ரஞ்சனி அப்படியே என் கையை பிடித்து முன்னே இழுத்தாள்..
“வந்ததிலிருந்து ஒரு மாதிரி இருக்கீங்க ஒதுங்கி இருக்கீங்க .. யார் கிட்டேயும் சரியா பேச மாட்டேங்கறீங்க … எங்க மேலே
இன்னும் கோவமா…” கவிதாவின் அண்ணன் பேசினார்.
“ஐயோ அப்படியெல்லாம் ஒன்னுமில்ல…கொஞ்சம் கூச்சம் அவ்வளவுதான்… எப்பவும் ஜாலியா பேசற மாதிரி ரஞ்சனி அக்கா
கிட்டே பேசிட்டேன்… மன்னிச்சிக்கோங்க..” என உளறினேன்.
ரஞ்சனி என் இரு கையை பிடித்து அவள் பக்கத்தில் இழுத்தாள். அவளின் முலை காம்புகள் என்னை உரசின, அவளின்
மூச்சு காற்று என் மீது பட்டது. அவை என்மீது இனம் புரியாத பாசத்தை செலுத்தின. அவளின் அன்பு என்னை
அரவணைத்துக் கொண்டிருந்தது…
“நீங்க எங்கே தப்பா பேசனீங்க…ஜாலியா அன்பாத்தானே பேசனீங்க…உங்க முகம் வந்ததிலிருந்து ஒரு மாதிரி இருந்ததது..
அதான் கோவமாக இருக்கீங்களோன்னு நானும் இவரும் பயந்துட்டோம்…” என்றாள்.
“அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லீங்க…” என்றேன்
“எங்க மனசு கேட்கலே…சிவா…” என்றாள் ரஞ்சினி.
“ஐயோ… நீங்க எனக்கு அக்கா…அவரு எனக்கு அண்ணன்..’ என சட்டென
அவர்களின் கால்களில் சாஷ்டாங்கமா விழுந்து
நான்கு கால்களை இறுக பற்றிக் கொண்டு சரணாகதியாகிவிட்டேன்.
இருவரும் என்னை நிமிர்த்தி பாசத்துடன் பார்த்தனர்.
அந்த சூழ்நிலையிலும் ரஞ்சனி அழகாக தெரிந்து அனுபவிக்கும் ஆசையை தூண்டினாள். ஏனோ அந்த ஆசை மட்டுபட்டிருந்தது.
அதற்குள் அறைக்குள் சிலர் வர, ரஞ்சினியும் அவள் கணவரும் பாசத்துடன் ”வாங்க சிவா…” என இழுத்து கொண்டு சென்றனர்.
கவிதா என்னை பார்த்து சிரித்தப்படி முறைத்தப்படி வந்தாள். வெளியே வந்து பிறந்தநாள் பையனுக்கு பரிசு வழங்கி, நானும் கவிதாவும்
அவினாஷும் அபினயாவும் புகைப்படத்திற்காக இளித்தோம். பிறகு கவிதாவின் குடும்பத்தாருடன் கும்பலாக இளித்தோம்.
கவிதா நான் அவளுக்கு ஆசையா ஆசையா வாங்கி கொடுத்த மூணு பவுன் தங்க செயின் நகையை பிறந்த நாள் பையனுக்கு
ஏதோ அவனுக்கு வாங்கி வந்ததைப் போல அணிவித்தாள். அடப்பாவி…நான் கஷடப்பட்டு சம்பாதித்த காசை இப்படி
அவளின் அண்ணன் மகனுக்கு இந்த கஷ்ட காலத்தில் கரியாக்குகிறாளே என கவிதாவை மனதிற்குள் திட்டினேன்.
இதற்கு ஒரு பஞ்சாயத்து வைக்க முடிவு செய்தேன்.
அபினயா அழ ஆரம்பித்தாள். கவிதா அவள் அம்மாவிடம் பாப்பாவுக்கு பால் கொடுக்கனும் என சொல்ல, மாமியார்
எல்லா ரூமிலும் ஆட்கள் இருக்காங்களே என தனிமையான இடம் தேடினாள். பிறகு மொட்டை மாடியில் பாதி இடம்
காலியாக இருக்கும் அங்கே யாரும் இருக்க மாட்டார்கள் வா போகலாம் என்றாள்.
எனக்கு சந்தோஷம் தாங்க முடியவில்லை, ரஞ்சினியுடன் விளையாட எப்படியும் குறைந்தது அறை மணி நேரமாவது
கவிதா என்ற முட்டு கட்டை இல்லாத காலி கிரவுண்ட் எனக்கு கிடைக்கும். என் எண்ண ஓட்டத்தை உணர்ந்தாளோ என்னவோ
கவிதா சட்டென்ன என்னை பார்த்து ஒரு நக்கல் பார்வை பார்க்க நான் வழிந்தேன்.
“வேணா அம்மா… துணைக்கு சிவா இருக்காரு.. நீங்க வந்தவங்களை பாருங்க..” என்று கூறினாள். அவினாஷை பாப்பாவின்
பையை எடுத்து வர சொன்னாள். அவன் சமர்த்தாக பக்கத்து அறையில் இருந்த பையை தூக்கி கொண்டு வந்தான். என்னை கண்களால்
சைகை செய்ய நானும் அவினாஷும் என் கவிதாவின் பின்னால் சென்றோம்.
நான் திரும்பி கூட்டத்தில் ரஞ்சினியை துழாவினேன். சந்தேகமில்லாமல் அவள் இப்போது கண்களில் ஆசையை தேக்கியப்படி
என்னை வா வா என்று கூப்பிட்டாள். உடலில் மின்சாரம் பாய்ந்தது. கூடவே எச்சரிக்கை மணி. கவிதா தரும் பயம்.
ரஞ்சனிக்கு செய்கை காட்டாமல், கவிதாவை முதலில் கவனிப்போம் என தலையை திருப்பி பின் தொடர்ந்தேன்.
கவிதாவின் இதயம் போலிருந்த பெருத்த பிட்டம் அவளின் அசைவுக்கு ஏற்றபடி ஆட்டம் போட என் மனம் அதில் மேல் லயித்து
கெட்ட ஆட்டம் போட அதற்கு ஏற்றவாறு என் ஆணுறுப்பும் என் ஜட்டிக்குள் பெரிய கெட்ட ஆட்டம் போட, என் உடலும் அதற்கு
ஏற்றவாறு மெதுவாக ஆட்டம் போட கவிதாவை நாய்குட்டி போல பின் தொடர்ந்தேன்.
மதன் தரப்போகும் அனுபவத்திற்காக காலை எப்படா நாளை விடியும் என்றிருந்தேன். அந்த நாளை விடியவே
விடியாது என அறியாமல் நான் கவிதாவின் பின்னால் அப்பாவியாக சென்று கொண்டிருந்தேன். கவிதாவின் பின்னழகு
அவள் மீதிருந்த வெறியை தூண்டியது. அவளின் இடப்பிற்கு கீழ் பாம்பு போல கருத்து பல் பின்னல்களால் நெளிந்து கொண்டிருக்கும்
அவளின் கூந்தல் என்னை மேலும் வா வா என்று இழுத்தது.
கவிதா படியேறும்போது அவினாஷ் அவளின் பிட்டதை தம் தம் என்று குத்திக்கொண்டு ”பம் பம்” என சொல்லியப்படி
பின் தொடர்ந்தான். அவளின் பிட்டத்தின் சதைகள் அவனின் அடிகளுக்கு ஏற்றவாறு அதிர்ந்தன. திரும்பி பார்த்த
கவிதா கண்களின் பார்வை அவினாஷின் பார்வையும் சந்தித்தன, இரு பார்வையும் கண்களும் ஒன்றை ஒன்றை
அறிந்தது போல பேசிக்கொண்டன.
….அது புரிந்துக் கொண்ட இரு நெஞ்சங்கள் பேசிக் கொள்ள வார்த்தை தேவையில்லை….
என்பதை போலிருந்தது. இதுதான் முதல் முறை கவிதாவும் அவினாஷும் கண்களால் ரகசியமாக பேசிக்கொண்டதை
பார்த்தேன். இதுவரை கவிதா தான் என்னிடம் ரகசியமாக கண்கள்மூலம்
பேசிக்கொண்டிருந்தாள், அவளும்
அவினாஷும் எப்ப ஆரம்பித்தார்கள் என ஆச்சரியப்பட்டேன்
“இப்படியெல்லாம் பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல ம்மமியின் பம்ஸை பண்ணக்கூடாது…” என கண்டிப்புடன் கிசுகிசாக சொல்லியவள்
சிரித்தவாறு இருந்த என்னை பார்த்து முறைத்தாள். அந்த முறைப்பு என் சிரிப்பை அடக்கியது. அந்த சிரிப்பு நீ
நினைத்தது நடத்தியது எல்லாம் எனக்கு தெரியும் என்பதை போலிருந்தது. என் முகம் பயத்தை காட்டியது. அதை பார்த்து கவிதா
புன்னகையித்தாள். நான் குழம்பி போனேன்.
மொட்டை மாடிக்கு சென்றோம். மொட்டை மாடியில் ஒரு பக்கத்தை தடுத்து சாப்பாடு பந்தியாக மாற்றியிருக்கிறார்கள். மற்றொரு
பக்கத்தை காலியாக விட்டு, அதற்கு போக மூலையில் தடுப்பு துணியில் சிறு இடைவெளி விட்டிருந்தனர். மூவரும் காலியாக இருந்த
பக்கம் சென்றோம். அங்கு இருந்த ஒரு சேரில் கவிதா உட்கார்ந்தாள், அவினாஷ பக்கத்தில் வாட்டர் பாட்டிலை உதைத்து
ஓடி விளையாடி கொண்டிருந்தான். கவிதா கண் இமைக்காமல் என்னை
முறைத்து பார்த்து பாலுக்காக அழுதுகொண்டிருந்த
அபினயாவை பார்த்து…
ச்சூ…ச்சூ..ச்சு..என் செல்லம்..என் தங்கம்…அம்மா இப்போ பால் தர்றேன்ல்ல.. அழக்கூடாது என் செல்லக்குட்டி…”
என கொஞ்சியப்படி என்னை தன் பார்வையால் ஊடுறுவினாள்.
கவிதா பால் கொடுக்கும் காட்சியை பார்பதற்காக எச்சம் ஊற பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த கண்கொள்ளா காட்சியை
பார்த்த கண்கள் தனக்கு வேண்டியதை கடத்துட்டும் என என் ஆணறுப்பு காத்து கொண்டிருந்தது.
கிழக்கு கடற்கரை சாலையில் இருக்கும் கடற்கரையில், நெஞ்சில் பயம் கவ்வ செய்யும் கருமை மை சூழ்ந்த அந்த இரவில் தனிமையில்
மணற்பரப்பில் அமர்ந்து என் கதையை என் மனதை ஆற்றுவதற்காக சொல்லி கொண்டிருக்கிறேன். யாருக்காக சொல்கிறேன் என
தெரியவில்லை. அங்கே கேட்பவர்கள் இல்லை. அடிக்கும் காற்று என் கதையை உங்கள் செவிகளுக்கு எடுத்து வரலாம்.
இந்த கதை எப்படியோ உங்களுக்கு வந்து சேரும்போது, சில ஐயங்கள் ஏற்படலாம். என் கள்ள உறவு காம ஆசைகள்
பல வருட மனைவி மீது எனக்கு எப்படி தீராத மோகம் இருக்க முடியும் என்ற சந்தேகம் வரலாம். நானிருக்கும் நிலைமையை
எப்படி அடைந்தேன் என்பதை புரியவும், அந்த நிலைமை அடையாமல் இருக்க என் அனுபவம் உங்களுக்கு படிப்பினையாக
இருக்கலாம்..
கேள்விகளுக்கும், இனி நான் சொல்லப் போகும் கதையை புரிந்துக் கொள்வதற்கும் கவிதாவுக்கும் எனக்கும்
ஏற்பட்ட உறவை இருக்கின்ற உறவை கண்டிப்பாக நான் சொல்லியாக வேண்டும். குறிப்பாக முக்கியமாக அவளின்
ஒரு உறுப்பின் மாபெரும் ரகசியத்தை பற்றி நான் சொல்லி நீங்கள் அறிந்த கொண்டால்….. இந்த கதையின் ரிஷி மூலம்
எங்கே தொடங்கியது என்பதை நீங்கள் அறிந்து புரிந்து கொள்ளலாம்.
நான் அனுபவிக்கப்போவதை கேட்கின்றவர்கள் ”என்னையா எல்லாம்..வக்கிரமாகவே இருக்கிறது..” என
நம் சமூகத்தில் வக்கிரங்கள் நடக்காததைப் போல காரித்துப்பலாம்!!… ஆனால் வக்கிரத்தை பார்க்காதவர்களின் பார்க்க
விரும்பாதவர்களின் கருத்து அது…
தெய்வீக காதல் என்று ஒன்று உள்ளதா என என் கல்லூரி ஆரம்ப காலங்களில் கேட்டால்..”தெய்வீகமாவது வெங்காயாமாவது..
எல்லாமே புண்டை அரிப்பு குஞ்சி துடிப்புதான்…” என போகின்ற போக்கில் அடித்துவிட்டு போயிருப்பேன். கவிதா என்னை
நேசிக்கும்வரை. ஆனால் தெய்வீகத்தின் ஆதார அன்பு உணர்ச்சிகளை அடக்கும்போது புரட்சி வெடிக்கும்..
..காமத்தின் புரட்சி அனைத்து ஓழுக்கங்களை அழித்து அசிங்கத்தை நடத்திக்காட்டும் ஒரு அசிங்கமான புரட்சி.
கோயம்புத்தூரில் இருக்கும் அந்த மூன்றெழுத்து கல்லூரியில் நானும் மதனும் சேர்ந்தபோது, அவளின்
தோழிகளெல்லாம் அந்த கல்லூரியில் சேருகிறார்கள் என்ற காரனதிற்காக கவிதாவும் வந்து சேர்ந்தாள். மதனுக்கு
நண்பர்களை சேர்பதில் திறமை இருந்ததால், எங்கள் வட்டத்தில் கவிதாவின்
தோழிகளும் நண்பர்களும் நண்பர்களாக
உள்ளே வந்தார்கள். எல்லோரும் பெரும் வசதிபடைத்தவர்களாதலால் அவர்களுக்குள் ஒரு பணக்காரத்தனம்
அந்நியோன்யம் இருந்தது. உடம்பில் அதற்குரிய வளர்ப்பும் தெம்பும் இருந்தது.
கல்லூரி சேர்ந்த சில நாடகளில், உடலுறுவு கொள்ளும் வாய்ப்பு மதன் மூலம் கிடைத்தது. மதன் மேல்நிலை வகுப்பில்
படிக்கும்போதே அந்த விஷயத்தில் பிஞ்சில் பழுத்தவன். அந்த ஏக்க ஆசையை கல்லூரி சேர்ந்தவுடன் தீர்க்க எனக்கு வெறி வந்ததால்
மதன் ஏற்பாடு செய்தான். அந்த அனுபவங்கள் மிகப்பெரிய தோல்வியில் அவமானத்தில் முடிந்தன.
ஐந்து முறை மதன் மற்றும் இன்னும் இரண்டு நண்பர்களுடன் விலை மாதர்களிடம் சென்றிருக்கிறேன். முதல்
முறை பயத்தினால். என்னச் செய்தும் என் ஆணுறுப்பு எழுந்திருக்கவில்லை. இரண்டாவது தடவையும் மூன்றாவது
தடவையும் தொடும்போதே விந்து வெளிவந்து சிரிப்பினால் என் அவமானம் போய்விட்டது. நான்காவது முறையும் ஐந்தாவது
முறையும் நான் முத்தம் கொடுக்க போக அவர்களின் கேலி பேச்சினால் அந்த அனுபவமே வெறுப்பாக மாறி போயிற்று.
இனி என் வாழ்வில் அந்த மாதிரி அனுபவத்தை தேடக் கூடாது என முடிவு செய்துவிட்டேன். ஆனாலும் அழகான பெண்களை
பார்த்தால் என் ஆணுறுப்பு அடங்குவதாக தெரியவில்லை. முழுமையான ஒரு உடலுறுவை கொள்ள என் மனம் ஏங்கி துடிக்கும்…
…ஆனால் முழுமையான உடலுறவு என்பது இல்லவே இல்லை என்ற வாழ்கை தத்துவத்தை போக போக தெரிந்த்துக் கொண்டேன்
ஏற்கனவே ஒதுங்கும் குணம்கொண்ட எனக்கு இந்த அனுபவங்கள் கொஞ்சம் பெண்களிடம் இருந்து தள்ளி இருக்கவே செய்தது.
எந்த பெண்ணிடமும் காதல் கத்திரிக்காய் கண்ணோட்டத்தில் பழகவில்லை. “ஹாய் பாய்” என்ற நிலையில் இருந்தது.
கவிதா அப்போதே அழகாக இருந்தாள். மெல்லிதாக கருப்பு பூசினாற் போல வெள்ளை நிறம். அழகும் இளமையும் அவளின்
உடலில் ஒவ்வொரு செல்களிலும் கொஞ்சி கொண்டிருந்தன. ஆனால் அவள் அச்சமற்ற கம்பீர ஆளுமையுடைவளாக இருந்தாள்.
அவளின் ஒவ்வொரு நடவடிக்கைகளிலும் செய்கைகளிலும் கண்டிப்பான ஒரு ஒழுக்கம் இருந்தது. இது இப்படித்தான்
இருக்க வேண்டும் என்ற நேர்த்தி அவளிடம் இருந்தது. வழிதல்கள் நூல்விடுதல்களெல்லாம் அவளிடம் எடுப்படாது.
அவள் அனைத்து அறிந்தவளாக பலம் வாய்ந்த பயம்படும் ஆளுமையாக இருந்தாள்.
கவிதா அப்போதே எல்லோருக்கும் ரகசிய கனவு கன்னியாக இருந்தாள். எட்டாத கன்னியாகவும் இருந்தாள்.
இப்போதும் திருமணமாகி பத்து வருடங்கள் மேல் கழித்தும் கவிதா அதே அழகு உடல்வாகு மங்காத கனவு கன்னியாக
இருக்கிறாள். இன்றும் ரகசியமாக ரசிக்கும் சிலருக்கும் எட்டாத கனியாகவும் இருந்து, இந்த கனி கசக்கும் என தங்களுக்கு
தானே ஆறுதல் சொல்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.
நானும் அவளை ரசித்தேன் அவள் மேல் பிரியம் ஏற்பட்டது. ஆனால் கவிதாவின் மற்றும் எங்கள் வட்டத்து நண்பிகளின்
அந்தஸ்துக்கு நான் சரிப்பட மாட்டேனென்று அவர்களின் நினைப்பை என் மனதிலிருந்து அழித்துவிட்டேன். நான் காதலிக்க
எண்ணினால் என் ஜோடியை வேறு இடத்தில் தேடிக் கொள்ளலாம் என்று விட்டுவிட்டேன். சும்மா பேசுவதே எனக்கு
பிடிக்காமல் போய்விட்டது.
நான் சற்று ஓதுங்கித்தான் இருப்பேன். என் அப்பா பெரிய அரசாங்க அதிகாரியாக இருந்தாலும் பெரும் பணக்காராணாக
நான் இருந்திருக்கவில்லை. மனதில் எந்த கெட்ட எண்ணம் இல்லாத்தால் சகஜமாகவும் பழக முடிந்தது. நான் உண்டு
என் வேலை உண்டு என் படிப்பு உண்டு என்றிருந்தேன். கவிதா அப்போது சாதரணமாகத்தான் என்னை பார்த்து சிரிப்பாள்.
நானும் அவளை பார்த்து மையமாக சிரிப்பேன். அவள் என் எண்ண ஓட்டத்தில் எந்த வகையிலும் வரவில்லை.
ஒரு கட்டத்தில் எப்போதும் என்னை யாரோ ஒருவர் ஊடுறுவி உற்று பார்பதை போல ஒரு உணர்வு இருந்து கொண்டே இருக்கும்.
அந்த பார்வை என் மனதையும் அதில் இருக்கும் எண்ணங்களை இழுத்து கொண்டிருப்பதை போலிருக்கும். என் அடி
மனச ஆசைகளை அந்த பார்வையின் மூலம் மற்றொரு மனதிற்கு கடத்துவதை போல் உணர்வு ஏற்பட்டு நான்
வெட்டவெளியில் நிர்வாணமாக இருப்பதை போல உணர்ந்து திடுக்கிட்டு கூச்சப்படுவேன்.
யார் என்னை பார்க்கின்றார்கள் என சுற்றி பார்த்தால், யாரும் தென்படமாட்டார்கள். அனைவரும் சகஜமாக இருப்பார்கள்.
யார் பார்க்கிறார்கள் என அனைவரையும் சந்தேகப் பட வைத்தது. தினமும் அந்த பார்வைக்காக ஏங்க ஆரம்பித்தேன்.
அந்த பார்வை என்னை தினமும் ஏமாற்றாது. என்னையறியாமல் என் மனதை
கொள்ளையடிக்கும் பார்வை யாருடையது
என்றயறியாமல் நான் அந்த பார்வைக்கு என்னையே பறிக்கொடுத்து பரிதவித்தேன். நான் குழப்படைந்து நிலைக்
கொள்ளாமல் இருந்தேன். என் மனம் எண்ணங்கள் கனவுகள் உருவாக்குவதை உதயமாவதை அந்த பார்வைக்கு பயந்து தவிர்த்தது.
நான் ஏதுமற்ற முண்டத்தை போல அந்த பார்வைக்கு என்னை இழந்து கொண்டிருந்தேன். என்னால் அதற்குமேல்
தாக்குப்பிடிக்க முடியாமல் பைத்தியமாகின்ற நிலையில் இருந்தேன்.
கேண்டினில் தனிமையில் உட்கார்ந்து கண்ணை மூடி அந்த பார்வையின் சொந்தக்காரரை இறைஞ்சிக் கொண்டிருந்தேன்.
ஐயோ..என்னை விட்டுவிடு…இல்லை யாரென்று காண்பி.. என என்னால் முடியாது என என் மனம் கதறிக் கொண்டிருந்த வினாடி,
பூ பூக்கும் ஓசை என் செவிகளில் விழுந்தது இனி என் வாழ்கையில் நுகரப் போகும் பூ வாசம் என் நாசிகளை எட்டியது.
என் உடல் முழுவதும் மகரந்தம் மழையாக கொட்டியது.
கண் திறந்து பார்த்தால், அழகு தேவதையான கவிதா தன் கண்களால் தரிசனம் தந்துக்கொண்டிருந்தாள். என் அவதார புருஷியை
என் முன் அன்று தோன்றினாள். கண்களால் சிரித்து என் கண்ணை கட்டிப் போட்டாள். எழுந்தாள், சிரித்தப்படி என்னை
திரும்பி திரும்பி பார்த்து கண்களால் என்னை ”ஐ லவ் யூ” என்று சொல்லியப்படி சென்றுகொண்டிருந்தாள். அவள்
செல்ல செல்ல நான் ஆகாயத்தில் மேகத்தில் மேல் பறந்து கொண்டிருந்தேன் நான் அவளின் அன்புக்கும் கருணைக்கும்
பார்வைக்கும் அடிமையாகிவிட்டேன்.
பார்க்காமல் காதல் பேசாமல் காதல் போல கண்களால் காதலானது எங்கள் காதல். நாங்கள் கண்களால் எல்லாவற்றையும்
பேசிக்கொண்டோம். எங்கள் வாய் மூலம் ஒரு பேச்சும் வரவில்லை. என் கண்களின் பேச்சு எந்த அந்தரங்கத்தையும்
விடவில்லை. நான் அவளிடம் பயம் கலந்த மரியாதை வைத்திருந்தேன். என் செயல்கள் அனைத்திலு அவளைப் போல
ஒரு ஒழுக்கம் வந்திருந்தது.
இன்னொன்றையும் நான் பார்த்து அதிசயமடைந்து பார்த்த விஷயம் என்னவென்றால், கவிதா என்னை கண்களால்
அடிமையாக்கிய தினத்திலிருந்து, எந்த ஒரு பெண்ணின் மீதும் ஆசை வரவில்லை. இதை விட, கவிதாவை பார்த்தால்
என் அடி மனைதிலிருந்து அன்பு பெருகி என் மனம் உடல் முழுவது வெள்ளம் போல பெருகி ஓடி அது கவிதாவின் மீது பாய்ந்தது.
அவள் மீது காம இச்சை ஏற்படவில்லை. அவள் கண்களில் அது எனக்கு தெரியும் என்ற பெருமை தொனி இருந்தது.
கவிதாவின் நினைப்பே என் மனதை படபடப்பை ஏற்படுத்தி ஏக்கத்தை ஏற்பத்தி எப்போதும் என்னை ஆனந்த சயனத்தில் வைத்திருந்தது.
இது காதலை முழுமையாக ரசித்தவர்களுக்கு தெரியும்..காதலில் காமத்தையும் தேடியவர்களுக்கு தெரியும்.
சொன்னால் யாரும் நம்ப போவதுமில்லை. கவிதாவை முதலிரவில் பார்க்கும் வரை அவளின் உடலை என் கண்கள்
காமம் காதல் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கவுமில்லை என் மனம் கற்பனை செய்யவுமில்லை. இது இப்படியே
போய்கொண்டிருந்தது. எங்கள் கண்களின் பேச்சு எங்கள் காதலை ஒரு இனம் புரியாத நிலைக்கு எடுத்துச் சென்றது. தினம் தினம்
எங்களால் கண்களால் பேசாமல் இருக்க முடியவில்லை. இந்த நிலை தான் தெய்வீக காதலின் முதல் படி என
முடிவு செய்தேன்.