எப்படியும் இன்றைக்கு முழுவதும் அவர்கள் செய்வார்கள் என்று நினைத்து, திரும்பவும் கம்பெனிக்கு சென்று விட்டேன். கம்பெனியில் வேலை ஓடவில்லை. அங்கு கம்பெனியில் ரகு உடன் வேலை செய்கிற நெருங்கிய நண்பன் யார் என்று விசாரித்தேன். அங்கிருந்த சூப்பர்வைசர் குணா என்பவனை சொன்னார். குணா அங்கிருந்த ஊருக்கு பக்கத்தில் இருந்து எங்கள் கம்பெனிக்கு வேலைக்கு வருபவன். அதிகமாக யாரிடமும் பேசவும் மாட்டான் ஆனால் பேசினால் நன்றாக பேசவும் செய்வான். நானே அவனை வலிய அழைத்து அவன் ஊர் அவருடைய குடும்பம் பற்றி விசாரித்தேன். கொஞ்சம் கஷ்டப்படும் குடும்பம் தான். அவனிடம் நீ நன்றாக வேலை செய் ஓனரிடம் சொல்லி உனக்கு நல்ல சம்பளம் வாங்கித் தருகிறேன் என்று சொன்னேன். அவனும் சரி என்று சொன்னான். மாலை 4 மணிக்கு மாதவிக்கு போன் செய்தேன். ஒரு நீண்ட ரிங் போன பின்பு எடுத்து ஹலோ சொல்லுங்க என்று சொன்னாள். அவளே தொடர்ந்து என்ன இன்னிக்கு லேட்டா வர போறீங்களா என்று என்னிடம் கேட்டாள். கம்பெனில வேலையை சீக்கிரம் முடிச்சுட்டுதால் வீட்டுக்கு தான் வந்து கொண்டு இருக்கிறேன் என்று. மாதவி சரி வாங்க என்று சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தாள். நான் மெயின் ரோட்டில் நின்றுதான் அவளுக்கு போன் செய்தேன் ஒரு பத்து நிமிடத்தில் ரகு பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு எங்கள் தெருவில் இருந்து வெளியே வருவது தெரிந்தது. எப்படியும் எனது பொண்டாட்டி இன்று மூன்று நான்கு முறை ஒள் வாங்கி இருப்பாள் என்று நினைக்கும் பொழுது ஒரு மாதிரியாக இருந்தது.
