“அக்கா… சிவனேசன் பேசுறான்… கொஞ்சம் நேரம் அமைதியா இருங்க என்று சொல்ல, உடனே மஹா வாயில் இருந்து தன் சுண்ணியை எடுத்தான் சந்தோஷ்.. மஹாவும் கொஞ்சம் கழக்கம் அடைந்தாள். அந்த அரையே நிசப்தமானது,
“ஷ்ஷ்… நான் செல்ல ஸ்பீக்கரில் போட்டு பேசுறேன், யாரும் மூச் விடாதீங்க பா, ” என்ற பொற்கொடி செல்லை ஸ்பீக்கரில் போட்டாள்.
எதிர்முனையில் பேசிய சிவனேசன் பதற்றத்துடன் பேசினான்.
“ஹலோ.. பொற்கொடி.. எங்கம்மா இருக்க” என்று கேட்டான் சிவனேசன்.
பொற்கொடி சற்று தடுமாறினாள், இருந்தும் சமாளித்து பேசினாள்.
“நான் … நான்.. நான் இங்க தான் இருக்கேன் சிவா.. நீ எங்க இருக்க.. என்ன இந்த டைம்ல கால் பன்னிருக்க.. பக்கத்துல யாரு இருக்கா… சத்தமா இருக்கு” என்றாள் பொற்கொடி.
“அய்யோ பொற்கொடி நம்ம பிலான் எல்லாம் நாசமா போச்சு.. நீ இப்போ நம்ம கார்மென்ட்ஸ்லயா இருக்க” என்று சிவனேசன் பதற்றத்துடன் கேட்க, அந்த அரையில் இருந்த ஆறு பேருக்கும் தூக்கிவாரிப்போட்டது.. பொற்கொடி சுதாரித்தாள்..
“என்ன சிவா சொல்லுற.. பக்கத்துல யாரு இருக்கா..” என்று மெதுவாக கேட்டாள் பொற்கொடி.
பொற்கொடியின் முகத்தில் ஒருவிதமான பயம் தெரிவதை உணர்ந்த சந்தோஷ் மெதுவாக அவள் அருகே வந்து அவள் கையை பிடித்தான், அவள் அருகே நின்றான்.
“அய்யோ பொற்கொடி.. பக்கத்துல யாரும் இல்ல, நான் இப்போ வெளியே வந்துட்டேன்.. எதுக்கு நீ கார்மென்ட்சுக்குள்ள போன, அதுவும் அம்மனமா..” என்று கேட்டான் சிவனேசன்.
பொற்கொடிக்கு தூக்கிவாரிப்போட்டது, அவள் புலிகுட்டியை பார்த்தாள். புலிகுட்டி அவள் அருகே வந்தான், “தாயி எல்லா கேமிராவையும் அமத்திட்டு தான் உள்ள வந்தேன் தாயி” என்றான் அவன்.. அவன் சொன்னது எதிர்முனையில் இருந்த சிவனேசனுக்கு கேட்க.
“பொற்கொடி மேட்டர் ரொம்ப சீரியஸ், நம்ம ஆபிஸ்க்கு வெளியே வாச் மேன் ரூம் பக்கத்துல இருக்குற கேமிரால நீங்க 5 பேரு- 3 பசங்க, நீயும் மஹாவும் எதிர்ல இருந்த கண்மாய்க்குள்ள இருந்து அம்மனமா வாறது எல்லாம் பதிவாகிருச்சு, அதுக்கு அப்புரம் தான் கேமிராவ ஆஃப் பன்னிருக்கீங்க, இந்த மேட்டர் நம்ம டேனியல் லேப்டாப்ல பதிவாகி அந்த மனுசனும் பார்த்துட்டான், அவன் நாளைக்கு உனக்கு பொங்கல் வைக்க போறான் டீ” என்றான் சிவனேசன்.
இதனை கேட்ட பொற்கொடியின் கைகள் நடுங்கியது, அருகே இருந்த மஹாலக்ஷ்மி கண்கழங்கி அழ ஆரம்பித்தாள்.
“அய்யோ.. பொற்கொடி இதுக்குதான் நான் வேணாம்னு சொன்னேன்,. பொங்கல் வைக்கிறதுனா என்னானு தெறியுமா.. நாம் இந்த பூமில வாழுறது இன்னைக்கு தான் கடைசி நாள், இன்னைக்கே நாம வீட்டுக்கு பிணமா தான் போவோம்” என்று சொல்லி சுவற்றோரத்தில் உட்கார்ந்தாள் மஹாலக்ஷ்மி. அதனை கேட்ட பொற்கொடியின் கால்கள் நடுங்கியது, என்ன பேசுவதென்று ஒன்றும் தெரியவில்லை, பேசாமல் நின்றாள், அவள் கண்களில் கண்ணீர் துளிகள் அரும்பியது, அதனை கவனித்த சந்தோஷ் பொற்கொடியின் கண்ணிரை துடைத்தான்,.
“மாமா, போய் மஹா அக்காவ சமாதானப்படுத்து டா” என்று ராம்குமாரிடம் சொன்ன சந்தோஷ் பொற்கொடியின் வாயில் முத்தமித்தான்.
“அக்கா.. டோன்ட் ஒரி நாங்க இருக்கோம், அவன் நமக்கு பொங்கல் வைக்குறதுக்கு முன்ன நாம அவனுக்கு பொங்கள் வைப்போம்” என்றான் சந்தோஷ். அவன் பேசியது எதிர்முனையில் இருந்த சிவனேசன் காதுகளில் விழ.. சிவனேசன் பேசினான்.
“சறியா சொன்னான் பொற்கொடி அந்த பையன் சொன்னது தான் சரியான ஐடியா மா.. நான் சொல்றத கேளு பொற்கொடி” என்றான் சிவனேசன். தரையில் சுவற்றோரமாக உட்கார்ந்து அழுதுகொண்டிருந்த மஹாலக்ஷ்மி அருகே உட்கார்ந்தான் ராம்குமார், அவள் கைகளை பிடித்து அவள் வாயில் முத்தமித்தான் ராம்குமார்.
“அக்கா… டோன்ட் ஒரி நாங்க இருக்கோம்.. கவலை படாதீங்க அக்கா..” என்ற ராம்குமார் அவள் கால்களை விரித்து அவள் கால்களுக்கு நடுவே உட்கார்ந்து அவள் முலைகளை பிடித்தான்,
“அக்கா.. அழாதீங்க.. எங்க உயிர் போற வரைக்கும் உங்களுக்கு ஒன்னும் ஆகாது என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் புண்டை அருகே தன் சுண்ணியை கொண்டு சென்றான்.. மஹாவுக்கு அந்த துன்பத்திலும் புண்டை சுகம் மீது ஆர்வம் வர அவள் கண்களில் வழிந்த கண்ணீரை தன் கையால் துடைத்தாள்.
“அக்கா.. கண்ணீர் நல்லா உப்பா சுவையா இருக்கும் நான் அத நக்குறேன் அக்கா” என்ற ராம்குமார் அவள் வயிற்றோடு ஒட்டி உட்கார்ந்து மண்டியிட்டு அவள் கண்களில் வழிந்த கண்ணீரை நக்க ஆரம்பித்தான். பொற்கொடி பேச வார்த்தையின்றி அழ ஆரம்பித்தாள், அவள் கையில் இருந்த செல்லை வாங்கிய சந்தோஷ் பேசினான்,