“அந்த மாதிரி சந்தோசத்தை நா பார்க்கல கவி…” என்றேன்
“எந்த மாதிரி சந்தோசத்தை பார்த்தே….” எனக் கேட்டாள்.
“ஒரு தாய் தன் பிள்ளையின் மீது காட்டும் அளவில்லாத ஆனந்ததை பார்த்தேன்…” என உண்மையை சொன்னேன்.
“அப்போ ஏண்டா பயபடுறே…” என கேட்டாள்.
“அவினாஷ் இந்த வயதில் உன்னை அந்த மாதிரி செய்ய விடறது தப்பில்லையா…” என்றேன்.
“அவினாஷ் என்னை என்னடா பண்ணினான்…” என என் உறுப்பை தடவியப்படி கேட்டாள்.
“அவன் உங்கிட்டே பால் குடிச்சான்..நானே விளையாடாத முலையை விளையாடினான்.. சேலைக்குள் புகுந்து
விளையாடினான்…” என அவினாஷின் லீலைகளைச் சொன்னேன்.
“ஏன் அவினாஷ் என்னிடம் அப்படி விளையாட கூடாதா…” என சொக்கும்ப்படி சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள்.
“இல்ல கவி…அவன் பெரியவனாயிட்டான்..எல்லாம் தெரியும்..இப்ப செய்யறது பின்னாடி பாதிக்கும்..நாமதான் பக்குவமா
அவனுக்கு எடுத்துச் சொல்லனும்..” என என் மன ஓட்டத்தை சொன்னேன்.
“இதை தெரியாமலா…அவினாஷை என்னிடம் அப்படி நடந்துக்க விடுறேன்…” என்றாள் சிரித்தப்படி.
‘எனக்கு ஒன்னுமே புரியல கவி…” என குழப்பமாக கேட்டேன்.
’ அவினாஷ் இப்படி செய்ய ஆசைப்படுறான்…நாம அது தப்புன்னு அவன் தப்பாக செய்தால் சொல்லலாம்…அவினாஷ்
செய்யறதெல்லாம் அன்பால வர்றது…என்ன செய்ய போறோம்னு தெரியாத ஒரு சிறுப்பிள்ளையின் செயல்…. என்னை ஒரு
பொம்மையாக நினைத்து விளையாட நினைக்கிறான்….என்னை பொம்மையாக நினைத்து
குறும்பாக விளையாடறான்..அதுல காமம் இல்லை …வெறும் கள்ளங்கபடமற்ற பாசமும் அன்பும்தான் இருக்கிறது..”
என கவிதா தெளிவுப்படுத்தினால்.
ஆனால் எனக்கு குழப்பமாகவே இருந்தது…
“எனக்கு ஒன்னுமே புரியலே கவி..” என்றேன்.
“போக போக உங்களுக்கு புரியும்…”என்றாள் சிரித்துக் கொண்டே.
”ஆனா இந்த சமூகம் ஏற்றுக்கொள்ளுமா …இப்படிநடப்பதை வெறுத்து அசிங்கமா கேலி செய்யும்ல…
நம்மளை அசிங்கமா பார்க்கும்ல… ” என கேட்டேன்.
கவிதா தீர்க்கமாக என்னை பார்த்து..
“நானும் அவினாஷும் என்ன காமகளியாட்டமா நடத்துறோம்..பால் குடிப்பதை அப்படியே தொடர்கிறான்..நானும் அவன் இரண்டு
வயதானவுடன் நிறுத்தவில்லை..என் உடம்புடன் விளையாட விருப்பம் அவனுக்கு..நானும் என் உடலை ஒரு பொம்மையாக
அவனுக்கு அளிக்கிறேன்…அதற்கு மேலே அதில ஒன்னுமில்லே.. அவனுக்கு அது அசிங்கம் தப்புன்னு தெரியல..மகன்னு நான்
பாசம் வைக்கிறேன் அம்மான்னு அவன் பாசம் வைக்கிறான்..இந்த உணர்வை தவிர அங்கே வேறெதுவும் இல்ல… வேறுவிதமான
அர்த்த படத்தவும் முடியாது..அவினாஷ் அவன் வெய்யறதை வெளியே சொல்ல மாட்டான்..அவனை அப்படி வளர்த்திருக்கேன்..
அவனா செய்யறது தப்புனாலே…வெட்கப்பட்டாலோ..வேண்டாம்னு சொன்னாலோ..அல்லது எல்லை மீறி
வேறு விதமா சென்றாலோ..அதை அவனுக்கு புரிய வைத்து அவன் என்னிடம் செய்யறதை விளையாடறத நிறுத்தி விடலாம்”
என கவிதா சொல்ல சொல்ல எனக்கு ஒரளவுக்கு ஆறுதல் அடைந்தது.
“சரி..கவி..நீ இருக்கறங்கற தைரியத்தில தான் என் வாழ்கையே ஓடுது… நீ எதுச் செஞ்சாலும் அது நல்லதுக்குதான்.தெரியும்..
நம்ம வாழ்கையில தப்பான ஒரு காரியத்துக்கும் நீ இடம் கொடுக்க மாட்டேன்னு எனக்கு தெரியும்..எனக்கு
புரியுது கவி..” என நான் ஆறுதலடைந்ததை அவளுக்கு சொன்னேன்.
“இன்னொன்னு புரிஞ்சுக்க சிவா..அவினாஷுக்கு இன்னும் சிறுப்பிள்ளையாகவே இருக்கான்… சமூகக் கட்டுப்பாட்டை சொல்லிக் கொடுக்கும் முதிர்ச்சியும் வர வில்லை.. அவன்
என்னை அம்மணமாக பார்ப்பதையும் எதார்த்தமாக எடுத்துட்டு இருக்கான்..” என்றாள் ஒரு முடிவை நோக்கி.
என்ன அவினாஷ் கவிதாவை அம்மணமாக பார்க்கிறானா என்று என் மனம் படபடத்தது..
“அவன் எதார்த்தமா பாக்குறானா இல்லையானு நமக்கு எப்படி தெரியும் கவிதா..” என மேலும் என் குழப்பமான கேள்வியை
கேட்டேன்.
“அது எனக்கு தெரியாதா..அவன் எண்ண ஓட்டம் அனைத்தும் எனக்கு அத்துப்படி..அவன் என்ன நினைக்கிறான்..
அவன் ஆசை என்னான்னு எனக்கு சொல்லிவிடுவான்..” என என்னை நக்கலாக முறைத்துப் பார்த்தாள்.
அந்த பார்வை என் குத்திக் காட்டுவதைப் போல இருந்தது, என் மனதின் ரகசியங்களை அறிந்து கொண்டு என்னை
குற்றம் சாட்டுவதைப் போலிருந்தது…
“சாரி…கவி…” இனிமேல் நானும் அவினாஷைப் போலிருப்பேன் என மறைமுகமாக சத்தியம் செய்தேன்.
“இங்கே பாருங்க…எந்த ஒரு பொண்ணும் அவனுக்கு அம்மா மாதிரின்னுதான் சொல்லி வளர்த்துகிட்டிருக்கேன்..எப்படியும்
இப்ப இருக்கற சூழ்நிலையில பசங்கெல்லாம் சீக்கிரமே எல்லா விஷயத்தையும் தெரிஞ்சிக்கிறாங்க.. கெட்ட
எண்ணத்தை வளர்த்துக்கிறாங்க…பெண்கள் உடம்பை ஏதோ மூடி வைத்த ரகசியம் போல வக்கிரமா பாக்குறாங்க… இப்போ
அவனுக்கு தெரியாத வயசு..என்னை அம்மணமாக பார்ப்பது அவனுக்கு நார்மலாக தெரியுது… எந்த ஒரு அசூசையும் இல்லை..
இப்பவே பெண்களின் உறுப்பின் செயல்பாடுகளை தெரிஞ்சு வெச்சிருக்கான்..வெச்சிருக்கிறது பெட்டர் இல்ல…”
என கவிதா சொல்ல நான் புரியாமல் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.
கவிதா என் முகத்தை ஒரு புன்முறுவலுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.. அவள் கை என் ஆணுறுப்பை இதமாக
தடவியப்படி என்னை காம உச்சத்துக்கு இழுத்துச் செல்ல தயரானது…
“சிவா…என் உடலை அவினாஷும் பங்கு கேட்கிறாண்டா…” என்றாள்.
நான் திடுக்கிட்டேன். கவிதாவின் பேச்சு தொனி மாறியிருந்தது.
“என்ன…கவி சொல்றே..” நான் பதறியப்படி கேட்டேன்.
“அவினாஷ்..என் உயிர்..என் உடல்..என் உடலில்லிருந்து வந்தவன்.. என்னுடைய உடம்பின் எச்சம் அவன்..
அவன் என் உடலிடம் விளையாட ஆசைப்பட்டால்… அதில் தப்பு இல்லன நான் என்னடா செய்ய முடியும்….” என்றாள் கையறுந்தநிலையில் பேசுவதைப்
போல.
பின் தன்னை மெதுவாக ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு..
“சரிடா..சிவா..இதெல்லாம் இன்னும் ஒரு இருபது நாள்ல நின்னுடும் நிப்பாட்டிருவேன்..உன் மனசுல இருக்கற
எல்லா குழப்பத்திற்கும் ஆசைக்கும் விடை கிடைச்சுடும்..”என கவிதா சொல்லியப்படி என் ஆணுறுப்பை
இதமாக நீவினாள்.