ரத்திக்கா ஆர்வத்துடன் “அது என்ன தீபக்” என விசாரித்தாள்.
“உங்களுக்கே அது புரியும்.. நாம இப்படியே கன்ட்டினியூ பண்ணலாம்” என்றான். ரத்திக்கா தலையசைத்தாள்.
தீபக், “நவின் யூ கன்ட்டினியூ” என்றான்.
நவின் அவள் மார்பகங்களை மீண்டும் அமுக்கினான், அவளின் கைகளுக்கு அடியில். ரத்திக்கா கூச்சத்தில் முகத்தை தன் வலது பக்கம் திருப்பிக் கொண்டாள். நவினை எதுவும் தடுக்கவில்லை எனினும் மறைத்திருக்கும் அவள் கைகளை அவளால் எடுக்க முடியவில்லை.. அப்படியே அது தொடர்ந்தது. டக்கென தீபக் தன் அருகிலிருந்த ஸ்விட்ச்களை ஆப் செய்தான். டக் டக் என சுற்றி இருந்த ஃபோகஸ் விளக்குகள் ஒவ்வொன்றாக அணைந்தது. அவர்களை சுற்றி இருள் சூழ்ந்தது. பின்னணியில் தொலைவில் விளக்கு எரிந்தது. எனினும் ரத்திக்கா நவின் இருக்கும் இடம் முழுவதும் இருட்டானது.
ரத்திக்காவிற்கு புரிந்தது இது தான் தீபக் சொன்ன திட்டம். அவள் கூச்சத்தை போக்க இருட்டாக்கி இருக்கிறான் என.. அதே சமயம் ‘டொக்’ என்ற சொடக்கு சத்தமும் வந்தது. ரத்திக்காவிற்கு இந்த சப்தத்திற்கான அர்த்தமும் புரிந்தது….
தீபக்கிற்கும் இருட்டாக தான் இருந்தது. அங்கு என்ன நடக்கிறது என்று அவன் கண்களுக்கோ கேமராவிற்கோ புலப்படவில்லை. இருட்டில் உருவங்கள் அசைவது மட்டுமே தெரிந்தது. அதே சமயம் அங்கிருந்து……
“ம்ம்ம்ம் ம்ம்ம்ம் ஆஆஆஹ…. ஆஆஆஆஹ்…. நவின்…… ஆஆஆஆஃக்” என்று ஒலிகள் வர தொடங்கியது. சில சமயம் ரத்திக்காவின் உதடுகள் அழுத்தமாக முத்தமிடபடுவது கேட்டது. சில பொழுது ரத்திக்கா உதட்டை விடுவித்து கொண்டு நவினின் வேறு ஏதோ ஒரு செய்கையால் தாங்க முடியாமல் தவித்து துடித்து முனகுவதும் கேட்டது….
தீபக் அமைதியாக அதை நீட்டித்தான். நவினிற்கு இன்னும் நேரம் கொடுத்தான். அங்கிருந்து அந்த தவித்த முனகல் ஒலிகள் தொடர்ந்து ரத்திக்காவிடம் இருந்து வந்து கொண்டே இருந்தது……
“ஆஆங் ஆஆங் ஆஆங்… உஉ.. ஆஆ… அம்ம்ம்… உஉஉஉ…” என இருட்டில் சத்தமாக முனகினாள் ரத்திக்கா. “அவ்வ்..ம்ம்மா..ம்ம்ம்.. ம்ம்.. ஆஆஆஹ்” என அவனுக்கு ரத்திக்கா ஒத்துழைத்து அனுபவித்து முனகி தவிப்பதும் கேட்டது. பிறகு “ஸ்ஸ்ஸ்ஸாஆஆ……. ஸ்ஸ்ஸ்ஸாஆஆ……… ப்ப்பா……… டேய்……” என பெரிய முனகல்களும் வந்தது.
தீபக் சொன்னான், “மேடம் இப்போ நான் லைட் போடுறேன்” என்றபடி லைட்களை மீண்டும் ஆன் செய்தான். மீண்டும் வெளிச்சம் நன்றாக அந்த அறையை சூழந்தது…
ரத்திக்கா சோபாவில் தளர்ந்து போய் அமர்ந்திருந்தாள். அவளின் முந்தானை முழுதாக விலகி சோபாவில் கிடந்தது. அவள் தலை பின்னால் சாய்ந்து கண்கள் இறுக மூடி உதட்டை கடித்த படி தவித்து கிடந்தாள். அவளின் கைகள் சோபா விளிம்பை இறுக்கமாக பற்றி இருந்தன. நவின் கைகள் அவள் முலைகளை ஜாக்கெட்டோடு நன்றாக கசக்கியபடி இருந்தது. மேல் பக்க முதல் ப்ளவுஸ் ஹீக் திறந்திருந்தது. ரத்திக்கா கால்கள் அகண்டு கொஞ்சம் சரிந்து கிடந்தாள். நவின் நன்றாக குனிந்து அவள் கழுத்தில் முகம் புதைத்து நன்றாக வாட்டமாக அவளின் காய்களை ப்ளவுசோடு கசக்கி பிடித்திருந்தான். தீபக் அந்த காட்சியை கண்டு வாய்பிளந்தான். கேமரா அதையும் தவற விடாமல் படமெடுத்தது…
“ஓகே நவின் இப்போ போதும் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கலாம்” என்றான் தீபக்.
நவின் மெல்ல அவள் மார்பை விடுவித்து விலகினான். ரத்திக்கா உடனே சுதாரித்து எழுந்தாள். ஆனால் அவள் உடல் துவண்டு போய் இருந்தது. சேலை முந்தானை கீழே தொங்கி தரையில் கிடந்தது. சதை கொண்ட வயிறும் பெரிய தொப்புளும் நன்றாக காட்சி தந்தன. ஏசியிலும் வேர்த்து மினுமனுத்தது அவள் ஆழமான தொப்புள். அவளின் ஜாக்கெட் நன்றாக முழுதாக கசங்கி இருந்தது முன்பக்கம். மேல் ஹீக் தெறித்து போயிருந்தது. ஜாக்கெட் தளர்ந்து நிலை குலைந்து போயிருந்தது. தோளிலும் க்ளிவேஜிலும் அவளின் அடர் நீல ப்ரா எட்டி பார்த்தது. அவளின் முலைகள் திமிரிக் கொண்டு ஒரு மாதிரி நிமிர்ந்து நின்றிருந்தன. காம்புகளும் புடைத்து ஜாக்கெட்டில் கூர்ப்பாக முட்டிக் கொண்டு தெரிந்தன. அதற்கும் ஸ்பெசல் கவனிப்புகள் கிடைத்தன போல என எண்ணிக் கொண்டான் தீபக்.. ரத்திக்கா முகத்தில் திகைப்பும், திருப்தியும், களைப்பும் கலந்து தெரிந்தன. தீபக்கை ஒரு நொடி நேரடியாக பார்த்தாள். கேமரா இன்னும் ஓடிக்கொண்டு தான் இருந்தது. பின் ரத்திக்கா சேலை முந்தானை எடுத்து தன் மார்பை மூடினாள். தலையை குனிந்து கொண்டாள். கொஞ்சம் அவமானமாக இருந்தது அவளுக்கு நடந்ததை நினைத்து.
தீபக் கேமராவ நிறுத்தினான். “ஓகே மேடம் இப்போ கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கோங்க” என்றான். ரத்திக்கா தலையசைத்தாள். அங்கிருந்து நகர்ந்து சென்றாள். கேமரா பின் பக்கம் இருந்த சேரில் சென்று அமர்ந்தாள்.
தீபக் அவளருகே சென்றான். அவளிடம் சொன்னான், “யு ஹேவ் டன் எ லாட் மேடம். ஐ அப்ரிஷியேட். உங்க லெவலுக்கு ரொம்ப சேலன்ச்சிங்கான விசயத்தை நீங்க பண்ணி இருக்கிங்க வெரி குட். பட் இது ஆரம்பம் தான் நாம இன்னும் அதிகம் எடுக்கணும்” என்றான்.
ரத்திக்கா பிளாஸ்கிலிருந்து தண்ணீர் எடுத்து குடித்தாள், “எஸ் தீபக் புரியுது ஐ நோ..” என்றாள், தன்னை மெல்ல மெல்ல அமைதிப்படுத்தி கொண்டாள்.
“திடிர்னு லைட் ஆஃப் பண்ணது உங்களுக்கு ஷாக்கா இருக்கலாம் மேடம். உங்கள போர்ஸ் பண்ண மாதிரி கூட இருக்கலாம் பட் உங்களுக்கு இது ஹெல்ப் பண்ணும்னு தான் பண்ணேன். ஓகே தான.. ஐ மீன்…” என விசாரித்தான் தீபக்.
“யா யா… ஃபைன். ஐ மீன் கஷ்டமா தான் இருக்கு இப்படி ஒரு ஷூட்டிங்ல நடிக்க. பட் லைட் ஆஃப் பண்ணது ஓகே தான். அது கொஞ்சம் வசதியா தான் இருந்தது. அன்ட்…” எப்படி சொல்வது என யோசித்தாள்.