காலையில் திலீப்பும் சுருதியும் காபி குடிக்க சமையலறைக்கு வந்தபோது, இப்போதுதான் திலீப் தங்கையின் அழகில் மயங்க ஆரம்பிப்பதுபோல் நடிக்கச் சொன்னாள் அகல்யா. அவர்கள் வீடு, ஹைசீலிங் என்று குறிப்பிடப்படும், படிக்கட்டுகள் ஹாலிலேயே ஒரு ஓரத்தில் அமைக்கப்பட்டு, மாடிரூமுக்கு வெளியில் நடைபாதையுடன் கட்டப்பட்டிருந்தது. மாடி அறைகளிலிருந்து பார்த்தால் ஹாலில் நடப்பதெல்லாம் அப்படியே தெரியும். காலை 9 மணிக்கு டிபன் சாப்பிட ஹாலில் உள்ள டைனிங் டேபிளில் உட்கார்ந்தான் திலீப். “சுருதி, அண்ணனுக்கு டிபன் போடு, இனிமே உன் அண்ணனை நீதான் கவனிச்சுக்கனும், என்னால முடியாது”, என்று உரக்கக் குரல் கொடுத்தாள் அகல்யா. குரல் கேட்ட ஷ்யாம், மூடியிருந்த தங்கள் பெட்ரூம் கதவை லேசாகத் திறந்து வைத்து, உள்ளிருந்து ஹாலில் நடப்பதை கதவு சந்து வழியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். சுருதி, வெள்ளைநிற தாவணி பாவாடை ஜாக்கெட் அணிந்து, தட்டில் இட்லி தோசையை எடுத்துக்கொண்டு திலீப்பிடம் வந்தாள். தாவணி, இரண்டு முலைகளுக்கும் நடுவில் ஒதுங்கியிருந்தது. அவள் 36 இஞ்ச் முலைகள் கும்மென்று தூக்கிக்கொண்டு நின்றிருந்தன. பார்த்தும் பார்க்காததுபோல் தலையைக் குனிந்துகொண்டு, “ரெண்டு தோசை மட்டும் போடு சுருதி”, என்றான் திலீப்.
“ரெண்டு இட்லி வச்சுக்க”, என்றாள் சுருதி தன் முலைகளை நன்றாக அண்ணனுக்கு காண்பித்தபடி.
“இட்லி பெருசு பெருசா இருக்கு, விழுங்க முடியாது”, இது அண்ணன்.
கொஞ்சம் கொஞ்சமா மென்னு சாப்பிடலாம்”, இது தங்கை.
வேண்டாமென்று அண்ணன் சொன்னாலும் பிடிவாதமாக இட்லியை தட்டில் போடப்போன தங்கையின் கையைப் பிடித்தான் அண்ணன். இந்தப் போராட்டத்தில் மேஜைமேல் இருந்த டம்ளர் தெறித்து கீழே விழுந்தது. தண்ணீர் சுருதியின் மார்பில் கொட்டியது. அவள் பிரா அணியாததால் வெள்ளை ஜாக்கெட் நனைந்து அவள் முலைக்காம்பு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. மூச்சுவிட மறந்து தங்கையின் முலைக்காம்பையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். “நடிக்கத்தான் வந்தேன் கோபால்”, என்று சரோஜாதேவி சொன்னதுபோல், நடிக்க வந்தவன் தங்கையின் அழகில் தன்னையே மறந்துவிட்டான். “என்ன?”, என்ற தங்கையின் கேள்விக்கு “இட்லில எதோ வண்டு இருக்குது”, என்றான் அண்ணன். “இருக்கும், இருக்கும்”, என்று பழிப்பு காட்டிவிட்டுப் போனாள் சுருதி. இப்படியே 4,5 நாட்கள் சாப்பாடு போடும்போது தன் அழகைக் காட்டியும், அண்ணனை உரசியும் அவனை மயக்க(!!?) ஆரம்பித்தாள் சுருதி. அண்ணனும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தங்கையின் முலைகளை வெட்கமில்லாமல் உற்றுப்பார்க்க ஆரம்பித்தான். அன்று இரவு, சாப்பிட்டதும் தூக்கம் வருது என்று மாடிக்குப் போய்விட்டான் ஷ்யாம். அப்போதானே அண்ணனும் தங்கையும் தைரியமாக விளையாடுவார்கள்? அண்ணனுக்கு சாப்பாடு போடும்போது அவள் கையை அடிக்கடி பிடித்தான் திலீப். “என்ன? நான் உன் பொண்டாட்டியா? கையப்புடிக்குற?”, என்றாள் சுருதி. “ஏன் நான் புடிக்கக்கூடாதா? இப்புடி ஒரு அழகான தங்கச்சி இருந்தா எவன்தான் கையப்புடிக்கமாட்டான்?”, என்றான் திலீப். “அதுக்கெல்லாம் வேற ஆளப்பாரு”, என்றாள். “வேற ஆளெல்லாம் என் சுருதி மாதிரி வருமா? சும்மா கும்முன்னு இருக்கறயே?”, என்றான்.
“நான் என்ன அவ்வளவு அழகாவா இருக்கேன்”, சுருதி.
“நாள் பூரா உன்னையே பாத்துக்கிட்டு இருக்கனும்போல இருக்கு “,
“அவ்வளவு மயங்கிட்டியா?”,
“ஆமாடி, ஐ லவ் யூ சுருதி”, என்றான் சத்தமாக.
“ஐயோ, கத்தாத, வீட்ல அப்பா இருக்காரு”,
“இருந்தா என்ன? அவர்கிட்டயே கேட்டு உன்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறேன்”,
“நிஜமாவா?”,
“சத்தியமா”,
“அவ்வளவு ஆசை வச்சிருக்கயா என்மேல?”,
பதில் சொல்லாமல் எழுந்து தங்கையை கட்டிப்பிடித்து அவள் வாயில் முத்தம் கொடுத்தான் அண்ணன். அவள் திடுக்கிட்டதுபோல் பின்னால் நகர்ந்தாள். தங்கையின் கையைப் பிடித்து இழுத்து அணைத்து மீண்டும் அவள் வாயில் முத்தமிட்டு அவள் இதழ்களைச் சுவைத்தான் அண்ணன். அவள் கைகள் தானாக உயர்ந்து அண்ணனின் முதுகில் கோர்த்துக்கொண்டன. தங்கை மெல்ல வாயைத் திறந்துகொடுத்தாள். அவள் வாய்க்குள் நாக்கை விட்டு அவள் நாக்கோடு தன் நாக்கை பின்னிக்கொண்டான் அண்ணன். தன் வாய்க்குள் புகுந்த அண்ணனின் நாக்கை தன் எச்சிலால் குளிப்பாட்டினாள் தங்கை. தங்கையின் எச்சிலை பாகாய் நினைத்து உறிஞ்சிக் குடித்தான் அண்ணன். தன் மகளும் மகனும் கட்டியணைத்து இதழ் சுவைத்துக் கொண்டிருந்த காட்சியை மாடியிலிருந்து கதவு சந்து வழியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஷ்யாமுக்கு சுன்னி விரைத்தது. கதவில் வைத்து அழுத்திக்கொண்டான்.