இப்போதும் கவிதாவிற்கு தன் மேலுடல் நிர்வாணமாக இருப்பதும் தன் இரு பெருத்த முலைகளை அம்மணமாக
தரிசனம் கொடுத்து கொண்டிருப்பதும் அதில் ஒரு முலையில் அபினயா பால் குடித்துக் கொண்டிருப்பதும் அவளுக்கு
உறைக்கவேயில்லை…
“என்னடா செல்லம்…” என அவனின் ஏக்கத்தை புரிந்தது அதனை அனுமதிக்கலாமா வேண்டாமா என குழப்பத்துடன்
கேட்டாள்.
“மம்மி….” என ரகசிய குரலில் கூப்பிட்டான்.
“என்னடா..அவினாஷ்…” ரகசியமாக கிசுகிசுத்தாள் கவிதா. அந்த கிசுகிசுப்பு என்னை ஏதோ செய்தது. பதற்றமடைய வைத்தது.
“மம்மி உங்க பம்ஸை ..ப்ளே பண்ண ஆசை மம்மி…” என அடக்கமுடியாத சிரிப்பில் கேட்டான் அவினாஷ்.
கவிதாவும் அர்த்தமுடன் ஒரு குறும்பு சிரிப்பு சிரித்தாள்.
“ரொம்ப ஆசையா இருக்கா அவினாஷ்…” என்றாள் கவிதா தள்ளிப்போடும் எண்ணத்துடன்…
“ஆமா..மம்மி..ப்ளீஸ்..மம்மி…” என்றான் கெஞ்சலுடன் அவினாஷ்.
“பக்கத்துல எல்லோரும் இருக்காங்க..பப்ளிக் ப்ளேஸ் வேறே..வீட்டுல விளையாடலாம் அவினாஷ்..” அவர்கள் இருக்கும்
அபாயகரமான நிலைமையை சொன்னாள் கவிதா..
“மம்மி ப்ளீஸ் மம்மி..ஜஸ்ட் ஒன் மினிட் மம்மி…” என ஏக்கத்துடன் கெஞ்சினான்.
கவிதா அவனை பாசத்துடன் உற்றுப் பார்த்தாள். அவன் ஆசையை நிராகரிக்க அவளால் முடியாது என அவள் முகம் காட்டியது.
இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர். கண்களில் குறும்புடன் வெட்கம் நிரம்பியப்படி சிரித்தனர்..
“ஓ.கே…அவினாஷ்…ஜஸ்ட் ஒன் மினிட்..மம்மி ஸ்டாப் ந்னு சொன்னா நிறுத்திடனும்….” என நிபந்தனையுடம் ஒத்துக்கொண்டாள்.
“யெஸ்..மம்மி…” அவினாஷ் மனதில் ஆனந்தம் தாண்டவமாடியது. துள்ளுல் அதிகமாகியது அவனுக்கு…
அவனின் ஆனந்தம் கவிதாவுக்கும் தொற்றிக் கொள்ள மெதுவாக எழுந்து நின்றாள். அவள் முகத்தில் ஒருவித
எதிர்ப்பார்பை பார்த்தேன். என் இதயம் பக்..பக்…பக்..பக்.. என்று நின்று நின்று இயங்கியது. அந்த இதய ஓசை வெளியே
நிச்சயமாக கேட்டிருக்கும். என் உடம்பில் இரத்த ஓட்டம் வேகமெடுத்து பாய்ந்து கொண்டிருந்தது. ஒரு இனம்
புரியாத பயம் என்னை தொற்றிக் கொண்டது.
அவினாஷ் கவிதாவின் பின்னால் வந்து நின்றான். அவளின் பெருத்த செழுமையான இதய வடிவமாக இருந்த தசை மாமிசத்தை பார்த்தான். மெதுவாக கைகளை பிட்டத்தில் வைத்து அழுத்தினான். அவைகள் மிருதுவான
தசைகளில் புதைந்தன. ஆசைத்தீர மெதுவாக பிட்டத்தை குத்திக்கொண்டு அதன் அதிர்வுகளை சேலைவழியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். கவிதா முகத்தில் பாச உணர்ச்சி மேலோங்க தன்னை மறந்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அடுத்து நடந்தது…..எதிர்பாராதது..
அடுத்து அவினாஷ் செய்தது கவிதாவையும் என்னையும் திடுக்கிட வைத்து அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியது. அதனை நாங்களிருவரும்
எதிர்ப் பார்க்கவில்லை.
அவினாஷ் கவிதாவின் சேலைக்குள் புகுந்து கொண்டான்.. இப்போது நான் கவிதாவின் முகத்தை பார்த்தேன். அவள் கண்களில்லிருந்து குறும்புத்தனத்துடன் கண்ணீர் வந்துக் கொண்டிருந்தது.
சட்டென்று என்னை திரும்பி பார்த்தாள். இப்போது கண்களில் தீர்க்கமான பார்வை வந்திருந்தது. அவள் கண்கள்
என்னை அவளருகே வர கட்டளையிட்டன. நான் பயந்துக் கொண்டே அவளருகே நகர்ந்து கொண்டிருந்தேன். என்னை
அடித்து விடுவாளோ என தடுக்க கைகளை தயார்நிலையில் வைத்துக் கொண்டு அவள் அருகே இரண்டடி இடைவெளி
விட்டு பயந்துக் கொண்டு நின்றேன்.
நான் பயந்தப்படியே கவிதா கையை ஓங்கினாள், நான் கைகளால் என் முகத்தையும் தலையையும் மூடி அடி
வாங்கவும் அடியின் வலிக்கும் ஆயுத்தமானேன். ஆனால் அடி விழவில்லை. கவிதாவின் ஓங்கிய கைகள் அப்படியே
நிலைத்துவிட்டது. என்னை பதற்றதுடன் பரிதாபத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
மெதுவாக என் கைகளை அகற்றி என் தலை மீது வைத்து என் முடிகளை கோதினாள். அவள் கோத கோத என்
பயம் நீங்கியது. கவிதாவிற்காக என் உடலும் மனமும் ஏங்கி அழுதுக் கொண்டிருந்தது. என் ஏக்கத்தை புரிந்து கொண்ட
கவிதா என்னை அப்படியே அன்பொழுக அனைத்தாள். அந்த அணைப்பு என்னை முழுமையாக ஆட்கொண்டு
இழுத்துக்கொண்டு என் மனதில் இருக்கும் அனைத்து இறுக்கங்களையும், அழுத்தங்களையும் அழித்து விட்டது.
இப்போது என் மனம் மட்டும்தான் மிச்சமாக இருந்தது.
நான் கவிதாவின் கழுத்தில் கையை போட்டு- அவள் என்னை விட்டுவிட்டாள் என்னாவது என பயந்து- அவள் அணைப்பை
இன்னும் இறுக்கமாக்கினேன். என் முகம் என் கவிதாவின் முகத்தை பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. அவள் முகத்திலிருந்து
நான் முதன் முதலில் பார்த்த அந்த காதல் மிகுந்த காந்தசக்திக் கொண்ட அன்பு நிறைந்த பாசத்தை பார்த்தேன். அது
என்னை இழுத்துக் கொண்டிருந்தது. அப்படியே கவிதா என்ற கடலில் மூழ்கிவிட்டேன்.
கவிதாவின் உண்மையான உடல் வாசனை அவளடித்த செண்ட் வாசனையை மீறி என் மூக்கினுள் நுழைந்தது. அவள்
உடலின் கதகதப்பு என்னை ஆட்கொண்டது.
அவள் முகத்தை பார்த்துக் கொண்டியிருக்க திடீரென்று நாங்களிருவரும் எங்களை அறியாமலே, எங்கள் வாய்களை ஒன்றின்
மீது ஒன்று வைத்து முத்தம் கொடுத்து கொண்டிருந்தோம். நாங்களிருவரும் அந்த வாய் முத்தத்தின் வழியே அனைத்தையும்
உறிஞ்சிக் கொண்டிருந்தோம்.
இப்போது கவிதாவின் கண்களிருந்து கண்ணீர் சாரைசாரையாக வர ஆரம்பித்தது. அது என் வாயோரம் பட்டு
உப்பு கரித்தது. நான் மெதுவாக முத்ததிலிருந்து விடுப்பட்டு கவிதாவை பார்த்தேன். எங்கள் வாழ்கையில் முதன் முதலாக
என்னால் அழுதுக்கொண்டிருக்கும் கவிதாவை பார்த்து பதறினேன். என்னை நானே நொந்துக்கொண்டேன்.
அழுத கண்களுடன் என்னை பார்த்த கவிதா..
“ஏண்டா…சிவா..இப்படி மாறிட்டே…” என்றாள் பரிதாபமாக.
பதில் சொல்ல முடியாமல் என் உடல் பின்வாங்கியது. கவிதா என்னை தன்னுடலுடக்கு இழுத்தாள்.
“எனக்கு எது பிடிச்சிருக்கோ..அதை தொலைக்க பார்த்தியேடா..சிவா..”
நான் மறுபடியும் பின்வாங்கினேன். மறுபடியும் இழுத்தாள்.
“என் நினைப்பாகவே இருந்த..என் மீது அன்பையே செலுத்திக்கிட்டு இருந்த..வேறு எதையும் நினைக்காத சிவா எனக்கு
வேணும்…” என்றாள் அழுகையுடன் தீர்க்கமாக.
நான் கவிதாவின் சுட்டெரிக்கும் அன்பு உணர்ச்சியை எதிர்க்கொள்ள முடியாமல் பின்வாங்க..
கவிதா என்னை இறுக்கமாக பிடித்து இழுத்து, என் கண்களையே இமைக்காமல் ஊடுறுவி பார்த்தாள்.
கீழே அவினாஷ் ஆடும் விளையாட்டு இப்போது கவிதாவை எந்த வகையிலும் பாதிக்கவில்லை.