அடுத்து அவள் செய்யச் சொன்னது என்னை தடுமாற வைத்தது..
“சிவா…தாலி செயினை தூக்கு…” என கட்டளையிட்டாள்.
என் கை அந்த கட்டளைக்கு பணிந்து, அவளின் மார்ப்பின் பல்லத்தாக்கில் படர்ந்திருந்த நான் வாங்கி கட்டிய தாலிச்
செயினை தூக்கினேன்.
“அப்படியே உன் தலையை உள்ளே விடு…” என பகீர் கட்டளையிட, நான் என்னையறியாமல் என் தலையை தாலி
செயினுள் நுழைத்த வினாடி..
நான் கவிதாவின் முழுக் கட்டுப்பாட்டிற்கு வந்து விட்டேன்…இல்லையில்லை அடிமையாகிவிட்டேன்..நான் இப்போது,
இல்லையில்ல எப்போதும் கவிதாவை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தப்பிக்க முடியாது. நான் கட்டிய தாலி என்னை
அவளோட பின்னி பிணைத்து விட்டது.
தாலி செயின் என் முத்தை அவள் முகத்தோடு உரச வைத்தது. அவள் முகத்தை பார்த்தவுடன் என்னையறியாமல்
அழ ஆரம்பித்தேன். நான் ஆண்மகன் என்ற உணர்வை மீறி வெளிப்பட்ட து அந்த அழுகை.
“என்னை மன்னிச்சுடு..கவிதா…ப்ளீஸ்..” என அழுதப்படி மன்னிப்பு கேட்டேன்.
கவிதாவும் அழுதப்படி என் தலையை கோதினாள்.
மவுனமாக என்னை பார்த்தாள்.
“ப்ளீஸ் கவிதா..என்னை ஒதுக்காதே..ப்ளீஸ்…ஐ..ஆம் சாரி…” என கவிதா என்னை ஒதுக்கிவிடுவாளோ என என்
அடிமனசு பயத்தை வெளிப்படுத்தி கெஞ்சினேன்.
” எனக்கு என் சிவா வேண்டும்…பணம் அந்துஸ்து வசதி என எல்லாத்தையும் விட்டுட்டு..சிவாவின் தூய உள்ளத்துக்கும்
அன்புக்கும் நெஞ்சத்துக்கும் பாசத்துக்கும் தான் இந்த கவிதா வந்தா..நா சொல்லாம என மனச அறிஞ்ச சிவா வேணும்..நா
என்ன நினைக்கிறேனோ அதை செய்யற சிவா வேணும்.. முன்னாடி இருந்த சிவா வேண்டும்…” என தன் மனதின் ஏக்கத்தை
ஆசையை கட்டளையை அழுதுக் கொண்டே சொன்னாள்.
நான் கவிதா என்ற அமுத கடலில் மூழ்கியிருந்தப்படியால், அந்த ஆசையை கட்டளையை எப்படி மீற முடியும்..
“கவிதா உன் மேல சத்தியம்…நம்ம பசங்க மேல சத்தியம்..இனி நா நீ நினைக்கிற மாதிரி நடந்துக்குறேன்…நா தப்பா
யோசிக்கவும் மாட்டேன் செய்யவும் மாட்டேன்…” என அழுதுக்கொண்டே சத்தியம் செய்தேன்.
அந்த உணர்ச்சிகரமான நிலைமையிலும் அந்த சத்தியத்தை மீறும் எண்ணம் என் மனதில் ஒரு வினாடி தோன்றி மறைந்தது.
அந்த எண்ணம் தோன்றிய வினாடி கவிதாவின் உடல் விறைத்தது.
என்னை மேலும் இறுக்கமாக இழுத்து அவளின் உடலோடு புதையமாறு அணைத்து..
“அவினாஷ்…” என்று அழுத்தமாக அழைத்தாள்.
மறுவினாடி எந்த மறுப்பேச்சும் பேசாமல் விளையாடிக் கொண்டிருந்த அவினாஷ் சேலைக்குள் இருந்து வெளியே
வந்து கவிதாவின் இடது காலை கட்டிப்பிடித்தான்.
“அவினாஷை தூக்குங்க…” என கவிதா கட்டளையிட்டாள்.
நான் தாலிசெயின் என் கழுத்தை அறுத்துவிடாமல் அவனை லாவகமாக தூக்கினேன்.
தூக்கிய மறுவினாடி நாங்கள் மூவரும் எங்களையறியாமல் கட்டிப்பிடித்தோம். என் இடது கை
அப்படியே கவிதாவின் தோளை சுற்றி பால் குடித்துக் கொண்டிருக்கும் அபினயாவை தொட்டது. நாங்கள் மூவரும்
முத்தங்களை பறிமாறிக் கொண்டோம். அவினாஷ் என்னையும் கவிதாவையும் இறுக்கமாக பற்றிக் கொண்டு
எங்கள் இருவரும் பிரிய முடியாத நிலைக்கு தள்ளினான். கவிதாவின் கண்களில் ஆனந்த கண்ணீர் வழிந்துக் கொண்டிருந்தது.
“சிவா இதுதான் உன் உலகம்…இந்த உலகத்துல நா அவினாஷ் அபினயா மட்டும் தான் இருக்கோம்.. இந்த உலகத்தை
விட்டு நீ பிரியவே கூடாது…அதுதான் எங்களுக்கு சந்தோஷம் வாழ்கை.. நீ பிரிஞ்சி போனா நாங்க செத்துப்போய்டுவோம்..
அதுக்கு முன்னாடி நா உன்னை என்ன பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது… எங்களுக்கு எது இல்லைன்னாலும் பரவாயில்லை..
நீதான் எங்களுக்கு முழுசா வேணும்…இனிமே உன் வாழ்கை இந்த உலகத்தை சுத்திதான் இருக்கனும்…நீங்க கட்டிய தாலியை
சுத்திதான் செக்குமாடு போல எங்களை சுத்தி வருனும்…ஏதாவது எசகு பிசகா நடந்துச்சு..அப்புறம் நா பத்ரகாளியாயிடுவேன்..
ஐ..லவ்..யூ…டா சிவா.. ஐ…லவ் யூ டு எண்ட் ஆஃப் மை லைப் அண்ட் டெத்…”
என என்னை இறுக பற்றிக் கொண்டு
உடைந்த குரலில் என் வாழ்கை பயணத்தை தீர்மானித்தாள்
நான் அப்போது ஏதாவது சொல்லியாக வேண்டிய நிலைமையில் இருந்ததால்..
“நான் கட்டிய தாலி மேல சத்தியம்…இந்த சிவா இனிமேல் உங்களுக்காகத்தான் கவிதா…” என மெல்லிதாக அழுதப்படி
அணைப்பை மேலும் இறுக்கமாக்கினேன்.
“நா..உன்னை நம்புறேன்…” கவிதா சொன்னாள்.
எங்கள் மூவரின் முகங்களும் ஒன்ரொடன்று உரசியப்படி முத்தங்களை பறிமாறினோம். எங்கள் மூச்சு காற்று எங்கள்
முகத்தில் பட்டு அதனை சுவாசித்தோம். எங்கள் உடல்களின் மனங்களின் ரகசியத்தை ஒருவரோடு ஒருவர் பகிர்ந்துக்கொண்டோம்.
“சிவா…நா அடிச்சுது ரொம்ப வலிக்குதா…” என என் வலது கன்னத்தில் அவளின் எச்சில் குளிர்ந்த முத்தங்களை தந்தாள்
“ம்ம்ம்….” என முனுகினேன்
“இனிமே தப்பான குறும்பு செய்தா ..செய்ய எண்ணினே…இப்படித்தான் அடிப்பேன்…” என சிரிப்புடன் சொன்னாள்.
“ஐயோ…கவி..இனி நீ என்னச் சொன்னாலும் செய்றேன்… என் மனசு எப்பவுமே உன்னை நினைச்சு உன்னையே சுத்திகிட்டு இருக்கும்..”
என சத்தியம் செய்தேன்.
“இப்பத்தான் பழைய சிவாவா மாறிகிட்டிருக்கீங்க..” என்றாள் சந்தோஷமாக.
“நான் முழுசா மாறலயா..” என பரிதாபமாக கேள்வி எழுப்பினேன்.
“போக…போக…பார்ப்போம்…” என சிரித்தப்படி எச்சரிக்கை செய்தாள்.
திடீரென அவினாஷ்..
“ஐ..லவ்..மை மம்மி அண்ட் டாடி அண்ட் மை சிஸ்டர்…” என சொல்லியப்படி மறுபடியும் கட்டிப்பிடித்தான். நானும் கவிதாவும்
சிரித்தோம். கவிதா செய்கை செய்ய, நான் மெதுவாக தாலி செயினை என் கழுத்திலிருந்து எடுத்தேன்.
‘எனக்கும் அப்பாவுக்கு போட்ட மாதிரி செயினை போடும்மா…” என அவினாஷ் ஏக்கமாக கேட்டான்.
“உனக்கிலாததா அவினாஷ்…அம்மா மனசே உன்னை சுத்திதாண்டா இருக்கு.. இப்ப வேணாம் இன்னொரு நாள் போடுறேன்…” என
குறும்புடன் சிரித்தப்படி சொன்னாள். அவினாஷ் ஏதோ ரகசியத்தை புரிந்தவனாக சிரித்தான். நானும் ஒன்றும்
தெரியாத முட்டாள் போல சிரித்தேன்.
நான் சிரித்துக் கொண்டே கவிதாவின் சிரிப்பு முகத்தை பார்த்தேன். அவள் முகம் புரையேறிக் கொண்டிருக்கும் காம
உணர்ச்சியை அடக்கும் பாவனை தெரிந்தது. அவளின் சிரிப்பை மீறி அந்து நெளிந்துக் கொண்டிருந்தது.
கவிதா மெதுவாக தன் இடது முலையிலிருந்து அபினயாவின் வாயை எடுத்தாள், பால் காம்பிலிருந்தும் அபினயாவின்
வாயிலிருந்தும் வழிந்தது. அப்படியே அபினயாவை நேராக தூக்கி அவள் முதுகை தடுவி பால் உணவு குழாயில் தங்காமல்
புறை ஏறாமல் பார்த்துக் கொண்டாள். சிரித்துக் கொண்டிருந்த அபினயாவை அப்படியே எங்களுக்கு காட்டினாள். நானும்
அவினாஷும் அபினயாவுக்கு மெல்லிதாக முத்தம் கொடுத்தோம்.
கவிதா அபினயாவை அவினாஷிடம் கொடுத்தாள், அவன் நேர்த்தியாக பெரியவர்களை தூக்குவதைப் போல தூக்கினான்.
“அவினாஷ் அப்படி யாராவது வர்றாங்களான்னு பாரு..அப்பாவும் அம்மாவும் பேசனும்…” என அவினாஷின் பார்வையை தடுப்பின்
மீது திருப்பி, என்னை வெளிச்சம் மங்களாக இருக்கும் மூலைக்கு அவசரஅவசரமாக இழுத்துக் கொண்டு
சென்று சுவற்றின் மீது மோதி சாய்த்தாள்.
அவள் முகத்தில் ஒரு குறும்பு சிரிப்பு இருந்தது. நான் இவள் இன்னும் என்ன செய்யப் போகிறாள் என பயத்துடன் இருந்தேன்.
இனிமேல் அவளுக்கு கட்டுப்படுவதே எனக்கு நன்மை என முடிவெ செய்தேன்.
கவிதா என் பேண்டின் ஜிப்பை கீழிறக்கினாள். நான் அதிர்ந்து கொண்டு புரியாமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே..
என் ஜட்டியினுள் கையை விட்டு என் ஆணுறுப்பை பிடித்தாள். என் தொடையிடை பிரதேசம் முழுவதும் அவளின்
கை சூட்டு கதகதப்பினாள் ஆக்கிரிமிப்புக்குள்ளானது. என ஆணுறுப்பு கவிதா ஆடிய ருத்ரதாண்டவத்தால் பயந்து
அரை அங்குளமாக சுருண்டு விட்டது. விறைத்தால் ஈட்டிப் போல இருக்கும் என் ஆணுறுப்பை துழாவித்தான் கவிதாவால்
கண்டுப்பிடிக்க முடிந்தது. அது சிறுத்து துவண்டிருந்த கோளத்தை தன் கைகளால் அளந்த கவிதா கொள் என்று சிரித்தாள்.