ப்ராக்குள்ள இருந்து ரெண்டு மொலையும் வெளிய வந்து தொங்கிட்டு இருந்துச்சு. என்னவோ தெரியல ரெண்டு பேருக்குமே துணிய அவுக்கணும்னோ இல்ல சரியா போடணும்னோ தோணவே இல்ல. அப்டியே உள்ள போனாங்க.
அந்த பங்களாவோட ஆட்டோமேட்டிக் கதவு மைக்கேல் உள்ள போனதும் மூடிக்கிச்சு. இவங்க ரெண்டுபேரும் அந்த கதவை திறந்து உள்ள போனதும் ஒரு பெரிய சுவர் மாதிரி இருந்துச்சு.
அதுக்கு அந்தப்பக்கத்துல இருந்து ரோஜா பூ மணமும், தாழம்பூ ஊதுபத்தி மணமும், கமகமன்னு அடிக்க கண்ணனோட சுன்னி இன்னும் நல்லா வெரைச்சு துடிச்சுச்சு. அனுவுக்கு புண்டை ஓட்டை ஒரு நொடி திறந்து மூடுச்சு.
ரெண்டுபேரும் அந்த சுவருக்கு அந்தப்பக்கம் என்ன இருக்குனு தெரிஞ்சுக்க ரொம்ப ஆவலா இருந்தாங்க. மெதுவா நடந்து அந்தப்பக்கம் போயி பார்த்ததும் ரெண்டுபேரும் அசந்து நின்னுட்டாங்க.
மைக்கேல்: “வாங்க, என்னைப் பெக்காத அம்மாவும் என் உடன்பிறவா சகோதரனும்!”
அனு: “என்னடா மைக்கேல் இவ்ளோ ஏற்பாடு! அதுவும் இதெல்லாம் ஜஸ்ட் பாக்குறதுக்கு மட்டுமா?”
மைக்கேல்: “இன்னைக்கு ஒருநாள் தான் நான் பார்வையாளர். நாளைல இருந்து கிடையாது!”
சொல்லிட்டே கண் அடிச்சு சிரிச்சான் மைக்கேல். நட்ட நடுவுல ஒரு பெரிய மெத்தை. எப்படியும் 6-7 பேர் படுக்கலாம். அவ்ளோ பெருசு. அதை சுத்தியும் ரோஜா பூ இதழ்கள் சிதறி கிடந்துச்சு.
அதுல நடுவுல ஒரு ஹார்ட்டின் ஷேப்ல ரோஜாப்பூ மல்லிப்பூ வெச்சு அலங்காரம் வேற பண்ணிருந்துச்சு.
நடந்து போற இடம் தவிர நாலு பக்கமும் ஆளுயர கண்ணாடிகள். அந்த நடந்து போற இடமும் ஒரு கதவு இருக்க, மைக்கேல் அதை மூடியதும் அதுக்கு உள்பக்கமும் கண்ணாடி. அதாவது இப்போ நாலு பக்கமும் கண்ணாடி சூழ நின்னுட்டு இருக்காங்க.
முதல் இரவுக்கு வெச்சிருக்கிற மாதிரி, பழங்கள், பால், ஸ்வீட்ஸ், இது போக குலாப் ஜாமூன் செஞ்ச ஜீரா, ஸ்ட்ராபெரி சிரப், உருக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த சாக்லேட், இதெல்லாம் வைக்கப்பட்டிருந்துச்சு.
அனுமா ஆச்சரியப்பட்டு தலைல கைய வெச்சு மேல பார்க்க அங்கேயும் முழுசா கண்ணாடி! அதுக்கு நடுவுல சின்னதா ஏசி! ஆனா நல்லா குளுகுளுன்னு இருக்கிற அளவுக்கு வெப்பம் குறைச்சு வைக்கப்பட்டிருந்துச்சு.
அனு: “என்னடா என் புது மகனே! எதுக்கு இவ்ளோ பெரிய ஏற்பாடு எல்லாம்?”
மைக்கேல்: “எல்லாம் உங்களுக்காக தான். நீங்க பண்ணுங்க நான் பார்க்கிறேன். இடைல நான் ஏதாவது செய்ய சொல்லுவேன் அது பண்ணுங்க. அப்புறம் என்கிட்டயும் உங்களுக்குள்ளயும் பேசிக்கிட்டே தான் செய்யணும். அமைதியா இருக்கக்கூடாது. புரிஞ்சுதா சுன்னாவுக்கும் குண்டிமாவுக்கும்!”
அனு: “நல்லா புரிஞ்சது!”
மைக்கேல்: “ஆரம்பிங்க! நான் அப்டி உக்கார்ந்து உங்கள ரசிக்கிறேன்!”
அனு: “பெட்ல எங்க பக்கத்துலயே உக்கார்ந்துக்கலாம்ல?”
மைக்கேல்: “கொஞ்ச நேரம் தூரத்துல இருந்து ரசிக்கிறேன். அப்புறமா வந்துடுவேன் பக்கத்துல!”
சொல்லிட்டு மைக்கேல் அங்க போயி உக்கார்ந்துக்க இவங்க ஆரம்பிச்சாங்க.
கண்ணன்: “அம்மா, ஊம்புறியா?”
அனு: “டேய் கெஞ்சாத! ஆர்டர் போடு!”
கண்ணன்: “அடியே என் செல்லக்குண்டிமா! ஊம்புடி மகன் சுன்னிய!”
அனு: “அப்டி சொல்லுடா என் தங்கம்! வா!”
கண்ணன் அனுமா தலைமுடியை அவ கழுத்துக்கு பின்னாடி விட்டு பிடிச்சு அப்டியே கீழ் நோக்கி அமுக்கி மண்டி போட வெச்சான். ஏற்கனவே வெளிய இருந்த அவனோட சுன்னி அனுவோட தாடை, உதடு, மூக்கு, நெத்தி எல்லாத்துலயும் உரசிட்டே மேல வர அனு அப்டியே கீழ மண்டி போட்டா.
கண்ணன்: “அம்மா, என் பேன்ட் ஜட்டி எல்லாம் அவுத்து விடும்மா!”
அனு: “நீ என்னைக்குடா ஜட்டி போட்ட, படவா?”