காத்தவராயன் அறிவின் உடம்பில் மீண்டும் புகுந்தது.
அனு புது தேன் பாட்டிலை எடுத்து வந்து கொடுக்க,காத்தவராயன் அதை மேசையில் வாங்கி வைத்து விட்டான்.
“அனு,இப்போ வேற மாதிரி புதுசா பண்ணலாம்..அதுவும் இந்த தேன்,உன் தேனோடு கலந்து,உன் தேனின் சுவையை குறைக்குது.இரு வேற பொருள் எடுத்து வரேன். ”
காத்தவராயன் உடை அணிந்து கொண்டு,சென்று ஐஸ்க்ரீமில் ஊற்றும் சாக்லேட் கிரீமை கொண்டு வந்தான்.
“இதை வைத்து என்ன பண்ண போறே காத்தவராயா…..”அனு வினவினாள்.
“உன் உடலில் ஐஸ் துண்டுகள், போட்டு,இந்த கிரீம் ஊற்றி ஐஸ் கிரீம் ஆக மாற்றி சாப்பிட போறேன் அனு..”காத்தவராயன் குஷியுடன் சொன்னான்.
“ஆனா ஃப்ரிட்ஜில் ஐஸ் துண்டுகள் இல்லையே..”அனு சொல்ல..
“செயற்கையாக உருவான ஐஸ் வேண்டாம் அனு,இயற்கையா இருக்கும் இடத்திற்கே சென்று விடலாம்.இன்று வெவ்வேறு இடங்களுக்கு சென்று நாம் உறவு கொள்ள போகிறோம்..”
அனு உடனே,”அப்போ எனக்கு ஒரு ஆசை.எனக்கு டார்ஜான் படத்தில் வருகிற மாதிரி காட்டில் விலங்களுக்கு நடுவில் பறந்து செல்ல வேண்டும்..அது போல் கூட்டி செல்வாயா..”
“உன் ஆசையை நிறைவேற்றுகிறேன் அனு,அதே போல் எனக்கும் ஒரு ஆசை..நான் விந்துவை வெளியே விட்டு விட்டால் மீண்டும் அறிவின் உடலை விட்டு வெளியேற வேண்டும்..அதனால் பல இடங்களில் நமக்குள் உடலுறவு நிகழ்ந்தாலும் விந்தை நான் வெளியே விட மாட்டேன்.கடைசியாக நடக்கும் இடத்தில் தான் உடலுறவின் போது விந்தை வெளியே விடுவேன்..அந்த இடம் ஒரு வாசகர் ஆசைப்பட்டு கேட்ட இடம்.அந்த இடத்தில் நான் விந்துவை உன்னுள்ளே விடுவேன்..
“சரி”என அனுவும் ஒப்பு கொண்டு விட்டாள்.
அடுத்து நடக்க போகும் திரில்லிங்கான அனுபவத்தை அனு எதிர்நோக்க,காத்தவராயன் அனுவை நெருங்கி வந்தான்.அனுவின் மெல்லிய இடையில் கை வைத்தான்.அனு மாலை போல் அவன் கழுத்தில் கையை போட்டாள்.காத்தவராயன் அனுவை சுமந்து கொண்டு பறந்தான்..போக போக வேகம் கூட அனு ,காத்தவராயனை கெட்டியாக பற்றி கொண்டு கண்ணை மூடிக்கொண்டாள்.காலுக்கு கீழே கட்டிடங்கள்,ஆறுகள்,மரங்கள் வேகமாக கடந்து கொண்டு இருந்தன..
நேரம் சென்று கொண்டே இருந்தது.காத்தவராயன் அவள் விழுந்து விடாமல் இருக்க அனுவின் இடுப்பை கெட்டியாக பிடித்து இருந்தான்.அனுவின் காதுகளில் காற்று கிழித்து கொண்டு செல்லும் ஓசை கேட்டது…
கொஞ்ச நேரத்தில் வேகம் குறைந்தது. காற்று கிழிபடும் ஓசையும் குறைந்தது.சில்லென்ற காற்று அவள் மேனியில் பட்டு குளிர தொடங்கியது.
அனு கண் திறக்க சுற்றிலும் பனி படர்ந்த மலை…
பாதத்தில் ஐஸ் பட்டு ஆணி போல் குத்தியது. அனு காத்தவராயன் பாதத்தில் ஏறி நின்று கட்டிகொண்டாள்..
” காத்தவராயா என்ன இடம் இது..? இங்கே எதுக்கு கூட்டிட்டு வந்தே..?என்னால குளிர் தாங்க முடியல.”
“இந்த இடம் தான் இமயமலை அனு.4°c என்றால் சும்மாவா…இப்போ குளிருக்காகவே என்னை நல்லா நீ கட்டி ஒட்டிக்க போறே” என்று சிரித்தான்.
அடப்பாவி எப்படி இவ்வளவு சீக்கிரம் 2500 km பறந்து வந்தே,விமானத்தில் கூட இவ்வளவு சீக்கிரம் வர முடியாதே…
இது எங்கள் ஆவிகளுக்கே உண்டான சக்தி..எங்களுக்கு நுகரும் மனிதர்களை விட பன்மடங்கு அதிகம்..இங்கு அருகில் மனிதர்களும் கிடையாது.நாம் இருவர் மட்டுமே.
“காத்தவராயா என்னால் முடியல,ரொம்ப குளிருது.ஏதாவது செய்..”
“கவலையேபடாதே அனு..நம் உறவு குளிரில் ஆரம்பித்து நெருப்பில் முடியும்…இப்போ உனக்காக கொஞ்சம் வெதுவெதுப்பை கொண்டு வரேன்..”
எங்கிருந்தோ மெத்தை மட்டும் பறந்து வந்தது..அதை பார்த்து அனு வியப்படையவில்லை.ஆவியின் அதிசயங்களுக்கு அவள் மனம் பழகி விட்டு இருந்தது.