“குழந்தை பொறந்த அந்த மாதிரி ஆயிடும் டா”.
“”ஒரு கிளாஸ் தண்ணி பிடிக்கும் போல”.
“அவ்ளோலாம் பிடிக்காது டா”.
“நீங்க பொய் சொல்றீங்க, நா நம்ப மாட்டேன்”.
“நிஜமாடா, நம்பலைனா போ”.
“இங்க வாங்க” அவளை ஹால்ல பாய விரிச்சி பாடுகஜ வச்சான்.
“டேய் என்னடா பண்ண போற”.
“உங்க தொப்புளில் தண்ணி ஊத்தி எவ்ளோ தண்ணி பிடிக்குதுனு பாக்க போறேன்”.
“டேய் வேணாம் டா எனக்கு கூச்சமா இருக்கு டா”.
“ஒரு 5 நிமிஷம் மா”. சொல்லிட்டு அவ சேலைய விளக்கி தொப்புள பாத்தான். அப்புறம் ஒரு கிளாஸ்ல தண்ணிய எடுத்து அவ தொப்புளில் கொஞ்சம் கொஞ்சமா ஊத்துனான். சீதா கூச்சம் தாங்காம கண்ணை மூடிக்கிட்டா, 1/2 கிளாஸ் தண்ணி பிடிச்சது அவ தொப்புள். அத சீதா பாத்து சிரிச்சா.
“நா அப்பவே சொன்னேன்ல அவ்ளோ தண்ணி பிடிக்காதுன்னு”. இவனுக்கு கொஞ்சம் ஏமாற்றம் ஆச்சி, உடனே அவ தொப்புளில் அவனோட வலது கை ஆல்காட்டி விரலை விட்டு கொடைஞ்சான்.
“டேய் என்னடா பண்ற, கூசுதுடா”.
“உங்க தொப்புளில் உள்ள அழுக்கை எடுக்குறேன், கொஞ்சம் நேரம் அப்படியே இருங்க”.
“அழுக்கு இல்லடா, நா தினமும் குளிக்கும் போது சுத்தம் பண்ணிடுவேன்”.
“இல்ல, அழுக்கு இருக்கு”. மறுநாடியும் அதே மாதிரி கொடைஞ்சான். சீதைக்கு அது அழுக்கு இல்லைனு தெரியும் ஆனா அவன் செய்வது நல்க இருந்துச்சி. அப்படியே கொஞ்ச நேரம் அவன் செய்வதை அனுபவிச்சிட்டு இருந்தா. ஒரு 5 நிமிஷம் பன்னிட்டு விரலை அவ தொப்புளில் இருந்து வெளிய எடுத்தான். அப்புறம் கொஞ்சம் நேரம் பேசிட்டு சுரேஷ் வேலைக்கு கிளம்பி போனான்.
நன்பர்களே Lockdown முடிஞ்சி திரும்பவும் வேலைக்கு வந்துவிட்டேன்.
அன்று மாலை மணி 5.30
சீதா 100 நாள் வேலைக்கு போயிட்டு வந்து ஒரு குட்டி தூக்கம் போட்டா. அப்புறம் 5 மணிக்கு எழுதுறிச்சி போய் பால் வாங்கிட்டு வந்தா. அதேசமயம் பாண்டி வேலை முடிஞ்சதும் அவன் ரூம்க்கு போகாம அப்படியே நேரா சீதா வீட்டுக்கு வந்தான். அவனை பாத்ததும் சீதாக்கு ஆச்சரியம்மா இருந்துச்சி.
“என்னடா அதுக்குள்ள வேலை முடிஞ்சிதா”.
“ஆமா முடிஞ்சிது”.
“என்னடா கையில பேக் வச்சி இருக்க, வேலை முடிஞ்சதும் ரூம் போகாம அப்படியே இங்க வந்துட்டியா”.
“ஆமா மா, உங்கள 2 நாளா பாக்கல, பாக்கணும் போல இருந்துச்சி, அதனால ரூம்க்கு போகாம இங்க வந்துட்டேன்”.
“ஏன்டா, அதான் எப்படியும் பால் குடிக்க நைட் வருவீல அப்போ பாப்பியே, அதுக்குள்ள என்ன அவசரம்”.
“அப்போ உங்ககிட்ட ரொம்ப நேரம் பேச முடியாது, ஆனா இப்போ ரொம்ப நேரம் பேசலாம்ல அதான்”.
“அய்யோ, என் பிள்ளைக்கு என்னா அறிவு”.
“என்ன ரொம்ப புகழாதீங்க, எனக்கு வெட்கமா இருக்கு”.
“சாருக்கு வெட்கம் எல்லாம் வருமா”. சொல்லிட்டு சீதா அப்போ டீ போட்டா.
அத 2 கிளாஸ்ல ஊத்திட்டு அவனுக்கு ஒரு கிளாஸ் கொடுத்துட்டு இவ ஒரு கிளாஸில் டீ குடிச்சா. அப்போ பாண்டி அவ முலைய பாத்தான். சேலை கட்டி இருக்கும் போதே நல்லா முட்டிகிட்டு நின்னுச்சி. அப்போ அவனுக்கு ஒரு ஐடியா வந்துச்சி. ஆட்டு குட்டி தன்னோட அம்மா ஆட்டுக்கிட்ட முட்டி முட்டி பால் குடிக்கிற மாதிரி நம்மளும் பால் குடிச்சா எப்படி இருக்கும்னு தோணுச்சு. ஆனா அம்மாவால ஆடு மாதிரி ரொம்ப நேரம் மண்டி போட்டு அல்லது குரிஞ்சோ நிக்க முடியாது. அதுக்கு எதாவது வலி பண்ணனும்னு யோசிச்சிகிட்டு இருந்தான். அப்போ அங்க ஒரு மூலையில் ஒரு பெரிய டேபிள் இருப்பதை பாத்தான். அந்த டேபிள் 2 அதுக்கு கொண்டது. அது மேல ஒரு ஆளும் கீழ ஒரு ஆளும் படுத்துக்கலாம் அந்த அளவுக்கு பெருசா இருந்துச்சி. அவன் அந்த டேபிளை பாத்துட்டு இருக்கிறதை சீதா பாத்தா.
“என்னடா அந்த டேபிளை அப்படி பாத்துட்டு இருக்க, அதுல எதாவது தெரியுதா”.
“அதெல்லாம் ஒன்னும் தெரியல, இந்த டேபிளை எப்போ வாங்குனீங்க”.
“ஒரு வருஷம் இருக்கும் ஏன் கேக்குற”.
“எதுக்கு யூஸ் பண்ண வாங்குனீங்க”.
“இதுக்கு முன்னாடி இருந்த வீடு இப்போ இருக்குற வீட்டை விட ரொம்ப சின்னது. கிச்சன் எதுவும் இருக்காது. அப்போ பாத்திரம் வைக்க இடம் பாத்தது, அதனால இந்த டேபிள் மேலையும் கீழையும் பாத்திரத்தை வச்சிக்குவேன். அதுக்காக வாங்குனேன்”.
“இப்போ ஏன் அத யூஸ் பண்ணல”.
“இப்போ கிச்சன் இருக்கு, பாத்திரம் வைக்க செல்ப் இருக்கு, அதனால் அது தேவை படல”.
“நான் அதுல ஓட்டை போட்டுக்கலாமா”.
“”அதுல ஏன்டா ஓட்டை போடுற, வேற எதுக்காவது யூஸ் ஆகும்”.