ஒரு விபச்சாரியை எதிர்நோக்கும் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு கதவை திறந்த
நான்… மறுவிநாடியே அவள் முகத்தை பார்த்தவுடன் என் தைரியம் எல்லாம் மறைந்துவிட்டது…
என் உள்ளணர்வு அபாய எச்சரிக்கை செய்ய தொடங்கியது… நீ நினைப்பதை போலிவள் இல்லை…
ஏதோ ஒரு தப்பு நடக்கப் போகிறது என சொல்லியது…எனக்கு பயம் ஏற்பட்டு குழப்பம் ஏற்பட்டு..
என் முகம் அவளை போ போ போ என்று சொல்வதை என்னால் உணர முடிந்தது…
என் பயம் நிறைந்த குழப்பமான முகத்தை பார்த்த அவளுக்கு குழப்பம் ஏற்பட்டதை உணர்ந்தேன்..
அவள் முகத்தை பார்க்க பார்க்க ஏதோ ஒரு உணர்வு என் உடலிலிருந்து ஊற்றெடுக்க…
அந்த உணர்வு…. அன்பு…என தெரிய என் உடல் சிலிர்ந்ததது… துடித்து அடங்கியது… முன் பின்
தெரியாதவளிடம் அன்பா என பயந்தேன்… அவளை பார்த்துக் கொண்டே இருந்தேன்…
”….யாராவது பார்த்துட போறாங்க…உள்ளே வரலாமா…” என நடுக்கத்துடன் ஏக்கம் நிறைந்த
அப்பாவியான அவளின் குரல் கேட்க…. திடுக்கிட்டு வழி விட்டேன்…
உள்ளே வந்தவள் நாற்காலியில் அமர…நான் கதவை மூடிவிட்டு சோஃபாவில்
அமர்ந்தேன்…..
என் இதயம் அவளை பார்த்து புரியாமல் திக் திக் என அடித்துக் கொண்டிருந்தது…. ஒரு தவறை
செய்யப்போகும் படப்படப்பில் நான் இருந்தேன்….
அமைதி நிலவிக் கொண்டிருந்தது…எப்படி எதை ஆரம்பிப்பது என்கிற பயம் கூச்சம் என்னிடம்
இருந்தது…அவள் முகம் அவள் குழம்பி போய் இருப்பதை பார்த்தேன்… அந்த அமைதி என்னை
கொன்றுக் கொண்டிருக்க… அதை
நொறுக்க…
“…உ..உ.ங்க…பே..பேர்ர்ர்…எ.என்னங்க…” என நடுங்கியப்படி கேட்டேன்..
என் நடுக்கத்தை பார்த்து மேலும் குழப்படைந்தாள்… என் முகத்தை உற்று நோக்கி மேலும்
குழப்பமடைந்தாள்..
“…என் பேரு திவ்யா..உங்க பேரு…” என கேட்டாள்.
“..சிவா..ஆ…” நடுங்கினேன்.
மறுபடியும் நீண்ட அமைதி.
அவளின் உடல்மொழி… நான் தொடங்கட்டும்…முதல் அடியை எடுத்து வைக்கட்டும் என்று
இருப்பதை பார்த்தேன்… ஆனால்…பயத்தினால் கூச்சத்தினாலும் என்னால் ஓன்றும்
செய்யமுடியவில்லை.
என் முகத்தை உற்று நோக்கினாள்…. அவள் எதிர்ப்பார்த்தது என் முகத்தில் இல்லை போல..
அவளும் குழப்பமடைந்து கலவரமடைவதை பார்த்தேன்…
“….என்னை பிடிச்சியிருக்குனு சொன்னீங்களாமே…” என கேட்டாள்.
“….ஆ..ஆ..ஆ மாம்…” ஏனோ என் மனம் வேண்டாம் சிவா… வேண்டாம் சிவா… என கத்திக்
கொண்டிருந்தது.
“…தேங்க்ஸ்…” என்றாள் எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல்.
கண்டிப்பாக ஏதாவது பேச வேண்டும் என நினைத்து..
“…இங்கே தான் இருக்கீங்களா…” எனக் கேட்டேன்.
புன்னகையித்தாள்…. நான் கூச்சத்துடன் வெட்கத்துடன் இருப்பதை பார்த்து சிரிக்கிறாளோ
என தோன்றியது..
“…ஆமா…இங்கே தான் இருக்கேன் ஃப்ளாட் நம்பர் செவண்டீன்ல இருக்கேன்..” என்றாள்.
“…தனியாவா…இல்ல ஃபேமிலியோடவா…”
“…ஃபேலியோட…”
“…கல்யாணமாயிடுச்சா…” என கேட்டேன்.
“..ஆமாங்க..” வார்த்தையில் அவமானத்தை உணர்ந்து திடுக்கிட்டேன்.
“…குழந்தைங்க…”
“…ரெண்டு பேரு..”
“..பொம்பளை பசங்களா….ஆம்பளை பசங்களா…”
“…இரண்டுமே பொம்பளை பசங்க…”
அவளை பார்த்தேன்… அவளின் தேகத்திலிருந்து தாய்மை அதிர்வுகள் என்னை தாக்குவதை
உணர்ந்தேன்… அந்த தாய்மையால், என்னையறியாமல் அவள் மேல் வளர்ந்துக் கொண்டிருந்த
அன்பு பாசமாக மாறுவதை உணர்ந்தேன். அவளை பார்த்தாள் இரண்டு பெற்றவள் போலில்லை
தாய்மையின் அழகு அப்படி எனக்கு காட்டிற்று.
”…உங்களை பார்த்தா இரண்டு பசங்களுக்கு அம்மான்னு யாரும் சொல்லமாட்டாங்க…” என
நான் சொல்ல…. அந்த வார்த்தையில் காமத்தின் உள்நோக்கம் இல்லை உண்மையான அன்பினால்
வந்த வார்த்தை என உணர்ந்திருப்பாள் போல… அவள் திடுக்கிடுவது முகத்தில் தெரிந்தது..
எதற்கு இவள் திடுக்கிடுகிறாள் என எனக்கு தெரியவில்லை குழப்பமாக இருந்தது…
“…குழந்தைங்க பேரு…” எனக் கேட்டேன்.
“… பெரியவ வித்யா … சின்னவ விநோதினி…”
“…நல்லா படிக்கிறாங்களா…” என நான் கேட்க அவள் திடுக்கிடுவதை பார்த்தேன்..
“…ஆமாங்க…”
“…ஹஸ்பெண்ட் என்ன பண்றாரு…”
“…சும்மாத்தான் இருக்காரு…”
“…சும்மா இருக்காரா….வேலைக்கு ஏதும் போலையா…” என நான் கேட்க…அவள் கண்களில்
வேதனையால் துடித்து ஒரு விநாடி சொட்டு கண்ணீர் விடுவதை பார்த்தேன்..
“…அவரால போக முடியாது…” என வேதனையின் குரல் கேட்டது.
அதை மேலும் துழாவினால் விபரீதமாகிவிடும் என பயந்து அமைதியாக இருந்தேன்.
ஏதோ வேதனையால் துடிக்கும் அநாதரவாக விடுப்பட்ட ஒரு ஜீவன் போல அவள் எனக்கு
தோன்றியது.
ஒரு கோழி தன் முட்டையை தன் குஞ்சை எப்படி அடைக்காக்குமோ அப்படி அவளை
அடைக்காக்க வேண்டும் என அன்பு எண்ணம் என்னிடம் மோலோங்கியது…
இருவரும் கூச்சத்துடன் தயக்கத்துடன் நெளிந்துக் கொண்டிருந்தோம்…
மெதுவாக எழுந்து வந்து சோஃபாவில் அமர்ந்தாள்… நான் தள்ளி நகர்ந்தேன்…. என்னருகே
நகர்ந்து உட்கார்ந்தாள்…நான் மேலும் நகர்வதற்கு சோஃபாவில் இடமில்லை…
நெருங்கிய அவள் முகத்தை பார்த்தேன்…. கொஞ்சும் தன்மையுடன் இருந்தது… அவளின்
வாயிதழ்கள் துடித்துக் கொண்டிருந்தன…. முத்ததிற்காக ஏங்குதோ என நினைத்தேன்… அவள்
நாசிகளிலிருந்து வந்த சூடு காற்று என் கழுத்தில் பட்டு பரவசப்படுத்தியது…
“..டைம்…இல்ல…” என்றாள் கிசுகிசுப்புடன்.
“…எ..எ.. எதற்கு…” என்றேன் நடுக்கத்துடன்.
மவுனமாக இருந்தாள்.
“…என்னை புடிச்சியிருக்குன்னு சொன்னீங்களாம…”
“…ஆமா….”
“…அதான் வந்தேன்…”
”…நா என்ன ப..ப..பண்ணனும்…”
“…புடிச்சியிருந்தவங்களை என்ன பண்ணுவாங்களோ… அதை பண்ணுங்க…” என்றாள் கிசுகிசுப்புடன்.
அவள் பயத்துடன் மூச்சு வாங்கிக் கொண்டிருந்தாள்… அவள் மார்பகங்கள் அவளின் மூச்சிழுப்புக்கு
ஏற்ப மேலும் கீழும் இறங்க….என் கண்கள் அனிச்சையாக சேலையை ஜாக்கெட்டை மீறி
உருண்டையாக திண்டுக் கட்டியிருந்த அவளின் முலைகளை உற்று நோக்கின…
அவமானத்தாள்…வெட்கத்தாள்…அவள் மார்பகங்கள் துடிப்பதை பார்த்தேன்… அனிச்சையாக
அவள் கைகள் மார்புக்கு சென்று மூடியிருந்த சேலையை சரிப்பார்த்தாள்..
ஒரு குடும்பஸ்திரீயை கெடுக்கபோகிறேனா…என என் மனம் அங்கலாய்த்துக் கொண்டிருந்தது…
”…நீங்க நல்லவரா கெட்டவரா…” என திடீரென கேட்டாள்.
“…நா…நான்..நல்லவன் தான்…” என தடுமாறினேன்.
“…என்னை… சாஃப்டா ட்ரீட் பண்ணூவீங்கதானே…” என கேட்க திடுக்கிட்டேன்.
“….சாஃப்டா…. அப்போ என்னை பார்த்தா கொடூரமா ட்ரீட் பண்ற மாதிரியா தெரியுது…” என பதறினேன்.
நானும் அவளும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்…. அப்போதுதான்
எனக்கு ஒரு உண்மை தெரிந்தது… என் ஆணுறுப்பு அடங்கிப் போயிருந்தது என்பது… அவள்
மேலிருந்த காம இச்சை போய்விட்டிருந்தது…அதை இப்போதைக்கு எழுப்ப முடியாது.
”….சாரி…” என்றேன்.
“…எதுக்குங்க…” என பதறினாள்.
“…இல்ல…உன்னை இங்கே வரவழைச்சுதுக்கு…” என்றேன்.
பதற்றத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
தொடர்ந்தேன்…
“…எனக்கு…நீ நினைக்கிற மாதிரி அந்த மாதிரி ஆசையெல்லாம் கிடையாது…. ஜஸ்ட் விருப்ப பட்டேன்..
வந்துட்டீங்க… பட் இப்ப எனக்கு ஆசையேயில்லை… வேணாம் ஜஸ்ட் பேசிகிட்டு போய்டலாமே…”
என்ற மறுவிநாடி..
அவளிடம் பதட்டம் கூடியது பார்த்தேன்…எகிறி பாய்ந்து என்னை அப்படியே கட்டிப்பிடித்து
விட்டாள்…. அவள் அணைத்த மறு வினாடி என் உடலில் மின்னல் பாய்ந்தது… அந்த
அணைப்பு என்னிடம் பாதுகாப்பை கோரியது…புகலிடம் கோரியது…அன்பையும்
கருணையையும் எதிர்ப்பார்த்தது…
என் கழுத்தை சுற்றி கைகளை போட்டு கழுத்தை பின் தள்ளி… ,மூடியிருந்த இமைகளில் விடுப்பட்ட
சிறு இடைவெளியில் அவளின் கண்கள் சொருகி மோன நிலையை அடைந்து ..என்னை
எடுத்துக்கோ…என்னை எடுத்துக்கோ என்ற முகபாவனையில் அவளிருக்க…
இந்த அபரீதமான உணர்ச்சிகளுக்கு பின்னால்….ஏதோ ஒரு விபரீதமான ரகசியம் இருக்கின்றது
என்ற என் மனம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தது… மறு வினாடி என் மனதுடன் போராடி…இவளை
எடுத்துக் கொண்டால் என்ன…அனுபவித்தால் என்ன…என என் மனம் காமத்தின் கரையை தொட்டுக்
கொண்டிருந்தது..
அவளை இறுக்கமாக கட்டியணைத்தேன்…அவள் முலைகள் என் மார்போடு கசங்குவதை உணர்ந்தேன்.
அவள் முகத்தில் ஒரு பரவசம் ஏற்பட்டது…சாந்தம் ஏற்பட்டது… கண்களை மூடி சிறிதாக
புன்னகையித்தாள்…என்னிடம் சரணடைந்துவிட்ட ஆனந்தமோ…
அவளை என் சிறகுகளை வைத்து மூடுவதைப் போல மேலும் இழுத்து அணைத்தேன்..
அவள் கண்களை திறந்து என்னை பாசத்துடன் பார்த்தாள்… அவளின் இதழ்கள் துடித்துக்
கொண்டிருந்தது….
மெதுவாக என் இதழை அவளின் இதழ் நோக்கி எடுத்துச் சென்ற நேரம்…
அவளின் அலைப்பேசி பூதாகரமாக அலறியது…. திடுக்கிட்டு விடுப்பட்டோம்…அவள்
அலறியடித்துக் கொண்டு பயத்துடன் அலைப்பேசியை எடுத்தாள்…
“…ஹலோ…” பதட்டத்துடன் கேட்டாள்.
“……………”
“…இருக்காருங்க…”
“………….”
“…இ..இ..இன்னும் இல்ல….”
“………….”
“… லவுட் ஸ்பீக்கர் போடறேன்…” என சொல்லியவாறு லவுட் ஸ்பீக்கரை போட்டாள்.
“…நா சொன்னதை செய்யலியாடி…” என சுமனின் அச்சமுட்டும் குரல் அறை முழுக்க எதிரொலித்தது.
“….இல்ல…பேசிகிட்டிருந்தோம்…” என நடுங்கினாள்.
இவர்கள் என்ன விபரீத விளையாட்டு விளையாடுகிறார்கள் என சொல்லிவிட்டு செய்தால்…
நன்றாக இருக்குமே என எண்ணினேன்…
“..நீ..ஓன்னு பண்ணு…வாட்சப் வீடியோல என்னை கால் பண்ணு…” என சுமன் கட்டளையிடுவது
கேட்டது.
என்னை பதட்டதுடன் பார்த்துக் கொண்டே…வாட்சப் வீடியோவில் சுமனை அழைத்தாள்…
“….சிவாவிடம் குடு…” என சுமனின் பேச்சு விட்டு விட்டு கேட்டது…. அலைப்பேசியை
என்னிடம் தந்தாள்…. டிஸ்ப்ளேயில் சுமனும் மற்ற நண்பர்களும் இருப்பதை பார்த்தேன்.
“…மச்சி…என்ன உன்னை பேச்சால மயக்கி டைவர்ட் பண்ண ட்ரை பண்றாளா…” எனக் கேட்டான்.
திவ்யாவின் முகத்தை பார்த்தேன். அவள் வெளிறிப் போயிருந்தாள்….
“…இல்ல மச்சி…. அவகிட்ட சும்மா பேசிகிட்டிருந்தேன்… மேலே என்ன பண்றதுன்னு
யோசிச்சிகிட்டிருந்தேன்…” என சொன்னேன்.
“…அவ கிட்ட எல்லாம் பேசினா உன்னை கவுத்துடுவ … அவகிட்ட எமோஷ்னல் அட்டாச்மெண்ட்
எல்லாம் வைக்க கூடாது…. என்ன பண்ணனும்னு அவகிட்ட சொல்லி அனுப்பிச்சேன்…இவ்வளவு
நேரமாச்சு…கேன கிறுக்கி ஒன்னுமே செய்யலியா…” என கேட்டான்.
நான் மவுனமாக இருந்தேன்…
“…மச்சி…அவளை சுருண்டு போறளவுக்கு மூஞ்சியில இரண்டு அடி அடி மச்சி…அப்பதான்
அவ சரிப்பட்டு வருவா…அத வீடியோவல லைவ்வா நாங்க பார்க்கனு.” எனச் சொன்னான்.
நான் திவ்யாவை பார்த்தேன்…. அவளும் கேட்டிருப்பாள்… அவளின் முகத்தை பார்த்தவுடன்
எனக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது…
அவள் கிசுகிசுப்பான எனக்கு மட்டுமே கேட்கும் குரலில்…
“…அவரு சொல்ற மாதிரி என்னை அடிச்சிருங்க…இல்லேனா வேறு ஏதாவது கஷ்டமா
செய்ய சொல்லுவாரு…” என கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள்.
என் உடல் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது…. உடலுறுவின் போது காமவயப்பட்டு கவிதாவை ரஞ்சனியை
கொஞ்சம் உடல் ரீதியாக துன்பம் கொடுமை படுத்தியிருந்தாலும்…. அது காமத்தின்
அடிப்படையான அன்பினால் ஏற்பட்டது…. அதை ஒருவரை ஒருவர் விரும்பி செய்தது…
ஆனால் தெரியாத பெண்ணிடம் வன்முறை பிரியோகப்பிதை என் மனம் ஏற்கவில்லை….நீ
அப்படிப்பட்ட ஆண்மகனுமில்லை என என் மனம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தது.. என் கையும் எழுவில்லை….
ஆனால்..
திவ்யாவோ…
“…ப்ளீஸ்…ப்ளீஸ்…சிவா…என்னை அறைஞ்சிருங்க…ப்ளீஸ்… ப்ளீஸ்… நா அதைப் பத்தி தப்பா
நினைக்கல…. என்னை அறைஞ்சுட்டு மத்ததை பத்தி பேசலாம்..” என உயிர்பயத்துடன்
கெஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள்.
“…சிவா…அவள விடியோவல எங்ககிட்ட காமிச்சுக்கிட்டே மூஞ்சில அடி…சிவா…” என அலைப்பேசியின்
மறுமுனையில் சுமன் பேசிக்கொண்டிருந்தான்…
“…அறைஞ்சுடு சிவா…அடிச்சுடு சிவா…. ஷோ தட் பிட்ச் ஹர் ப்ளேஸ்…” என சுமனிடமிருந்த
என் நண்பர்களின் பல குரல்கள் அலைப்பேசி வழியே என்னை அறைய கேட்டுக் கொண்டிருந்தது…
இங்கே….திவ்யா மூஞ்சியை ஒரு பக்கம் சாய்வாக திருப்பி…
“ என்னை அறைஞ்சுடு….என்னை அறைஞ்சிடு…” என பினாத்திக் கொண்டிருந்தாள்.
ஏதோ ஒரு விஷயத்திற்காக தன்னை பாதுகாக்க என்னை அறைய கேட்கிறாள்…
ஒரு பெண் தன்னை அறைந்து உதவி செய்யுமாறு கேட்பாளா என கேள்வியும் என் மனதில்
எழுந்தது… ஆனால் அவளிருக்கும் நிலையில்…உதவி
செய்ய என் மனம் கட்டளையிட்டது…
நான் மெதுவாக அலைப்பேசியை அவள் மூகத்துக்குப் பக்கம் திருப்பினேன்…இப்போது அவள்
முகத்தை சுமன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பான்…
எழ விரும்பாத என் கையை எப்படியோ தூக்கி அறைந்தேன்… அது கொசுவைக் கூட
கொல்லாத சக்தியில் இருந்தது….
“…என்ன சிவா…அடிக்க சொன்ன தடவி கொடுக்கற…. அடிக்கிற அடியில அந்த தேவடியா
முண்டம் சுருண்டு விழ வேணாம்…” என மறுமுனையில் யாரோ பேசுவது அலைப்பேசியில்
அலறியது.
திவ்யாவின் தலையை ஒரு பக்கம் சாய்த்து…என்னை அடி அடி என கேட்டுக் கொண்டிருந்தது..
மறுபடியும் அறைந்தேன்…. இப்போது டப் என்று சத்தம் மெலிதாக வந்து…அவளின் முகம்
என் கை பட்டவுடன் சற்று ஆடியது…. ஆனால் சேதாரம் இல்லை.
“…என்ன சிவா…உன் முன்னாடி ஒரு தேவடியா பொட்டச்சி ஒன்னு நின்னுகிட்டிருக்கு…
அடிக்க சொன்னா ஆம்பளயா அடிக்க வேணாம்… பொட்டை போல அவள தடவிக் கொண்டிருக்க்”
என அலைப்பேசியில் யாரோ என்னை கேலி செய்து என் ஆண்மை ஆட்டி அசைக்க…
எங்கியிருந்துதான் மூர்க்கம் வந்ததோ தெரியவில்லை…. என்னிடம் இருந்த மனிதாபிமானம்
ஓடிப் போய்.. மிருகமாக மாறி என் சக்தியெல்லாம் திருட்டிக் கொண்டு முழு வீச்சாக…
அவள் கன்னத்தை..
படார்…என அறைந்துவிட்டேன்…
அறைந்த மறுவினாடி…. திவ்யா இரண்டு முறை சுற்றி… சுரண்டுப் போய் ஹாலின்
மூலையில் விழந்து கிடந்தாள்….முகம் மூடி விசும்பிக் கொண்டிருந்தாள்… என் வலது
கை…நங்..நன்கென்று அவளை அடித்த வலியால் வலித்துக் கொண்டிருந்தது….
கதையை மாத்துங்க பா