“ம்ம்ம்… எப்பயும் போல பிரச்னை இல்லாம போகுதுங்க…”
என்ன அசோக் என்ன பாக்கவா இவ்ளோ தூரம் வந்திருக்கீங்க …
ஆமா ..சார் …நம்ம society ல சின்ன பிரச்சனை ..அத பத்தி பேச தான் இங்க வந்தேன் ..
என்ன சார் …உங்க வீட்டு …மேல தங்கியிருக்கும் பசங்க எதாவது பிரச்னை பண்ணுறாங்களா ..சொல்லுங்க காலி பண்ண சொல்லிருளாம்
ஐயோ ..அப்படிலாம் ஒன்னும் இல்ல சார் ..அவங்க தங்கமான பசங்க … பிரச்னை வீட்ல இல்ல சார் ..வீட்டுக்கு வெளிய ..
அப்படி என்ன சார் பிரச்சனை ..
அது …நம்ம ..சுப்பையா இருக்கானே …
யாரு நம்ம ..சொசைட்டிக்கு பால் சப்பளை பண்ணறானே அவனா ..
ஆமா ..சார் ..அவனே தான் … கொஞ்ச நாளா அவன் பால் ல கொஞ்சம் கலப்படம் இருக்கு சார் …அவனோட மாட்டு பன்னைக்கி போகி ..செக் பண்ணுனோம்னா கையும் களவுமா பிடிச்சிரலாம் சார் ..
ஹ்ம்ம் ..நம்ம சொஸைட்டிக்குள்ள கலப்படமா …dammed ….நம்ம நேரடியா போனா உஷார் ஆகிருவான் .. இந்த மாதிரி ஆழ பொறி வச்சுதான் பிடிக்கணும் …
“கண்டிப்பா சார்…”எப்படி சார் ..அவனை evidence ஓட பிடிக்கிறது
என்கிட்டே ஒரு பிளான் இருக்கு ..அசோக் …என்னோட wife அ ..அந்த மாட்டு பன்னைக்கி ஒரு சாதாரண customer மாதிரி போக சொல்லி evidence கலெக்ட் பண்ணலாம் ..நம்ம ரெண்டு பெரும் …பால் கொண்டு வரும் அந்த வண்டியை சோதனை பண்ணலாம் …கண்டிப்பா இவங்கள்ல ஒருத்தர் தான் இதுக்கு துணை போயிருக்கணும் ..
அசோக் டோன்ட் வரி …இப்போவே என் wife கிட்ட விஷயத்தை சொல்லி ..அவளை போக சொல்லுறேன் ..நீங்க பேஸ்மெண்ட் ல எனக்காக வெயிட் பண்ணுங்க ..நம்ம ரெண்டு பெறுமா சேர்ந்து அந்த milk transport கம்பெனிக்கு போய்ட்டு வந்துரலாம் …
“அப்படியா…? வசதியா போச்சு… சரி சார்… சரி சார்…” நா வெயிட் பண்றேன் நீங்க வாங்க சார் ..என அவர் சொல்லிவிட்டு அமைதியாக போக
சிறுது நேரத்தில் அம்மா வரவும் …
அம்மாவிடம் …அப்பா விஷயத்தை சொல்ல …அம்மாவுக்கும் இஷ்டமே இல்ல ..இருந்தாலும்
அப்பாவின் பேச்சய் மறுக்க மனமில்லாமல் …சரி சொல்லிவிட்டால் …
நானும் …அம்மாவும் மதியம் சாப்ட்டிவிட்டு …பண்ணை க்கு போக தயார் ஆனோம்
அந்த பண்ணை நகரத்தில் இருந்து …40km துலைவில் இருந்தது …நாங்கள் 30mins பயணத்துக்கு பின் அங்கை சேர்ந்தோம்
அவருக்கு ஒரு 55 வயது இருக்கல்லாம்…மேல் சட்டை ஒன்னும் அணியாமல் வெறும் வேஷ்டி அணிந்துகொண்டு ஒருத்தர் என்னிடம் வந்து ..என்ன தம்பி இந்த பக்கம் .. என கேட்டுகொண்டுருக்கும்போதே என் அம்மா டேக்சியில் இருந்து இறங்கினாள். இறங்கியவுடன் எங்களை நோக்கி வர காற்றும் நன்றாக வீச அவள் புடவை நன்றாக ஒதுங்கி அவள் தொப்புளும் ஒரு பக்க முலையும் நன்றாக கண்களுக்கு தெரிந்தது. அவள் அப்படி நடந்து வருவதை கண் கொட்டாமல் பார்த்தவர்
அவள் பக்கத்தில் வந்தவுடன் எழுந்து வந்து எங்களுக்கு வணக்கம் சொல்லி மேடம்… நான் தான் சுப்பையா ..இந்த மாட்டு பண்ணையின் உருமையாளர் …என்ன விஷயமா வந்துருக்கீங்கன்னு தெரிஞ்க்கலாமா …
நாங்க பெங்களூர் ல இருந்து வரோம் .என் பெரு லக்ஷ்மி ..இவன் என் மகன் ஜீவா .. என் பையன் மாட்டு பண்ணையை பத்தி தெரிஞ்சிக்க ஆசை பட்டான் அதான் …நீங்க permission கொடுத்தீங்கனா ..உள்ள வந்து தெரிஞ்சுக்கலாமா …
அம்மாக்கு இப்படியும் பொய் பேச தெரியும்னு நான் பார்க்க வில்லை… ஆனாலும் இதுவும் நல்லதுக்குத்தான் என்று நினைத்து கொண்டேன்…
அம்மாவை மேலிருந்து கீழாக பார்த்துக்கொண்டே இருந்தவர் ..அவளை இன்னும் சற்று அதிகமாகவே பார்த்தார்..தாராளமா வாங்க மேடம் ..என பக்கத்தில் இருந்த ரூமுக்கு அழைத்து போனார் .
ரொம்ப தாங்க்ஸ்..அவரை பின் தொடர்ந்தோம்
உள்ள வந்ததும் ..மேடம் ரொம்ப நன்றி இவ்வளவு சிரமம் எடுத்து வந்ததற்கு ஏதாவது குடிக்கறீங்களா என்று கேட்க …அம்மா மெல்ல இல்லை வேண்டாம் என மறுத்தாள்
எங்களை இருக்க சொல்லி எங்களுக்கு எதிரில் அவர் அமர்ந்து மாட்டு பண்ணையை பற்றி சற்று பெர்மையுடன் பேசி அந்த பண்ணை விவரங்களை எல்லாம் எங்களிடம் காண்பித்து…அவர் சொல்ல சொல்ல அம்மாவும் பரவசமாகி, கேட்டுக்கொண்டுருந்தாள்
அவர் மேலும் தொடர்ந்தார். …அவரை குறுக்கிட்ட அம்மா …நீங்க பேசறதை வச்சு பார்த்தா ..இந்த தொழில்ல ரொம்ப வருஷம் experience இருக்கு போல ?
சரியா சொன்னிங்க மேடம் ..எங்க அப்பா , தாத்தா ..முப்பாட்டன் காலத்தில இருந்தே இந்த பண்ணையே நடத்திட்டு வரோம்…மேடம் ..
இவ்ளோ பெரிய பண்ணையில …இங்கே ஒரு ஆளையும் காணோமே…இப்படிதான் இருக்குமா …?’ ‘
எல்லாரும் மாட்டுக்கு எற எடுக்க போயிருக்காங்க ..அப்படியே மதியம் சாப்டுட்டு … இனிமேல்தான் ஆள்கள் வருவாங்க…
அம்மா அவரை பார்த்து ‘நீங்க என்ன படிச்சு இருக்கீங்க?’ ‘
நான் engg முடிச்சிருக்கேன்…’
‘மேல படிக்கலையா?’ ‘
இல்லை… அதுக்குள்ள இந்த பண்ணைய பாக்க வந்துட்டேன் ….?’
‘ஓ அப்படியா….
எனக்கு இவங்க பேசுறதை கேட்டு போர் அடிக்க …அவர்களை கொஞ்சம் தனியாக மொக்க போடட்டும் என்று நினைத்து ‘அம்மா நீங்க பேசிகிட்டு இருங்க…நான் அந்த பக்கமா கொஞ்சம் பார்த்துட்டு வந்துடறேன் என்றேன் ..’ அம்மாவும் உடனே ‘ஓக்கே… ஓக்கே … போய்ட்டு வா … ‘ என்று முக மலர்ச்சியுடன் சொல்ல…. நான் அம்மாவுக்கு ஒரு சங்கேதமான சைகை காட்டி விட்டு வெளிய இருந்த மாட்டு தொழுவுக்கு நோக்கி போனேன்.
நான் போய் அங்க பார்த்ததும் அசந்து போனேன் ..வகை ..வகையான மாடுகள் இருந்தன .. பிறப்பிடமாய் கொண்டவை காங்கேயம், பர்கூர், ஆலம்பாடி..என தமிழ் நாட்டின் மாடுகள் பெரும்பாலாகவே அங்க இருந்தன
எல்லா மாடுகளையும் பார்த்தபடி ….அவங்க இருக்கும் இடர்த்திக்கு வர ஒரு 10-15 நிமிஷம் ஆனது.
நான் அந்த ரூமுக்குள் வந்து அவர்கள் சைடுக்கு வர… அம்மா .. புடவையை தொப்புளுக்கு பக்கத்தில் சரி செய்து கொண்டு இருந்ததாள். .
என்னை பார்த்து ஒரு அசடு சிரிப்புடன்…. என்னடா அதுக்குள்ள வந்துட்டியா
உங்க அம்மா ரொம்ப வெவரமா .. நல்ல பேசுறாங்க… …’ எனக்கு கேட்டும் கேட்காத மாதிரியும் அம்மா அவரை பார்த்து …ஷுஉஉ ..சும்மா இருங்க அவன் சின்ன பையன் … என்று சொல்லி நமுட்டு சிரிப்பு சிரித்தாள்
( அவர் வேஷ்டியின் முகப்பு இப்போது வீங்கி இருந்தது….என்னடா இது நம்ம போயி ஒரு 10 நிமிஷம் கூட ஆகல அதற்குள்ள ..இங்க என்னமோ நடந்திருக்கே ….)