பவித்ரமான பவித்ரா Part 6 59

அவன் மனம் அப்படி நினைத்தாலும் அவன் நினைத்த மாதிரியெல்லாம் பெண்கள் சும்மா போட்டு விட்டு போக அமைய வேண்டுமே, அதனால் இளங்கோ பிட்டு படங்கள் பார்த்தும், காம கதைகள் படித்தும், பெண்களை எல்லா வயதிலும் சைட் அடித்து, அவர்களை ஓக்கிற மாதிரி நினைத்து இரவில் கையடித்தும் வாழ துவங்கியிருந்தான். அவன் மனமும் உடலும் முழுமையாக காமத்தின் பக்கம் திரும்பி ப்ரவீணாவின் நினைவுகள் மனதை பாதிக்காத அளவுக்கு தன் மனதை மாற்றிக் கோள்ள ஆரம்பித்திருந்தான்.

இடையில் ஆயிஷா என்ற பெண் அவன் வாழ்க்கையில் வருவாள் என்று அவன் நினைக்கவில்லை. அழகாயிருந்தாள். அம்சமாயிருந்தாள். வயதுக்கேற்ற கும்மென்ற உடல் வாகு. எல்லாவற்றையும் விட பெரிய முலைகளின் ரசிகனான இளங்கோவுக்கு பிடித்த மாதிரி பாச்சி பழங்களை பப்பாளிகள் சைஸுக்கு வளர்த்து வைத்திருந்தாள். அவளை பார்த்த அன்றே இளங்கோ அவளை நினைத்து கையடித்தான். அவனுக்கு ஆயிஷா அம்மாவின் தோழி என்பதெல்லாம் ஒரு பெரிய தடையாக தெரியவில்லை. ஏனென்றால் அவன் நிறைய முறை ஆயிஷா மாதிரி நடுத்தர வயது பெண்மணிகளை நினைத்து கையடித்திருக்கிறான். அப்படி அவன் ஆசைப் பட்டு கையடித்த பெண்களில் பெரும்பாலான பெண்கள், அவனுடைய நண்பர்களின் அம்மாக்களும், உறவு முறையில் அவனுக்கு சித்தி, பெரியம்மா, அத்தை ஆகிற பெண்களும் தான் இருந்தனர். ஆனால் யாரையும் இது வரை அவன் ட்ரை பண்ணி பார்க்கவில்லை. ஆயிஷாவையும் அப்படிதான் பார்த்தோமா? ரசித்தோமா? கையடித்தோமா என்று மட்டும் நினைத்திருந்தான். ஆனால் அவனுடைய அம்மா மூலமாகவே ஆயிஷாவை அடைவது சுலபம் என்று தெரிய வந்த பின் அவன் ஆயிஷாவை எப்படியாவது போட்டு விட வேண்டும் என்று அலைய துவங்கினான்.

அதற்கான அச்சாரமும் போட்டு ஆயிஷாவுடன் படுப்பது என்று முடிவான பின்பும் அவன் மனம் அதில் செலுத்திய கவனத்தை விட தன் தாய் கல்பனாவிடம் அதிகம் கவனம் செலுத்த காரணம் என்னவென்று அவனுக்கு புரியவில்லை. அம்மாவுடன் காமம் என்பது இயல்பானதில்லை என்பது இளங்கோவுக்கு தெரியும். ஆனாலும் அவள் மீது அதிக ஈர்ப்பு உண்டாவது, அந்த ஈர்ப்பினால் கையில் கிடைத்த ஆயிஷாவை கூட அனுபவிக்க அவசரம் காட்டாமல் கல்பனாவுக்கு, பெற்ற தாய்க்கு ரூட் போடுவதற்கு என்ன காரணம் என்று அவனால் முடிவுக்கு வர முடியவில்லை. அவன் அதை காதலென்று சொல்லிக் கொண்டான். அதில் ஓரளவு உண்மையும் இருந்தது.

ப்ரவீணாவுக்கு அடுத்து அவன் மனதையும் உடலையும் ஒரே சமயத்தில் ஈர்த்தவள் கல்பனா தான். அவன் ப்ரவீணா எப்படியெல்லாம் தன்னுடன் இருக்க வேண்டும் என்று கற்பனை செய்து வைத்திருந்தானோ அத்தனையையும் கல்பனா செய்தாள். இன்னொரு பெண்ணுடன் அவன் நெருங்கினால் இவள் பொறாமையால் துடித்தாள். இவனிடம் செல்லக் கோபப்பட்டாள். அவள் முன் வெற்று மார்புடன் வந்ததற்கு ஒரு காதலியை போல, மனைவியை போல பொறாமைப்பட்டு அவனை கன்னம் வீங்குமளவுக்கு அடித்தாள். அவளுடைய வாட்ஸ் அப் மெசெஜ் பார்க்கவில்லை என்று அழுகிறாள். அவளுடன் சாட் பண்ணவில்லை என்று சொல்லி ஏங்குகிறாள். அவனை அணைக்கிறாள். அணைக்க அனுமதிக்கிறாள். முத்தங்கள் தருகிறாள். கண் சிமிட்டுகிறாள்.

இதற்கெல்லாம் என்ன பெயராம்?

அம்மாடி இது தான் காதலா?

ஆமா…

கண்டிப்பாக…

இது தான் காதல்….

என்று இளங்கோ தன் தாய் மீது உண்டான உணர்வுகளுக்கு காதல் என்று பெயரிட்டுக் கொண்டான்.

அது உண்மையும் கூட. முதலில் அம்மா மீது காதலா என்று திகைத்த அவனுடைய அனுபவமற்ற மனதிற்கு அம்மா மீதே காதல் என்ற உணர்வு தடுக்க முடியாத அளவுக்கு வளர்ந்து விட்ட பின் அதுவே அந்த காதலை அதிகரிக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தது. இயல்பான காதலை விட பெற்ற தாயின் மீதே காதல் கொள்வதிலும், அதற்கு அவளும் பட்டும் படாமலும் ஒத்துழைத்துக் கொண்டு வருவதிலும், இருவரும் தெரிந்தும் தெரியாமலும் அந்த உணர்வுகளை அனுபவித்துக் கொண்டும், இருவருக்கும் நடுவில் பரிமாற்றம் செய்துக் கொண்டும், கடத்திக் கொண்டும் கண்ணாமூச்சி நாடகம் நடத்துவதில் இனம் புரியாத ஒரு போதை கலந்த உணர்வு உண்டாவதையும் புரிந்துக் கொண்ட இளங்கோ, ஆயிஷாவை இரண்டாவது இடத்திற்கு அனுப்பி விட்டு தன் தாய்க்கு காதலி என்ற அந்தஸ்த்தை கொடுத்து முதலிடத்திற்கு கொண்டு வந்து விட்டான்.

ஆயிஷாவை அவன் நினைத்தால் இப்போதே கூட வெளியில் தள்ளிக் கொண்டு போய், அவளை அவிழ்த்துப் பார்த்து, அவளுடைய அம்சமான உடம்பை புரட்டி புரட்டிப் போட்டு, திகட்ட திகட்ட அனுபவிக்க முடியும். ஆனால் அவன் அம்மா கல்பனாவை அவன் ஓரளவுக்கு மேல் தொடுவதை இப்போதைக்கு அவனால் நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியாது. முதலில் அம்மாவின் மனதில் என்ன இருக்கிறது என்று வெளிப்படையாக தெரியாமல் எதாவது செய்து அது பூதாகரமாக வெடித்து இருக்கிற இன்பமும் பறி போய் விடும் நிலையை உருவாக்கி விடக் கூடாது. இரண்டாவதாக ஆயிஷாவை தள்ளிக் கொண்டு போவது போலெல்லாம் அவன் அம்மாவை தள்ளிக் கொண்டு போவதும் நடக்கக் கூடிய காரியமில்லை.

அம்மா மகன் உறவு என்பதால் மனதுக்குள் ஆயிரம் எண்ணங்களும் ஆசைகளும் இருந்தாலும் வெளியில் காட்டிக் கொள்ளாமல் அம்மா மகன் பாசம் என்ற போர்வையில் யாருக்கும் சந்தேகம் வராமல் கிடைக்கும் சின்ன சின்ன தொடுதல்கள், உரசல்கள், பட்டும் படாத முத்தங்கள் என்று கிடைப்பதை அனுபவித்துக் கொண்டு காலம் ஒரு கனியும் என்று தான் காத்திருந்தாக வேண்டும். இதெல்லாம் இளங்கோவுக்கு தெரிந்திருந்தாலும் அவனுக்கு இப்போது ஆயிஷாவை போடும் வாய்ப்பை விட அம்மாவுடன் நடத்தும் இந்த புரியாத நாடகம், அளவில்லாத இன்பத்தை கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. அதை தான் அவன் அதிகம் விரும்பினான்.

அம்மாவுடன் இன்று போனில் நடத்திய இன்னிசை கச்சேரி இளங்கோவை மிகவும் நெகிழ வைத்து விட்டது. அவனுக்கு இப்போது வேறு எதுவும் தேவைப்படவில்ல்லை. அவனுக்கு உடனே அவன் அம்மாவை பார்க்க வேண்டும் போல இருந்தது. பார்த்தால் மட்டும் போதும், வேறு எதுவும் வேண்டாம், முடிந்தால் அவள் மடியில் படுத்துக் கொண்டு, அவள் இடுப்பை வளைத்துக் கொண்டு, முகத்தை அவள் வயிற்றில் புதைத்துக் கொண்டு, அந்த இதமான இளம் சூட்டை உணர்ந்துக் கொண்டு, அப்படியே அவள் மடியில் கிடந்தால் கூட போதும் என்று தோன்றியது. இளங்கோ உடனே காலேஜை விட்டு கிளம்பினான்.

மகனின் நிலையே இப்படி என்றால் தாயின் நிலை எப்படி இருக்கும்? எப்போதும் மகனை விட பெற்ற தாய்கள் தான் பாசத்தில் அதிகம் தவிப்பார்கள். அதே நிலை தான் இங்கே கல்பனாவுக்கும் உண்டாகி இருந்தது. முக்கியமாக தன் அன்பு மகன் இளங்கோ கல்லூரியில் ஒரு பெண்ணின் மீது காதல் கொண்டிருந்தான் என்பதை தெரிந்துக் கொண்டதும், அந்த பெண் அவனை ஏமாற்றி விட்டு எங்கோ போய் விட்டாள் என்பதை அவன் வாயால் சொல்லி தெரிந்துக் கொண்டதும் கல்பனாவை உருக வைத்திருந்தன. இளங்கோ தன் காதல் உணர்வுகளை அவளிடம் வெளிப்படையாக பகிர்ந்துக் கொண்டதில் கல்பனா மிகவும் நெகிழ்ந்து போயிருந்தாள்.

பருவ வயது உணர்வுகளை அவளும் கடந்து வந்தவள் தானே. அந்த வயதின் காதல், அதுவும் கை கூடாத காதல், என்ன பாடு படுத்தும் என்பது அவளுக்கு தெரியாதா என்ன? அவளால் தன் மகனின் நிலையை புரிந்துக் கொள்ள முடிந்தது. பாவம், அவன் மனம் எத்தனை வேதனைப்பட்டதோ என்று மகனுக்காக உருகினாள் தாய். இது மிகவும் ஆபத்தான வயது. இந்த வயதில் காதல் தோல்வி வரவே கூடாது. அது அவனை தவறான பாதைகளுக்கு வழி காட்டும். அவனை இப்போது கவனமாக பார்த்துக் கொள்வதும், அரவணைத்து அன்பு காட்டுவதும், அவன் மனம் வேறு பக்கம் சென்று விடாமல் அவனை தன் பக்கம் கவனம் செலுத்த வைப்பதும் மிகவும் முக்கியம் என்று கல்பனா முடிவு செய்திருந்தாள். அது ஒரு தாயின் கடமை என்று அவள் நம்பினாள்.

அவள் முடிவுக்கும், நம்பிக்கைக்கும் வலு சேர்ப்பது போல ஆயிஷா அவள் வாழ்க்கையில் மீண்டும் நுழைந்திருக்கிறாள். அவள் இளங்கோவின் மீது கண் வைத்து விட்டாள் என்று விரைவாகவே கண்டுபிடித்து விட்டாள் கல்பனா. இப்போது மகனின் மனநிலையும் தெரிந்த பின் அவள் மனம் பரபரப்பானது. ஏற்கெனவே அவள் ஆயிஷாவைப் பற்றி மகனிடம் சொல்லி எச்சரித்திருந்தாலும், மகனின் இன்றைய பேச்சுக்குப் பிறகு, அவன் காதல் கதையை கேட்ட பிறகு, அவள் அந்த நொடியிலேயே முடிவு எடுத்து விட்டாள், இளங்கோவை இந்த பலவீனமான தருணத்தை பயன்படுத்தி ஆயிஷா வீழ்த்தி விடக் கூடாது, அவனை ஆயிஷாவிடம் பறி கொடுத்து விடவே கூடாது என்று. அந்த வைராக்கியம் அவளை எங்கெல்லாம் கொண்டு போக போகிறது, அவள் வாழ்க்கையிலும், அவளுடைய அன்பு மகன் வாழ்க்கையிலும் என்னவெல்லாம் நடக்கப் போகிறது என்பதெல்லாம் பாவம் அவளுக்கு அப்போது தெரியாது.

ஆனால் அவள் தீர்க்கமாக இருந்தாள், மகனை விடாப்பிடியாக பிடித்து வைத்துக் கொள்ள எல்லா வேலைகளையும் செய்வது என்று.