“அதுசரி, இத தெரியாத்தனமா அண்ணன் தம்பி, அக்கா தங்கச்சி, அப்பா மகள்னு குடுத்தா வேலை செய்யாதா, புருஷனை மட்டும் மயக்கறதுக்குத்தான் உதவுமா?”, லீலாவதி
“அப்படி இல்ல, இந்த வசியப்பொடிக்கு உறவுமுறை எல்லாம் கிடையாது. தெரியாம ரத்த உறவு முறையில இருக்கறவங்களுக்கு குடுத்தாலும் இது வசியம் பண்ணாம விடாது. அதுமட்டுமில்ல. பொம்பளைக்கு பொம்பளையே குடுத்தாலும் வசியமாயி நெருங்கி பழகுவாங்க. அதில்லாம இத எதுல கலந்து குடுத்தாலும் ருசி தெரியாது. சாக்கிரத. ஒன் புருஷனுக்கு மட்டும் குடு. அதில்லாம வேற யாருகிட்டயும் இதப்பத்தி மூச்சு விடக்கூடாது. எதோ நீ எனக்கு பல விதத்துல உதவி பண்றதால ஒனக்கு குடுத்தேன். வெளிய தெரிஞ்சா எங்க வனத்துக்கே ஆபத்து வந்துடும். புரிஞ்சுதா”, காத்தாயி.
“உன் தலைமேல சத்தியமா வேற யாருக்கும் சொல்லமாட்டேன். என்னை நம்பு”, என்று காத்தாயியின் தலையில் அடித்து சத்தியம் செய்தாள் லீலாவதி. இதற்காக எவ்வளவு பணம் வேண்டும் என்று கேட்டபோது, மறுத்துவிட்டு லீலாவதியின் கன்னத்தை தடவி திருஷ்டி கழித்துவிட்டு வனத்துக்கு திரும்பிபோனாள் காத்தாயி. லீலாவதிக்கு சந்தோஷம் தாங்கவில்லை. பொடிகளை பத்திரமாக சமையலறையிலேயே ஒளித்து வைத்தாள். 4 நாள் கழித்து ஞாயிற்றுக்கிழமை பௌர்ணமி வந்தது. ஜெயராம் வழக்கம்போல் பிஸினசுக்கு போகிறேன் என்று போய்விட்டான். இன்னிக்கு தப்பிச்சிட்டான் என்று நினைத்துக் கொண்ட லீலாவதிக்கு திடீரென்று ஒரு எண்ணம் வந்தது. மகள் தாரிணி, படிப்பு முடிந்து வேலை கிடைச்சப்பறம்தான் கல்யாணம் பண்ணிக்குவேன்னு சொல்லிட்டாள். அதற்கு இன்னும் பல வருஷம் ஆகும். அதுவரைக்கும் அவளை பாதுகாக்க முடியாது. அதனால் முதலில் அவளுக்கு காமவீரியப்பொடியை கலந்து கொடுத்து ஆசையை உண்டாக்கி, அவளை நல்ல இடத்தில் கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுத்துவிட்டால் பாரம் குறையும் என்று லீலாவதி நினைத்தாள். அதனால் இன்று பௌர்ணமியில் தாரிணிக்கு காமவீரியப்பொடியை கொடுக்க முடிவு செய்தாள். ரவி காலேஜ் போய்விட்டான். அவன் காலேஜ் முடிந்து நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றிவிட்டு 8 மணிக்குதான் வீட்டுக்கு வருவான். அதற்குள் தாரிணி சாயந்திரம் 6 மணிக்கு நீட் கோச்சிங் முடிந்து வீட்டுக்கு வந்ததும் கொடுத்துவிட வேண்டுமென்று முடிவு செய்தாள். மாலை 4 மணிக்கு காமவீரியப்பொடியை எடுத்து தயாராக சமையல் மேடையில் வைத்தாள். அப்போதுதான் விதி வேலை செய்தது. என்னமாதான் அந்தப்பொடி வேலைசெய்யுது பாக்கலான்னு லீலாவதிக்கு ஆசை வந்தது. காத்தாயி சொன்ன ஒரு சிட்டிகை அளவை மறந்துவிட்டு, இரண்டு சிட்டிகை சொன்னதாக நினைத்துக் கொண்டு, இரண்டு சிட்டிகை காமவீரியப்பொடியை எடுத்து பாலில் கலந்து குடித்தாள் லீலாவதி. அவளுக்கு ஒன்றும் வித்தியாசம் தெரியவில்லை.
மாலை 6மணிக்கு தாரிணி வந்தாள். அவளுக்கு காபியில் இரண்டு சிட்டிகை காமவீரியப்பொடியை கலந்து கொடுத்துவிட்டாள் லீலாவதி. அவளும் அப்பாவியாக வாங்கி குடித்துவிட்டாள். இரவு 8 மணிக்கு ரவி வந்துவிட்டான். மூவரும் டிபன் சாப்பிட்டுவிட்டு கொஞ்சநேரம் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்துவிட்டு படுத்தனர். விடியற்காலை….
விடியற்காலம், 3 மணிக்கு திடீரென்று விழிப்பு வந்தது லீலாவதிக்கு. இவர்கள் வீடு டவுனுக்கு ஒதுக்குப்புறத்தில், புதிதாக அமைந்துகொண்டிருக்கும் வசந்தம் நகர் என்று பெயரிடப்பட்ட, லே அவுட்டில் இருந்தது. இவர்கள் வீடும் புதியதாக கட்டப்பட்டதுதான். இரண்டு பெட்ரூம் அட்டாச்டு பாத்ரூமுடன், ஒரு சமையலறை, ஒரு பெரிய ஹால். சமையலறையை ஒட்டி டைனிங்ஹால். மாடியில் ஒரு பெட்ரூம் அட்டாச்டு பாத்ரூமுடன். அந்த ரூமுக்கு வெளியில் திறந்த மொட்டைமாடி. மாடி ரூம் ரவியுடையது. அவன், டிவி சரவுண்ட் சவுண்ட் ஆம்பிளிபையருடன் கேம் பிளே ஸ்டேஷன், டெஸ்க் டாப் கமப்யூட்டருடன் அமைத்துக்கொண்டு, பெரும்பாலும் அந்த ரூமிலேயே இருப்பான். சாப்பிட மட்டும் கீழே வருவான். இரவில் அங்கேயே படுத்துக்கொள்ள பெட் இருந்தது. கீழே உள்ள இரண்டு பெட்ரூமில் ஒன்று தாரிணியுடையது. அவள் டிரஸ், புத்தகங்கள் வைக்க கப்போர்டுடன், படுக்க மரக்கட்டிலும் இருந்தது. இன்னொரு பெட்ரூம் மாஸ்டர் பெட்ரூம் லீலாவதிக்கும் ஜெயராமுக்குமானது. அதில் பெரிய மரக்கட்டிலும் போம் மெத்தையும் இருந்தது. ஜெயராம் பிசினசுக்கு வெளியில் சென்றுவிட்டால், தாரிணியும் லீலாவதியும் படுத்துக்கொள்வார்கள். ஜெயராம் வீட்டில் இருக்கும்போது லீலாவதியும் அவனும் படுத்துக் கொள்வார்கள். தாரிணி அவள் ரூமுக்கு போய்விடுவாள். இதுதான் இவர்களது அன்றாட வாழ்க்கை.