“டேய் பொறுக்கி பொறுக்கி. என் தப்புத்தாண்டா! என்ன தொடாம கழட்டணும்னு சொல்லிருக்கணும். நீ நான் செஞ்ச தப்ப வெச்சு விளையாடிட்ட. என்ன இருந்தாலும் உன் திறமை சூப்பர் தான். அதுக்கான பரிசை குடுத்து தான் ஆகணும். சரி நீ என் முன்னாடி வா. அண்ணா, நீங்க என் பின்னாடி போயி தங்கச்சியோட பாவாடையும் ஜட்டியும் கழட்டி எடுங்க. இவன் சின்ன பையன் அதனால விரலுக்கு பதிலா சுன்னிய வெச்சு மேனேஜ் பண்ணிட்டான். ஆனா உங்களுக்கு அந்த சலுகை இல்ல. நீங்க என் ஒடம்ப தொட கூடாது.”
சலீம் முன்னாடி வர ராமலிங்கம் பின்னாடி போனான்.
“அம்மா வந்துட்டேன்மா! என்ன பரிசு சொல்லுங்க. தெரிஞ்சுக்கவும் அந்த பரிசை அடையவும் ரொம்ப ஆவலா காமமா இருக்கேன் உங்க மகன்!”
“அம்மா சொல்றேன்டா மகனே. அதுக்கு முன்னாடி ஒரு கேள்வி கேக்கணும்!”
“அம்மா பரிசை குடுக்காம என்னமா கேள்வி கேக்குறேனு சொல்றிங்க!”
“பொறுமை ரொம்ப முக்கியம் டா மகனே. சரி அம்மா உன் சுன்னிய கைல புடிச்சு மெதுவா உருவிட்டே கேள்வி கேட்ட ஓகேவா உனக்கு?”
“ஓகேம்மா! இந்தாங்க புடிங்க உங்க மகனோட சுன்னிய!”
“ம்ம்ம்ம் பிடிச்சுட்டேன். ரொம்பதான் சூடா இருக்கு என் மகனோட சுன்னி. ஹலோ அண்ணா, பின்னாடி என்ன பங்கிட்டு இருக்கீங்க. பாவாடைய ஜட்டிய கழட்டி விடுங்கண்ணா சீக்கிரம். உங்க தங்கச்சிக்கு உங்களாலயே ஜலதோஷம் பிடிச்சுடும் போலயே!”
“இதோ இதோ தங்கச்சி. அண்ணனுக்கு எதும் சலுகை இல்லையா தங்கச்சி?”
“சலுகை இல்லாம இருந்தா தான் பரிசும் பெருசா இருக்கும். சலுகை குடுத்தா பரிசு சின்னதா ஆயிடும் பரவால்லையா அண்ணா?”
“அச்சோ வேண்டாம் வேண்டாம்! நான் சவால ஏத்துக்கிறேன்!”
“சரி சரி பேச்ச நிறுத்திட்டு வேலைய ஆரம்பிங்க! என்னடா மகனே அம்மா கேள்வி கேக்கவா இப்போ?”
“மகனோட சுன்னிய இப்டி கைல புடிச்சுட்டு நீங்க என்ன வண்டை வண்டையா கூட கேளுங்கம்மா!”
“ஹா ஹா ஹா. சரி அம்மாக்கு என்ன சந்தேகம்னா. 11ஆவது தான் படிக்கிறன்னு உன் ஐடி கார்ட்ல அம்மா பாத்தேன். ஆனா வயசு 20ன்னு இருக்கு. இடைல ரெண்டு மூணு வருஷம் பெயில் ஆயிட்டியா என்ன?”
“அது ஒரு பெரிய கதைமா! சுருக்கமா சொல்றேன். எங்கப்பா வேலைக்கு அடிக்கடி ட்ரான்ஸ்பர் ஆகும். இதுலயே உங்களுக்கு புரிஞ்சுருக்கும்னு நெனைக்கிறேன்!”
“ஓ புரிது புரிது! உனக்கு கூட பொறந்தவங்க யாருனா இருக்காங்களா?”
“ஒரு அண்ணன் இருக்கான் மா. காலேஜ் படிக்கிறான்!”
“ஓ அப்டியா எந்த காலேஜ்?”
“அந்த காலேஜ் மா!”
“ஓ அந்த காலேஜா? அங்க தான் என் மகனுங்க ஆனந்த் கண்ணன் படிக்கிறாங்க!”
“அப்டியா அம்மா. அப்போ எனக்கு இனிமே ஒரு அண்ணன் இல்ல. மூணு அண்ணனுங்க!”
“ஆமாம்டா என் நாலாவது மகனே!”
இவங்க இப்டி பேசிக்கிட்டே இருக்கப்ப பின்னாடி ராமலிங்கம் அனுவோட பாவாடைய விரல் படாம அவுக்க என்ன பண்றதுனு முழிச்சுட்டு இருந்தான். ஜாக்கெட் ப்ரா எல்லாம் மேல இருக்க துணி, அதெல்லாம் அவுக்கிறது கூட ஓகே. பாவாடை இறுக்கமா இருக்குமே என்ன பண்றதுனு தெரியலையேனு குழப்பத்துல இருந்தான் ராமலிங்கம். உடனே ஒரு ஐடியா வந்துச்சு அவனுக்கு. அவன் கழட்டி போட்ட பேண்ட் பாக்கெட்ல இருந்த ஆட்டோ சாவிய எடுத்து பாவாடை நாடா கட்டி இருக்கிற முடிப்புல சொருகி அத வெளிய இழுத்து பிடிச்சுக்கிட்டான். ஒரு கைல அந்த முடிச்ச அவுக்க முடியல. உடனே முட்டி போட்டு அந்த பாவாடை நாடா முடிச்ச பல்லால கடிச்சு உருவினான் ராமலிங்கம். முடிச்சு அவிந்ததும் சிரமமே இல்லாம அனுவோட பாவாடை அவ காலுக்கு வெளிய வட்டமா விழுந்துச்சு.
“ஹப்பாடா! தங்கச்சி அண்ணன் பாதி கிணறு தாண்டிட்டேன். ஜட்டி கழட்ட எதுனா ஐடியா பண்ணனும்!”
“பரவல்லையே அண்ணா! நான் கூட உங்கள என்னமோ நெனச்சேன். எப்படி கழட்டுனீங்க தொடாம?”
ராமலிங்கம் ஆட்டோ சாவிய காமிச்சான்!
“ஓ இதான் விஷயமா? சரி சரி ரொம்ப நேரம் ஆகுது. ஜட்டிய கழட்டி எடுக்கணும்னு இல்ல. அதாவது கிழிஞ்சாலும் பரவால்ல. எப்டியோ அத கழட்டுறப்ப போட்டில ஜெயிச்சா அந்த ஜட்டி நீங்களே வெச்சுக்கலாம்!”
அனு இப்டி சொன்னதும் ராமலிங்கம் ஒரே ஓட்டமா வீட்டுக்குள்ள ஓடி ஒரு கத்தரிக்கோல் எடுத்துட்டு வந்து அலுங்காம குலுங்காம இடுப்புக்கும் ஜட்டிக்கும் நடுவுல கத்தரிக்கோலோட ஒரு கத்திய உள்ள சொருகி துளி காயம் கூட ஆயிட கூடாதுன்னு பக்குவமா ஜட்டிய கட் பண்ணி எடுத்தான். எடுத்துட்டு அதோட நிக்காம அந்த கிழிஞ்ச ஜட்டிய முகமூடி கொள்ளைக்காரன் மாதிரி தன்னோட முகத்துல வெச்சு கட்டிகிட்டான். அனுவோட புண்டைல பட்ட இடத்தை தன்னோட மூக்குலயும் வாயிலையும் படுற மாதிரி வெச்சு கட்டிகிட்டு அனு கிட்ட சொன்னான்.