‘நான் தாண்டா ஏதோ அவசரத்துலயும் சலனத்துலயும் தப்பு பண்ணிட்டேன்…. அதுக்காக என் தங்கச்சியையும் அப்டி நெனைச்சிடாதடா….’ என்க, அவர் மனதினுள் இருந்த எண்ணம் இப்போது தான் எனக்கு புரிந்தது
‘ஐயோ அத்தான்…… எதுக்கு இப்டி பேசுரீங்க….’
‘இல்லடா…. எனக்குள்ள அதாண்டா பயமே….’
‘ஐயோ அத்தான்… இப்டி பேசுரத நிறுத்திட்டு நான் சொல்லுரத கேளுங்க….’
‘ம்ம்….’ என் தன் கண்களில் முட்டி நின்ற கண்ணீரை துடைத்து கொண்டார்
‘நான் அப்டி ஒன்னும் ப்ரீத்திய தப்பா நெனைச்சிக்கமாட்டேன்…. அத புரிஞ்சிக்கோங்க…. அவ எப்டினு எனக்கு தெரியும்…..’
‘…………..’
‘அப்றம் நீங்க ஒன்னும் தப்பு பண்ணல சரியா????….. உங்களால ஒருத்தங்களுக்கு நல்லது தான் நடந்திருக்கு….’ என்க, அதிர்ச்சியாய் பார்த்தார்
‘ஆனா உன் அக்காலுக்கு நான் துரோகம் பண்ணிட்டேண்டா….’ என்றார்
‘துரோகம்லாம் இல்ல,….. அவ கிட்ட இத மறைச்சிட்டீங்க….. அவ்ளோ தான்….’
‘……………..’
‘நான் அக்காவ பாக்க போறேன்….. அவள எப்டியாச்சும் சமாதானப்படுத்திடுவேன்…..’
‘……………….’
‘நீங்க அக்காவ எவ்ளோ லவ் பண்ணுரீங்கனு எனக்கு தெரியும் அத்தான்….. அக்காவும் அப்டி தான்….. உங்கள சேத்து வைக்குரது தான் என்னோட வேலை…’
‘………………..’
‘ஊருக்கு போனதுமே சப்பையா உங்க ப்ராப்ளம சால்வ் பண்ணுரேன் பாருங்க….’
‘ம்ம்….’ என்றவர் கண்களில் லேசான நிம்மதி தெரிந்தது
‘நீங்க ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க….’ என்க,
அப்போது உடை அணிந்து கொண்டு வெளியில் வந்தாள் கார்த்திகா….. அவள் இப்போது மங்கலகரமாக புடவை உடுத்தி வர, இருவருமே வாய் பிளந்து நின்றோம்…. இதனை கண்ட கார்த்திகா சிரித்தாள், முதலில் சுதாரித்த அத்தான் நான் சுதாரிப்பதற்குள் அடுத்த கேள்வியை கேட்டார்..
‘இவங்கள எதுக்கு கூட்டி போற க்ரிஷ்…’
‘ம்ம்ம்… அவங்க வந்தா தான் ஈசியா அக்காவ சமாதானப்படுத்திடுவேன் அத்தான்,….’ என்க
‘நீங்க போறீங்களா மேடம்….’
‘அமா அர்ஜூன்…..’
‘டிப்பார்ட்மெண்ட்ல என்ன சொன்னீங்க,….’
‘மெடிக்கல் லீவ்னு சொல்லிட்டேன்….. IG-கூட ஒன்னும் abjection சொல்லல….. சீக்கிரம் வந்திடுமா ரொம்ப நாள் லீவ் எடுத்துக்காதனு சொல்லிருக்காங்க….’
‘ம்ம்ம்…’ என சொன்னவர் முகத்தில் ஒரு வாட்டம் தெரிந்தது
‘என்ன அத்தான் அடுத்த ஆட்டம் ஆட ஆள் இல்லையேங்குர வருத்தமா….’ என கலாய்க்க
‘அப்டி இல்ல மாப்ள…’ என வளிந்தார்
‘டேய்… என்ன ஓவரா அவன கலாஅய்க்குர…’ என சப்போர்ட்டுக்கு வந்தாள் கார்த்திகா
‘உடனே சப்போர்ட்டுக்கு வந்திடுவீங்களே….’ என அவளையும் வம்புக்கு இழுக்க
‘போதும்டா மாப்ள்… நான் பட்டதெல்லாம் போதும், இனிமே ஏதும் வேணாம்…’ என கும்பிடு போட
‘ஐயோ அத்தான்… உங்கள யார் இப்போ என்ன சொன்னா, சும்மா கலாய்ச்சேன்…. நான் அக்காவ பாக்க போரதே உங்களுக்கும் இனி எல்லாம் கிடிக்கனும்னு தான்….’
‘,…………..’
‘நாம எல்லாரும் ஒன்னா இருக்க தான்… சரியா??? அதனால இனி நீங்க எந்த கவலையும் இல்லாம அவங்க கூடயும் Enjoy பண்ணலாம், அதுக்கு நான் வழி பண்ணுரேன்…. அதே நேரத்துல என் அக்காவையும் மறந்திடாதீங்க அத்தான்…. பாவம் அவ ஏங்கி போயிருவா….’ என்றேன், உடனே என்னை கட்டி கொண்டு அழுதார்
‘நான் பண்ண தப்பையும் மன்னிச்சி, நன் சந்தோஷமா இருக்கவும் வழிபண்ணுரேங்குரியே மாப்ள உனக்கு என்ன கைமாறு நான் பண்ண போறேனோ….’ என்றார்
‘நீங்க இதுநாள் வரைக்கும் செஞ்சதே அதிகம் அத்தான்… இனி நான் தான் உங்களுக்கு கைமாறு செய்யனும்… முதல்ல கூடிய சீக்கிரமே உங்க ஆசைப்படி அக்காக்கு ஒரு கொழந்தைக்கு ஏற்பாடு பண்ணுரேன்…’ என்க, இருவரும் சிரித்து கொண்டனர்
‘ம்ம்ம்…. அதே நேரம் மேடத்துக்கும் உதவியா இருடா,,…’ என்றார் வழிந்தபடியே
‘என்ன உதவி???’
‘அவங்களும் இனி உங்கூட இருக்கனுமாம்…. என்னால முடியாத நேரதுல உன் அக்கா மாதிரியே அவங்களையும் நீ சந்தோஷமா வச்சிக்கடா…’ என்றார்
‘ம்ம்….. அது என் அக்கா கைல தான் இருக்கு….. அவ என்ன சொல்றாளோ அதுபடி தான் நடப்பேன்… ஆனா உங்களுக்கும் கார்த்திகா மேடத்துக்கும் இடைஞ்சல் வராது…. அதுக்கு நான் கியாரண்டி…’ என்றேன்
‘ம்ம்…’ என்றவரின் முகம் உம்மென்றானது
அடுத்த 1 மணிநேரத்தில் நானும் கிளம்பி வர, அப்போது தான் நான் ஊருக்கு போவது ப்ரீத்திக்கு தெரியும்…. முதலில் கோவமுற்றவளை கார்த்திகா-வின் மூலம் சமாதானம் செய்தேன்… கடைசியில் முத்தம் தந்து என்னை வழியனுப்பினாள்…. என்னுடன் கார்த்திகா வருவதை தெரிந்து கொண்ட அத்தையையும் மாமாவையும், அத்தான் தான் சமாளித்தார்… அவளுக்கு கொஞ்சநாள் சிட்டி லைஃப் வேண்டாமெனவும், அதனால் தான் என்னுடன் அனுப்புவதாகவும் அவரிகளிடம் கூறினார்…. இப்படியாக ஒருவழியாய் ஊர் நோக்கி கிளம்பினோம்….
அடுத்தநாள்,
காலை வீடு வந்து சேர, எங்களை அப்பாவும் அம்மாவும் அன்புடன் வரவேற்றனர்….. அவர்களுடன் இருந்த அக்காவின் முகத்தில் மெலிதான புன்னகை இருந்தாலும் அவளுக்கு என் மீதிருக்கும் கோபத்தை நானறிவேன்…. இருப்பினும் அம்மா, அப்பா முன் என்னமோ ஏதற்கோ என்பத போல் தான் பேசினாள்…. அவர்கள் இல்லாத சமயம் எங்களை முற்றிலும் தவிர்த்தாள்…. ஏற்கனவே அம்மாவுக்கு கார்த்திகா-வை பற்றி அக்கா அடிக்கடி ஃபோனில் பேசியிருந்ததால் அம்மாவும் கார்த்திகாவும் ராசி ஆகிவிட்டனர்….
அப்பாவுக்கோ என் மீது சின்ன கோவம் இருந்தாலும், அதனை முற்றிலும் களைந்தார்…. முன்புபோல் என்னோடு பாசத்துடன் பலநாள் கழித்து பார்க்கும் தன் மகனுடன் மனம் திறந்து பேசலானார், நான் ஊரில் இல்லாத சமயத்தில் நடந்த அனைத்தையும் கூறினார்…. நானும் சென்னையில் எனக்கு ஏற்ப்பட்ட எல்லா அனுபவங்களையும் கூறினேன்… அவரும் எல்லாத்தையும் கேட்டு கொண்டு ஒரு கோரிக்கையை என்முன் வைத்தார்…
‘இனிமே நீ வேலை செய்ய வேணாம்டா….. எனக்கு நீ இன்னொருத்தன் முன்னாடி கையகட்டி வேலை செய்யிரது கஷ்ட்டமா இருக்குடா……’ என்றார்