குடும்ப குத்தாட்டம் 3

“அக்ரீட்?”
“அக்ரீட்”
“அப்ப ஒவ்வொன்னா அவுத்துக்காட்டு”
“..ம்ம்…அசுக்கு புசுக்கு…நீங்க வெளியிலே போங்க. நான் ஒவ்வொன்னா அவுத்து கதவு வழியா கொடுக்கிறேன்.பாத்துட்டு திரும்பவும்என்கிட்டேயே கொடுத்துடுங்க”
“அதெல்லாம் முடியாது .நீ ஏதாவது கோல், மால் பண்ணிடுவே, என் முன்னாலே தான் அவுக்கணும். அப்பத்தான் நான் நம்புவேன்”
“என்னன்னா?…இப்படி அடம் பிடிக்கறீங்க!.எனக்கு கூச்சமா இருக்குண்ணா” என்று நான் சிணுங்கிக்கொண்டே சொல்ல…
“அப்போ…அக்ரீமென்ட் கான்செல்”
“அய்யய்யோ…அண்ணா…ப்ளீஸ், ப்ளீஸ்…என் செல்ல அண்ணா இல்லே”
“நீ என்ன கொஞ்சினாலும் முடியாதுடி. கண்டிஷன்னா கண்டிஷன் தான்”
“சரி…கொரங்கு…எருமை மாடு…இந்தா” என்று சொல்லி சட்டையையும், பேன்ட்டையும் தைரியமாக கழற்றி கொடுத்து விட்டு, பனியனில் கை வைத்து கழற்ற முயன்றேன். முடியவில்லை. கூச்சம் என்னைத் தடுக்க…நான் தவிப்பதை பார்த்துக்கொண்டு ரசித்து சிரித்த படி நின்றான் அந்த ராஸ்கல்.
“அண்ணா இவ்வளவு தான்,இப்படியே பாத்துக்க”
“அதெல்லாம் முடியாது, எல்லாத்தையும் கழட்டி கட்டுவேன்னுதான் நீ சொல்லி இருக்கே, அதான் கண்டிஷன்.”
“என்ன சொன்னாலும் விட மாட்டியே” என்ற எனக்கு, ஒரு ஐடியா வர, பனியன் நீளமாக இருந்ததால் அதை தொடை வரை இழுத்து விட்டுக் கொண்டு ஜட்டியை கழற்றி அண்ணனிடம் கொடுத்து விட்டு, வெட்கம் பிடுங்கித் தின்ன லேசான நடுக்கத்தில், கால்களை இடுக்கி, கைகளை முலைகளின் குறுக்காக வைத்து மறைத்துக்கொண்டு நின்றிருக்க நான் நின்ற கோலத்தை,’ஆ’ என்று வாய் பிளந்து பார்த்து ரசித்தான் என் அண்ணன். ஏற்கெனவே நல்ல லூஸ்ஸாக இருந்த அவன் பனியன் கழுத்து இடை வெளியில் ஏறக்குறைய என் முக்கால் வாசி முலைகள், காற்றடைத்த பலூன்களாய் காம்புகளை மட்டும் மறைத்த படி தெரிய….நான் இன்னும் கீழே இழுத்து விட்டதால்…இன்னும் வெளியே பிதுங்கி…எங்கே இன்னும் என் முழு முலையும் வெளியே தெரிந்து விடுமோ என்ற பயப் படும் அளவுக்கு தெரிய ஆரம்பிக்க…அதை மறைக்க, பயத்தில் கைகளை குறுக்காக கட்டி நின்ற என் கோலத்தை ரசித்து,
“என்னடி சும்மா நின்னுகிட்டு இருக்கே? பனியனை உன் அப்பனா வந்து கழட்டுவான்” (அவர் வேறே வரணுமா, என்னை கசக்கி பிழிய, இவர் ஒருத்தரே போதாதா?) என்று கேட்ட படியே அண்ணன் என்னை நெருங்கி வர
“அப்பா” என்று அபயக் குரல் எழுப்பிய சத்தத்தைக் கேட்டு, அடித்து பிடித்து வெளியே ஓடினார்…(எல்லாம் நடிப்புதான்).
“அம்மாடி” என்று பெரு மூச்சு விட்ட நான், அங்கே ஸெல்ப்பில் இருந்த என் பிரா, பண்டீஸ், சரி,ப்ளௌஸ் எல்லாத்தையும் போட்டுக்கொண்டு, வெளியே வந்த நான்… ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்த அண்ணனைப் பார்த்து, அவர் பயந்து ஓடியதை நினைத்து புன்னகைத்தேன்.
“ஏண்ணா…என்ன இப்படி அழிச்சாட்டியம் பண்றீங்க?தாலி கட்டின உங்க மச்சான் கூட இப்படி நடந்துக்கிட்டதில்லை.”
“அவனுக்கு,அவன் தங்கச்சி மேலே ஒரு கண்ணு,உன்கிட்டே விளையாட அவனுக்கு நேரம் எது?அது இருக்கட்டும்…அத்தை சொன்னது கரெக்ட்டா தான் போச்சு. நீயும், நானும் பழகரதைப் பார்த்து,உன் புருஷன் கண்ணு மண்ணு தெரியாமே குன்னூருக்கு ஓடறான் பார்.”
“நீங்க ரொம்பத்தான் அவரை உசுப்பேத்தி விட்டுட்டீங்க அண்ணா!…அவருக்கு முன்னாலேயே என் முலைங்களுக்கு முத்தம் கொடுத்துக்கிட்டு!.தாலி மட்டும் தான் கட்டினார். இன்னும் அவரோட சுண்டு விரல் கூட என் மேலே படாமே,உங்க கிட்டே என்னை கொடுத்துட்டார். இப்படிப் பட்ட மச்சான் நீங்க ஏழேழு ஜென்மத்துக்கு எத்தனை கடவுளை வேண்டினாலும் உங்களுக்குகிடைக்க மாட்டார். முன் ஜென்மத்துலே நீங்க ஏதாவது இந்த விஷயத்துலே புண்ணியம் செஞ்சிருக்கணும்.இல்லை…நான் உங்களுக்கு பொண்டாட்டியா வாழ்க்கைப் பட்டு, ஏதோ காரணத்தாலே அல்பாயுசுலே என்னை அனுபவிக்காமலே நீங்க பரலோகம் போய் இருக்கணும். அதான் இந்த ஜென்மத்துலே நான் உங்க தங்கச்சியா பொறந்தும், அடுத்தவனுக்கு வாழ்க்கை பட்டும், உங்க கிட்டே அதை நான் அனுபவிக்கனும்னு என் தலையிலே எழுதி வச்சிருக்கு”
“ஆமாண்டி மஞ்சு,அதனாலே இப்பவே நான் விரும்பரமாதிரி நடந்துக்க…என்ன?”
“…ம்ம்ம்…ரொம்பத்தான் ஆசை” என்று நான் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போதே என் இடுப்பில் கைகோர்த்து அவரோடு என்னை அணைத்துக்கொள்ள இழுக்க…அவர் தோளில் கை ஊன்றி தடுத்து தாங்கி நின்ற நான்,
“ஏன்னா…அப்பா இருக்கார்லே!… கொஞ்சமாவது பயம் இருக்கா?…விடுங்க”
“ஏய்…சும்மா நடிக்காதடி. அப்பாவோட சுன்னியிலே பால் கறந்து, அதை பருப்பு சாதத்துலே போட்டு சாப்பிட்ட கதை எல்லாம், அத்தை…சாரி…அம்மா எனக்கு சொல்லிட்டாங்க. அதனாலே அடம் பிடிக்காமே வந்துடு. அப்புறம் தொரத்தி புடிச்சேன்ன துவம்சம் பண்ணிடுவேன்” என்று சொல்லிக்கொண்டே, இன்னும் இழுத்து அணைக்க…அவரின் இரும்புப் பிடிக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல், அவரை சேர்த்து நானும் அணைத்துக்கொண்டு, செல்லமாக அவர் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு,