“என்னை ரொம்ப லவ் பண்றாங்க…”
“மம்மி உன்னை எவ்வளவு லவ் பண்றாங்க…”
“இவ்வளவு…” என அண்டசகாசரமளவுக்கு கையை விரித்தான்.
“மம்மி உன்னை லவ் பண்ணும் போது…உனக்கு என்ன …தோனுது…”
“மம்மியும் நானும் ஒன்னுன்னு தோனது…”
“அப்புறம்…”
“மம்மி என்னை லவ் பண்ணும் போது ஹாப்பியா இருக்கும்…”
“மம்மியை நீ லவ் பண்ணும் போது மம்மிக்கு என்ன ஆகும்…”
“மம்மி ரொம்ப ஹாப்பியா இருப்பாங்க…” என்றான் சந்தோசம் பீறிட.
“மம்மியை லவ் பண்ணும் போது..உனக்கு என்ன தோனுது…”
“நானும் மம்மியும் ஓன்னுன்னு தோனது…மம்மி மனசுல என்ன திங்க் பண்றாங்கனு நானும் திங்க் பண்ணிகிட்டே இருப்பேன்…”
“மம்மி என்ன திங்க் பண்ணுவாங்கன்னு… அவினாஷ் மனசுக்கு தெரியுமா…”
“யெஸ்..மம்மி…”
“மம்மி திங்க் பண்ற மாதிரித்தானே நடந்துக்கறே…”
“ஆமா..மம்மி…”
“மம்மி ஒன்னு பண்ண வேணாம்னா… நீ பண்ணுவியா…”
“நெவர்… மம்மி…”
“ஏன்…”
“ஐ..லவ்..யூ..மம்மி… நா அப்படி பண்ணா மம்மிக்கு பிடிக்காது…”
“மம்மியின் கிட்டே…. நீ என்ன கேட்டாலும் இல்லேன்னு சொல்லியிருகேனா…”
“இல்லை மம்மி…”
அடுத்து செய்தது என்னை மெய் சிலிர்க்க வைத்தது…
“இது என்ன…” என அவினாஷின் கையை பிடித்து தன் உடம்பை தொட்டு சிலிர்த்தப்படி கேட்டாள்.
“மம்மி பாடி…”
“யாருக்கு சொந்தம்….”
“மம்மிக்கு சொந்தம்…”
“இது என்ன…” என அவினாஷின் உடம்பை தொட்டு கேட்டாள்.
“இது அவினாஷ் பாடி…”
“யாருக்கு சொந்தம்….”
“என் மம்மிக்கு சொந்தம்…”
“ஏன்…”
“மம்மி தான் இந்த பாடியை குடுத்தாங்க…” இதை கேட்டவுவன் கவிதா முகத்தில் பெருமிதம் பொங்கி வழிந்தது.
“உன் பாடி யாருக்கு சொந்தம்..”
“மம்மிக்கு சொந்தம்…”
“மம்மியை லவ் பண்ணா என்ன ஆகும்…”
“மம்மி பாடி என் பாடியாயிடும்…”
“அப்புறம்…”
“மம்மி மனசு என் மனசுயாயிடும்..”
“அப்புறம்…”
“எனக்கு ஹாப்பியா இருக்கும்…”
“மம்மிய எப்படி லவ் பண்ணுவே…” என பாசத்துடன் கேட்டாள்.
“இப்படித்தான் லவ் பண்ணுவேன்…” என கவிதாவை கட்டிப்பிடித்து நெற்றியில் முத்தம் வைத்தான்
“அப்புறம்…”
“இப்படி…” என விலகி நின்று அவன் கண்களிலிருந்து அன்பு, பாசம், இரக்கம், ஏக்கம், கருணை ஆகியவற்றை கொட்டிக்கொண்டு
அன்பே வடிவமாக குழந்தைப் பாச ஊற்றாக கவிதாவை பார்த்தான்.
கவிதா அப்படியே அவினாஷ் இழுத்தாள். அவன் உச்சந்தலையில் முத்தமிட்டாள். அவன் தலையை கோதினாள்.
பிறகு ஒருவர் கண்ணை ஒருவர் பார்த்தனர். கண்கள் அதற்குறிய மொழியில் பேசிக்கொண்டன. பிறகு இருவர் ரகசியமாக
சிரித்து, ஒருவர் கன்னம் ஒருவர் மீத உரசும்படி என்னை பார்த்தனர். இருவரும் அவர்களுக்கே புரிந்த சிறு மர்மப் புன்னகை பூத்தனர்.
பிறகு ஒருவரை முகத்தை ஒருவர் பார்த்தனர். கவிதா மெதுவாக தன் செழிப்பான உதட்டை அவினாஷின் உதட்டின்
மீது உரசினாள். அவினாஷும் உரசினான். அந்த உரசிலில் இருவரின் உதடும் சிவந்து துடித்து நடுங்க.. சட்டென்று….
இருவரின் வாய்கள் ஒன்றொடொன்று இணைந்து பிணைந்து முத்தம் கொடுக்க ஆரம்பித்தார்கள்.
அந்த முத்தம் கொடுக்கும் காட்சி என் மனதில் நிலைத்த புகைப்படமாக பதிந்து விட்டது…அது பல அர்த்தங்களை
என் மனதிற்கு சொல்லியது. அந்த அர்த்தங்களை நான் பலவிதமாக புரிந்துக் கொண்டு அதற்கு ஏற்றவாறு உணர்ச்சிகளில்
இருந்தேன்.
முத்தம் கொடுத்து கொண்டிருக்க இருவரின் உடலும் விரைக்க ஆரம்பித்தது. கவிதா பால் குடிக்கும் அபினயாவை இன்னும்
இறுக்கமாக பிடிக்க ஆரம்பித்தாள். கவிதான் தன் தாய் பாசத்தை அறுவி வெள்ளம் போல தன் வாய்மூலம் அவினாஷீக்கு
கடத்துவதையும் அவினாஷ் தன் மகன் பாசத்தை அறுவி போல தன் வாய்மூலம் கவிதாவிற்கு கடத்துவதையும்
நான் கண்கூடாக கண்டு கொண்டிருந்தேன். கண்களால் காண முடியாத அருவமான அன்பை இருவரின் உடலில் பாய்வதை நான்
கண்ணால் கண்டேன்.
அந்த முத்த நிலையை பிரிக்கவே முடியாது என எண்ணினேன்.. நான் வேறு அவர்கள் வேறு என முதன் முதலாக உணர ஆரம்பித்தேன்
கவிதா அவினாஷை இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டிருந்தாள். இந்த முத்த பிணைப்பு எப்போது நிற்கும் என ஆவலாக
பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். இருவரும் விடுப்படுவதாக தெரியவில்லை. பாசம் என்ற வஸ்து அவர்களின் வாய்களை
இணைத்துக் கொண்டிருந்தது. நான் இதுவரை கவிதாவிற்கு வாய் முத்தம் கொடுத்த நேரத்தை விட அவர்கள் அதிக
நேரம் வாய் முத்தத்தில் இருந்தார்கள்.
என் விந்து அணுக்கள் மூலமாக என் நகலான அவினாஷீம், அந்த நகலை உருவாக்கி சுமந்த பெற்றெடுத்த கவிதாவும்,
முதல் மூலக்காரணமாயிருந்த என்னை விட்டு விட்டு, அவர்கள் இருவரும் வாய் மூலம் தூய்மையான பாசமழை பொழிந்து
அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்
முத்தம் நிற்பதாக தெரியவில்லை. நேரம் செல்ல செல்ல, அந்த முத்தக் காட்சி என் மனதில் பதற்றத்தை ஏற்படுத்தியது என்
இதயத் துடிப்பை அதிகப்படுத்தியது. என் உடைமயான கவிதாவை என்னிடம் பிரிப்பதை பொன்ற உணர்வு. என் உத்தரவில்லாமல்
பயன்படுத்து போன்ற பதறல் உனர்வு….
டேய்..அவினாஷ் அது என் பொண்டாட்டிடா…என் மனைவிடா..அவளை
விட்டுவிடுடா…என என் மனம் என்னையறியாமல் கதறியது. உடலில் பதைபதைப்பு ஏற்பட்ட மறுவினாடி..
…ஐயோ அந்த புனித அன்பு பறிமாற்றத்தில் கவிதா சிறிது காமத்தை கலந்து இன்பம பெறுகிறாளோ என என் மனம்
அருவருப்பாக சந்தேகப்பட்டு நான் எந்த காரணுமுமில்லாமல் கையாலாகதவனாக உணர்ந்தேன்.
முத்தமிட்டப்படியிருந்த கவிதா ஓரக்கண்ணால் என் மன நிலைமை பார்த்தாள். கோவம் அதிகமாக இன்னும்
அவினாஷை இறுக கட்டிப்பிடித்தால்…. இவன் என் மகன்..என் மீது கலங்கமில்லாத தூய அனபை வைத்துள்ளான்,
நான் இவன் மீது தூய அன்பை வைத்திருக்கிறேன். ஒருவர் மீது ஒருவர் அந்த அன்பை செலுத்துகிறோம்…அன்பே சிவம் என
சொல்லும் மந்திரத்தின் மூல அன்பு இதுதான் என சொல்வதைப் போல இருந்தது.