நீண்ட நேரத்திற்கு பிறகு அவர்களின் முத்த பிணைப்பு விடுப்பட்டது, இருவரின் கன்னங்கள் பூரிப்பால் சிவந்திருந்தன.
வெட்கம் ஏற்பட இருவரும் கைகளால் வாயை மூடி சிரித்தனர். ஒருவர் மூக்கை ஒருவருடன் உரசிக்கொண்டனர்,
பிறகு பாசத்தால் ஆரத் தழுவினார் . அங்கே ஒர் உயிர் ஒர் உடலாவதை பார்த்தேன்.. நான் அங்கு இருப்பதை ஒரு
பொருட்டாகவே அவர்கள் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை…
அவர்கள் இருவரும் அவர்கள் ஏற்படுத்திக் கொண்ட இன்பலோகத்தில் சஞ்சரித்துக் கொண்டியிருந்தார்கள்.
அவினாஷை பார்த்து சிரித்தப்படி கவிதா மெதுவாக அவினாஷின் தலையை எடுத்து தன் முகத்தை பார்க்குமாறு தனது
வலது முலையில் அழுத்தினாள். முலை கசங்கி அவினாஷின் முகத்தின் ஓரங்களில் பிதுங்கியது..
“அவினாஷ் நீ ஒரு குட் பாய் தானே…”
“யெஸ் அம்மா நா குட் பாய் தான்…”
“நீ பொய் சொல்ல மாட்டியே…”
“ காட் பிராமிஸ் பொய் சொல்லவே மாட்டேன்…”
“அம்மா மேலேயும் சாமி மேலேயும் பிராமிஸ் பண்ணா பொய் சொல்லக் கூடாதுன்னு சொல்லியிருன்லே….”
“ஆமாம்மா…”
“அப்படி பொய் சொன்னா என்னாவாகும்….”
“சாமி கண்ணை குத்திடும்…அப்புறம் அம்மா செத்து போய்டுவாங்க….”
“அம்மா செத்து போனா என்னா ஆகும்….”
“அப்பா வேறே கல்யாணம் பண்ணிப்பாரு,,, சித்தி வருவாஙக … நா ஸ்கூல் போக முடியாது… ரோட்டில் என்னை அடிச்சு
பிச்சை எடுக்க வைப்பாங்க…”
”முன்னாடி அம்மா கிட்டே….. பெரிய பிராமிஸ் ஒன்னு பண்ணியே…அது என்ன பிராமிஸ் அவினாஷ்…” என அந்தரங்கமான மொழியில்
கேட்டாள் கவிதா.
“மம்மியும் அவினாஷும் என்ன பண்ணினாலும் பேசினாலும்… யார் கிட்டேயும் சொல்லக் கூடாது…” அவர்களுக்கு மட்டுமே
அறிந்த ரகசியம் என்ற பெருமிதத்தில் சொன்னான் அவினாஷ்.
“யார் கிட்டே இதுவரை சொன்னியா…”
“இல்லே…மம்மி…”
“யாருக்காவது தெரியுமா….”
“இல்லே மம்மி….” ஏனோ அவினாஷ் திரும்பி என்னை ஒரு வினாடி பார்த்தான்.
“குட் பாய்…”
“இப்ப மறுபடியும் ஒரு பிக் பிராமிஸ் பண்ணுவோமா…”
“ஓ.கே…மம்மி…”
“குட்….இப்ப என் மேலேயும் சாமி மேலேயும் பிராமிஸ் பண்ணு…”
“உன் மேலேயும் சாமி மேலேயும் பிராமிஸ்…” என அவனின் கையை கவிதாவின் தலைமீதும் வானத்தின் மீதும் வைத்தான்.
“ சரி இனி பிராமிஸ்……… இனி மேல எனக்கும் உனக்கும் அப்பாவுக்கும் நடக்க போறதை யார் கிட்டேயும் சொல்ல கூடாது…”
என கவிதா சத்தியம் வாங்கினாள்.
“சத்தியமா நா யார் கிட்டேயும் சொல்ல மாட்டேன்…”
“யாரும் சாக்லேட் வாங்கி குடுத்தாலும் சொல்ல மாட்டியா…
“நொ அம்மா…சொல்லவே மாட்டேன்…”
“ஏன்…”
“நா ஒரு குட் பாய்… அம்மா பேச்சை கேட்கிற குட் பாய்”
அப்படியே அவனை பாசம் பொங்க பெருமையுடன் பார்த்து வாரி அணைத்தாள்…இப்போது அவினாஷின் கவிதாவை
அணைத்த தோரணை வேறு விதமாக மாறிவிட்டதாக உணர்ந்தேன்…அந்த உணர்வு உண்மையா பொய்யா கற்பனையா என
தெரியவில்லை…என் மனம் ஒரு வேளை உண்மையாக இருக்குமோ என நம்பத் தொடங்கியது.
அவினாஷ் அணைப்பில் இப்போது ஒரு ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஆண்மைத்தனை வந்து விட்டதாக சந்தேகப்பட்டேன்.
…கவிதா எனக்குத்தான் வேறுயாருக்கும் உரிமையில்லை என்ற அவனின் அணைப்பு உணர்த்துவதாக சந்தேகப்பட்டேன்..
இல்லையில்லை கற்பனை செய்தேன்.. ஒரு வேளை உண்மையை எதிர்க்கொள்ளும் திராணி எனக்கு இல்லாமல்
போய்விட்டதோ..
என் மனம் அங்கிங்கு அலைப்பாய்ந்தப்படி அங்கலாய்த்துக் கொண்டிருந்தது, ஒரு வேளை காமவயப்படாமல் ஒழுங்காக
இருந்திருந்தால் இதை நான் வேறுவிதமாக எடுத்திருக்க மாட்டேனோ எனவும் எண்ணத் தொடங்கினேன்.
அடுத்து கவிதா கேட்டதுதான் உண்மையில் என் உடலை தூக்கிவாறி போட்டது…
அவினாஷை தாய்மை பாசம் பொங்க பார்த்தாள். வெட்கம் கலந்த ஒரு மர்ம புன்சிரிப்பு…அவளுடைய ரகசியம் எனக்கு
அம்பலமாவதை விரும்புகிற ஆனந்தம்….
“பால் குடிக்க ஆசையா இருக்கா அவினாஷ் குட்டி…” என தாய்மை பாசம் பொங்க கவிதா அவினாஷிடம் கேட்டதும்…
என்னை ஊதாசினப்படுத்தி அவமதிப்பு செய்ததை போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது.
மேலும் என் அடிமனம் கவிதா கேட்ட
தொனியில் ஒரு போதாமை இருப்பதாக எண்ணி பதறியது
“ஆமாம்மா…அபிநயா போல நானும் பால் குடிக்கனும்…” முகத்தில் தீவிர ஆசையுடன் சொன்னான் அவினாஷ்.
முகத்தில் அன்பு புன்சிரிப்பை வீசிக்கொண்டிருந்த கவிதா..அவினாஷின் தலையை கோதியப்படி..
“மம்மியின் பம்ஸை தட்ட ஆசையா…” என்றாள் கவிதா. அதை கேட்கும் போது கவிதா தன் உடலை பாசத்துடன் ஒரு பொம்மைப் போல
மாற்றியது என் கற்பனைத்தான் என வலுக்கட்டாயமாக நம்பினேன்.. .
“ஆமா..மம்மி…..” குதூகலுத்துடன் அவினாஷ்.
“நாம தனியா இருக்கும் போது..நீ பால் குடிக்க ஆசை பட்டா நான் வேணாம்னு சொல்லுவேனா…”
“இல்லை…மம்மி…”
“இனிமே மம்மி தனியா இருக்கும் போது மட்டும் தான் பால் குடிக்கனும்…மம்மியை பம்ஸை தட்டனும்
உனக்கு மம்மியை என்ன பண்ணத் தோனதோ அதை பண்ணனும்…”
“யெஸ் மம்மி…”
“பப்ளிக்குல எல்லோரும் இருக்கும் போது பண்ணக்கூடாது…”
“ஓகே..மம்மி…”
“பிராமிஸ்….”
“பிராமிஸ்…”
இப்போது கவிதா என்னை ஒரு பார்வை பார்த்தாள், அந்த பார்வையில் அன்பு கலந்த குறும்புத்தனம் இருந்தது…
அவினாஷின் கையை பிடித்து அவளின் வலது முலைமேல் அழுத்தினாள்..
“இது என்ன அவினாஷ்…” என கவிதா பெருமிதத்துடன் கேட்க…என் உடலில்…ஜூம்ம்ம்ம்… என சத்தமெற்பட்டு என்
இரத்த நாளங்கள் வெடித்து சிதறும் நிலையில் இருந்தன..
“ப்ரெஸ்ட்…மம்மி…” ஒரு பள்ளிக்கூட மாணவன் ஆசிரியையிடம் பாடம் படிக்கும் உடல் பாவத்தில் அவினாஷ் பதில்
சொன்னான். அந்த உரையாடல் கட்டுப்பாடற்ற பாசத்தில் தொடர்வதை உணர்ந்தேன்.
“யார் சொன்னா உனக்கு…”
“நீங்க…மம்மி….”
“இது என்ன…” அவன் விரல்களை அவளின் பால் சொட்டி தடித்திருந்த வலது முலை காம்பின் மீது வைத்து கேட்டாள்.
“நிப்பிள்…மம்மி…”
“யார் சொன்னா…”
“மம்மி தான் சொன்னாங்க…”