன் அலுவலகத்திலிருந்து சீக்கிரமாகவே வீட்டிற்கு வந்து அவன் அறைக்குச் சென்றதைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டாள். சுந்தரி அவனைப் பின்தொடர்ந்தபோது, அவன் ஒரு சூட்கேஸை பேக் செய்வதைப் பார்த்தாள், அவள் அவனிடம் கேட்டபோது, ‘அவன் வாடிக்கையாளருடன் பதினைந்து நாட்கள் பயணத்தில் செல்ல வேண்டும்’ என்று சொன்னான். இது வழக்கம் என்பதால் சுந்தரி அவனைக் கேள்வி கேட்கவில்லை. எழில்ராஜ் கிளம்பியதும், சுந்தரி வீட்டில் தனிமையை உணர்ந்தாள், மனம் அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்தபோது, தன் மகன் வீட்டிற்கு வரும் சத்தம் கேட்டது. இது அவருக்கு மிகுந்த நிம்மதியைக் கொடுத்தது, மேலும் அவள் சமைத்த தின்பண்டங்களுடன் தனது மகனின் பசியை ஆற்றிய பிறகு; ஷாப்பிங் போக கிளம்பினாள்.
அவள் திரும்பி வரும்போது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது, அவள் மகனின் அறைக்குச் சென்றபோது, அவன் தனது படிப்பில் மும்முரமாக இருப்பதைக் கண்டாள். விஷால் உணர்ச்சிவசப்பட்டு அம்மாவை முத்தமிட்டான், அவளை முத்தமிட்டபோது, அவனது எச்சில் நிறைந்த உதடுகள் அவள் கன்னத்தில் ஒரு பதிவை விட்டுச் சென்றன. வியப்படைந்த சுந்தரி, தன் அறைக்குச் சென்றபோது, கண்ணாடியில் ஈரமான முத்தம் கிடைத்ததை எண்ணி தான் வெட்கப்படுவதைக் கண்டாள். அந்த முத்தம் வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்டதல்ல என்று சுந்தரிக்கு தெரியும், ஆனாலும் அந்த முத்தம் அவள் மனதில் நிலைத்திருந்தது சுந்தரி தன்னை சுதாரிப்படுத்திக் கொண்டு மீண்டும் மகனின் அறைக்குச் சென்று அவனருகே இருந்து, அவனது படிப்பு முழுவதும் அவனுடன் அமர்ந்தாள். அவன் படித்து முடித்ததும் சுந்தரி வேண்டுமென்றே தன் ஈர உதடுகளால் ‘குட்நைட்’ என்று முத்தமிட்டாள்.

பின்னர் தன் அறையில் அவனை அப்படி முத்தமிட்டதற்காக அவள் சிலிர்த்தாள், இது அவளுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருந்தது. இந்த உணர்வு நாள் முழுவதும் நீடித்தது, விஷால் கல்லூரியில் இருந்து வீட்டிற்கு வந்ததும், அம்மா தன்னை கண்டிப்பார் என்று பயந்து அவளிடமிருந்து விலகி இருக்க முயன்றார். அது தொடர்பாக சுந்தரி ஒரு வார்த்தை கூட பேசாதது விஷாலுக்கு பெரும் நிம்மதியை அளித்தது.

அன்றிரவு விஷால் தன் அம்மா தலைமுடியை அவிழ்த்து விட்டு தன் அறைக்கு வந்ததை பார்த்து மகிழ்ந்தான். முகமெங்கும் கூந்தல் பறக்க அவள் உள்ளே வருவதைப் பார்த்ததும், ஒரு பெரிய புன்னகையுடன் அவளை வரவேற்றான். விஷாலின் சிரித்த முகத்தைப் பார்த்த சுந்தரி முன்னால் வந்து அவன் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் பதித்துவிட்டு நாற்காலியில் அவன் அருகில் அமர்ந்தாள். அவளது நெருக்கம் மீண்டும் விஷாலின் உடம்பை படபடக்க செய்ய அதை மீறி மீண்டும் படிப்பில் இறங்கினான். சுந்தரிக்கு அவன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து களைப்பு வர தூக்கம் வர ஆரம்பித்து பலமுறை அவன் மேல் சாய்ந்து கொண்டாள். இந்த நெருக்கம் விஷாலுக்கு ஆசுவாசத்தை அளித்தது, அவளது ஒவ்வொரு நெருக்கத்தையும் அவன் இளமனம் நேசித்தது; அவளது அவிழ்ந்த கூந்தல் கற்றைகளைப் பிடித்து அவற்றால் தன் முகத்தை வருடி அவற்றின் நறுமணத்தை முகர்ந்தான். தன் மகன் தன் கூந்தலை வருடுவதையும் அதன் நறுமணத்தை முகர்வதையும் சுந்தரி ஓரக்கண்ணால் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளும் அவனது செல்லத்தை விரும்பியதால் அவனை தன் தலைமுடியுடன் விளையாட அனுமதித்தாள். விஷால் அவள் கூந்தலின் நறுமணத்தை முகர்ந்து கொண்டே இருக்க, அவன் முகம் மெதுவாக அவள் கன்னங்களை நோக்கி நகர்ந்து, அவளது ரோஜா நிற கன்னங்களில் முத்தமிட்டான். இது சுந்தரிக்கு இன்ப அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது, அவள் கண் இமைக்காமல் அவனை முத்தமிட அனுமதித்தாள், அவன் அவள் கன்னங்களில் இருந்து உதடுகளை அகற்றியதும் அவள் அவனை பார்த்து புன்னகைத்தாள், அது விஷாலுக்கு உற்சாகத்தை கொடுத்தது. அம்மாவைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தபடி படிப்பைத் தொடர்ந்தான். விஷால் எழுந்திருக்க சுந்தரி அவன் முகத்தை தன் கைகளில் ஏந்தி குனிந்து அவன் முகத்தில் தன் தலைமுடியை கோதிவிட்டு, “நல்லா தூங்கு” என்றாள்.
அன்று இரவு விஷால் நன்றாக உறங்கினான், மறுநாள் காலை அவன் மகிழ்ச்சியில் துள்ளிக் குதித்தான். அன்று காலை சுந்தரி ஒரு இளம் மற்றும் துடிப்பான விஷால் தனது அன்றாட வீட்டு வேலைகளில் தனக்கு உதவுவதை பார்த்தாள். அம்மாவின் அருகில் இருப்பதில் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்த விஷால், காலை உணவை முடித்ததும், வேண்டுமென்றே அம்மாவின் தொடைகளில் விரல்களை வைத்து தேய்த்தபடி, அவளது புடவையில் கைகளை துடைத்தான். இம்முறை அவன் விரல்கள் தன் தொடைகளில் பட்டதை சுந்தரி உணர்ந்தாள். அது ஒரு விபத்து என்று அவள் நினைத்தாலும், அவனது விரல்கள் அவளது தொடைகளில் உரசியது அவளுக்கு உற்சாகத்தை அளித்தது. அவள் அசையாமல் நின்றாள், விஷால் வெளியேற திரும்பியபோது அவள் ‘விஷால்’ என்று அழைத்தாள். முதலில் அம்மா கூப்பிட்டால் பயந்த விஷால், திரும்பி அவளை பார்த்ததும் அவள் சிரித்த முகத்தை பார்த்தான். அவன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தான், மாலுக்கு செல்ல வேண்டியிருப்பதால் மாலையில் சீக்கிரம் வரும்படி அவன் அம்மா சொன்னபோது அவன் உண்மையிலேயே சிலிர்த்துப் போனான்.
மாலையில் விஷால் வீட்டுக்கு வருவதற்குள் சுந்தரி முழுவதுமாக அலங்கரித்துக்கொண்டு மாலுக்கு கிளம்ப தயாரானாள். உள்ளே வந்த விஷால் ஷிஃபான் சேலையில் லேசானா மேக் அப்பில் நின்ற தன் தாயை பார்த்து திகைத்தான். விஷால் அவசர அவசரமாக உடை மாற்றிக்கொண்டு அம்மாவை அழைத்துக்கொண்டு டாக்சியில் மாலுக்கு சென்றார். சிறிது நேரம் விண்டோ ஷாப்பிங் செய்த சுந்தரி சில புடவைகளை வாங்கி கீழே இறங்கி துரித உணவகத்திற்குள் நுழைய வரிசையில் நின்றாள்.
கடையில் கூட்டம் அதிகமாக இருந்ததால், மக்கள் அணுக முண்டியடிக்கத் தொடங்கினர், இந்த கைகலப்பில், சுந்தரிக்கு அருகில் நின்ற ஒரு இளைஞன் சுந்தரியின் உடலைப் பார்க்கத் தொடங்கினான். இதை கவனித்த விஷால் அவர்கள் இருவரிடமிருந்தும் சிறிது தூரம் விலகி இருந்தான். மெல்ல மெல்ல சுந்தரியை நெருங்கிய அந்த முகம் தெரியாத இளைஞன், அந்த மோதலில் அவள் புட்டங்களில் கையை வைத்து தேய்த்தான். இதை பார்த்த விஷால் முதலில் ஆத்திரத்தில் கொதித்தான், அம்மாவின் வளைந்த திரண்ட பின்புற உருண்டைகளில் கவனம் செலுத்தியபோது, அவன் கண்கள் அம்மாவின் துடிக்கும் புட்டங்களில் பதிந்திருந்தன, அந்த மனிதன் மீண்டும் தன் கையை அம்மாவின் பிட்டத்தில் உரசியதைப் பார்த்ததும், அது அவனுக்கு கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. அவன் செயலைப் பார்த்துக் கொண்டு நின்றான். அவனுடைய அம்மா கவுண்டரை அடைந்தபோது, அந்த முன்பின் தெரியாத நபர் அவளது பிட்டத்தின் மீது தனது கையை இறுதியாகத் தடவிய பிறகு, மறுபுறம் நகர்ந்தான்.
சுந்தரி அந்த நபரை திரும்பிப் பார்த்தாள் ஆனால் அவள் கண்களில் கோபம் ஒரு துளி அளவும் இல்லை, மாறாக அவள் கண்களில் குறும்பு தெரிந்தது. அந்தக் காட்சி விஷாலுக்கு மெய்சிலிர்த்தது. முன்பின் தெரியாத நபர் ஒருவர் தனது தாயின் பிட்டத்தை உரசுவதைப் பார்த்தபோது அவனுக்கு வியர்க்க ஆரம்பித்தது. அதை நீண்ட நேரம் பார்த்திருக்க வேண்டும் என்று அவன் விரும்பினான், ஆனால் அந்த நபர் விலகிச் செல்லும்போது, விஷால் தனது தாயை நெருங்கினான், அவனது கண்கள் அவனது அம்மாவின் பிட்டத்தில் இருந்தன. அவனது வழவழப்பான விரல்கள் அம்மாவின் புட்டங்களின் துடிக்கும் சதைகளை உணர அரிப்பு எடுத்தன, அவன் ஒரு கையை கீழே வைக்க முயன்றபோது, அவன் அம்மா திரும்பிப் பார்த்தாள், இதனால் அவனது கை அவளது தொடைகளில் பட்டது.
சுந்தரி இரண்டாவது முறையாக தன் தொடைகளில் மகனின் கையை உணர்ந்தாள். இரண்டு சூழ்நிலைகளிலும் அது தற்செயலானது என்று அவள் உணர்ந்தாள், ஆனால் மாலையில் அவள் மகன் தன் உடலைப் பார்ப்பதைப் பார்த்தாள், அவளுடைய எண்ணங்கள் வியத்தகு முறையில் மாறின. தன் மகன் தன் உடலைப் பார்க்கும் விதம் அவளுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. அவள் உற்சாகமடைய ஆரம்பித்தாள். ஒரு சூடான அலை அவள் உடலை நிரப்பத் தொடங்கியது, மாலின் கூட்டத்தின் மத்தியில் அவள் சிலிர்த்தாள்.
மகன் பரீட்சைக்கு படிக்க வேண்டியிருப்பதால் நேரமாகிறது என்பதை உணர்ந்த சுந்தரி, அவனுடன் வீட்டிற்கு விரைந்தார். சுந்தரி திடீரென கிளம்பச் சொன்னபோது விஷாலுக்கு வருத்தமாக இருந்தது, ஆனால் வண்டியில் அம்மாவின் அருகில் அமர்ந்திருந்தது விஷாலுக்கு அதை மறக்க வைத்தது.
இருவரும் வீட்டை அடைந்ததும், விஷால் நேராக தனது அறைக்கு சென்று படிக்க, சுந்தரி ஒரு மணி நேர இடைவெளிக்கு பிறகு அவரது அறைக்குள் சென்றாள், இந்த முறை சுந்தரியின் தலைமுடி முழுவதுமாக அவிழ்ந்திருந்தது. கண்ணாடியின் பிரதிபலிப்பு வழியாக அவள் தன் அறைக்குள் நுழைவதை விஷால் பார்த்தான். தன் தாயின் கூந்தல் அவிழ்ந்திருப்பதைக் கண்டாலும், அவனது கண்கள் அவளது செழிப்பான உடலின் மீது அலைந்து கொண்டிருந்தன. சுந்தரிக்கு முப்பதுகளின் பிற்பகுதியில் இருந்தாலும் நல்ல திடகாத்திரமான உடல்வாகு. அவள் ஒரு காம உருவத்தைக் கொண்டிருந்தாள், அவளுடைய வெண்ணிற நிறம் கண்ணுக்கு பளிச்சிடுவதாக இருந்தது. விஷாலின் கண்கள் அவளது செழிப்பான உடலின் மீது பதிந்திருக்க, அம்மா வருவதைக் கண்டதும் திரும்பி அவளை நோக்கி திரும்பினான்.
சுந்தரி அருகில் வந்து உட்கார்ந்தாள், அவள் தொடைகள் மகனின் தொடைகளை உரசின. அவளை தன் அருகில் உட்கார வைத்து மகிழ்ந்த விஷால், சிறிது நேரம் கழித்து, அவளது கவனத்தை ஈர்க்க, அவன் தலையை சொறிய ஆரம்பித்தான். இதனால் சுந்தரி குனிந்து அவனது கணக்குப் பிரச்சினையைப் பற்றி விசாரித்தாள். தன் திட்டத்திற்கு அவள் இரையாவதைக் கண்ட விஷால், “அம்மா, இந்தக் கேள்வி ரொம்பக் குழப்பமா இருக்கு” என்றான். சுந்தரிக்கு கணிதத்தின் ஏபிசி புரியாததால் அவளால் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. அவள் அவனை நெருங்கி அவன் தலைக்கு மேல் கையை வைத்து அவன் முகத்தை தன் கன்னங்களில் இழுத்து அணைத்துக் கொண்டாள். இதைத்தான் விஷால் எதிர்பார்த்தான். அவனது அம்மா அவனை இழுக்க, அவன் அவனது கன்னங்களை அவள் கன்னத்தில் ஆழமாக அழுத்தினான், அவள் தோள்களில் ஒரு கையை வைத்து, அவளது தளர்வான கூந்தலுடன் விளையாடத் தொடங்கினான்.
சுந்தரிக்கு தன் மகன் அருகில் வந்து தன் கூந்தலை கோதி விளையாடுவதைக் கண்டு சிலிர்த்தாள். அவள் முகத்தைத் திருப்பி அவன் கன்னங்களில் தன் உதடுகளை உரசி, “மறுபடியும் மறுபடியும் ட்ரை பண்ணு. நீ சால்வ் பண்ணிடுவே’ என்றாள்.
‘என்னை இப்படி பிடித்துக் கொண்டால் முயற்சி செய்கிறேன்’ என்றான். அச்சொற்களைக் கேட்ட சுந்தரி, அவன் தோள்களில் கைபோட்டு, அவனை அருகில் இழுத்து, அணைத்துக் கொண்டு, “ம். நான் இங்கே இருக்கிறேன்; மீண்டும் முயற்சி செய்.’ என்றாள்.
விஷாலுக்கு அம்மா கட்டிப்பிடித்து உற்சாகமாக இருந்தது. அவன் மீண்டும் தனது கணிதத்திற்குச் சென்றான். பல முறை, அவர் தனது முழங்கையை தனது அம்மாவின் தொடைகளில் புதைத்தான் அல்லது கணித சிக்கலை முயற்சிப்பது போல் பாசாங்கு செய்து தனது கையை தனது அம்மாவின் வாளிப்பான தொடைகளில் தேய்த்தான். அவனது முழங்கையின் அழுத்தத்தை தன் தொடைகளின் மீது உணர்ந்த சுந்தரி, அவன் கணிதத்தில் ஆழ்ந்திருப்பதைக் கண்டதும் அதை விட்டுவிட்டாள். விஷாலால் சந்தேகத்தை எழுப்பாமல் நீண்ட நேரம் அம்மாவின் தொடைகளை தேய்ப்பதை தொடர முடியவில்லை. ஐந்து நிமிட இடைவெளிக்குப் பிறகு, அவன் ஒரு பெருமூச்சை வெளியிட்டான், அவன் கணக்கை முடித்துவிட்டதாக கூறினான், அவன் தனது முகத்தை தனது தாயின் பக்கம் திருப்பி அவளது கன்னத்தில் அழுத்தமாக முத்தமிட்டு நன்றி தெரிவித்தான்.
சுந்தரி தன் மகன் கடினமான கணிதச் சிக்கலைக் கடந்து வந்ததைக் கண்டு மகிழ்ந்தாள், அவனது வேலையைப் பாராட்டும் வகையில்; அவள் அவன் தலையை கெட்டியாகப் பிடித்து அவன் கன்னங்களில் ஆழமாக முத்தமிட்டாள்.