டீச்சரின் அந்தரங்கம் Part 7 10

உண்மையில் என் கணவரிடம் போனில் பேசிய போது நீ கண்டிப்பாக டூர் போக வேண்டும் என்று சொன்னார். அங்கே உனக்கும் அந்த பசங்களுக்கும் கண்டிப்பா ஒரு அண்டர்ஸ்டேண்டிங் வரும். எதாவது நடக்கும். சான்ஸை மிஸ் பண்ணிடாதே என்று போனில் சொல்லியிருந்தார்.

ஆனால் நான் அதே காரணத்தினால் தான் டூருக்கு பெயர் தரவில்லை. மூன்று பசங்களும் டூருக்கு வந்தார்கள் என்றால் கண்டிப்பாக சும்மா இருக்க மாட்டார்கள். அப்படி மூன்று பேரும் இருக்கும் போது யாருக்கு கம்பெனி கொடுப்பது? கண்டிப்பாக பசங்க கிட்டே மாட்டிக்குவோம், நான் மூணு பேருக்கும் ரூட் விடுறது பசங்களுக்கு தெரிஞ்சுட்டா அவனுங்க விலகினாலும் விலகிடுவாங்க என்ற பயம் எனக்கு இருந்தது. அதனால் தான் பெயர் தராமல் வந்து விட்டேன்.

ராகவ் நான் சொன்ன மொக்கை காரணங்களால் சமாதானமாகவில்லை. அதையே திரும்ப திரும்ப பேசினான். நான் அவனை காமத்தின் பக்கம் திருப்ப எவ்வளவோ முயன்றும் அவன் என்னை டூருக்கு வர வைப்பதிலேயே குறியாக இருந்தான். கடைசியில் லேசான மன வருத்ததோடு தான் சாட்டிங்கை முடித்தோம்.

ராகவுடன் இன்று சூடேற்றும் சாட்டிங் எதுவும் அமையாவிட்டாலும் பஸ் ஸ்டாப்பில் சுனிலுடன் வெட்கமில்லாமல் பேசிய அந்த அனுபவம் நினைவுக்கு வந்து என் காமத்தை தூண்ட சுனில் என் ஸ்வீட் ராஸ்கல் என்று தலையணையை கட்டி பிடித்துக் கொண்டு முனகியபடி தூக்கத்தில் விழுந்தேன்.

எப்போதும் நள்ளிரவு தாண்டியும் ராகவுடன் சாட்டிங் செய்வேன். இன்று சீக்கிரம் தூங்கி விட்டதால் காலையில் புத்துணர்ச்சியாக இருந்தது. குளித்து உடைகளை அணிந்துக் கொண்டு கிளம்பினேன்.

ராகவ் சுனில் இருவரும் என்னை மெல்ல மெல்ல நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். பிரபா மட்டும் கொஞ்சம் தள்ளியே இருப்பது போல இருந்தது. அது ஏன் என்று எனக்குள் கேள்வி எழுந்தது. அவன் என்னை டி போட்டதும், தேவுடியா என்றதும், என் குண்டியை தட்டியதும் நடந்த விசயம் தான் என்றாலும் அவன் அதற்கு பிறகு என்னிடம் எந்த முயற்சியும் செய்யவில்லை. பார்வையோடு சரி. என்னை நெருங்க எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. ஆசை இருந்தாலும் ஏன் இப்படி விலகி இருக்கிறான் என்று குழப்பமாய் இருந்தது.

வகுப்பில் அன்று ராகவ் என்னிடம் பாரா முகமாகவே இருந்தான். அவன் அப்படி செய்தது எனக்கு கொஞ்சம் வருத்தமாக இருந்தது. காதலன் அன்புக்கு ஏங்கும் காதலி போல அவனை பார்த்தேன். அவன் கண்டுக் கொள்ளவில்லை. அவனை எப்படி சமாதானப்படுத்துவது என்று யோசித்தேன். பின் ரொம்ப அலட்டிக் கொள்ள வேண்டியதில்லை. எங்கே போக போகிறான். தானாக வருவான். கண்களை சொருகிக் கொண்டு உதட்டை கடித்து ஒரு செக்ஸியான லுக் விட்டால் ஜொள் ஒழுக்கிக் கொண்டு வந்து காலில் விழப் போகிறான், விட்டு பிடிப்போம் என்று வகுப்பில் கவனம் செலுத்தினேன்.

மதியம் ஆபிஸ் ரூம் போன போது டூர் வருபவர்கள் லிஸ்ட்டில் சுனில், பிரபாகர் இருவர் பெயரும் அடித்து நீக்கப்பட்டிருப்பதை பார்த்தேன். ரைட்டரிடம் ஏன் அவர்கள் இரண்டு பேர் பெயரையும் அடித்திருக்கிறீர்கள் என்று கேட்டதற்கு அவங்க பேரண்ட்ஸ் வேற பங்சன் இருக்குன்னு போன் பண்ணி பேரை எடுக்க சொல்லிட்டாங்க என்றார் ரைட்டர்.

என் மனம் மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது. ராகவ் மட்டும் டூரில். அப்படியானால் கண்டிப்பாக டூர் போயே ஆக வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தேன். ரைட்டரிடம் என் பெயரை சேர்க்க சொன்னேன். அவர் என்ன திடீர்ன்னு மாற்றம் என்ற போது என் கணவர் சம்மதத்திற்காக வெய்ட் பண்ணினேன். அவர் ஓகே சொல்லிட்டார் என்று சமாதானம் சொல்லி விட்டு வந்தேன்.

ஆபிஸ் ரூமை விட்டு வெளியே வந்ததுமே நான் டூர் வருகிற விசயத்தை ராகவிடம் உடனே சொல்ல வேண்டும் என்று என் கண்கள் ஆவலாக அவனை தேடின. ஆனால் அவன் கோபத்தினாலோ என்னவோ தெரியலை, சீக்கிரம் கிளம்பி விட்டான்.

சரி நைட் சாட்டில் சொல்லி சமாதானப் படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று வீட்டுக்கு கிளம்ப எத்தனித்த போது எதிரில் சுனில் வந்தான்.

என் மனம் இன்றும் என்னுடன் பஸ் ஸ்டாப் வரை வர போகிறானா? வந்தால் நன்றாக இருக்கும். இன்று பூராவுமே எனக்கு இன்பம் தரக் கூடிய நிகழ்ச்சி எதுவுமே நடக்கவில்லை. இவன் எதாவது ஆசையாக பேசினால் அதை கேட்க இன்பமாய் இருக்குமே என்று யோசித்தேன்.

ஆனால் நேற்று மாதிரி தனிமை அமையாமல் நிறைய பேர் பஸ் ஸ்டாப்பிற்கு நடந்துக் கொண்டிருந்ததால் எங்களால் ஒன்றும் பேச முடியவில்லை. இருவருக்குமே அது கொஞ்சம் ஏமாற்றமாக இருந்தது.

என்னுடன் அமைதியாக நடந்து வந்த சுனில் ஒரு மடிக்கப்பட்ட ஏ4 சீட் அளவு இருந்த பேப்பரை என்னிடம் கொடுத்து நான் ஒரு மேத்ஸ் ப்ராப்ளம் சால்வ் பண்ணிருக்கேன் மிஸ். வீட்டுக்கு போய் இதை பிரிச்சு பாருங்க. என்று கொடுத்தான்.

அப்போதே அது எதோ லவ் லெட்டர் போல ஒரு விசயம் என்று அவன் முகத்தில் தெரிந்த குறும்பும், காதலான பார்வையும் காட்டி கொடுத்து விட்டது.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *