கவிதா சென்ற ஐந்து நிமிடத்தில் என் வாழ்க்கையை மாற்ற இரு ராட்சசிகள் வந்தனர்..
வீட்டு வாசலில் நான் அவினாஷ் படம் வருவதை பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.. கவிதா மாதிரியை நன்றாக படம் வரைந்தான்..
அப்போது ஆட்டோவில் இருந்து ரஞ்சனியும், கார்த்திகாவும் இறங்கினர்.. கார்த்திகா அவினாஷை தூக்கிக் கொண்டு, ஹாலில் இருந்த சோபாவில் அமர்ந்தாள்..
சிவா கிச்சனுக்கு வா.. என்று சொல்லிவிட்டு, கிச்சனுக்கு சென்றாள் ரஞ்சனி.. நானும் அவள் பின்னாலே சென்றேன்..
சிவா என்னை அக்காவா ஏத்துக்கடா என்று ரஞ்சனி என் காலில் விழ, நான் பதறிப் போய் அவளை தூக்கினேன்.. ரஞ்சனி என்னை இறுக கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டாள்..
உண்மையில் எனக்கு ரஞ்சனி அக்காவாக இருக்க கூடாதா என்ற ஏக்கம் இருக்கத்தான் செய்தது. ஏனோ தெரியவில்லை
வேற்று பெண் சகோதரி பாசத்திற்காக என் அடி மனம் எப்போதும் ஏக்கத்துடன் இருந்தது. அது காமத்தின் மறுவடிவமாக கூட
இருக்கலாம். மேலும் என் கற்புக்கும் கவிதாவிடம் கொடுத்த சத்தியத்திற்கும் அது பாதுகாப்பாக அமையும் என்ற எண்ணமும்
ஏற்பட்டது. சிலரைப் பார்த்தால் நம்மிடம் அவர்கள் கொஞ்ச மாட்டார்களா?, நாம் அவர்களின் பொருளாக அன்புக்குரியவராக
ஆகமாட்டோமா என்ற ஆசைகளை தூண்டும் ஆளுமை அவர்களிடம் இருக்குமே, அந்த மாதிரி இருந்தாள் ரஞ்சனி.
என்னை மேலும் இறுக பிடித்து நெற்றியில் எச்சம் ஊற முத்தமிட்டாள். என் பாசம் அதன் வழியே சென்றது..
“இந்த அக்காவுக்கு செல்ல தம்பியா இருடா…சிவா..” என்றாள் பாசத்துடன்
“சரி…” என்றேன்.
“அக்கான்னு கூப்பிடுடா…” என்றாள்.
“அக்கா…” என்று உருகினேன்.
“மறுபடியும்…”
“அக்கா….” மறுபடியும் உருகினேன்.
’நல்லா வசமா மாட்டிகிட்டே’ என்ற தொனியில் ஒரு புன்னகை செய்தாள். பிடியை தளர்த்தினாள். அங்கு இருந்தால் மேலும்
எதாவது எசகு பிசகாகி விடும் என என் உள்மனம் சொல்ல…
“நீங்க சமைங்க…நா மொட்டை மாடில இருக்கேன்…” என சொல்லிவிட்டு எனக்கு புதிதாக உதித்த அக்காவை ஓரக்கண்ணால்
பயத்துடன் பார்த்துக்கொண்டே படி ஏறி மாடிக்கு சென்றால், எனக்கு திக் என ஆகிவிட்டது…அங்கே…
சோஃபாவில் கார்த்திகா மல்லாக்க படுத்திருக்க, அவளின் டி ஷர்ட் உள்ளே புகுந்து கழுத்து ஓட்டை வழியாக தன் தலையை
அவளுடைய தலையுடன் சேர்த்து நுழைத்து அவள் மீது படர்ந்திருந்தான். டி ஷர்ட் இறுக்கமாக இருப்பதால் இருவரும் ஒருவர்
பிடியில் மற்றொருவராக பின்னி பிணைந்து இருந்தனர் .
இருவரின் முகத்திலும் ஐஸ் கிரீம் முழுவதுமாக பூசி வழிந்தோடிக் கொண்டிருந்தது. இருவரும் முத்த மழை பொழிந்துக்
கொண்டிருந்தனர். அவினாஷின் கைகள் அவளின் முலைகளை பற்றிக் கொண்டிருப்பது டி ஷர்ட் உருவமாக காட்டியது. அவர்கள்
மெய் மறந்த நிலையில் ஆனந்தமாக இருந்தனர். இதை எப்படி எடுத்துக் கொள்வது என்று எனக்கு தெரியவில்லை.
கார்த்திகாவின் முகத்தில் அவினாஷை தன் உயிருக்கு மேலாக நேசித்து அன்பு காட்டுவது தெரிந்தது.
அங்கு கலங்கமில்லாத குழந்தைகளின் அன்பு பரிமாற்றமே என் கண்களுக்கும் மனதுக்கும் தென்பட்டது. ஆனாலும் ஒரு வித
பயம். அவர்களிடம் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட வீரியமிக்க அன்பை பார்த்தேன். அவர்களை கலைக்க வேண்டாம் என எண்ணினேன்.
அவர்களை அப்படியே விட்டுவிட்டு மொட்டை மாடிக்கு சென்றேன்.
சிகரெட்டை பற்ற வைத்து சுவரோரம் சாய்ந்து உட்கார்ந்தேன். என் மனம் அங்கலாய்த்தது…துடித்தது…பதறியது..குழும்பியது..
உடல் நடுங்கியது…சிந்தனை எங்கே எங்கோ சிதறி சிறுகு விரித்து சென்றது..
இதுவரை எனக்கு நடந்தது கனவா நனவா என குழப்பமடைந்தேன். நிஜத்தில் இப்படி ஒருவனுக்கு நடக்குமா?, அல்லது நடந்து வெளியே
சொல்லாமல் இருக்கிறார்களா?, இல்லை காம இச்சைக்கு ஆட்பட்டவர்களுக்கு இப்படி கேவலமான சம்பவங்கல் நடைப் பெறுகின்றனவா?
இரண்டு நாட்களாக நம்பமுடியாத சரோஜதேவி கதைகளில் வரும் சம்பவங்கள் என் வாழ்கையில் விளையாடுதே?-
என கலவரப்பட்டு ஏதோ ஏதோ சிந்தித்தேன்.
என் உடலும் மனமும் காம உணர்ச்சி நிலையில் இருப்பதைப் போல உணர்ந்தேன். ’நடப்பவைகள் எல்லாம் மிகப் பெரிய
மீளா முடியா துயர சமபவங்களுக்கு இட்டுச் செல்லும், உன் கவிதாவை குழந்தைகளையும் இழந்து விடுவாய் ஜாக்கிரதையாக
இரு’ என என் மனதில் எங்கோ எச்சரிக்கை மணி அடிப்பதையும் உணராமலில்லை.
நான் மனதை கட்டுப்படுத்திவிட்டேன் காமத்தின் பக்கம் சாயாமாட்டேன் என முடிவுயெடுத்துவிட்டாலும், என் மனம் என்னையும்
மீறி அதன் பாட்டுக்கு செயல்படுகிறதே, என அச்சம் கொண்டேன்.
நான் கவிதாவுக்கு கொடுத்த சத்தியத்தை மீறி விடுவேனோ என பயம் வந்தது. காமத்தை மனதால் வெல்லவே முடியதா??
காமத்திற்கும் மனிதன் அடிமையா?? தூய அன்பின் அடிப்படையே காமம் தானா?? காமத்திற்கு எல்லையே கிடையாதா?? என்ற
பல எண்ணங்கள் என் மனதில் அலைமோதின.
இப்போது எனக்கு திக்கென்று பயம் கவ்விக் கொண்டது. ஐயோ…கார்த்திகா அவினாஷை என்ன பண்ணிக் கொண்டிருப்பாளோ
என்ற பயம் என்னையறியாமல் தோன்றியது. இதுவரை அவினாஷுக்கு கவிதாவையும் என்னையும் விட்டால்
அன்பால் கவர யாரும் கிடையாது. இப்போது கார்த்திகாவும் சேர்ந்துவிட்டாளா. நாங்கள் அவனை கார்த்திகாவிற்கு
இழந்து விடுவோமா என்ற தந்தை பாசத்தின் பொறாமை என்னை ஆட்டிப் படைத்தது. அவனும் அவளும் ஏதோ வீரியமிக்க
உலகத்திற்கு சொந்தமில்லாத பாசத்தாலும் அன்பாலும் கட்டுப்பட்டவர்களைப் போல நடந்துக் கொள்கிறார்களே என பயந்தேன்.
அவர்கள் என்ன செய்துக் கொண்டிருப்பார்களோ என மனம் பதை பதைக்க, ஓசையெழுப்பாமல் கீழே சென்று பார்த்தேன்.
மாடியில் அவர்கள் இல்லை. கீழ் ஹாலிலும் இல்லை. கிச்சனுக்கு சென்றேன் அங்கேயும் அவர்கள் இல்லை, ரஞ்சனியும் இல்லை.
கிச்சன் வழியாக கொள்ளைப் பக்கம் போனேன்…வீட்டின் பின்பக்கம் பெரியது. அங்கே அமர்ந்து இளைப்பாற இரண்டு சிமெண்டு
பெஞ்ச் போட்டிருக்கும். ஒரு பெஞ்சில் அங்கே அவர்கள் இருக்கும் நிலையை கண்டு அப்படியே நிலைக் கொத்தி நின்று விட்டேன்…
கார்த்திகா நிர்வாணமாக எனக்கு முதுகை காட்டியப்படி அவளின் கூந்தல் அதில் விரிந்து படர்ந்திருக்க, பெஞ்சில் உட்கார்ந்திருந்தாள்.
அவினாஷ் நிர்வாணமாக அவளின் தொடைமேல் அமர்ந்து இரு கைகளை அவளின் கழுத்தின் மீது போட்டு மெதுவாக
ஆடிக்கொண்டிருந்தான். அவர்களின் வாய்கள் முட்டி மோதிக் கொண்டிருந்தன…அங்கே புன்னகையும் சிரிப்பும் ஆரவாரமாக
ஓசையாக எழுந்தது… நீண்ட நேரம் பேசி கொஞ்சிக் கொண்டிருப்பார்கள் போல தோன்றியது…..கார்த்திகா என்ற
மென்மையான பூவின் மீது இளம் பிஞ்சான அவினாஷ ஒரு தேனீயைப் போல ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.
என் கண்கள் என் கட்டுப்பாட்டை இழந்து கார்த்திகாவின் இளம் முதுகை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. என் ஆணுறுப்பில்
என்னை அறியாமல் ஆனந்தம் ஏற்பட்டது. ஒரு கணம் நான் அவினாஷாக இருந்திருக்க கூடாதா என்ற ஏக்கம் வந்து மறைந்தது.
“…அவினாஷ் உனக்கு மம்மி புடிக்குமா டாடி புடிக்குமா…” என்று கார்த்திகா கேட்பது என் காதில் விழுந்தது.
“…எனக்கு மம்மியும் டாடியும் சேர்ந்து புடிக்கும்..” என்றான்.
”…யாரை ரொம்ப லவ் பண்றே…”
“…டாடி மம்மி ரெண்டு பேரையும் லவ் பண்றே…”
“…அவங்கள தவிர யாரையும் ரொம்ப லைக் பண்றே..”
“அவங்க யாரை லைக் பண்றாங்களோ அவங்களை லைக் பண்ணுவேன்…” என்றான் அவினாஷ்.
கார்த்திகாவின் முகத்தில் வருத்தம் தெரிந்தது. அதை பார்த்த அவினாஷ்..
“மம்மி டாடிக்கு அப்புறம் கார்த்திகா அக்காவை லைக் பண்றேன்…” என்றான் வெட்கத்துடன். கார்த்திகாவின் முகத்தில் மறுபடியும்
கட்டற்ற மகிழ்ச்சி குடி வந்தது. அவள் கண்ணம் பூரித்து சிவந்தது. அவன் முகத்தில் அழுத்தமாக முத்தங்களை பொழிந்தப்படி
“..ரியலி…” என்றாள்.
“…யெஸ்..”
“…காட் ப்ராமிஸ்…”
“…காட் ப்ராமிஸ்…”
“…டஸ் அவினாஷ் லவ் திஸ் கார்த்திகா அக்கா…” என்றாள் குதூகலத்துடன்.
“..யெஸ் ஐ லவ் திஸ் லவ்வபல் அக்கா..” என்றான் சிரித்துக் கொண்டே.
“…வை..?” என கேட்டாள். அவன் வயதுக்கு அவன் எப்படி அதற்கு பதில் சொல்லுவான். கொஞ்ச நேரம் யோசித்துவிட்டு.
”…பிகாஸ் ஐ லவ் அண்ட் லைக் யூ…” என்றான்.
“..ஐ ஆல்ஸோ லைக் அண்ட் லவ் யூ ஸோ மச்…” என்றப்படி அவனை இழுத்து, அவன் கால்களை தன் பின்னால் இடுப்பு பகுதியில்
போட்டு அவனை தன் பக்கம் திருப்பி தொடைமேல் உட்கார வைத்து கட்டிப் பிடித்தால். அவினாஷ் அவன் பிடியில் சிக்குண்டான்.
அவனின் மார்பு அவளின் பிஞ்சு முலைகளை கசக்க பிதுங்க வைக்க, பிதுங்கிய தடித்த இளம் முலைகளின் திசுக்கள் அவளின் மார்பின்
ஓரம் எனக்கு காட்சியளித்தன.
“அவினாஷ்…நீ மம்மி டாடியை எப்படி லவ் பண்றியோ அப்படி என்னை லவ் பண்ணனும்டா…” என்று கொஞ்சி கெஞ்சினாள்.
“..மம்மி டாடியை போலவா..?” என குழம்பி கேட்டான்.
“..ஆமாண்டா…அவங்களா போல என்னை லவ் பண்றியா..” என கேட்டப்படி அவனை இறுக்கினாள். கொஞ்ச நேரம் அவளை
உற்றுப் பார்த்தான்.
“…ம்ம்ம்ம்…ஓ.கே…” என்றான் புன்னகையித்தப்படி.
“…தேங்க்ஸ்…அவினாஷ்…” என்றாள் சிலிர்த்தப்படி.
“…டாடியும் மம்மியும் என்னை லவ் பண்ற மாதிரி நீயும் பண்ணுவியா…” என்று மெதுவாக கேட்டான்.
“..கண்டிப்பா அவினாஷ்…உனக்கு மம்மி மாதிரியும் இருப்பேன்..டாடி மாதிரியும் இருப்பேன்..அக்கா மாதிரியும் இருப்பேன்..
பெஸ் ஃபிரண்டு மாதிரியும் இருப்பேன்…இனிமே நாம ரெண்டு பேரும் சீக்ரெட் பெஸ்ட் ஃபிரண்ட்ஸ்..நாம பிரண்ட்ஸா இருக்கறதை
யார் கிட்டேயும் சொல்லக்கூடாது…” என அவனிடம் ஆசையாக சொன்னாள்.
”…ஓ.கே…அக்கா நாம பிரண்ட்ஸ்ஸா இருக்கறதை யார் கிட்டேயும் சொல்ல மாட்டேன்…” என சத்தியம் செய்தான்.
“அவினாஷ..ஐ…லவ் யூ..” என்றாள்.
“..அக்கா..ஐ லவ் யூ டூ..” என்றான் புரியாமல்.
“..இனிமே உனக்கு என்ன தேவைப்பட்டாலும்…என் கிட்டே தான் கேட்கனும்..” என்றாள் பாசத்துடன்.
“…ஓ.கே…” என்றான் சிரிப்புடன்.
“..நா என்ன சொன்னாலும் செய்யனும்…” என்றாள்
“…காட் பிராமிஸ்… நீ என்ன சொன்னாலும் செய்றேன் அக்கா…” என்றான்.
“…சிவா…” என அவனை பார்த்து கூப்பிட்டாள்.
நான் திடுக்கிட்டேன். அவினாஷை நானாக கற்பனை செய்கிறாள் என புரிந்தது. அவன் திரு திரு என முழித்தான்.
“..சிவா..” என மறுபடியும் கொஞ்சி அவனை கட்டிப்பிடித்தாள். இப்போது அவினாஷும் அவளை அதிகாரமாக கட்டிப்பிடித்து
அவளை அணைத்தான்.
அவர்கள் இருவரும் பேசிக்கொண்டதை பார்த்து எனக்கு ஆற்றாமையுடன் கண்களிள் நீர் கொட்டி அழுகை
வந்தது. நான் திறக்க கூடாத கதவை திறந்த விட்டதால் தான் இப்படி எல்லாம் நடப்பதாக எண்ணினேன். நெஞ்சு வெடிப்பதைப்
போல இருந்தது.
நான் நாதியற்றுப் போனவனாக உணர்ந்தேன்.
அவர்களிடம் நடந்த சம்பாஷனைகளில் கவிதாவிற்கும் அவினாஷிற்குமிடையே இருக்கும் ரகசியத்தை அவன் சொல்லவில்லை.
அதேப் போல இனிமேல் அவனுக்கும் கார்த்திகாவிற்குமிடையே இருக்கும்
ரகசியத்தை இந்த உலகத்திற்கே தெரிய வராது.
எனக்கும் தெரிய வராது. ஒரு வேளை கவிதாவிற்கு தெரிய வருமோ அல்லது தெரிந்திருக்குமோ என குழம்பினேன்.
அவினாஷை கார்த்திகாவின் பாசத்திலிருந்து காப்பாற்ற அவர்களின் பக்கம் காலடி எடுத்த வைத்த நொடியில்..
என் பின் பக்கத்தை ஒரு கை தடுத்தது. திடுக்கிட்டு திருப்பி பார்த்தால், ரஞ்சனி நின்றுக் கொண்டியிருந்தாள். கண்களால் வேண்டாம்
என்றாள். அவள் முகத்தில் சாந்தம் தெரிந்தது. இதை என்கிட்டே விட்டு விடு நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்கிற பாவம் தெரிந்தது.
என்னை வா என்று கண்களால் அழைத்தாள்.
மெல்ல கண்கள் கலங்க அவள் பின்னால் சென்றேன். என்னை மாடி பெட்ரூமிற்கு அழைத்து சென்றாள். அங்கே சென்றவுடன்
என்னால் கட்டுபடுத்தமுடியவில்லை…ஓஓஓவென்று.. அழுதேன்…தேம்பி தேம்பி அழுதேன்…ரஞ்சனியை கட்டிப்பிடித்து….
“ப்ளீஸ்..அக்கா…என்னை காப்பாத்து..” என கெஞ்சினேன்.
“அக்கா…இருக்கேண்டா…” என்றாள்
“ப்ளீஸ்…அக்கா…” என்றேன்.
“அழகா இருக்குல…” என புன்னகையித்தாள்.
நான் திடுக்கிட்டு அவளை புரியாமல் பார்த்தேன்.
“..அவங்க ரெண்டு பேரும்…ஒன்னா பழகறது…நா கார்த்திகாவை இதுவரைக்கும் இவ்வளவு சந்தோஷமா இருந்து
பார்க்கல…” என்றாள் பெருமிதத்துடன்.
நான் கலங்கிய கண்களுடன் குழப்பத்துடன் அவளைப் பார்த்தேன்.
“உனக்கு ரஞ்சனின்னு ஒரு அக்காவை போல….அவினாஷீக்கு கார்த்திகான்னு ஒரு அக்கா இருக்கா…” என்றாள் பெருமிதமாக.
நான் அதன் அர்தத்தை புரிந்து உள்வாங்க முயன்றுக் கொண்டிருந்தேன். மெதுவாக திரும்பி அவள் முகத்தை பார்த்தேன்.
அக்கா என கூப்பிடுவதைப் போலிருந்தது என் முகம். அவர்கள் செய்வது தப்பு என சொல்வதைப் போலிருந்தது என் முகம்.
“சிவா…எனக்கு மூணு பொன்னுங்க…மொத ரண்டும் எங்க மாமனார் வீட்டுக்கே உறிச்சு வெச்ச மாதிரி பணத்திமிரில் வளர்ந்துட்டாங்க..
அப்படியே மேட்டிமைதனத்தோட நடந்துக்கறாங்க..அம்மாக்காரி ஆன நானோ சொல்லக்கூடாது..அன்பு பாசமெல்லாம் அவங்ககிட்ட
எதிர்ப்பார்க்க முடியாது…கார்த்திக்கா அப்படியில்ல நம்மள போல…மனுஷியா அன்பு பாசம் நேசம் உதவி குடும்பம் அப்படின்னு
என்னானு இயற்கையில அவளுக்கு தெரியும்…மனசு பூர அன்பால நிறைஞ்சவ.. அவினாஷை அக்கா ஸ்தானத்தில ஒரு
ஃபிர்ண்டா இருந்து நல்லா பாதுகாப்பா பார்த்துப்பா… ” என சொல்லிக் கொண்டு நிறுத்தி என் முகத்தை பார்த்தாள்.
என் முகம் கலவரத்தின் இருப்பிடமாக இருந்தது.
“இதுல ஒன்னு தப்பா இல்ல சிவா… கார்த்திகா மனசுல எனக்கு தெரிஞ்ச வரைக்கும் காம ஆசை எல்லாம் கிடையாது…
அவினாஷீம் அந்த மாதிரி கிடையாது… அவன் இன்னும் செக்ஸ் ஆசையை உணர பெரியவன் ஆகலே… அவங்க அவங்க உடல தொட்டு
பார்த்து பேசறதுல ஒரும் தப்பும் கிடையாது… இத சாதாரணமா எடுத்துகிட்டா பிரச்சனையில்லை..” என சொன்னாள்.
“….ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்…” என ஏதோ முனகினேன்.
“அவினாஷை பத்தி பயப்படாதே…அவ கார்த்திகா கிட்டே இருப்பது உன்கிட்டேயும் கவிதாகிட்டேயும் இருப்பத விட
ரொம்ப பாதுகாப்பானது…” என்றாள்.
அவளின் முகத்தை மட்டும் இதுவரை பார்த்து கொண்டிருந்த நான் இப்போது அவளின் முழு உடலை பார்த்து திடுக்கிட்டேன்…
அவள் ஜாக்கெட் பிரா பாவாடை அனைத்தையும் கழட்டி வேறும் சேலையை மட்டும் போர்த்தியிருந்தாள். அது அவளின் உடலில்
பிடிப்பில்லாமல் நிலைக்கொள்ளாமல் நழுவிக் கொண்டிருக்க, அவள் லாவகமாக தட்டு தடுமாறி நெளிந்து சேலையை
நழுவாமல் பிடித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
மெதுவாக அவளின் முகத்தை உற்று பார்த்தேன். அவளின் முகத்தில் கலவரம் படர்ந்திருப்பதையும் அதை அவள் கடினமாக மறைக்க
முயவதையும் கண்டேன். இவன் என்னை பற்றி என்ன நினைத்துவிடுவானோ என்ற பயம் இருந்தது. நான் நினைப்பதைப் போல்
இவனில்லாமல் அருவருக்கதக்கவள் என அவளை ச்சீயென தூக்கியெறிந்து துரத்திவிடுவானோ என்ற பயம் அவள் முகத்தில்
இருந்தது
எனக்கு பக்கென்றது…நான் திடுக்கிடுவதைப் பார்த்து ரசித்து ஒரு காம புன்னகையை வீசினாள். என் மனக் கண்முண்
கவிதா ஒரு முறை வந்து போக என் முகத்தில் ஒரு வித எதிர்ப்புதன்மை தெரிந்திருக்க வேண்டும். அவள் முகத்தில் ஒரு வித
பதற்றம் தெரிந்தது.
ஒரு பெண் தைரியமாக ஒரு ஆணிடம் அவளின் தாகத்தை வெட்கத்தை விட்டு தணிக்க கேட்கும்போது, அதை எச்சமென அவன்
மறுக்கும் போது அவளுக்கு ஏற்படும் கூனிக் குறுகி வைக்கும் அவமானம், ரஞ்சனிக்கு ஏற்பட்டது. அவள் கூச்சத்துடன் நெளிந்து
முகத்தில் சோகம் படர கண்களில் நீர் முட்ட அழ எத்தனித்தாள். அவள் உடலசைவு, அங்கேயே சாகத்துடிக்கிறாள் என காட்ட..
என் அடிஉடலில்லிருந்து பரிதாபம் பாசம் பொங்க அவளை அப்படியே பாய்ந்து கட்டிப்பிடித்தேன்…
“..அக்கா ப்ளீஸ்…நீங்க என்ன சொன்னாலும் கேட்கிறேன்…” என அவளிடம் மனதால் மண்டியிட்டு மன்னிப்பு கேட்டேன்.
என்னை கட்டிலுக்கு இழுத்து அமர வைத்தாள். அவள் முகத்தை என் முகத்திற்கு நேராக எடுத்து வந்தாள். அவள் முகம் அவள்
வயதை காட்டவில்லை. எலுமிச்ச நிறம் வெள்ளை நிறத்தில் மினுமினுத்தது. எல்லா ஆசையும் அது அளித்து என்னிடம் உள்வாங்கிக்
கொண்டிருந்தது.
கொஞ்சம் அசந்தால் என் நிரந்தரக் கனவுக் கன்னி கவிதாவையே மறக்க வைக்கும் முகம்.
”சிவா….இவ என்னடா இப்படி வேசியா திரியறாளேன்னு உனக்கு தோனும்… கல்யாணமாகி புருசன் இருக்கான்…மூணு பொண்ணுங்க
இருக்காங்க…நல்ல மதிப்பு மிக்க பணக்கார குடும்பத்துல மருமகளா இருக்கா.. இவ போய் இப்படி செக்ஸ் வெறி புடிச்சு அடங்காம
வெறி நாய் போல வெட்கமேயில்லாம என்னை போய் தாசியை போல கூப்பிடறாளே ன்னு…நீ நினைக்கலாம் சிவா…” என
உருகும் உடையும் குரலில் பேசினாள்.
”…ஐயோ..அப்படியெல்லாம் இல்ல… நா உங்கள் தப்பாவ எண்ணவே இல்ல…உன்ன என் அக்காவா நினைச்சேன்…
அவ்வளவுதான்…எனக்கு என் கவிதா தான் முக்கியம்..” என்றேன் பதறியப்படி.
“உண்மையா…இவ பச்சத் தேவடியான்னு உம் மனசு நினைக்கல..” என்றாள்.
“சத்தியமா இல்ல..உன்ன அக்கான்னு கூப்பிட்டு தோள் சாய்ந்து அழுது புலம்பி என் மனசெல்லாம் கொட்டனும்னு போலிருந்துச்சு…” என்றேன்
அவள் மவுனமாக என்னை பார்த்தால்..
“..என் மேல பாசம் வைக்கனும்னா ஏதோ ஒரு காரணம் இருக்குனு என் மனசு சொல்லிகிட்டிருந்துச்சு…உங்களை தப்பா நினைக்கல
..நீங்க என் அக்கா…” என ஆறுதலாக அவளின் வலது தோல் மேல் தலையை வைத்து சாய்ந்தேன்.