மனைவியின் மாற்றம் 223

லதாவும் அவள் புருஷனும் அறைக்கு வெளியே வந்து அவர்கள் பெட்ரூம் வந்து சேர்ந்தனர். வினோத் கட்டிலில் அமர்ந்தான்.

லதா அவன் முன் நின்று கொண்டு, ஹம்… கொஞ்ச நேரத்துல இந்த பையன் என்ன எல்லாம் செஞ்சிட்டான்… என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் ஜாக்கெட் கொக்கியை மேலிருந்து ஒவ்வொன்றாக அவிழ்க்க, அழகிய மொலை பிளவு தெரிய… அவள் எல்லா கொக்கியையும் அவிழ்த்து இரு கைகளாலும் ஜாக்கெட்டை கழட்ட சிவப்பு நிறத்தில் ப்ரா திமிரும் மொலைகளை அடக்கமுடியாமல் தோற்றுப்போய் இருந்தது.

அவள் தலை முடியை லாவகமாக ஒரே பக்கமாக முன்னாடி போட்டு இரு கைகளையும் பின்னால் ப்ரா கொக்கியை அவிழ்க்க கொண்டு சென்று அவளுக்கு எதிர் பக்கமாக கட்டிலில் அமர்ந்து இருந்த புருஷன் தன்னை ஆர்வமாய் பார்ப்பதை கண்டு, புன்னகைத்து, என்ன இது இப்படி பாக்கறீங்க… ஏதோ காணாததை கண்ட வயசு பையன் மாதிரி… என சொல்லி முடித்து உடலில் இருந்த பிராவை அவிழ்க்க… அவளது வெண் முயல் குட்டி மொலை தன் இளம் கரு முனை ஆட வெளியே வந்து காட்சி தந்தது.

வினோத், என்னது வயசு பையன் மாதிரியா… அப்ப நீ எந்த வயசு பையன் முன்னாடி இப்படி ப்ராவை அவுத்து மொலையை காமிச்சே

லதா, அவ புருஷனை பார்த்து கொண்டு பாவாடை நாடாவை அவிழ்க்க அது அதற்காகவே காத்திருந்தது போல அவ காலடியில் சுருண்டு விழுந்து ஜட்டி போடாமல் இருந்த அவளது முக்கோண பெட்டகத்தை முழுசா வெளியே தெரிந்தது….

தன் புருஷன் முன் முழு நிர்வாணமாய் நின்று லதா, என்ன கேட்டீங்க, நான் பிராவை கழட்டி யாருக்கு காமிச்சென்னா?… சீ… உங்களுக்கு அசிங்கமா இல்லை? உங்க பொண்டாட்டி மொலய யாரோ ஒருவன் பட்டிருப்பனா என்று நினைக்க…

சற்று கோபமாய், சரி கேட்டுக்கோங்க… நான் இன்னமும் உங்கள தவிர யாருக்கும் காமிக்கல… இதோ… இப்ப வேணும்னா நீங்க என்னை இப்படியே அம்மணமா யாருக்கு வேணும்னா காமிங்க… சரியான வெட்கங்கெட்ட மனுஷன் என்று சொல்லி, கடைசியாக புன்னகை பூத்து, தலை முடியை அள்ளி கொண்டை போட்டாள்.

வினோத், லதா கொண்டை போடும் போது ஆடிய முயல்களையும் அவளது பளிங்கு நிர்வாண உடலையும் பார்த்து கொண்டே, ஆமா நீ என்னமோ பெரிய உலக அழகி… அப்படியே எல்லாரும் எப்படா உன்னை பாக்கலாம்னு கியூ போட்டு இருக்கானா? போடி ரொம்பதான் சிலுப்பாத… என்று குறும்பாக கேலி செய்ய

லதா அவளது ஈகோ தூண்டப்பட்டு, ஓஹோ.. அப்படின்னா… நான் இப்பவே போய் அருணை கேக்கறேன்… நான் என்னை அவ்வளவு கேவலமா இருக்கேனா என்று… என சொல்லி விட்டு கதவு பக்கமாய் திரும்ப… அப்போது தான் கதவை மூடவில்லை என்றும் அங்கே யாரோ வேகமாய் ஓடுவது போல நிழல் தெரிந்தது….
அவள் உடல் அதிர்ந்தது… இதயம் வேகமாய் துடிக்க… வேகமாய் ஓடி பெட்ரூம் உள் இருந்த பாத்ரூம் சென்று கதவை அடைத்து…

புருஷனிடம் சீக்கிரம் போய் பாருங்க… யாரோ அங்கே இருந்த மாதிரி இருக்கு…

வினோத் அறைக்கு வெளியே சென்று பார்க்க அங்கே அருகே யாருமே இல்லை, சிறிது தூரம் வராண்டவை கடந்து சென்று அடுத்த பக்கம் பார்க்க… அங்கே அருணின் அறை கதவு திறந்து இருந்தது, திரைச்சீலை ஆடி கொண்டு இருந்தது, அறையின் உள்ளே இருட்டாக இருந்தது. வினோத்துக்கு குழப்பம், ஒரு வேளை அருண் தான் லதாவை பார்த்து இருப்பானா?… அதை நினைக்கும் போதே அவனோட பூல் சற்று தூக்கி ஆடியது, அதை ஒரு கையால் பிடித்து கொண்டு மீண்டும் அவன் அறை உள்ளே சென்று லதாவிடம், அங்கே யாருமே இல்லை… சும்மா பயப்படாதே… அப்படியே யாராவது பார்த்து இருந்தாலும் அவங்க இந்நேரம் செத்து போய் இருப்பாங்க… என அவளை கிண்டல் செய்து சத்தமாக சிரித்தான்.

பாத்ரூமில் இருந்த லதா மனதிற்குள் உறுமினாள்… ஒரு வேலை தன் புருஷன் வினோத் சொல்லுவது போல நான் அழகா இல்லையா… ஒரு குழந்தை பிறந்த பிறகு கொஞ்ச வருஷம் உடம்பை பாக்காம விட்டதுனால அவருக்கு பிடிக்கலியா… நேத்து தானே என்னை நல்லா செஞ்சி சுகம் அனுபவிச்சார்…

ஒருவேளை நானும் என் உடம்பும் சரியா இல்லையா என்று நினைத்து கொண்டே கண்ணாடியில் தன் உடலை திருப்பி பார்த்தாள்…

ஆமாம்… ஒரு குழந்தை பிறந்த பிறகு சற்றே பூசிய உடல் இன்னமும் இளைக்கவில்லை, ஆனால் மற்றது எல்லாம் எடுப்பாக தானே இருக்கு என்று எண்ணிக்கொண்டு, தனது முலையையும், குண்டியையும் திருப்பி பார்த்து… சரி இந்த மனுஷனுக்கு நான் சரியான பாடம் கத்து கொடுக்க போறேன்… என்னை யாருமே பார்க்க மாட்டாங்க என்று சொன்னான்… அதை மொதல்ல உடைக்கணும்…

இப்படி பலவாறு யோசித்துக்கொண்டே குளித்து முடித்து நைட்டி அணிந்து வெளியே வர அவள் கணவன் வினோத் அவளை இழுத்து தன் மேலே போட்டு அவ உதடுகளை கவ்வி சப்பி இழுக்க…

லதா பலம் கொண்ட மட்டும் அவனை தள்ளி விட்டு, கோவமாக… இப்ப மட்டும் நான் என்ன அழகா… பேசாம போய் தூக்குங்க… யாரும் என்னை பார்க்க வேண்டும்… என்று கோவமாக சொல்லி விட்டு குப்புற படுத்து கொண்டாள்.

மறுநாள் காலை எழுந்து அருணை அழைத்து கொண்டு தனது அலுவலகம் சென்றாள், அங்கு வழக்கம் போல வேலை, கிளையண்ட் மீட்டிங், பணப்பட்டுவாடா என்று மதியம் மூன்று மணி வரை சென்று விட்டது.

அருண் அவளுக்கு நேரே அமர்ந்து கொண்டு அமைதியாய் அவள் பணிகளுக்கு உதவியாய் இருந்தான். அன்று முழுவதும் அருணிடம் லதா அலுவலகத்தில் செய்ய வேண்டிய முக்கியமான சில விஷயங்களை சொல்லி விட்டு, மறுநாள் அதை முடித்து ஐரோப்பிய நாட்டில் உள்ள தனது முதல் கஸ்டமர் விரும்பிய பொருளை அனுப்பி வைக்க வேண்டும் என்று சொல்ல, அருண் அவன் பணிகளை செய்ய சென்று விட்டான்.

ஒரு மாதம் இப்படியே கழிந்து விட்டது, லதா தன் புருஷனின் காம அழைப்பிற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை, அவனை தன்னை நோக்கி இழுக்க வேண்டும்… அவன் தன் அழகை கல்யாணமான புதிதில் ஆலாபித்து கிறங்கியது போல மீண்டும் அவளை சுற்றி வர வேண்டும் என்று நினைத்தாள். ஆனால் அவ புருஷன் வினோத்துக்கு படுக்கையில் மட்டும் தான் அவள் தேவை பட்டால்… அவளின் மேல் ஆர்வம் இல்லாமல் இருந்தது.

அருண் லதாவிடம் நல்ல பெயர் வாங்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன், வேலைக்கு சேர்ந்த கொஞ்ச நாட்களில் பம்பரமாக சுழன்று அனைத்து வகையிலும் வேலையை கற்றுக்கொண்டு, அங்கே இருந்த அனைவரிடமும் நல்ல பெயரை பெற்றான், அதேநேரம் வழக்கம் போல ஆபிசில் இருக்கும் அரசியலால் சில நபர்களிடம் பகையை வளர்த்து கொண்டான். ஆனால் அவன் லதா கவனிக்காத போது அவளது வளைவு நெளிவுகளை வீட்டிலும் ஆபீஸ் ரூமிலும் ரசித்து சூடாகி தனியாக சென்று கை அடித்து அவனோட தாகத்தை தீர்த்தான்.

லதா எப்போதும் இல்லாமல் கடந்த ஒரு மாதமாக சற்று வேலை பளு அதிகமாக இல்லாமல் அலுவகத்தில் ஓய்வு நேரம் கிடைத்தது, அந்த நேரத்தில் எல்லாம் அவளுக்கு தன் கணவனை தன் பக்கம் ஈர்க்க என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்து குழம்பினாள். அதேசமயம் அருணின் பார்வை அவளை வருடுவது அவளுக்கு இதமாக இருந்தது… அருண் அவளை ஒரு மாதிரி பார்க்கும்போதெல்லாம் அவள் புருஷன் வினோத்தின் நடவடிக்கை வித்தியாசமாய் இருப்பதை கவனித்தாள், அருண் தன்னை சைட் அடிப்பதை ஒருவேளை வினோத் ரசிகிறானோ…

ஒரு நாள் மாலை நேரத்தில் அருண் லதாவிடம் கோப்புகளில் கையெழுத்து வாங்க அதை அவளிடம் கொடுத்து விட்டு அவளையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்து கொண்டு நின்றான்.

எல்லா பெண்களுக்கும் இருக்கும் உள்ளுணர்வு, தன்னை யாராவது சைட் அடிப்பதை நிமிர்ந்து பார்க்காமல் அறிந்து கொள்வது. லதாவும் அந்த உள்ளுணர்வால் தூண்டப்பட்டு நிமிர்ந்து பார்த்து அருணிடம், என்னடா… ஏன் அப்படி பாக்கற?

அருண், ஒன்னும் இல்லையே… நான் சும்மா தான் பார்த்தேன்

லதா, டேய்… எலி ஏன் அம்மணமா ஓடுதுன்னு எனக்கு தெரியாதா… சும்மா சொல்லு

அருண், எலி மட்டுமா… என்னை கூட அம்மணமா ஆக்கி பார்த்துடீங்க… என வாய்க்குள்ளே முணுமுணுத்து…. இல்ல.. நீங்க ஏன்… இப்படி… சரி வேண்டாம்.. நான் சொன்னா தப்பாயிடும் விடுங்க… என இழுத்து சொல்ல

லதா, நான் தான் கேக்கறேன்… சும்மா சொல்லு…

அருண், எனக்கு சுத்தி வளைச்சு சொல்ல தெரியாது… நான் ரெண்டு விஷயம் சொல்லணும்…. இதை நான் வந்த அன்னிக்கே கவனிச்சேன்.

லதா, டேய்… ரொம்ப சீன் போடாதே… இனிமேல் எது சொல்லறதா இருந்தாலும் நேரடியா லேட் பண்ணாம என் கிட்ட சொல்லலாம்…

அருண், யப்பா… நீ எவ்வளோ அழகு தெரியுமா… அந்த… கண்கள்… அப்படியே ஈர்க்கற பட்டாம்பூசி… ஆனால் என்னவோ ரொம்ப வயசானாமாரி ட்ரஸ் பண்ணறது நல்லாவே இல்லை…

லதா அவனது புகழ்ச்சிக்கு சற்று புன்னகைத்து, அவன் தன்னை ஒருமையில் குறிப்பிட்டதை எண்ணி மனதுக்குள் ரசித்து ஆனால், என்னடா மரியாதை எல்லாம் குறையுது…

அருண், அது இல்லை உங்கள என் கேர்ள் பிரெண்ட் என்று மனசுல நினைத்து அப்படி சொல்லிட்டேன்… அது தப்பா?

லதா, கேர்ள் பிரெண்ட்? யாரு நானா?… ஏன் இந்த விலாங்கு மீன் மன்மதனுக்கு வேற யாரும் கெடைக்கலையோ?… என சொல்லி முடித்து… அய்யோ… விலாங்கு மீன் என அவனை பூலை நினைத்து அவசரப்பட்டு சொல்லிவிட்டோமோ என நாக்கை கடித்து… கண்கள் திருப்பி அருணை பார்க்க

அருண், அவள் தன் சுன்னியைப் நினைத்து தான் அப்படி சொன்னாள் என்று… புன்முறுவலோடு, நான் ஒன்னும் மன்மதன் இல்லை… எனக்கு யாரும் கேர்ள் பிரண்ட் இல்லை என வருத்தமாக சொன்னான்.

லதா, சரி எதோ ரெண்டு விஷயம் சொல்லணும்னு சொன்னியே… அந்த ரெண்டாவது என்ன

அருண், அது… வினோத் அண்ணன்…