ம்ம்ம்…
உன் கூதியை நாக்காலே நக்கி நக்கி சூடாக்கி… எச்சில்லே குளிப்பாட்டி குளிர வைச்சு….
ராகவ்வ்வ்வ்வ்வ்வ்….
உனக்கு ஒழுக ஆரம்பிச்சதும் உன் புண்டை உதடுகளை நாக்காலேயே ஒதுக்கி, பிதுக்கி, விரிச்சு, விலக்கி…
ஐயோ ராகவ்… போதும்…
அந்த செக்க சிவந்த பிளவுக்குள்ளே நாக்கை விட்டு வழிச்சு எடுத்து தேன் குடிப்பேண்டி…
ராகவ்…ப்ளீஸ்… என்னாலே முடியலை… போதும்…
நீதானடி கேட்டே…
கேட்டேன்… ஆனா நீ சொல்றதை கேட்க கேட்க எனக்கு மொத்தமா கொட்டிடும் போல இருக்கு…. நேர்லே அனுபவிக்கனும் போல இருக்குடா..
எப்ப அந்த அதிர்ஷ்டம் கிடைக்க போகுதோன்னு நானும் ஏங்கிட்டு இருக்கேண்டி…
பொறுமையா இருடா. அவசரப்படாதே. வெளியே தெரிஞ்சா எல்லோருக்குமே அசிங்கமாகிடும்.
அந்த சாட் நீண்டுக் கொண்டே போனது. ராகவ் என்னை சுத்தமாக அடிமைப்படுத்திக் கொண்டிருந்தான். நான் விருப்பத்தோடு அவனுக்கு அடிபணிந்துக் கொண்டிருந்தேன்.
ராகவ் அன்று வழக்கத்தை விட அதிகமாக பேசினான். அவன் வரம்புகளை கடந்தான். சில சமயம் முரடனாக, சில சமயம் மென்மையானவனாக என்னை, என் உடலை அணு அணுவாக ஆராதித்தான். சாட்டிலேயே என்னை சித்ரவதை செய்தான். அவன் வார்த்தைகள் எதற்கும் கட்டுப்பாடில்லை. அவன் விருப்பம் போல மெசெஜ் அனுப்பினான்.
நான் முழுவதுமாக அவனை அனுமதித்துக் கொண்டிருந்தேன். அவன் மிகவும் பச்சையாக பேசினான். நான் அதை விரும்பினேன்.
வெளியுலகுக்கு ஒரு கெளரவமான ஆசிரியையாக காட்டிக் கொள்ளும் என் உடலுக்குள் புதைந்துக் கிடந்த அளவில்லாத காமத்திற்கு இந்த ரகசிய சாட்டிங் பெரும் தூண்டுதலாக இருந்தது.
ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இப்படி ஒரு காமம் அமுங்கிக் கிடக்கும், அதை வெளிப்படுத்திக் கொள்ள முடியாமல் அவர்கள் மனதுக்குள்ளேயே வைத்து அழுத்தி வேதனை ஒன்றை மட்டுமே அனுபவித்துக் கொண்டிருப்பார்கள், எனக்கோ என் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த, என் காமத்திற்கு வடிகால் தேட, என் இச்சைகளை பகிர்ந்துக் கொண்டு, இன்பம் அனுபவிக்க, ஆபத்தில்லாத பாதுகாப்பான ஒரு நண்பன், காதலன் அமைந்திருப்பதாக நினைத்தேன். ராகவை நான் மனதார காதலித்தேன்.
கேரளா டூர் கிளம்பும் நாள். நான் அன்று வகுப்பெல்லாம் முடித்து விட்டு வீட்டுக்கு போய் குளித்து ப்ரஷ் ஆகி என் கணவருக்கு போன் பண்ணி சொல்லி விட்டு மீண்டும் ஸ்கூலுக்கு வந்தேன்.
மணி இரவு ஒன்பதை நெருங்கிக் கொண்டிருக்க சின்ன சின்னதாக ப்ரசனைகள் வந்தன. முதலில் பதிவு செய்திருந்த மாணவர்கள் 50 பேர். ஆனால் இன்று வந்திருந்ததோ பாதி பேர்தான். போன் செய்து விசாரித்ததில் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு காரணம் சொல்லி வரவில்லை என்று சொல்ல பள்ளி நிர்வாகம் டூருக்கு கட்டிய பணம் திரும்ப தர மாட்டோம் என்று சொன்னதற்கும் ஓகே சொல்லி விட்டார்கள்.
வசதியான பள்ளி என்பதால் ஸ்லீப்பர் டைப் ப்ரைவேட் பஸ்கள் இரண்டை புக் செய்திருந்தார்கள். இப்போது பாதி மாணவர்கள் வரவில்லை என்றதும் நிர்வாகம் ஒரு பஸ்ஸை கேன்சல் செய்ய பஸ் ஓனர் அது சரி வராது. கேன்சல் செய்தாலும் பணம் தர வேண்டும். இன்று அந்த பஸ் சும்மா தானே நிற்கும் என்று தகராறு செய்ய சரி இரண்டு பஸ்களையும் எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்று சொல்லி விட்டது.
இந்த ப்ரசனைகள் ஓடிக் கொண்டிருந்த போது நான் பஸ்ஸுக்குள் போய் செக் பண்ற மாதிரி பார்த்தேன். ஒவ்வொரு சீட்டுக்கும் முழுதாக இழுத்து மூடும் வகையில் ஜிப் வைத்த திரை போட்டிருந்தார்கள். ஒவ்வொரு சீட்டும் ஒரு அறை மாதிரி இருந்தது. உள்ளே போய் திரையை இழுத்து விட்டுக் கொண்டால் வெளியில் இருந்து யாரும் உள்ளே பார்க்க முடியாது.
என் மனதில் தூங்கலாம் என்பதை விட ராகவுடன் எதாவது நடக்குமோ என்று தோன்றியது. உள்ளுக்குள் எதாவது நடந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றினாலும் அவன் எதாவது ட்ரை பண்ணினால் முடிந்த வரை அவாய்ட் பண்ணுவது தான் நல்லது. சின்ன பையன். விவரமில்லாமல் எதையாவது செய்து மானம் போய் விடக் கூடாது என்று நினைத்தேன்.
அந்த நேரம் என் கணவர் போன் பண்ண நான் போனை கையிலெடுத்துக் கொண்டு கொஞ்சம் தனியாக தள்ளிப் போய் ஆன் பண்ணி காதில் வைத்தேன்.
ஹலோ சொல்லுங்க
என்ன அமுதா கிளம்பிட்டியா?
ம்ம் ஸ்கூல்லதான் இருக்கேங்க. இன்னும் நேரம் இருக்கு. சொல்லுங்க
ம்ம்ம் சந்தோஷமா பத்திரமா போயிட்டு வா அமுதா என்றார்,
ம்ம்ம் நீங்க தான் என்னை வழி அனுப்ப வராம இருக்கீங்க. கேட்டா வேலை வேலைன்னு சொல்றீங்க என்றேன்.
வந்த எடத்துல வேலை முடியல. இன்னும் ஒரு வாரம் ஆகும் போல இருக்கு அமுதா
ம்ம்ம் எப்போ பார் இப்படியே சொல்லுங்க..