கவிதா அப்படியே அவனை தன்னையறியாமல் அணைக்க அவன் முகம் அவளின் முலையில் புதைய அதன்
திசுக்கள் அப்படியே பிதுங்கி அவினாஷின் முகத்தை வட்டவடிவமாக மூடிக்கொண்டது.
அவினாஷ் அவ்வப்போது முலையை முட்டியப்படி அழுத்தமாக உறிஞ்சியப்படி பால் குடித்தான். அவன்
முட்டலுக்கு ஏற்ப கவிதாவின் முலை ஆட்டம் போட்டு அதிர்வலைகளை காட்டிக் கொண்டிருந்தது.
இப்போது கவிதா என்னை பார்த்தாள். நான் நடந்தவற்றை பார்த்து அதனால் ஏற்பட்ட பல உணர்ச்சிகளை கடந்து
உடலும் ஆன்மாவும் எஞ்சிய நிலையில் மட்டுமே இருந்தேன். கவிதா தன் கண்களால் கட்டளையிட, நான் உட்கார்ந்துப்படி
தவழ்ந்து அவள் அருகில் சென்றேன். அருகில் சென்றவுடன் நான் பார்த்து உணர்ந்த காட்சி என் ஆன்மாவை கொந்தளிக்கச்
செய்தது.
என் மகன் அவினாஷீம் மகள் அபினயாவும் என் மனைவி கவிதாவின் உடலில்லிருந்து அனைத்தையும் ஒன்றுவிடாமல்
ஆனந்தமாக உறிஞ்சி குடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். கவிதா அவர்களுக்கு தன் ரத்தம், சதை, நரம்பு, நாளங்கள், ஆன்மா, உயிர் என
அனைத்தையும் அவர்களுக்கு தன் முலைப்பாலின் மூலம் வெள்ளம் போல பீய்ச்சியடித்துக் கடத்திக் கொண்டிருந்தாள்.
அவர்களும் அதனை ஆசைத் தீர பருகிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் மூவரும் ஓன்றாகி கொண்டிருந்தார்கள்.
நான் கவிதாவின் கண்களை பார்த்தேன், ஒரு உயிரில் இருக்கும் அனைத்து வகையான பாசத்தை என் மீது செலுத்த
அந்த அழகிய பாச காந்த கண்கள் பொழிய தயாராக இருந்தது. நான் செய்யவேண்டியது ஒன்றே ஒன்றுத் தான்
அதனை பருக தயாராக வேண்டும். என் கண்கள் கவிதாவின் கண்களை
பார்த்து தானாகவே கண்ணீர் விட்டது.
ஒரு நிமிடம் என் மனதில் தேக்கிவைத்திருந்த அனைத்தும் அசிங்கமான
காம எண்ணங்களும் என் மனதிரை முன்னால்
ஓட, நான் அருவறுக்க தக்கவனாக தகுதியற்றவனாக உணர்ந்து,
கவிதாவின் வீரியமிக்க பாச அன்பை
பொழியும் பார்வையை எதிர்க்கொள்ளா முடியாமல், இருட்டான மூலைக்கு ஓடிச் சென்று கண்களை மூடிக்கொண்டு
ஊமையாக உடல் குலுங்க அழ ஆரம்பித்தேன்.
நாங்கள் நால்வரும் உலகத்தில் தனித்து விடப்பட்டதைப் போல பேரமைதி அங்கே நிலவியது. ஓவ்வொரு வினாடியும் எனக்கு
யுகமாக தோன்றியது. எவ்வளவு நேரம் என்று தெரியவில்லை…
“போதுமாடா அவினாஷ்…” என்ற கவிதாவின் வார்த்தை என்னை அவர்கள் பக்கம் திரும்பி பார்க்க வைத்தது.
அவினாஷ் முலையிலிருந்து வாயை எடுத்தான். அவன் வாயிலிருந்து பால் அப்படியே கொட்டி அவளின் காம்பையும் ஒரு
பகுதி முலையை நனைத்து இடுப்பு பகுதிக்கு வழிந்தோடியது.
“ஓன்..மினிட்..மம்மி…” என்றவன், அப்படியே கவிதாவின் காம்பை கவ்வி மூர்க்கமாக உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். முலை
அப்படியே அவன் உடலுக்குள் இழுப்பதை போலிருந்தது அவனின் உறிஞ்சல். கவிதா அந்த மூர்க்கத்தை பார்த்து கொஞ்சம்
நெளிந்தாள். உறிஞ்சிய பாலை அப்படியே குடிக்காமல் முடிந்தவரை வாயில் உப்பி வைத்து, காம்பிலிருந்து மிகுதி பாலை
கொட்டியவாறு வாயை எடுத்து, அப்படியே கவிதாவின் கழுத்தை பிடித்து அவள் தொடை மேலெறி தன் மூடிய உதட்டை
கவிதாவின் உதட்டில் வைக்க, அவள் அப்படியே தன் உதட்டை திறந்து அவனின் உதட்டை கவ்வ, அவினாஷ் தன்
வாயிலிருந்த பாலை கவிதாவிற்கு ஊட்ட, அவள் உணர்ச்சிகள் பொங்க அந்த பாலை குடித்தாள். அவள் குடிக்கும் போது
அவள் கண்களிலிருந்து கண்ணீர் சாரை சாரையாக வந்துக் கொண்டிருந்தது.
அவினாஷ கிழிறிங்கி மறுபடியும் தன் வாயில் பாலை நிறுப்ப ஆரம்பித்தான். கவிதா என்னை பார்த்து பாசத்துடன் சிரித்துக்
கொண்டிருந்தாள். மகன் தாய்க்கு பாலை ஊட்டும் காட்சியை பார்த்து தகப்பனான என் மனம் ஓ வென்று அழுதுக்
கொண்டிருந்தது. இந்த விளையாட்டு எவ்வளவு நேரம் தொடருமோ என என் மனம் பதறியது. அந்த பதற்றத்தை உணர்ந்தாலோ
எண்ணவோ, கவிதா என்னை பார்த்து மேலும் அன்பு குறும்புடன் சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
பாலை முடிந்தளவு குடித்து அனுமாரை போல வாயை உப்ப வைத்து மிகுதிப் பால் கசிந்தப்படி இருக்க ஒரு வினாடி கவிதாவை
பார்த்த அவினாஷ் அப்படியே என்னை நோக்கி கைகளை இரண்டையும் பறவை போல விரித்தப்படி ஓடிவர, என்
அருகில் வந்ததும் அனிச்சையாக நான் அவனை தூக்கி என் வாயை திறக்க, அப்படியே என் கவிதாவின் அமிர்த்ததை, குருதியின்
வேறு வடிவான பாலை என் வாயில் ஊற்ற, நான் அப்படியே என் ஆன்மாவுக்கு போகுமளவுக்கு குடித்தேன்.
என் நொடிந்த அருவெறுப்பான மனதிற்கு அது ஆறுதலாக இருந்தது.
பாலை எனக்கு ஊட்டியவுடன் குறும்புடன் சிரித்தப்படி கீழே இறங்கி என்னை பார்த்துக் கொண்டே கவிதாவிடம் ஓடினான்,
இருவரும் என்னை பார்த்து குறும்பாக வாய்க்கொள்ளாமல் சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
என் மனம் என்னை திட்டிக் கொண்டிருந்தது…. ஒரு தாய்க்கும் மகனுக்கும் இடையே நடக்கும் குறும்பான விளையாட்டை
போயும் போயும் ஒரு தகப்பனான நான் தப்பான காமக்கண்ணோட்டத்தில் பார்ப்பதா…ஒரு குழந்தை தன் தாயின்
உடலை தொடுவது விளையாடுவது தப்பா..அங்கே இருவருக்குமிடையே தூய்மையான அன்பு இருக்கக் கூடாதா..
நீதான் தப்பானவன், ஒரு தாய்க்கும் மகனுக்கும் நடக்கும் குறும்பு விளையாட்டை பார்த்து ரசிக்க தெரியாத
முண்டம்…காம வயப்பட்டு அனைத்தையும் காமத்துடன் பார்க்கும் காமக்கொடூரன் நீ… கவிதாவிடன் நீ காட்டிய
கலங்கமற்ற அன்பையும் கவிதா உன்னிடம் காட்டிய கலங்கமற்ற அன்பையும் தொலைத்துவிட்டு..இப்போது அவினாஷும் கவிதாவும்
அவர்களிடையே காட்டும் தூய அன்பை சந்தேகப்படுறியே…என என் மனம் திட்ட திட்ட என் மனம் ஆறுதலடைந்து…
…ஓஓஓஓ வென்று அழுது கவிதாவிடம் மன்னிப்பு கேட்டு சங்கமிக்க முடிவு செய்த கணம்… என் குடும்ப உறவுமுறைகளை
அசைத்து பார்த்த சம்பவம் நடந்தேறியது…
ஒரு மகன் தன் தாய்க்கும் பாலூட்டிய காட்சியை பார்த்து பரவசமடைந்த நிலையில், தந்தையான எனக்கும் பாலூட்டியது
என்னை எங்கோ இழுத்துச் சென்றுவிட்டது…
மனித இனம் ஏன் பாலூட்டிகள் இனம் என அழைகப்படுகின்றன என அப்போது எண்ணத் தோன்றியது…இந்த அன்பை இன்பத்தை
பெறவா..என நினைத்துக் கொண்டேன்..
சட்டென்று அவினாஷ பின் நகர்ந்து தன் இடுப்பில் கையை வைத்து சொன்ன வார்த்தை என்னை மின்னல் போல தாக்கி
அப்படியே மொட்டை மாடியிலிருந்து குதித்து ஓடி விடவேண்டும் போல ஆக்கியது….
கையை இடுப்பின் மேல் வைத்து கவிதாவை குறும்புடம் சிரித்தப்படி பார்த்து…
“கவிதா…..” என அதட்டலாக நான் கவிதாவை பொய் கோவமாக எப்படி அழைப்பேனோ அப்படி அழைத்தான்.
கவிதா ஒரு கணம் அதிர்ந்ததை என்னால் பார்க்க முடிந்தது. முதன் முதலாக என் கவிதாவின் பலவீனமான தருணத்தை
நான் பார்த்தேன். சட்டென்று அடுத்த நொடியில் சுதாரித்து கொண்ட கவிதா…
“என்னங்க….” என சிரித்தப்படி கேட்டாள்.
“கவிதா…” என்றான் நான் கவிதாவை பாசத்துடன் கூப்பிடும் குரலில்.
“போடா அவினாஷ்..மம்மியை இப்படியெல்லாம் கூப்பிட கூடாது… அப்பா தான் மம்மியை இப்படி கூப்பிடனும்…” என
சிரித்தப்படி கண்டிப்புடன் கூறினாள்.
“அப்பா…மட்டும் கூப்பிடலாம் நான் கூப்பிடக் கூடாதா…” என அவினாஷ் புரியாமல் கேட்டான்.
“அப்பா..என்னை தாலி கட்டி மேரஜ் பண்ணிகிட்டாரு.. அவரு அப்படித்தான் கூப்பிடுவாரு,,, நீ எங்களுக்கு சன்..சின்ன..
வயசு பையன் என்னை மம்மி அல்லது அம்மான்னுதான் கூப்பிடனும்…” என அவனுக்கு விளக்கினாள்.
”சாரி..மம்மி..” என அவளை கட்டிப்பிடித்து, அவளை ஏக்கத்துடன் பார்த்தான்.