எனக்கும் கவிதாவுக்கும் இடையே நடந்த காதல் திருமணம் உறவுகள் உணர்ச்சிகள், கள்ளக் காதலாக திருமணமாகாத
உறவாக உணர்ச்சியாக சொல்லியிருந்தாள் எவ்வளவு காம கிளுகிளுப்பாக இருந்திருக்கும் என சிலர் எண்ணலாம்.
எல்லோரும் பார்த்து அனுபவித்த கணவன் மணைவி உறவை சொல்லி நம்மை கொல்றானே அதில் மசாலாவாக
சில அத்துமீறல்கள் வக்கிரங்கள் இருந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்குமே என சிலர் நினைப்பது நினைவலைகளாக
காற்று கடத்திக் கொண்டு வந்து என் மனதின் மீது மோதுவதை நான் அறிவேன்.
என்ன செய்வது எனக்கும் கவிதாவுக்கும் கடந்த காலத்தில் நடந்தவற்றை அப்படியேத்தானே சொல்ல முடியும், அதில் காம
கிளுகிளுப்பு இல்லையென்று நீங்கள் அபிப்பராயம் பட்டால் நானும் கிட்டத்தட்ட உங்கள் நிலைமையில் தானே இருக்கிறேன்.
என வாழ்கையில் நான் காமயின்பத்தின் எல்லைகளை பார்க்கவேயில்லை அதை பார்க்க சில் வித்தியாசங்கள் தேவை
வக்கிரங்கள் தேவை அதை திருமணமான வேறு ஒரு பெண்ணுடன் தான் கண்டடைய முடியுமென்று என்ற நிலைக்கு
இப்போது தானே வந்திருக்கிறேன்.
என்னுடைய கதையை இன்னும் கேட்க பொறுமையாக இருக்கும் நல்லுங்களுக்கு நான் சொல்ல
கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். நான் இப்போது கதை சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் காலம், கவிதா என்னை மொட்டை மாடிக்கு
அழைத்து சென்றதிலிருந்து கிட்டத்தட்ட மூன்று மாதம் கழித்துதான்.
இந்த மூன்று மாதத்தில் என்னவெல்லமோ நடந்து விட்டன. சமூக விதி மீறல்கள் வக்கிரங்கள் அறமற்ற செயல்கள்
மனித உறவுகளை ஆட்டிப்படைக்கும் சம்பவங்கள் என மனித சமூக உறவின் அடிப்படை நம்பிக்கைகளை அசைத்து
பார்த்துவிட்டன. நான் அவைகளை சொல்ல சொல்ல ஏன் ஏன் என்ற சந்தேகம் வரலாம். புரியாமலும் போகலாம். தர்க்கத்திற்கு கட்டுப்
படாமலும் போகலாம். ஏண்டா சிவா உன் குஞ்சி துடிப்பின் அரிப்பை அடிக்கி அதை பிடிச்சிகிட்டு கழிப்பறையில் ஆட்டி
கைமைத்துனம் செய்து சுயயின்பம் அடைந்து அடங்க வேண்டியதுதானே என என்னை சாபமிட்டு திட்டலாம்.
ஐயோ பாவம் கவிதா இந்த நிலமைக்கு ஆளாகிவிட்டாளே… ஐயோ சிவா இந்த நிலமைக்கு ஆளாகிவிடானே என
நீங்கள் பச்சதாபம் பட்டாலும் படலாம்.
இப்படியெல்லாம் நீங்கள் நினைக்கும் போதும் இந்த அலுப்புதட்டும் ஃபளாஷ் பேக்கை மறுபடியும் படியுங்கள்.
இதில் நிறைய நுண்ணர்வு நுண்ணர்த்தம் உள்ள சம்பவங்கள் இருக்கின்றது. அவையெல்லாவற்றையும் சொன்னால்,
பக்கங்கள் நீண்டு கொண்டே போகும். தொடக்கம் அதிலிருந்துதான் வருகிறது.
இனிமேல் என் வாழ்கையின் அனுபவத்தை அனுபவித்து சொல்லும் நான்
சம்பவங்கள் நடப்பது அப்படித்தான் நடக்கின்றது
என்று ஏமாந்து போய், நடந்தது வேறுவிதமாக விதமாக நடந்தது என்ற வாழ்கையின் நாடக உண்மையே என் அனுபவத்தின் எச்சம்,
என்று மனதில் நினைவில் வைத்து இனி பொறுமையாக ஒருவரேனும் என் கதையை கேளுங்கள்..
என் முன் வாழ்கையின் ஓவ்வொரு தருணத்தை பட்டவர்த்தனமாக சொன்னால்தான் என் கதையின் தர்க்கம் உங்களுக்குப்
புரியும். ஆனால் அதுவே நீண்ட குடும்ப கதையாகிவிடுவதால், ஃப்ளாஷ் பேக் டார்டாய்ஸ் சுருள் இன்னும் சுற்ற வேண்டியிருப்பதால்
அதன் புகை உங்களை நிச்சயம் மூர்ச்சையாக்கிவிடும், அதனால் கொஞ்சமாக சுற்றி விட்டேன்..
வாங்க மொட்டைமாடிக்கு போவோம்…
ச்சூ…ச்சூ..ச்சு..என் செல்லம்..என் தங்கம்…அம்மா இப்போ பால் தர்றேன்ல்ல.. அழக்கூடாது என் செல்லக்குட்டி…”
என கொஞ்சியப்படி என்னை தன் பார்வையால் ஊடுறுவிக் கொண்டிருந்தாள் கவிதா.
கவிதா பால் கொடுக்கும் காட்சியை காம வயப்பட்ட நான் எச்சம் ஊறப் பார்க்க துடித்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த கண்கொள்ளா காட்சியை
பார்த்த கண்கள் தனக்கு வேண்டியதை கடத்துட்டும் என என் ஆணறுப்பு காத்து கொண்டிருந்தது.
கவிதா கண் இமைக்காமல் என்னை முறைத்து பார்த்து கொண்டே பாலுக்காக அழுதுகொண்டிருந்த அபினயாவை என்
கையில் திணித்தாள். ஓடி விளையாடிக்கொண்டிருந்த அவினாஷ்..
“அம்மா பாப்பா பாலுக்காக அழுது..” என்றான்.
அந்த வார்த்தைகளின் ஒரு மகனின் தாய் பாசத்தை முதன் முதலாக
வேறு கோணத்தில் உணர்ந்து குற்றணர்வுடன்
மவுனமாக இருந்தேன்.
கவிதா சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். யாருமில்லை என உறுதி படுத்திக் கொண்டு, சிங்கில் ஃப்லீட் எடுத்திருந்த முந்தானையை
மார்பை மூடுமாறு பார்த்து கொண்டு லாவகமாக தன் இடது பக்கம் முலையை விடுவித்தாள். அது பந்தை போல ஆடுவது அவளின்
மூடியிருந்த முந்தானையை மீறி தெரிந்தது. அபினயாவை வாங்கி முலையை முந்தனையால் மூடியப்படி
எனக்கு காட்டாமல் பால் கொடுக்க ஆரம்பித்தாள்.
என்னை கண் இமைக்காமல் முகத்தில் உணர்ச்சியில்லாமல் பார்த்து கொண்டிருந்தாள். நான் பேசாமல் நெளிந்து
கொண்டிருந்தேன். ரஞ்சனி கவிதாவின் முலை என மாறி மாறி என மனதில் ஓடி உடலில் காமம் ஏறிக் கொண்டிருந்தது.
குற்றமுள்ள நெஞ்சு குறுகுறுக்கும் என்பது இதுதான் என உணர்ந்து கொண்டேன். ஏனோ அசிங்கமாக உணர்ந்தேன்.
இப்போது கவிதா என்னை பார்த்து மெதுவாக புன்சிரிப்பை வீசினாள். அப்பாடா என மனம் இறுக்கத்தை தளர்த்தி நானும் சிரித்தேன்.
வாட்டர் பாட்டிலை ஓடி ஓடி உதைத்து கொண்டிருந்த அவினாஷ் திடீரன..
“அம்மா பாப்பா பால் குடிக்குதாம்மா…” என கேட்டப்படி ஓடி வந்து கவிதாவின் வலது முலையில் கை வைத்து
சாய்ந்தப்படி முந்தானையை தூக்கி அபிநயா பால் குடிப்பதை எட்டிப் பார்த்தான்.
“அபிநயா குட்டி…. பால் குடிக்கிறயா….” என கொஞ்சினான்.
கவிதா என்ன நினைத்தாலோ தெரியவில்லை திடீரென அவளின் மார்பை மூடியிருந்த முந்தானையை எடுத்து தன் தோளின் பின்
புறம் போட்டு என்ன நடக்கின்றது என்பதை எனக்கு காண்பித்தாள். அபிநயாவின் இடது கண் அவினாஷை
பார்த்துக் கொண்டு சிரித்தப்படி பால் குடித்துக் கொண்டிருந்தாள். .அவளை பாசத்துடன் ஏக்கத்துடன் பார்த்து
கொண்டிருந்தான் அவினாஷ், கவிதா என்னையே முறைத்து பார்த்து கொண்டிருந்தாள். அவினாஷ் அபிநயாவின் கன்னத்தில் முத்தமிட்டான்.. அபிநயா கவிதாவின் முலைக்காம்பை விட்டுவிட்டு, அவினாஷை பார்த்து சிரித்தாள்.. கவிதாவின் முலைக்காம்பில் பால் சொட்டியது..
திடீரென அவினாஷ்… கவிதாவின் பெருத்த முலையில் முத்தமிட்டு,
“அம்மா எனக்கும் பால் குடும்மா…. பால் குடிக்க எனக்கும் ஆசையா இருக்கும்மா…” என்றான்.
எனக்கு ஒரு மாதிரியாக ஆகி விட்டது. என்ன செய்வது பேசுவது என தெரியவில்லை. அவினாஷை தூக்க கையை
நீட்டும் போது கவிதா ஒரு முறைப்பு பார்த்ததாள் என் கை தானாகவே என் பின்னால் சென்றது.
”அவினாஷ்..அம்மா பேச்சை கேட்கிற குட் பாய் தானே நீ…” என பாச கண்டிப்புடன் கேட்டாள்.
“யெஸ்…மம்மி..” என பாசம் பொங்க சொன்னான் அவினாஷ்.
“இப்படி…பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல எல்லாம் கேட்க கூடாதுன்னு மம்மி சொல்லியிருக்கேன்ல…”
“ஆமா…மம்மி…”
“இனிமே பப்ளிக் ப்ளேஸ்ல எல்லாம் கேட்க கூடாது…”
“ஓ.கே….மம்மி…”
“அம்மா பாப்பாவுக்கு பால் கொடுக்கறேன்ல… போய் யாராவது வர்றாங்களான்னு பாரு… வந்தா சொல்லு….” என பாசத்துடன் கட்டளையிட்டாள்.
என்ன..இது..அவினாஷ எனக்கு தெரியாமல் கவிதாவிடம் பால் குடிக்கிறானா என கேள்வியும் சந்தேகமும் என் மனதில்
எழுந்து என்னை கலக்கமடைய வைத்தன…
அவினாஷ் முகம் வாட்டமடைவதை கண்டேன். அபினயா பால் குடிப்பதை ஒரு மாதிரி ஏக்கத்துடன் பார்த்தான், திரும்பி
என்னை பார்த்தான், இவனால் தான் எல்லாம் என்பதைப் போல இருந்தது அந்த பார்வை பிறகு..
“யெஸ்…மம்மி…” என மூலையில் இருக்கும் வழிக்கு சென்று கடமையே கண்ணாக காவல் காக்க ஆரம்பித்தான்.
அப்போதுதான் நான் அறியாத அந்தரங்கமான ரகசியம் ஒன்று என் குடும்ப வாழ்வில் நடந்து கொண்டிருக்கிறது
என உறைய ஆரம்பித்து. என் வாழ்வில் முதல் முறை கவிதாவிடமிருந்த விடுப்பட்டு அந்நியனாக உணரத் தொடங்கினேன்.
தடுப்பின் அப்பாலிருந்த சாப்பாட்டு பகுதியிலிருந்து வந்த மெல்லிய வெளிச்சம் நாங்கள் இருந்த பகுதிக்கு
பரவியிருந்தது.இப்போது விழாவுக்கு வந்தவர்கள் உணவு அருந்த அமர அவர்களின் பேச்சுகுரல்கள் கேட்டன.
மெல்லிய இதமான ஈரமான காற்று வீசிக்கொண்டிருந்தது.
கவிதா ஜாக்கிரதையாக சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள், பிறகு மெதுவாக அபினயா வாயை முலையிலிருந்து எடுத்தாள்.
காம்பிலிருந்து பால் திட்டு திட்டாக சொட்டி அவள் முலையை தாமரை இலை மேல் தாண்ணீர் வழிவதைப் போல அபிஷேகம்
செய்து வழிந்து அவளின் இடுப்பு பகுதியை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருந்தது.
அபினயா தன் வாயை முறுக்கி அழ ஆரம்பித்தாள்.
”அவினாஷ்ஷ்ஷ்ஷ்…” என தாய் பாசம் கிறங்க அழைத்தாள்.
“வாட்…மம்மி….” என இரும்பு துகள்கள் காந்தத்தை நோக்கி பாய்வதைப் போல அவினாஷ பாய்ந்து ஓடோடி வாந்தான்.
“கொஞ்ச நேரம்….குட்டி பாப்பாவை தூக்குடா…” என்றுவாறு அழுதுக் கொண்டிருந்த அபினயாவை அவனிடம்
கொடுத்தாள். அவினாஷ் பெரியவர்கள் தூக்குவதைப் போல நேர்த்தியுடன் அபினயாவை தூக்கினான்…
“ச்ச்சு..அபினயா குட்டி அழாத குட்டி…இன்னும் பால் வேணுமா …” என்று மழலை மொழியில் கொஞ்சி அழகையை
அடக்க முயன்றான்.
அடுத்து கவிதா செயதது எனக்கு திக் என்று திடுக்கிட வைத்து பதற வைத்தது கிளுகிளுப்பூட்டியது. சேஃப்டி பின்னை
எடுத்து தன் முந்தானையை முழுவதுமாக பின்புறமாக தரையில் விழுமாறு தள்ளினாள். அவளின் ஜாக்கெட்டும் பிராவும்
பாலால் நனைந்திருந்தன காற்றில் பால் மணம் மெல்லிதாக வீசியது. என்னை மெல்லிய சிரிப்புடன் பார்த்தாள்.
சட்டென்று தன் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை விடுவித்து ஜாக்கெட்டை மொட்டைமாடியின் மூலைக்கு தூக்கி எறிந்தாள்.
ஒரு பக்க முலையை மூடிக் கிழித்து விடுமளவுக்கு பிதுங்கிக் கொண்டிருந்த
பிராவின் கொக்கியை கழட்டி அதனையும் தூர
எறிய அது ஜாக்கெட்டின் பக்கத்தில் விழுந்தது.
இப்போது விடுதலை பெற்ற அவளின் முலைகள் துள்ளி குதித்தன. மாமிச மலைகள் மேலிருந்த காம்புகளின் பல
ஓட்டைகளின் வழியே ஒரு தாண்ணீர் குழாயில் பல ஓட்டைகளிருந்து தண்ணீர் பாயவதைப் போல, ஒரு
நீருற்றிலிருந்து தண்ணீர் பாய்வதைப் போல, பால் சில நொடிகள், எரிமலை போல வெடித்து வெளியே வந்து பிறகு
சொட்டாக வழிந்தது.
முலைகளை தன் இருகைகளால் கசக்கி நிமர்த்தி தட்டி மறுபடியும் கசக்கி தட்டினாள். பிரா ஜாக்கெட்டினாள் சிறைப்
பட்டு அமுங்கி போயிருந்த முலைகள் இன்னும் விடுதலைப் பெற்று கொஞ்சம் பெருத்து வீங்கின. பால் அவளின்
காம்புகளில் வெளியேறி பெரிய பந்துப் போலாகி சொட்டிக் கொண்டிருந்தது. மார்பை முடிந்த மட்டும் நிமர்த்த இரு
முலைகளை இன்னும் முன்னே துருத்திக் கொள்ள அதனை எனக்கு நக்கல் கலந்த புன்சிரிப்புடன் காண்பித்தாள்.
நான் வெளிறி போனேன். மறைப்பு இல்லாத மொட்டை மாடியில் வெளிச்சத்தில் யாராவது பார்த்துவிட
வாய்ப்பிருக்கின்ற இடத்தில் இப்படி என் கவிதா முலைகளை நிமிர்த்தி காண்பித்துக் கொண்டிருக்கிறாளே என்று
மானம் பயம் கவ்வ எனக்கு உடல் ஜிவ்வென்று ஏறியது என் ஆணுறுப்பு என் ஜட்டியை பேண்டையும் கிழித்துக் கொண்டு
வர துடித்துக்கொண்டிருந்தது. காம கொந்தளிப்பில் இருந்தேன். யாரும் வரக்கூடாது என நினைத்து தடுப்பின் மூலையில்
இருக்கும் வழியை ஒரு கணம் பார்த்தேன்.
கவிதா என் காம தவிப்பை பார்த்து சிரித்தவாறு முறைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளின் முலைகள் என்னை வா வா
அமுக்கி விடு என அழைத்தது, அவளின் மூச்சின் அசைவுக்கு ஏற்ப ஆடிக் கொண்டிருந்தது.
அப்போதுதான் அதிர்ந்து பார்த்தேன் அவினாஷ் அபினயாவை கொஞ்சியப்படி கவிதா செய்த அனைத்தையும் கண்மொட்டாமல்
பாசத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை. அவன் கவிதாவின் முலைகளை அன்னாந்து பார்க்கும் உடல்வாகு எனக்கு
என்னவோ செய்தது.. கவிதா அழுதுக் கொண்டிருந்த அபினயாவை அவினாஷ்யிடமிருந்து
”இதோ… அம்மா பால் கொடுக்கறேண்டா செல்லம்…” என வாங்கி…
“அவினாஷ்….போய் யாராவது வர்றாங்கலான்னு பாரு..அப்படி வந்தா உள்ளே விடாதே…” என அவன் தலையை
கோதியப்படி கேட்டுக் கொள்ள், அவினாஷ் மறுவினாடி துள்ளிக் குதித்துக் கொண்டு “சரி..யம்மா….” என அவனின் அம்மாவின்
மானத்தை காவல் காக்க ஓடினான்.
கவிதா மெதுவாக அழுதுக் கொண்டிருந்த அபினயாவின் வாயை தன் இடது காம்பின் பக்கம் எடுத்து செல்ல அவள்
சப்பென்று காம்பை வாயால் கவ்வி சப்ப ஆரம்பித்தாள். அவள் உறுஞ்ச அவளின் உறிஞ்சலின் அதிர்வுக்கு ஏற்ப
முலை ஆடியது. பால் வாயினுள் சென்று அபினயா முழுங்கும்போது அவளின் உடல் அதற்கெற்ப அசைந்தது.
அபினயா சப்பும் போது மூச்சு விடுவதை நிறுத்தி பிறகு ஒரே நேரத்தில் மூச்சை வெளியே விட்டு உள்ளே இழுக்கும் காற்று
சத்தம் சப்பும் சத்தத்துடன் ம்க்கும் என ஓசை எழுப்பிக் கொண்டிருந்தது. கவிதா இப்போது அபினயாவை தன் இடது கையால்
மட்டும் பிடித்திருந்தாள்.
முகத்தில் அன்பு புன்சிரிப்பு தவழ என்னை நெருங்கினாள். அவள் முகத்தில் அதே அன்பு மாறாத புன்சிரிப்பு.
“கவி..யாராவது வந்துர்ற போறாங்க…” என்றேன் பதற்றத்துடன்
“வந்தா என்னாகும்….” என சிரிப்புடன் கேட்டாள்.
நான் என் மவுனத்தை பதிலாக அளித்தேன்.
“சிவா…ஐ லவ் யூ சிவா…” என்றாள் பாசம் பொங்க.
“ம்ம்ம்…..” என்ன சொல்வது என தெரியாமல் மென்றேன்.
“ஏன் உனக்கு என் மேலே லவ் இல்லியா…” சிரித்தப்படி கேட்டாள்.
“ஐ..டூ லவ் யூ கவி….”
“அப்போ ஏன் ம்ம்ம்னு சொல்றீங்க…”
“ம்ம்ம்ம்…” என என் வாயிலிருந்த வந்தது.
“மறுபடியுமா…” என சிரித்தாள்.
“ம்ம்ம்….” என்றேன்.
என் மனம் இன்றைக்கு என் கவிதா நான் எதிர் பார்க்காத ஏதோ ஒரு வித்தியசமான அனுபவத்தை தரப் போகிறாள்
என நினைத்து எதிர்ப்பார்பு கூடி என் இதயம் தம் தம் என அடித்துக் கொண்டிருந்தது. கவிதா என் தலையை கோதியப்படி..புன்சிரிப்பு மாறாமல்
:நா…யாரு..சிவா?…” என புதிராக கேட்டாள்.
“மனைவி…” என மணிரத்னம் வசனம் பேசினேன்.
“வேறும் மனைவிதானா?….”
“இல்லை காதல் மனைவி…”
“அப்புறம்…”
“என் உயிர்..”
“அப்புறம்…”
“என் உடல்…” என்றேன்
கவிதா என் முகத்தை இழுத்து நான் எதிர்ப்பார்க்கதபடி என் வாயில் முத்தம் தந்து பிறகு கன்னத்தில் நெற்றியில் முத்த
மழை தந்தாள். தன் கண்களை என் கண்கள் பக்கம் எடுத்து வந்து என்னை ஊடுறுவி பார்த்தாள். அவள்
பார்வை என் ஆண்மையை உடலையும் கொந்தளிக்க வைத்தன.
அப்போது ஏனோ ரஞ்சனியின் நினைப்பு ஒரு கணம் வந்து மறைந்தது. அந்த நினைப்பு வந்த கணம் கவிதா
என்னை இன்னும் ஊடுறுவி பார்த்து சிரித்தாள்.
“ஐ..லவ் யூ சிவா…நீயும்.. என் உயிர் உடல்…”