ரஞ்சனிக்கு முற்றுபுள்ளி வைக்க வேண்டும் என மனம் எண்ண்..
“ நா வந்து சிவனேன்னு இருந்தேன்…மனசுல ஆசைபட்டேனா இல்லையா என்பது வேறு விஷயம்..
அதை உங்ககிட்ட வந்து சொல்லவும் இல்ல…நா வேணாம் வேணாம் என சொன்ன போதும் நீங்களா
என்னை தூண்டிவிட்டீங்க…நமக்குள்ள நடந்தது நடந்துப் போச்சு…உங்களுக்கு என் அம்மாவை
கொலை செஞ்ச பாவத்துக்கு பிராய்ச்சித்தமா எனக்கு உன்னை தர்ற முயற்சி செஞ்சிங்க… அது
இந்த மாதிரி ஆயிடுச்சு… ஒரு வகையில் பார்த்தா உங்க அரிப்பை சொறியதற்கு என்னை யூஸ்
பண்ணிட்டீங்க…” என் அடித்தாற் போல சொன்னேன்.
அவள் அழுகை வெடிக்கப் போகும் முகத்துடன் என்னை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்..
நான் தொடர்ந்தேன்…” நா வந்து கவிதாவுக்கு துரோகம்
செஞ்சதாவே இருக்கட்டும்… அதற்கு நா எந்த தண்டனை வேனும்னாலும் ஏத்துக்கறேன்…
ஆனா அதற்காக கவிதா எனககு துரோகம் செய்யறதாகவோ வேசியாகவோ வேறு ஒருத்தருடன்
செக்ஸ் வெச்சுகிட்டு இருக்கற மாதிரி நினைக்க சொன்னா… அது என்னாலேயும் முடியாது.. கவிதாவும்
அப்படிப் பட்ட பொம்பளையும் கிடையாது…” என முற்றுப் புள்ளி வைப்பதைப் போல பேசினேன்.
“நா…அப்படிபட்ட பொம்பளையா…” என்றாள் அழகையுடனும் அவமானத்துடனும்.
இதற்கு பதில் சொல்ல தெரியாமல், என்னையறியாமல் நான் மவுனமாக அவளின் முலைக்
காம்புகளை திருகிக் கொண்டிருந்தேன்… அதுவே ஒரு பதிலாக இருக்கட்டும்
“ஐ..திங்க் இட்ஸ் ஓவர்…” என்றாள் வெடித்தப்படி.
“யெஸ்…” என்று சொல்லியப்படி அவளின் காம்பை அழுத்தி பலமாக கிள்ளிவிட்டு எழ முயற்சித்தேன்.
என் கழுத்தின் மீது கையை வைத்து தடுத்து…
“ஜஸ்ட் ஃபார் லவ் சேக்…இல்ல ஆஸ் எ ஃபேவர்.. சிவா… என்னை அப்படியே கட்டிப்பிடிச்சுட்டு
கொஞ்ச நேரம் அப்படியே இருங்க… இஸ் இட் டூ மச் டு ஆஸ்க் ஃபார் இட்.. எனக்காக இரக்கப்பட்டு
ஒரு நிமிசம் என்னை கட்டிப்பிடிச்சுட்டு..அப்படியே இருங்க..” என்று கண்களில் நீர் வழிய கேட்டாள்.
அவள் அன்னையாக என்னை குழந்தையாக நினைத்து அழைப்பது போலிருந்தது… என்னால்
தட்ட முடியவில்லை..
மகுடிக்கு கட்டுப்பட்டவன் போல அவள் மீது படர்ந்து கைகளை அவளின் தோல்களில் அடியில்
வைத்து என்னோது சேர்த்து கட்டிப் பிடித்து என் முகத்தை அவளின் கூந்தலில் புதைத்தேன்.
அவள் கண்களில் வழிந்த கண்ணீர் அவளின் கன்னத்தின் வழியே வழிந்து என் கன்னத்தில்
விழுந்தது. ஒரு ஆதரவற்ற உடல் என் அரவணைப்பில் உள்ளதைப் போல உணர்ந்தேன்…
ஆனால்…அந்த கணத்தில் என் மனதுக்கு ஒரு மாபெரும் தரிசனம் கிடைத்தது… அது..
ரஞ்சனி சிவாவுக்கு சொந்தமானவன் கிடையாது… அவன் அவளுக்கு முழுக்க சொந்தமானவன் ஒரு
குழந்தையாக..
‘சாரி…சிவா…” என்றாள் விம்மியப்படியே..
“சாரி…அக்கா…” என்றேன்.
இருவரும் நெடு நேரம் அப்படியே மவுனமாக இருந்தோம். இதுபோதும் என அவள் முடிவு
செய்ததை உணர்ந்தேன். புதைத்த என் தலையை தூக்கினாள். கண்ணீரால் நனைந்திருந்த அவள்
முகத்தை பார்த்தேன்…
அப்போதுதான் நான் உணர்ந்தேன்…என் ஆன்மாவை அவள் முழுவதுமாக இழுத்து எடுத்துக்
கொண்டுவிட்டாளென்று. என் உடல் பாரமற்று மிதந்து கொண்டிருந்தது…
“கடைசியா ஓன்னே ஓன்னு மட்டும் தான் கேட்குறேன் சிவா… அத நீ யோசிச்சி எனக்கு நீ உண்மையா பதில்
சொல்லனும் மறைக்கவே கூடாது…பிராமிஸ்..” என்றாள் விம்மியப்படி…
“பிராமிஸ் அக்கா…” என்றேன்.
என்னை இறுக கட்டிப்பிட்த்தப்படி…
“உன் அழகான, நம்பிக்கையான, ஓழுக்கமான, பத்தினியான, அன்பான மணைவியை, நீ யாருடனும்
சேர்த்து பார்க்காத மணைவியை..நீ துரோகம் செய்ய நினைக்காது உன் புனிதவதியை…நீ
மட்டும் ருசித்து பருகிய அந்த அழகிய பழத்தை…”
மேலும் தொடர்வதற்கு முன் சில நொடிகள் மவுனம் காக்க. அந்த மவுனத்தின் கனம் நொடிகள்
தோறும் ஏறிக் கொண்டிருக்க…. என் மனம் படபடத்தது..
தொடர்ந்தாள்..
”…. நீ உசருக்கு உசிரா நேசிக்கற, எல்லையில்லா அன்பை
வெச்சிருக்கற,.. உன் அழகான செல்ல
மகன்…அவினாஷ்… அவ அம்மா கவிதாவோட செக்ஸ் வெச்சுக்கறதை பத்தி உன்
மனசு என்ன சொல்லது..” என மந்திரம் ஓதுவதைப் போல கேட்டாள்…
கேட்டவுடன்..
என் உடலில் மின்னல் பாய்ந்தது. என் எண்ணக் காட்சிகள் கூசிடும் வெள்ளை வெளிச்சத்தில்
மறைந்தன. என் கண்களின் இமைகள் தானாக இறுக மூடிக் கொண்டன. கவிதாவும் அவினாஷும்
சேர்ந்து இருக்கும் பல காட்சிகள் மின்னல் போல ஒரு நொடியில் என்னையறியாமல்
அந்த வெள்ளை வெளிச்சத்தில் ஓடி மறைந்தன. என் உடல் நடுங்கியது. மூச்சு காற்றை கற்றை
கற்றையாக என் நுரையீரல் உள்ளே வெளியே இழுத்து வெளியே விட்டது… என்
உடல் பெருத்தது. இதமானது. இரத்தம் சூடேறி உடல் முழுக்க பாய்ந்தோடுவதை உணர்ந்தேன்…
உடல் கட்டுகடங்காமல் பதற்றம் ஏற்பட்டது….சிறுநீர் வெளியேறும் நிலையில் இருந்தது..
என் இதய துடிப்பு அதிகரித்தது. தோண்ட முடியாதப்படி என் ஆழ்மனதில் புதைத்திருந்த அந்தரங்மான
ரகசியத்தை யாரோ தோண்டியெடுத்து என் மனதுக்கு திருப்பி கொடுத்ததைப் போல ஒரு உணர்வு..
ஒரு வித ஆளை உருக்கும் பயம் என்னை தொற்றிக் கொண்டது…
அப்போது…என் ஆன்மாவின் மனதின் எதிர்ப்பையும் மீறி என் உடல் ஆனந்தத்தில் இருப்பதை
உணரத்தொடங்கினேன்.
அந்த ஆனந்தத்தை எதிர்க்க திராணியில்லாமல் சுவைக்க தொடங்கினேன்…
என் ஆணுறுப்பு என் கட்டுப்பாட்டையும் மீறி அவளின் தொடையிடுக்கில் முட்டிக் கொண்டிருந்தது…
நான் கண் திறந்து ரஞ்சனியின் முகத்தை பார்த்தேன்… இப்போது அவள் கண்கள் அழுதப்படி
ஆயிரம் அர்த்தங்களுடன் சிரித்துக் கொண்டிருந்தது..
நான் வீதியில் அம்மனமாக நின்று அதை மறைக்க முடியாமல் திண்டாடிக் கொண்டிருக்க,
எல்லோரும் என்னை பார்த்து ”கொள்” என சிரிப்பதை போன்ற அவமானத்தை உணர்ந்தேன்…
இதையா அவளிடம் என்னையறியாமல் பகிர்ந்துக் கொண்டேன்.. என என்
மனம் என் மீது பாய்ந்தது. ரஞ்சனியின் உடலில் புதைந்து என் அந்தரங்க அசிங்கத்தை புதைக்க
அவளை அழுத்தி நெளிந்து புதைந்துக் கொண்டிருந்தேன்…
“சிவா… நீ ஏன் அசிங்கப்படுற… வருத்தப்படுறே… ஓவ்வொரு ஆண்மகனுக்கும் அந்தமாதிரி
ஆசையிருக்கும் அப்படி இல்லேன்னு சொல்றவன் மனசுல ஆசையின் மறுவடிவமான
பயமிருக்கும்…” என் சுண்டி இழுக்கும் பாச்த்துடன் சொன்னாள்.
நான் அவளின் கூரிய கலங்கிய கண்களை பார்க்க திராணியில்லாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்..
”இத நான் தெரிஞ்சிகிட்டேன்னு வெக்கப்படாதே சிவா… பயப்படாதே சிவா… யாருகிட்டே
சொல்லியிருக்கே… உன் அக்காகிட்டே தானே… இத என் தம்பி மேல காட்ற பாசமாத்தான்
நினைச்சு என் மனசுலேயே தங்கிடும்… என்னை விட்டு வெளியே வராது… என்னோடு
மண்ணோட மண்ணா புதைஞ்சிரும்…” என்றாள் ஆறுதல் பொங்க.
என் கண்கள் கலங்கி கண்ணீரை உற்பத்தி செய்ய துவங்கிவிட்டது. கையறு நிலையை முகம்
காட்டியது…
”வாடா சிவா … இந்த அம்மா இடம்…. வாடா சிவா..” தாய்ப் பாசம் அவள் குரலில்
பொங்கிக்கொண்டிருந்தது.. “ ஒன்னும் வேணாம் சிவா …உன்னை அவினாஷா நினைச்சுக்கோ..
என்னை கவிதாவா நினைச்சுக்கோ …அதுபோதும்.. வாடா சிவா… வாடா என் செல்ல குட்டி
அவினாஷ்… இந்த அம்மா கிட்டே வாடா… உனக்கு கவிதா குடுக்கறதை எல்லாத்தையும் தர்றேன்..
அம்மா கிட்டே வாடா..” என பாச வெள்ளத்தை கொட்டியப்படி, அவள் கால்களை அகற்றி மேலே
தூக்க அவள் பெண்மை என் ஆண்மையை அன்பாக யோனிநீர் வழிந்த பிசுபிசுப்புடன் துடித்தப்படி
கவ்வ, அது தானாக்வே அந்த இழுப்புக்கு உள்ளே செல்ல
இருவரும் காமயின்பத்தை
அடையும் பொருட்டு இயக்கத்தை தொடங்கிக் கொண்டிருந்தோம்..
“சிவா…அவினாஷ் ஐ லவ் யூடா … டூ யூ லவ் யூர் மம்மி…” என அன்பை பாய்ச்சிக் கொண்டு
திடிரென அவள் இயக்கத்தை அதிகப்படுத்தி அவளின் பெண்மையின் கதகதப்பை வேகமாக
தந்தும் விடுவித்தும் கொண்டிருந்தாள்.
நான் அவளிடம் வியாபித்திருந்த வஸியத்திற்கு கட்டுப்பட்டுவிட்டேன். என்
வாழ்கையில் முதன் முதலாக ஒரு புதுவிதமான கட்டற்ற உணர்ச்சியை உணர்ந்தேன். என்னை
மீறி என்னை இழுக்கும் உணர்ச்சி. நான் காம சொர்க்கலோகத்துக்கு கால் வைக்க ஆரம்பிக்க…
“ம்ம்ம்ம்….” என முனுகினேன்.
“சிவா…ஜஸ்ட் ஒரு செகண்ட் உன்னை முழுசா அவினாஷா நினைச்சு என்னை கவிதாவா
நினைச்சுக்கோ…” என சொல்லி அவளின், வாய் முகம், கை, முலை, பெண்மை, பெண்மை பிரதேச
பள்ளதாக்கு, கால்கள், அனைத்தும் என்ன உடம்பு ஓவ்வொரு அணுவை இழுத்து, என் உடம்பின் மீது
காம ஜாலங்களை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்க.. நான் காம
மயக்கத்தில் ஆழ்ந்துக் கொண்டிருக்க…
….அணைத்து சத்தங்களும் நின்று போய் என் மனம் என்னை கருமை மிகுந்த வெறுமையான
இருட்டறையில் தள்ள… “சிவாஆஅ…நீ அவினாஷ்…நான் கவிதாஆஅ…” என ரஞ்சனியின்
அன்பு மிகுந்த காமக் குரல் காதை பிளக்கும் சத்தத்துடன் கேட்க… என் உடல் முழுவதுமாக
அந்த இருட்டு அறைக்குள் தள்ளப்பட்டுவிட்டு, அங்கே திக்கற்ற ஒரு தனிமரம் போலிருந்தேன்..
… ஆனாலும்… எங்கோ ஒரு ஒருத்தில் ரஞ்சனியின் பெண்மை என் ஆண்மையை மூர்க்கமாக கவ்வி
கவ்வி இழுத்து இழுத்து விடுவித்துக் கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தேன்..
அங்கே..
…நானிருந்த இருட்டறைக்கு அப்பால் கண் கூசும் வெளிச்சம் தெரிய அதை நோக்கி மெதுவாக என்
உடல் செல்ல… ஒரு கண்ணாடி திரை தடுத்தது… கைகள் கூப்பி கண்களைச் சுற்றி அந்த கண்ணாடியின்
மேல் வைத்து பார்க்க தொடங்க…
…திடுக்கிட்டேன்….
… என் ஆணுறுப்பில் மேலும் இரத்தம் பாய்ந்தது…
அந்த திரைக்கு அப்பால் கவிதாவும் அவினாஷும் பிறந்த மேனியாக படுக்கையில் படுத்துக்
கொண்டு என்னை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்…
..அவினாஷ் கவிதாவை தலையை கட்டிப்பிடித்து முகத்தில் முத்தம் பதித்த பின் இருவரும்
என்னை பார்த்து சிரித்தார்கள்… அவர்களின் சிரிப்பு எனக்கு ஆயிரம் அர்த்தங்கள் சொல்லிய
என் மீது பரிதாபப்பட்ட சிரிப்பு..
இங்கே…
ரஞ்சனி…”அவினாஷ்…அவினாஷ்… கவிதா அம்மாகிட்டே வாடா…வாடா ” என என் உடம்பின்
அனைத்து நரம்புளையும் அழைத்து கொண்டிருந்தாள். ஏனோ ஒரு ஓரத்தில் எனக்கு தயக்கமாக இருந்தது…
“ஏண்டா…அவினாஷ் தயங்குறே…” என உருமினாள்…
”அவினாஷ்ஷ்ஷ்ஷ்ஷ்….அம்மாகிட்டே வாடாஆஆஆஆஆஅ ….” என கதறி கத்தினாள்….
அங்கே…
இங்கே ரஞ்சனி கத்தி கதறியது அங்கே அவினாஷுக்கு கேட்க அவன் கவிதாவை பார்த்து சிரித்து…
அவனை அணைக்க அவன் அவன் கவிதாவிடம் செல்ல
ஆயுத்தமாகி விட்டான் என எனக்கு
தோன்ற….
… என்னையறியாமல் அசுர பலத்துடன் நான் பாய்ந்து ஓடிப்போய ஜனீர் என்ற
சத்தத்துடன் கண்ணாடி திரையை சுக்கு நூறாக உடைத்துக் கொண்டு படுக்கையின் மேல் விழ…
ஐயோஓஓஓஓஒ…… என என் மனம் பதறி நடுங்கியது…. நான் ஆறு அங்குலம் உயரமுள்ள குட்டை
மனிதனாக மாறி படுக்கையில் நின்றுக் கொண்டிருந்தேன்…
என் கண்முன் கவிதா மாபெரும் மலையாக தெரிந்தாள். அவளின் முலைகளும் காம்புகளும்