ரஞ்சனியின் அருகாமை அவளின் ஸ்பரிசத்தை உணரச்செய்து என் ஆண்மையை தூண்டியது..
“எந்த செருப்பால அடிக்கலாம்னு… பி.எஸ். வீரப்பா சிரிப்பு சிரிக்கிறீங்களா…” என கேட்டேன்.
ஒரு கணம் திடுக்கிட்ட அவள்…
“என் தம்பி சிவாவுக்கு பழசெல்லாம் மறக்கல போலிருக்கு….” என சொல்லியபடி என் தலை முடியை கோதி வலது கன்னத்தை
கிள்ளி இடது கன்னத்தில் சட்டென எச்சத்துடன் முத்தமிட்டாள். நான் அரண்டுத்தான் போனேன். இவள் என்ன செய்கிறாள் என்று..
அவள் முத்தமிடும்போது அவளின் குளிர்ச்சியான உடல் என் சூடான் உடலுடன் உரசியது. அவளின் வலது இடுப்பு அன் ஆணுறுப்பை மெதுவாக
உரசியது. நான் போதையில் மிதந்தேன்.
அவள் முத்தமிட்ட இடம் எச்சம் உலராமல் குளிர்ச்சியாக இருந்தது. அந்த குளிச்சியை என் உடல் உள்வாங்கி ஒரு பரவச
நிலையை தந்தது. எச்ச முத்தம் தான் இவள் ஸ்பேஷாலிட்டி போலும் என நினைத்துக் கொண்டேன். இவளை மடக்க ஒரு அடி எடுத்து
வைத்த உணர்வு. அடுத்த ஸ்டெப் என்ன என்று என் மனம் யோசிக்க தொடங்கியது..
”கடவுள் இருக்காண்டா கொமாரு” என்று கத்துமளவுக்கு… அடுத்து நடந்ததுதான் நான் எதிர்பாராதது…
மகன் தந்தைக்கு ஆற்றும் உதவி இவன் தந்தை
என்நோற்றான் கொல்எனும் சொல்.
என்ற குறளின் விளக்கவுரைக்கு எடுத்துக்காட்டாக என் பாச மகன் அவினாஷ் செய்து எனக்கு ஆற்றோ என ஆற்றிவிட்டான்.
இதையெல்லாம் என் அன்பு மனைவி கவிதா உன்னிப்பாக பார்த்து கொண்டிருக்கிறாள் என நான் உணராதது தெரியாதது
எனக்கு மிகப்பெரிய துரதிர்ஷ்டம்….
ஒரு கட்டிளம் குமரியை இழுத்து என்னிடம் வந்து கொண்டிருந்தான் என் மகன் அவினாஷ். அவள் நாணத்துடன் அவனை வேறு
திசையில் இழுத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளை பார்த்தேன். நாற்பதைந்து வயதான, கவிதாவின் அண்ணி ரஞ்சினி பதினெழு
வயதில் எப்படி இருப்பாளோ அப்படி இருந்தாள். இளமை அழகு அவளிடம் மொத்தமாக கொஞ்சி தொங்கி கொண்டிருந்தது.
அவளை பின்புறமாக இடுப்பை கட்டிபிடித்து என்னிடம் தள்ளி வந்துக் கொண்டிருந்தான் அவினாஷ். அவனின் பிடியிலிருந்து
எளிதாக விலக முடிந்தாலும் ஏதோ ஓப்புக்கு எதிர்ப்பை காட்டிகொண்டு அவன் தள்ளியப்படி என்னை நோக்கி அடக்க முடியாத வெட்க
சிரிப்பால் தலை குணிந்தபடி என் அருகே வந்தாள். கூந்தலை விரித்திருந்து அழகு தேவதையாக மிளிர்ந்து கொண்டிருந்தாள்.
அவள் தலையை தூக்கி என் முகத்தை பார்த்து கூச்சத்துடன் வெட்கப்பட்டு பூரிப்படைய அவளின் கன்னங்கள் பூரிப்பால் இயற்கையாக
சிவந்தன. பிரேமம் மலர் டீச்சர் தோற்றுப்போவாள். மலர் டீச்சரின் கன்னம் சிவந்த பூரிப்பு செயற்கை மேக்கப்பாலானது.
”அப்பா….கார்த்திகா அக்காவுக்கு உங்க தலையை கோதி விடனும்னு ஆசையாயிருக்கம்..அப்பா..” என் மகன் அடக்கமாட்டா
சிரிப்பால் சொன்னான். நான் அவளை பார்த்தேன். கார்த்திகா நாணத்தால் கோணிக் கொண்டிருந்தாள்
“என்…மூணாவது பொண்ணு..சிவா.. ப்ளஸ் டூ படிக்கிறா…கார்த்திகா அங்கிளுக்கு ஹாய் சொல்லு..” என்றாள் ரஞ்சனி
“ஹாய்…சிவா..” என்றாள் வெட்கத்துடன் உடல் நெளிந்தப்படி. அவளை அவினாஷ் கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அவளை ஒரு நிமிடம் தப்பாக எண்ண தோன்ற, என் மனம், இதயம், ரத்தம், நரம்பு, உடல் என அனைத்தும்…ஏன் என்னுள் இருக்கும்
காமயின்ப ஆசையும் அசிங்கத்துடன் கூசியது. கார்த்திகாவை பார்க்கவே எனக்கு வெட்கம் ஏற்பட்டது. சொல்லப்போனால் பயமே
ஏற்பட்டது. என் மகள் அபினயா பெரியவளானாள் இப்படித்தான் கண்டிப்பாக இருப்பாள். கார்த்திகாவிற்கு கொஞ்சம் கவிதாவின்
அபினயாவின் ஜாடையும் இருந்தது.
கார்த்திகாவின் மீது பாசம் பொங்கி வந்தது. அவளை கட்டியணைத்து அப்படியே வாரி தூக்க வேண்டும்போல இருந்தது.
ஆனால் அப்படி செய்ய முடியாமல் கொஞ்சம் பெரியவளாக இருக்கிறாள். கூட்டம் பார்த்தாள் என்னை என்ன நினைப்பார்கள்
என்ற அச்சமும் இருந்தது.
“அப்பா..குணிங்கப்பா…கார்த்திகா உங்க முடியை கோதட்டும்..” என துள்ளி குதித்தப்படி அவினாஷ் சொன்னான்.
நான் என்ன செய்வது என தெரியாமல் என்னை காப்பாற்ற கவிதாவை தேடினேன், அவளை எங்கும் காணோம்.
ரஞ்சனி இரண்டு கைகளால் என் தலையை பிடித்து…
“ குணிங்க சிவா… கார்த்திகா…. ஆசை படறாளே…” என சொல்லியப்படி என்னை குணிய வைத்தாள்.
கார்த்திகா வெட்கத்தாள் ஒன்றுமே செய்யாமல் சிரித்தப்படி இருந்தாள்.
“கார்த்திகா…அப்பா முடியை புடிங்க..” என்றபடி அவினாஷ் என் முடியை கொத்தாக பிடித்து கார்த்திகாவின் கையை இழுத்து திணித்தான்.
கார்த்திகா என் தலை முடியை கோதினாள், கலைத்தாள், பிடித்து இழுத்தாள். அவள் செய்கை என் உடலையும் மனதையும்
உணர்ச்சி பிழம்பாக மாற்றியது. அவினாஷ் தன் விரல்களால் என் கன்னத்தின் சதையை பிடித்து ஆட்டியப்படி..
“கார்த்திகா… அப்பாவின் கன்னத்தை கிள்ளனும் சொன்னியே…கிள்ளு..” என்றான்.
கார்த்திகா தன் மென்மையான கரங்களால் என் கன்னத்தின் சதையை மென்மையாக பிடித்து கொஞ்சினால். ஒரு மகளின் ஸ்பரிசம்
அதிலிருந்தது. சட்டென் என் இரு கன்னத்தை பிடித்து என் நெற்றியில் அழுத்தமாக முத்தம் வைத்தாள்.
நான் என்ன செய்வது என தெரியாமல், உணர்ச்சி கொந்தளிப்பில் அப்படியே கார்த்திகாவை கட்டிப்பிடித்து அவள் நெற்றியில் ஆழமாக
முத்தம்வைத்தேன். என் அணைப்பில் வெட்கத்தாள் அவளின் இளம் மங்கையுடல் நெளிந்து துடிக்க என் உடலும் அவளுடன்
சேர்ந்து நெளிந்து துடிக்க கார்த்திகா சிரித்தப்படியே என் பிடியில் இருந்து நழுவி ஓடி கூட்டத்தினுல் காணாமல் போய்விட்டாள்.
அவள் பின்னே ஓட முனைந்த அவினாஷ் முடியாமல் என்னிடம் வந்து நின்று
கூட்டத்தில் அவளை தேட ஆரம்பித்தான்.
நான் திரும்பி ரஞ்சனியியை பார்த்தேன்…வாய்கொள்ளமல் சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்…
“அவளுக்கு உன்னை ரொம்ப புடிச்சிருக்கு…. எல்லோரும் உன்னை பார்த்தவுடனே உன் தலைமுடியை கோதி கன்னத்தை கொஞ்ச
ஆசை வரும்….” என சொல்லியப்படி என் தலை முடியை கோதி கன்னத்தை கிள்ளினாள்.
கார்த்திகாவிடம் அடங்கிவிட்டிருந்த என் அனைத்து உணர்ச்சிகளும் ரஞ்சனியை பார்த்தவுடன் எரிமலையாக வெடித்தது.
அவளை காமபழிதீர்க்க உடம்பை ரணமாக்க துடித்தது.
ரஞ்சினியின் முகத்தின் அருகே என் முகத்தை கொண்டு போய் உற்றுப் பார்த்தேன். அவளின் முகத்தின் அனைத்து செல்களும்
அத்துபடியாகும் படியாக பார்த்தேன். அவளின் கணவர் கூட அப்படி பார்த்திருக்க மாட்டார். இன்னும் நெருங்கினேன்.
இருமுகத்திற்கும்மூன்று அங்குலம் இடைவெளித்தான் இருக்கும். அவளின்
செழிப்பான உதடுகள் துடித்துக் கொண்டிருந்தது.
வா..வா..வந்து கவ்வு என அழைத்துக் கொண்டிருந்தது. கவ்விடலாம் என முடிவு செய்ய சுற்றி இருப்பவர்கள் பார்த்தால்
என்னாவது என என் முகத்தை பின்னிழுத்தேன்.
ரஞ்சனி முகத்தில் ஏமாற்றம் மின்னல் போல வந்தது உண்மையா அல்லது என் கனவா என தெரியவில்லை.
“எதற்கு அப்படி பார்த்தீங்க….” மெல்லிய குரலில் ரஞ்சனி கேட்டாள்.
“இந்த மாதிரி ராட்சசி மூஞ்சிக்கு…கார்த்திகா மாதிரி ஒரு தேவதை எப்படி பொறந்தான்னு தேடினேன்…”
“ராட்சசி கூட ஒரு தேவதை தான்…” என மெலிதாக முகத்தில் வருத்ததை தேக்கியப்படி சிரித்தாள்.
அப்போது..”அப்பா… மேலே பலூன் பாருப்பா… அதை எனக்கு பிடுங்கி கொடுப்பா…” என என் பேண்டை பற்றி குதித்துக்
கொண்டிருந்தான் அவினாஷ். பலூன்கள் ரஞ்சனியின் தலைக்கு மேல் இருக்க, கணநேரத்தில் திட்டம் உருவாக்கி செயல்படுத்த
ஆரம்பித்தேன்…………..
“நீயே… பறிச்சுக்கோட செல்லம்..” என சொல்லியப்படி அவினாஷை தூக்கி ரஞ்சனி பக்கம் திரும்ப அவளின் வலது முலை என் கையில்
பட புடிக்கிற மாதிரியுமில்லாமல் தடவுகிறமாதிரியுமில்லாமல் படுகிறமாதிரி கையில் வைத்தேன்.
அவினாஷ் எகிறி எகிறி குதித்து பலூனை பிடிக்க முயல என் கையும் அதற்கு ஏற்றவாறு மேலே கீழே சென்ற அசைவுக்கு ஏற்றப்படி
அவளின் முலையை கசக்கினேன். காம்பும் என் கையில் தட்டுப்பட்டது. அவினாஷ் பலூனை பிடித்து இழுக்க அது அவன் கைக்கு வர
“யேஏஏஏஏ…” என சந்தோசத்துடன் கத்தி குதித்தான். அந்த குதிப்பை பயன்படுத்தி ரஞ்சனியின் இரு பலூங்களை கசக்கினேன்.
ரஞ்சினியிடமிருந்து எந்த ஒரு ரியாக்*ஷன் இல்லை
அப்பாவும் மகனும் பலூன் விளையாட்டில் வெற்றிக் கொடி கட்டினோம்.
நான் ரஞ்சினியின் முகத்தை பார்த்தேன். நான் வேண்டுமென்று பண்ணியதாக நினைக்கும் அறிகுறி தென்படுகிறதா என பார்த்தேன்.
ரஞ்சினி மெல்லிதாக சிரித்தப்படி எந்தவொரு அறிகுறி இல்லாமல் இருந்தாள்.
என் கைகளில் சந்தோசமாக குதித்துக் கொண்டிருந்த
அவினாஷை பார்த்து இரு கையை நீட்டி…
“வா அவினாஷ்…” என்றாள். அவினாஷும் அவளிடம் தாவ இரு கையை நீட்ட எத்தனிக்க, நான் அவினாஷை பின்னிழுத்தேன்..
“நா விஷபாம்பு கிட்டே படுத்தாலும் படுப்பேன் தவிர…. என் பையனை பாம்புகிட்டெல்லாம் அனுப்ப மாட்டேன்..” என்றேன்.
ரஞ்சினியின் முகம் வாட்டத்தை மறைத்து சிரித்தது. வலது கரத்தை எடுத்து என் தாடையை பிடித்தாள். அப்படியே என்னை பார்த்தபடி
தன் கையை எடுத்து அதற்கு முத்தம் கொடுத்தாள்.
பிறகு அவினாஷை என்னிடமிருந்து பிடுங்கி தூக்கி என்னையே பார்த்தாள்.. என் மனமோ..பட்சி மாட்டிகிச்சு கடைசி ஆயுதத்தை யூஸ்
பண்ணு மச்சி…என்றது. என் வாயை அவளின் காதருகே எடுத்து சென்றேன்…
“போடி கொலைக்காரி….” என கிசு கிசுத்தேன்.
இந்த வார்த்தைகள் அவளின் குற்றுணர்வை தூண்டும் என் மீது ஒரு பிடிப்பு வரும் என எண்ணினேன். ரஞ்சனி ஓன்றும் பேசாமல்
அப்படியே என்னை பார்த்தாள். பிறகு சிரித்து என் கன்னத்தை செல்லமாக தட்டி அவளின் குண்டியை ஆட்டியப்படி அவினாஷை
தூக்கிக் கொண்டு போனால்.
ரஞ்சினியை ஓரளவுக்கு செட் பண்ணியாச்சு என முடிவு செய்து, அடுத்தக்கட்ட் நடவடிக்கைக்கு என்ன செய்யலாம் என யோசிக்க
தம்மடிக்க வெளியே சென்றேன். போகும் போது கவிதாவை பார்த்தேன். அவள் என்னை பார்த்து இனம் புரியாத வகையில் சிரித்துக்
கொண்டிருந்தாள்.
வெளியே போய் தம்மை பற்ற வைத்து யோசித்தேன். பார்ட்டி முடிய இன்னும் மூன்று மணி நேரம் இருக்கின்றது- என் மனம்
ஜெட் வேகத்தில் இறுதி காட்சிக்கு திட்டம் போட்டது- இதற்குள் ரஞ்சனியை
எப்படியாவது மேலும் மடிக்கி இன்றைக்கே அவளிடன்
உடலுறுவு கொள்ள முடிவு செய்தேன். அடுத்தகட்ட பிரச்சனையான உடலுறவை எங்கே வைக்கலாம் என யோசித்தப்படி வீட்டின்
பின்புறம் வந்தேன், அங்கே நிறைய இடமிருந்தது.
மூலையில் மரங்கள் செடிகள் மூடிய இடத்தின் நடுவே ஒரு பெஞ்ச் இருந்தது. உள்ளே சென்றாள் யாருக்கும் தெரியாது.
இங்கேதான் ரஞ்சினியை எல்லோரும் சுற்றியிருக்கும் போது அனுபவிக்க வேண்டும் என முடிவு செய்தேன்.
மனம் இன்பத்தில் லயித்து ஆனந்த துள்ளளை என் உடலுக்கு கடத்தியது. அப்படியே மதனுக்கு ஃபோன் போட்டேன்..
“டேய் மச்சி… மடக்கிட்டேண்டா..” என கூச்சலிட்டேன்.
“யாரை…”
“இப்ப சொல்லமாட்டேன்…ஆனா அது என் கனவு தேவதை..”என்றேன்.
“ முதல் நாளே அதுவும் சீக்கிரமா முடிச்சிட்டே…. கின்னஸ் சாதனை தான்…” என என்னை பாராட்டினான்.
“நீ அவளை பார்த்தா விடவேமாட்டே…..”
“சரி…எஞ்சாய் பண்ணிட்டு எனக்கும் ஒரு விருந்து வை…..”
“ரண்டும் பேருமே சேர்ந்து ஒருநாள் விருந்து சாப்பிடுவோம்…”
“முதல்லே நீ பண்ணு… அப்புறம் நான்… இந்த காமத்தில் எச்சல் விருந்து ஒரு உச்சக்கட்டம்டா….”
“அப்படிங்கறே…” என்றேன்.
“ஆமாம்….காமத்தில் இன்னொருவனின் எச்சமான அவன் மனைவியை அடைகிறதுலே சுகம் உலகத்தில் எதிலேயும் கிடைக்காது..
அப்புறம் இன்னொருத்தன் செட் பண்ணதை நாம அனுபவிக்கிறது..”
“நீ இப்போ..என்ன பண்ணிகிட்டுயிருக்கே…” என்றேன் ஒருவித எதிர்ப்பார்புடன்.
“மக அவ அம்மா புண்டையிலே சரக்கு ஊத்திக்கிட்டு இருக்கா… அதை அம்மக்காரி என் வாய்லே பீய்ச்சியடிச்சிகிட்டிருக்கா…” என்றான்.
இதை கேட்டவுடன் என் ஆணுறுப்பு நீண்டு உடல் ஜிவ்வென்று விட்டது.
“குடுத்த வெச்சவண்டா நீ….” என்றேன்.
“இதெல்லாம் உனக்கு காமிக்கதானே போறேன்…சரி இன்னிக்கே மடிக்கியவளை மேட்டரை முடிச்சிடு…” என்ற என்னை
ஊக்கப்படுத்தினான்.
“அதக்கு தான் ப்ளான் போட்டுகிட்டிருக்கேன்…”என்றேன்.
“பெஸ்ட் விஷ்ஷஸ்… முடிச்சிட்டா நீ சாமார்த்தியசாலி… ஆண்மகன்..” என்றான்.
“கண்டிப்பாக…”
“முடிச்சிட்டு கூப்பிடு…” என்று இணைப்பை அணைத்தான்.
என் உடலில் ஒரு புது தெம்பு பாய்வதை உணர்ந்தேன். எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆயிட்டேன்..என என்னை பார்த்து பேசினேன்.
கள்ளம்கபடமற்ற மனசுக்கு சொந்தக்காரன், சொக்கத்தங்கம், ஊரில் ரொம்ப நல்ல பையன், என பெயர் வாங்கிய நான் இப்படி
ஆகிவிட்டேனே என எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. நான் எப்படி மாறினேன்.
கடந்த ஒரு மாதமாக மதன் விதைத்த விதைதான் இது. வாழ்கையின் எது கொண்டாட்டம் என்ற ஆரம்பித்த பேச்சு, எங்கு எங்கோ
சென்று திருமணமான பெண்களை அனுபவிப்பதிலிருந்து கிடைக்கும் புனிதத்தை உடைத்து வரும் திருட்டு சுகங்களே
வாழ்கையின் உச்ச கொண்டாட்டம் என்ற பேசி, நேற்று இரவில் நடந்த மதனுடனான உரையாடல் அதை உறுதிப்படுத்தியது.
கிறிஸ்டோபர் நோலனி இன்சப்ஷன் படத்தில் காட்டியதை போல உண்மையில் இப்படித்தான் கருத்துகளை ஒருவர்
மனதில் வித்திடுவார்களோ என எண்ணினேன். மதன் போட்ட விதை விருட்சமாகி இப்படி பெரிய ஆலமரமாகி என் நடவடிக்கைகள்
அந்த வித்தின் படி அமைந்து, நான் இப்போது கள்ளக்காதல் என்ற சுகத்தின் முடிவில்லா படியின் முதல் படியில் இருகிறேன்.
மதன் தன் ஆருயிர் நண்பனான எனக்கு அறியாத அறிந்தே இருக்க முடியாத அறியாமல் போய்விட கூடிய, சுகமான இந்த அறிய
சுகத்தை எனக்கு காண்பித்திருக்கிறான்.அப்பப்பா….. உண்மையில் என் நண்பன் மதன் ஒரு மிகப்பெரிய வித்தகன் தான் என நினைத்தேன்.
அவன் ஆணுறுப்பும் பல வித்தைகள் காட்டும் ஒரு “கன்” தான் என நினைத்து சிரித்தேன்.
கவிதா, ரஞ்சனி, கார்த்திகா, மதன், நாளை மதன் காட்டப்போகும் அனுபவம், மதன் இப்போது அனுபவிக்கும் அம்மா மகள், ரஞ்சனியுடன்
என் சில்மிஷம் என காட்சிகள் என் மனதில் வந்து வந்து போயின. என் மனம் கட்டுகடங்காத காமத்தை காட்சி படுத்த நான் காமத் தீ
பிழம்பில் இருந்தேன். எனக்கு எல்லாமே காமமாக தெரிய ஆரம்பித்தது. காமத்தின் அசிங்களும் எனக்கு ஆனந்தமாகவே
இருந்தது. என் கற்பனை சிறகை அடித்து பறக்க விட்டேன்.
திடீரென இன்னொரு ஆடவருடன் என் கவிதா கள்ளக்காதல் உடலுறவு வைத்தால் எப்படியிருக்கும் என எண்ணம்
என்னையறியாமல் வர, எந்த அருவெறுப்பில்லாமல் சகஜமாக என் மனம் குதூகலித்து என் ஆண்மை துடித்தது.
என்ன இது உன் அழகு பாச மெல்லிய மலர் போன்ற யாரும் தீண்டாத மனைவியை இப்படி கற்பனை பண்றியேடா பாவி…என
என் மனம் எச்சரிக்க அந்த எண்ணத்தை துடைத்தேன். அது முழுவதுமாக போகாமல் ஆழ்மனதில் துளிர்ந்து எழ ஓளிந்துக்
கொண்டது.
நான் அசிங்கமானவனாக மாறிவிட்டேன். என் பார்வை, எண்ணம், உணர்வு எல்லாம் காமவயப்பட்டு ஒழுக்கத்தை தொலைத்து
கேவலமான குப்பைகூலமாக ஆகிக் கொண்டிருந்தேன்… இப்படி மாற மாற நான் பேரானந்தத்தை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தேன்…
காமத்தில் காமம் இன்பமல்ல, காமத்திற்காக இழப்புகளை எதிர்நோக்குவதே இன்பம என்ற உண்மை எனக்கு உறைத்தது.
நான் செய்யப் போகும் “த்ரில்லிங்கான” செய்கையை நினைத்து என் உடம்பின் அனைத்து ஹார்மோன் சுரப்பிகளும்
சுரந்து என்னை விந்து வெளியுறும் உணர்ச்சி தருவாய் நிலையில் என் உடலை வைத்திருந்தது.
ரஞ்சினியை வெற்றிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற தீர்மானத்துடன் உள்ளே சென்றேன். என் உடல் காமத்தால் தகதகத்து
கொண்டிருந்தது. அந்த தீயை கவிதா உணந்துவிடுவாள் என்ற பயத்தால் அவளை தேடினேன். அவள் குடும்ப விளக்காக
ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
நான் இருக்கும் காம இன்ப வெறியை நீட்டிக்க கவிதாவை காவு கொடுக்கவும் தயாராய் இருந்தேன். கவிதாவை யாராவது
புணரும் எண்ணம் என் அடிவயிற்றுல் ஒளிந்து அது வெளிவரக் காத்திருப்பதை உணர்ந்த என் மனம் கிளுகிளுப்பில் லயித்தது.
என் இடத்தில் நின்று நோட்டம் விட்டேன். அப்போது திடுக் என ஒரு சந்தேகம் உதயமானது, நான் நினைக்கிறபடி உண்மையில்
ரஞ்சினி மடங்கிவிட்டாளா அல்லது நானா கற்பனை செய்கிறேனா. நான் அவளை வேண்டுமென்றெ கசக்கிவிட்டவ்து
அவளுக்கு தெரிந்துவிட்டதா. தெரிந்தால் சதிகாரி அவள் கணவனிடமும் கவிதாவிடமும் சொன்னால் என்ன
செய்வது. கவிதாவின் குடும்பத்தில் என் பெயர் நாறிவிடும். நாறினால் நாறட்டும் இப்போது மட்டும் என்ன
அவர்களால் ஒரு பிரியோஜனமும் மரியாதையும் இருக்கா என்ன. கவிதா ஏதாவது சொல்வாள் திட்டுவாள், எல்லாம்
உன்னால் தாண்டி… சரியா தீனி போட்டிருந்தா இப்படியெல்லாம் ஊரை மேய்வேனா என எகிறிவிட வேண்டியதுதான்
என முடிவு செய்தேன்.
நான் முடிவு செய்த மறுவினாடி, ரஞ்சனி தன் கணவனிடம் என்னை காட்டி ஏதோ சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். அவள் ஏதோ
சொல்ல சொல்ல அவரின் முகம் இறுக்கமானது. இருவரும் இறுக்கமான முகத்துடன் என்னை பார்த்தார்கள். பிறகு இருவரும்
கவிதாவிடம் சென்றார்கள். ஏதோ கிசு கிசு என சொன்னார்கள். இப்போது கவிதாவும் அவர்களுடன் சேர்ந்து மூவரும் என்னை
இறுக்கமாக பார்த்தார்கள். கவிதாவின் பார்வை என்னை கோவத்துடன் முறைத்து கொண்டிருந்தது.
அந்த கோப பார்வையால் என் உடல் நடுங்கி வெளிறியது. எல்லாம் போச்சு. சதிகாரி ரஞ்சனி மோசம் செய்துவிட்டாள்.
நான் அவளை மடக்க நினைத்தால் அவள் என் வாழ்கைக்கு உலை வைக்க நினைக்கிறாள். எல்லம் கைமீறி போச்சு
என மனம் பதறியது. இல்லை அப்படி கை மீறிப் போனால், ரஞ்சினி என் மீது வன்மம் தீர்க்க பொய் சொல்கிறாள்,
என கத்தி ஆர்ப்பாட்டம் செய்து ஒரு பெரிய “சீனை கிரியேட்” செய்துவிட வேண்டியது தான் என முடிவு செய்தேன்.
மறுபடியும் மூவரும் கிசு கிசு என பேசினார்கள். ரஞ்சினியும் கவிதாவின் அண்ணனும் ஹாலில் வலது பக்கத்தில் இருந்த
அறைக்கு சென்றார்கள். கவிதா கண்களால் அந்த அறைக்கு வருமாறு செய்கை செய்துவிட்டு அவளும் உள்ளே சென்றாள். ’சிவா..நீ
இன்னிக்கு செத்தேடா… சமாதிடா.. கச்சேரிடா..’ என மனம் என்னிடம் கூக்குரலிட, என்னவெல்லாமோ பார்த்ர்தாகிவிட்டது
இதையும் சமாளிப்போம் என அதற்கு பதில் சொல்லிவிட்டு.. பதை பதைப்புடன் அறைக்குள் சென்றேன்.
அங்கே மூவரும் இறுக்கமான முகத்துடன் என்னை எதிர்நோக்கி கொண்டிருந்தனர். மெதுவாக போய் கவிதாவின்
பக்கம் நின்று கொண்டேன்.
”என்ன பண்ணீங்க…” என்றாள் கவிதா.
“நா என்ன பண்ணினேன்…” பலது பண்ணிட்டேன் எதை கேட்குறே என மனதில் நினைத்தப்படி நடுக்கத்துடன் எதிர்கேள்வி
கேட்டேன். கவிதா என்னை கோபமாக முறைத்தாள்.
‘அண்ணனும் அண்ணியும் உங்ககிட்டே ஏதோ சொல்லனுமாம்…” என என்னை அவர்கள் முன் இழுத்து நிறுத்தினாள்.
நான் அவர்கள் முன் நெளிந்து கொண்டிருந்தேன். அவர்கள் இருவரும் என்னை இறுக்கமாக பார்த்தனர். திடீரென ரஞ்சனி…
“பழசெல்லாம் மனசுல வைச்சுகாதே சிவா… எங்களை மன்னிசுடு” என சொல்லியவாறு அவர்கள் என் கால்களின் விழ போக
திடுக்கிட்ட நான் அவர்கள் பாதி குணிந்த நிலை அடையும் போது அவர்களை பதற்றத்துடன் தடுத்து நிமிர்த்தி..
“ஐயோ என்ன பண்றீங்க…. நா சின்ன பையன் நீங்க பெரியவங்க… என் கால்ல விழுறீங்களே….” என பதறியப்படி கவிதாவின் பின்
பக்கம் ஒளிந்து கொண்டு அவளை கேடயமாக்கினேன்.
”சொல்லு கவிதா நா அதெல்லாம் மறந்துட்டேனு… அவங்களை தப்பா நினைக்கலேன்னு…” என கவிதாவை கெஞ்சினேன்.