“..நீ என் செல்லக் குட்டியில்ல… ப்ளீஸ் சிவா… எனக்காக உங்கம்மா கேட்கறாங்கன்னு
நினைச்சு பாரு…எல்லாம் சரியாயிருக்கும்..” என கெஞ்சும் கொஞ்சும் குரலில் கொஞ்சினாள்.
“…ஆனா…எனக்கு வோட்கா ரொம்ப புடிக்குமே..” என்றேன்.
“…ப்ளீஸ்..சிவா…நீ குடிக்க மாட்டேன்னு சொல்லு… அத விட எனக்கு சந்தோஷம் உலகத்துல
ஒன்னுமே கிடையாது…நா சந்தோசப்படறது உனக்கு புடிக்குமா புடிக்காது…” என அன்பு பொங்க கேட்டாள்..
“..நீ சந்தோசப்படறதுக்காகவே நா வாழறேன் கவி… என் ஓவ்வொரு செயலும் நீ சந்தோசமா
மகிழ்ச்சியா இருக்கனும்ங்கறதுக்காகவே செய்யறேன் கவி… எந்த ஒரு பொண்ணும் தொடாத
சந்தோசத்தை மகிழ்ச்சியை ஆனந்தத்தை நீ அடையனும்னு விருப்படற ஜென்மம் தான் நான் கவி..”
என்றேன்..
அங்கு கவிதா ஆனந்தத்தில் திளைத்து பொங்குவதை என்னால் உணரமுடிந்தது…
“..சிவா அதுபோதும் எனக்கு… நீ என் மனசுக்கு மகனாயிட்ட… என் மனசின் நம்பிக்கையை
அடைஞ்சுட்டே… எந்த ஒரு பொண்ணும் தன் மனசை முழுசா திறந்து காட்ட துணியாத ஒன்னை
உனக்காக செய்ய துணிஞ்சிட்டேன்…. குடிக்கறதை மட்டும் நிப்பாட்டு சிவா… அது நமக்கு
தெரியாம எங்கேயோ கொண்டும் போய்டும் சிவா…ப்ளீஸ் எனக்காக விட்டுடு சிவா…” என
கெஞ்சினாள்..
“…சரி கவிதா…நீ வந்தவுடன் இனிமே நா குடிக்கவே மாட்டேன்… ப்ராமிஸ்..” என என்னால்
இந்த சத்தியத்தை காப்பாற்ற முடியுமா முடியாதா என்ற தொனியில் சொன்னேன்…
அதை புரிந்துவிட்டாள் என்னவோ…
“…சிவா..பயப்படாதே…என் சிவாவுக்கு எப்ப குடிக்க வேணும்னு எனக்கு தெரியும்.. அப்ப
நானே உனக்கு ஊத்தி தர்றேன் போதுமா…. என்னை நம்பு சிவா… என் கவிதா எனக்கு
தேவையான நேரத்துல போதை சுகத்தையும் தருவான்னு நம்பு சிவா… உனக்கு எது நல்லது
எது கெட்டதுனு எனக்கு தெரியும் சிவா…” எனக்கு பக்கபலமாக ஆறுதலளித்தாள்.
கவிதாவின் அன்பு மதுயடிமையை கூட கொல்லவல்ல அன்பு..
“சரி கவி இனிமே இந்த கருமத்தை தொட மாட்டேன்… இந்த கருமம் உன் கையால வந்தாத்தான்
அது எனக்கு அமிர்தம் சோமபானம் தேன்…. இனிமே தொடமாட்டேன் கவி…” என உண்மையாக
சத்தியம் செய்தேன்.
“…தேங்க்ஸ் சிவா..இந்த அஞ்சு நாளு எஞ்சாய் பண்ணு.. அதுக்காக ஓவரா குடிக்காதே…”
என அன்புடன் சிரித்தாள்.
எனக்கு அவினாஷ்சுடன் பேச வேண்டும் போலிருந்தது..
“அவினாஷ் எங்கே கவி…”
”அவினாஷ்…ரஞ்சினிகிட்டே தூங்கப் போறேன்னு அடம்பிடித்து … ரஞ்சனி அண்ணி
கிட்டே தூங்கப் போய்ட்டான்… பேசனும்னா அண்ணி ஃபோனுக்கு ஃபோன் பண்ணு சிவா” என்றாள்.
“…சரி…கவி…நீ தூங்கு டையர்டா இருப்பே…குட் நைட் கவி..”
“…குட் நைட் சிவா…”
இணைப்பை துண்டித்தோம்…..
மிதமான போதையிலிருந்த என் உள்மனசு படப்படத்தது. அவினாஷ் ரஞ்சனியிடம் இருப்பது
என் ஆழ்மனசில் கிறுகிறுப்பு அபாய சங்கிலி மெல்லிதாக இழுக்கப்படுவதை உணர்ந்தேன்…
அந்த அபாயத்தை அனுபவிக்க…பயந்துக் கொண்டே ரஞ்சனியை அழைத்தேன்..
“..ஹலோ..:
”…ஹலோ…அக்கா…சிவா…”
“சொல்லு….சிவா…மனசு இப்ப எப்படியிருக்கு…” என்றாள்.
“..அது என் மனசுக்கே தெரியாது…”
“அதுதான் மனசு…. இல்லாத ஒன்னை இருக்குனு நினைக்கும் இருக்கறதை இல்லைன்னு
நினைக்கும்…கடைசில பார்த்தா எல்லாமே சூன்யமாகி மாயாமா மறைஞ்சிடும்.. ” என சொல்லி
களுக்கென சிரித்தாள்…
“…அ..அ..அது…வ..வந்து இல்ல அக்கா…” என ஏதோ சொல்ல முற்பட்டேன்..
‘…ஏன் பயப்படறே சிவா…ஏன் தயங்கறே….”
“…அவினாஷ்கிட்ட பேசனும்னு கூப்பிட்டேன்…” என் குரலில் தடுமாற்றம் ஏற்பட்டது..
“..அதுக்கு…ஏன் பயப்படறே…தயங்கறே…”
நான் மவுனமாக இருந்தேன்….
“…சிவா உன் இதயம் தாறுமாறா துடிக்குதா…”
“..ம்ம்ம்…”
‘..ரத்தம் உடல் பூரா பரவற மாதிரி தெரியுதா…
“..ம்ம்ம்…”
“…கீழே உன் உறுப்புல….ஒருவித கிளுகிளுப்பாயி…எழும்ப துடிக்குதா….”
“….ம்ம்ம்ம்…”
”…தென்…யூ ஆர் எக்ஸ்பெக்டிங் சம்திங் இஸ் ஆப்பினிங்க்…”
என்னிடம் மவுனம்..
“எனக்கும் அவினாஷுக்கும் நடக்க கூடாத ஒன்று… நடக்குதுன்னு நினைச்சி
பயப்படுறியா சிவா…”
என் உடல் ஜிவ்வெனவாக நான் மவுனமாக இருந்தேன்…
“…இல்ல…கவிதாவும் அவினாஷும் பழகுவதை ஒவ்வாத உன் ஆழ்மனசு…அதே மாதிரி
நானும் அவினாஷும் இருப்பதா நெனைச்சு சந்தோஷப்படுறியா சிவா… அந்த
சந்தோசஷத்தை பார்த்து பயப்படுறியா சிவா…” என உண்மையின் நாதத்தை மீட்க.
“…டூ யூ வாண்ட் இட் டூ ஹாப்பென் சிவா…. அது நடக்கனும்னு ஆசைப் படுறியா சிவா..”
நான் மவுனமாக…. என் உடலை எதுஏதோ தூண்டிக் கொண்டிருந்தது..
“…அந்த மாதிரி நடந்துச்சுன்னு சொன்னா நீ நம்புவியா சிவா…” என குண்டை தூக்கிப் போட்டாள்..
நான் கணத்த மவுனமாகவே மாறிப்போனேன்… அதன் அழுத்தம் நேரத்தின் இடைவெளியை
அதிகமாக்கியது…. ஓஓஓஒ வென என் மனதின் இறைச்சல் இருவருக்கும் கேட்டிருக்கும்…
நேரம் இவ்வளவு பாரமானதுனு அப்போதுதான் உணர்ந்தேன்..
அவள் என்ன சொல்ல போகிறாள் என வலியுடன் அடித்துக் கொண்டிருந்த இதயத்துடன்
காத்துக் கொண்டிருந்தேன்…
“..சிவா…எல்லா பொண்ணுக்கும் ஒரு பையன் பொறக்கனும்னு தீராத ஆசை… அந்த ஆசை
எனக்கு நிறைவேறல….பிறந்தது மூணும் பொண்ணுங்களாயிட்டாங்க… ஆனாலும் எனக்கு
ஒரு பையன் வேணும்னுங்கற ஆசை அடங்கல…. அவினாஷை பார்த்தவுடனேயே
என் பையன் அவன் தான்னு மனசார முடிவு பண்ணிட்டேன்… நான் மனசார நினைச்சதை
நீயும் கவிதாவும் தடுக்க முடியாது…. உடலால சமூக பந்த உறவுமுறையால அவனை
என் பையனா நடத்த நீயும் கவிதாவும் அனுமதிப்பீங்களான்னு தெரியாது….” என
சொல்லி நிறுத்தி தொடர்ந்தாள்.
“ஆனா…எனக்கு அவினாஷை உடலால் என் மகனாக கொஞ்சனும் கொண்டாடனும்னு
ஒரு வெறி… அந்த வெறி உங்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமான ஒரு மகனை நானும் பங்கு
போட்டுக்கிறேனோன்னு ஒரு பயம்… என் ஆசையை உன் கிட்டேயும் கவிதா கிட்டேயும்
சொன்னா மறுக்க மாட்டீங்கன்னு தெரியும்… ஆனா ஒரு தயக்கம்… இது என் அந்தரங்கமான
ஆசை… அதை பகிர்ந்து யாசிக்க என் மனசு ஏத்துக்கல…” இடைவெளி விட்டாள்.
அவள் அழுவது கேட்டது… இனிமேல் அவள் சொலவதை எந்த ஒரு பதிலும் சொல்லாமல்
மொத்தமாக கேட்க வேண்டிய நிலையில் இருந்தேன்…. இனி அவள் பேச பேச நான் கேட்டுக்
கொண்டிருப்பதுதான் சரி எனப் பட்டது.. அவள் தொடர்ந்தாள்… தொடர்ந்துக் கொண்டேயிருந்தாள்..
“… நான் அவினாஷை தனியாக ரகசியமாக அந்தரங்கமாக ஒரு தடவையாவது கொஞ்சனும்
கொண்டாடனும், அவனுக்கு அம்மாவா இருக்கனும் ஆசை பட்டேன்… அவனும் என்னை
அம்மான்னு கூப்பிட்டு என்னை கொஞ்சனும் கொண்டாடும்னு ஆசைப்பட்டேன்.. அது அமையவேயில்லை…
என் ஏக்கம் கூடிட்டே போச்சு..”
“……………………..” மவுனமாக நான்.
“…அது அமையாமா.. என் ஆசை நிறைவேறாமா போய்டுமோன்னு பயம் வந்திருச்சு..
ஒரு மகனை என்னால் தரிசிக்க முடியாம செத்துப் போய்டுவோம்னு பயம்… மத்த
பசங்க இருந்தாலும்… நா வேறு ஒரு பையனை தத்து எடுத்தாலும் …. என் ஆன்மாவுக்கு
அவினாஷ்தான் என் மகன் தரிசித்து முடிவு செஞ்சாச்சு… இனி அதை மாத்த முடியாது…. எனக்கு
அவினாஷ்தான் வேணும்…”
“……………………..”
“…அந்த ஏக்கத்தை ஆசையை இவ்வளவு நாள் அடக்கி வெச்சியிருந்தேன்… ஆனா
இன்னிக்கி அதை அடக்கி வைக்கமுடியலை… அந்த ஏக்கம் என்னையறியாமலேயே என்
உடல்ல கண்கள்ல முகத்துல தெரிஞ்சிடுச்சி…”
“……………………..”
“அவினாஷ் வேன்ல என் பக்கத்துல தான் உட்கார்ந்து இருந்தான்…. என்னிடம்
இருக்கற ஏக்கம் அவனுக்கு தெரிஞ்சிடுச்சு போல… அந்த ஏக்கம் அம்மா அல்லாத பெண்ணையும்
அம்மாவா நினைக்க தூண்டுற ஏக்கம்… அவனுக்கு அது புரிஞ்சிடுச்சி…”
“……………………..”
“அப்படியே என் கையை ஆறுதலா தொட்டான் பாரு… அதுவே என்னை அம்மாஆஆஅன்னு
கூப்பிடற மாதிரி இருந்துச்சு…. ஐயோ சிவாஆஆ அத எப்படி சொல்றது புரியல…என் கண்ல இருந்து
பொல பொலவென கண்ணீர் வழிஞ்சுடுச்சி…. ஒரு ஆண் மகனை பெத்த ஸ்தானத்தை
அப்போதே அடைஞ்சுட்டேன்…”
“……………………..”
“…வண்டில போகும் போதும்…. ரூம் வந்து சேர வரைக்கும் என்னை விடவே இல்ல…. என்
கூடவே வந்துகிட்டிருந்தான்…. எங்கே என்னை விட்டா நா தொலைந்து போய்டுவேனோன்னு
அந்த பிஞ்சு மனசுக்கு தெரிஞ்சுடுச்சு…”
“……………………..”
“…இது என் ஏக்கத்தை மேலும் அதிகப்படுத்திடுச்சு… இப்ப எனக்கு அவினாஷ் தனியாக
கிடைச்சே ஆகனும்னு ஏக்கம்… தனியா அந்தரங்கமா யாருடைய டிஸ்டர்பன்ஸ் இல்லாம
பயமில்லாம அவனை என் மகனா கொஞ்சி கொண்டாடி எல்லா வகையிலும் உணரனும்னு
ஒரு ஏக்கம் வெறி வந்திடுச்சி..”
“……………………..”
“…அவன் இந்த ராத்திரி மட்டும் என் கூட மட்டும் தனியா அந்தரங்கமா இருக்கனும்னு
முடிவு செஞ்சேன்… ஆசைப்பட்டேன்…அவனை மகனா நினைச்சி பாசம் காட்ட வெறியாயிருந்தேன்…”
“……………………..”
“ஆனா…இதுவரை உன்னையும் கவிதாவையும் தவிர வேறு யார்கிட்டேயும் தனியா தூங்காத
அவினாஷ்….என்னை நிரகாரிச்சுடுவானோன்னு பயம் என்னை தின்னுகிட்டிருந்துச்சு…”
“……………………..”
“ரூமுக்கு வந்தப்புறம்…. அவினாஷ் இன்னிக்கு ஆண்டிகிட்ட தூங்கிறீயான்னு கேட்டேன்….
கவிதா அவன் என்னை தவிர யார்கிட்டேயும் தூங்கினதில்ல மாட்டான்னு நினைக்கிறேன்னா…
ஆனா…ஒரு நொடி என்னை உத்து பார்த்த அவினாஷ்…. மம்மி இன்னிக்கு மட்டும் ஆண்டிக்கிட்ட
தூங்கிறேன்னு சொன்னான்…. எனக்கு பாசத்தால் சிலிர்த்துடுச்சு… உடனே கையை
நீட்டினேன்…. அப்படியே பாஞ்சான்…. அவனை தூக்கிட்டு ரூமுக்கு வந்து…கார்த்திகாவை
கவிதாகிட்ட படுக்க அனுப்பிச்சுட்டு… அவினாஷும் நானும் தனிமையாயிட்டோம்…”
“……………………..” என் மனம் திக் திக் என்று அடிக்கும் ஓசை அவளுக்கும் கேட்டிருக்கலாம்.
“அவினாஷ் கட்டிலில் நின்னுகிட்டு என்னை சிரித்த்ப்படி பார்த்தான்…. ஒரு வகை எல்லாம்
புரிந்த சிரிப்பு….. என் ஆதங்கத்தை ஏக்கத்தை புரிஞ்சிகிட்ட சிரிப்பு… என் உணர்வு மேல
ஆதிக்கம் செலுத்தற ஆளுமை சிரிப்பு… இந்த பிஞ்சுக்கு எப்படி இவ்வளவு சக்தி வந்துடுச்சுன்னு
தெரியல…பெரியவங்க தோரணை…”
“……………………..”
“…நான் அப்படியே… அவனை கட்டிப்பிடிச்சேன்…என் பாசத்தை உசுரை கொடுத்து கட்டிப்பிடிச்சேன்..
உலகத்துல ஒருத்தரை இந்தளவுக்கு கட்டிப்பிடிச்சிருப்பாங்களான்னு சந்தேகம்…. மகனில்லாத
ஏக்கத்தை அந்த ஒரு கட்டிபிடிப்பின் மூலம் தீர்க்க பார்த்தேன்.. அவன் இனிமேல் எனக்கு
மகன் என காட்ட கட்டிப்பிடித்தேன்… என் உடல் அப்போ பாசத்தால நடுங்கிச்சு பாரு சிவா…
அந்த தாய்ப்பாச சிலிர்ப்பை எந்த அம்மாவும் பெற்றிருக்க மாட்டா…”
கதையை மாத்துங்க பா