கிருஷ்ணமூர்த்தியிடம் போன ஜெயராம், தன் குடும்பத்திலும் இன்செஸ்ட் உறவுகள் ஏற்பட்டுவிட்டதையும், தன் மகளுக்கும் தனக்கும், தன் மனைவிக்கும் மகனுக்கும் திருமணத்தை நடத்தித் தரும்படி கோரினான். ‘ஆஹா இதுவல்லவோ குடும்பம்’ என்று சிலாகித்த கிருஷ்ணமூர்த்தி, நண்பனுக்காக இந்த இரண்டு தகாத உறவு ஜோடி திருமணங்களையும் நடத்த ஒப்புக்கொண்டான். அவனுக்குத் தெரிந்த ஒரு காளிகோயில், ஊருக்கு வெளியே அடர்ந்த ஆலமரங்களின் நடுவே ஒதுக்குப்புறமாக இருந்தது. காளிகோயில் என்பதால் பயந்துகொண்டு ஜனநடமாட்டம் இல்லாமல் இருந்தது. வருடத்திற்கு ஒருமுறை திருவிழாவின் போதுதான் ஊர்மக்கள் அங்கு வத்து வழிபடுவார்கள். அந்தக்கோயிலுக்கு , ஒரு நல்ல முகூர்த்த நாளில் ஜெயராம், ஜெயமணி, லீலாவதி, தாரிணி, ரவி இவர்களை அழைத்துச் சென்றான் கிருஷ்ணமூர்த்தி. தாரிணியும் லீலாவதியும், பட்டுப்புடவை ஜாக்கெட்டிலும், ஜெயராமும் ரவியும், பட்டு வேஷ்டி சட்டையிலும் மணமக்களாக ஜொலித்தார்கள். கிருஷ்ணமூர்த்தி,
ஹோமகுண்டம் வளர்த்து தாரிணி ஜெயராமையும், லீலாவதி ரவியையும் ஜோடியாக சப்பணமிட்டு உட்காரவைத்து மந்திரங்கள் ஓதினான். ‘மாங்கல்யம் தந்துனானே…’ மந்திரத்தை ஓதிய கிருஷ்ணமூர்த்தி சைகை செய்ததும், மகள் தாரிணியின் சங்குக் கழுத்தில் மஞ்சள் கயிறை மூன்றுமுடிச்சு போட்டு தாலி கட்டினான் தந்தை. அதேபோல் தாய் லீலாவதியின் கழுத்தில் மஞ்சள் கயிறை மூன்றுமுடிச்சு போட்டு தாலி கட்டினான் மகன். இரண்டு ஜோடிகளும் மூன்றுமுறை மாலை மாற்றிக்கொண்டார்கள். அக்னிசாட்சியாக தந்தையும் மகளும், கணவன் மனைவி ஆனார்கள். தாயும் மகனும், கணவன் மனைவி ஆனார்கள். தன் காலில் விழுந்த ஜோடிகளை அட்சதை போட்டு ஆசீர்வதித்தான் கிருஷ்ணமூர்த்தி. ஜெயமணியின் கால்களிலும் விழுந்து வணங்கிய ஜோடிகளை அவளும் ஆசீர்வதித்தாள். இனி இரண்டு தகாத உறவு ஜோடிகளுக்கும் சாந்திமுகூர்த்தம் எப்படி நடந்தது என்பதை பார்ப்போம்.
நல்லபடியாக தகாத ஜோடிகளின் திருமணத்தை முடித்துவைத்த கிருஷ்ணமூர்த்தி, இன்னும் இரண்டு நாள் கழித்துதான் சோபனம் (சாந்திமுகூர்த்தம்) வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டான். பெருமூச்சு விட்ட ஜோடிகள், கைக்குக் கிடைத்தது வாய்க்குக் கிடைக்கவில்லையே என்று ஏங்கினார்கள். இருந்தாலும் காதலுக்காக (?!) காத்திருந்தார்கள். அதிலும் ரொம்பவும் ஏங்கியவன் ஜெயராம்தான். ரவி, ஏற்கனவே தாயையும் தங்கையையும் நன்றாக அனுபவித்திருந்தான். ஜெயராம், மகளுடன் மேல்விளையாட்டுகள் மட்டுமே செய்திருந்தான். மகளை முழுநிர்வாணமாகப் படுக்கவைத்து, அவள்மேல் ஏறி, மகளை விடிய விடிய ஓக்கவேண்டும் என்ற ஆசையை அடக்க முடியாமல் தவித்தான். இரண்டு நாட்கள் இரண்டு யுகங்கள் போல் கழிந்தது. இன்ப நாளும் வந்தது. கல்யாணத்திற்கு அழைப்பதுபோல், ஜெயராமும் லீலாவதியும், கிருஷ்ணமூர்த்தியின் வீட்டுக்கு நேரில் சென்று, தங்கள் வீட்டில் நடைபெற உள்ள சாந்திமுகூர்த்தத்திற்கு குடும்பத்துடன் வருகைதந்து சிறப்பிக்கும்படி அழைத்தார்கள். கிருஷ்ணமூர்த்தியும் கோகிலாவும் கண்டிப்பாக வந்துவிடுவதாக சொன்னார்கள். முகுந்த்தையும் பூரணியையும் அழைத்து வரும்படி கேட்டுக்கொண்டதற்கு, “ஆமா, சாந்திமுகூர்த்தம்னா என்னன்னு அவர்களும் தெரிஞ்சுக்கனும், அவர்களோடுதான் வருவோம்”, என்று கோகிலா உறுதியளித்தாள். சொன்னதுபோலவே மதியம் சாப்பாட்டுக்கே ஜெயராமின் வீட்டுக்கு கிருஷ்ணமூர்த்தி குடும்பம் வந்துவிட்டது. சாப்பாட்டு மேஜையில் கலகலப்பாக பேசியபடி உணவருந்தினார்கள்.
மாலை 6 மணிக்கு பெண்கள் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் தலைவாரி ஜடைபின்னி, ஜாதிமல்லி குண்டுமல்லி சரங்களை சூடிக்கொண்டார்கள். இரவு 7 மணிக்கு வெளி காம்பவுண்ட் கேட்டை உள்புறம் பூட்டிவிட்டு, மெயின் கதவை உள்புறம் தாள் போட்டுவிட்டு முதலிரவுக்கு அனைவரும் தயாரானார்கள். தாரிணி, இளஞ்சிவப்பு நிறத்தில் ஜாக்கெட் பாவாடை அணிந்து, அதேநிறத்தில் மெல்லிய ஷிபான் சேலையை தொப்புளுக்குக் கீழே லோஹிப்பாகக் கட்டியிருந்தாள். அவளின் ஆழமான உள்குவிந்த தொப்புளை அனைவரும் கண்டு ரசித்தனர். கண்களுக்கு மை தீட்டி, இமைகளின் மேலும், இரு கன்னங்களிலும் பேஸ் பூச்சு பூசி, ரூஜ் பவுடரால் மெருகு தீட்டியிருந்ததால் சினிமா நடிகை போலவே ஜொலித்தாள். லீலாவதி, இளம்மஞ்சள் நிறத்தில் பாவாடை ஜாக்கெட் அணிந்து, மஞ்சள்நிற லைட்வெயிட் காட்டன் புடவை அணிந்திருந்தாள். சேலை டிரான்ஸ்பரன்ட்டாக இருந்ததால் அவள் பெருத்த முலைகள் அனைவரின் கண்ணுக்கும் விருந்தானது. ஜெயமணி, வான்நீல நிறத்தில் புடவை ஜாக்கெட் அணிந்திருந்தாள். அவளும் பவுடர் பூசி லேசாக லிப்ஸ்டிக் போட்டிருந்தாள். அம்மா நடிகைகளை விட நன்றாகவே இருந்தாள். கோகிலா, அரக்கு கலர் பட்டுப்புடவையும் ஜாக்கெட்டும் அணிந்திருந்தாள். அவள் காலையிலேயே முகத்துக்கு மஞ்சள் பூசி குளித்திருந்ததால் மங்களகரமாக இருந்தாள். பூரணி, வெள்ளைநிற லெக்இன்ஸ் போட்டு, பிரா போடாமல் தளர்வான ஒரு டாப்ஸ் அணிந்திருந்தாள். கழுத்துக்குக் கீழே அபாயகரமாக இறக்கம் வைத்து டெய்லர் தைத்திருந்ததால் அவளது அளவான முலைகளின் மேல் விளிம்பு சதைகள் பளிச்சென்று வெளியே தெரிந்ததைக் கண்டு அனைவரும் பெருமூச்சு விட்டனர். போதும் போதாததற்கு அவள் கீழே குனியும்போது முலைக்காம்பைத் தவிர முக்கால்வாசி முலைகளின் தரிசனமும் கிடைத்தது.
முன்னின்று முதலிரவு சடங்குகளை நடத்தித் தரும்படி லீலாவதி கேட்டுக்கொண்டதால், ஜெயமணி அதற்கான ஆயத்தப் பணிகளை ஆரம்பித்தாள். முதலில் லீலாவதியையும் தாரிணியையும் புடவையை கழட்டிவிடும்படி உத்தரவிட்டாள். சொன்னபடியே இருவரும் தாங்கள் கட்டியிருந்த சேலையை அவிழ்த்து பத்திரமாக மடித்து மேஜைமேல் வைத்துவிட்டு ஜாக்கெட் பாவாடையுடன் சப்பணமிட்டு ஹாலின் நடுவில் போட்டிருந்த புதுப்பாயில் அமர்ந்தார்கள். சோபாவில் கிருஷ்ணமூர்த்தியும் கோகிலாவும், முகுந்தனும் பூரணியும் ஜோடியாக உட்கார்ந்து நடப்பதை வேடிக்கை பார்த்தார்கள். லீலாவதியின் பக்கத்தில் ரவியையும், தாரிணியின் பக்கத்தில் ஜெயராமையும் உடைகளை கழட்டிவிட்டு ஜட்டியுடன் உட்காரும்படி ஜெயமணி சொன்னதும், அதன்படி இருவரும் உடைகளை களைந்துவிட்டு ஜட்டியுடன் தங்கள் ஜோடிகளுக்குப் பக்கத்தில் இடித்துக்கொண்டு உட்கார்ந்தார்கள். “நல்லாப் பாத்துக்கடி, முதலிரவுல என்னென்ன பண்றாங்கன்னு, அப்புறம் உனக்கும் உன் அண்ணனுக்கும் முதலிரவு நடக்கும்போது ‘அது தெரியல, இது தெரியாது’ன்னு சொல்லக் கூடாது”, என்று தாய் கோகிலா சொன்னதும், வெட்கத்துடன் சரியென்று தலையாட்டினாள் மகள் பூரணி. விட்டால் அங்கேயே ஹாலில் அண்ணனுடன் முதலிரவு கொண்டாடிவிடலாம்போல் இருந்தது அவளுக்கு. அண்ணனின் கையோடு தன் கையைக் கோர்த்துக்கொண்டு காமப் பெருமூச்சுடன் நடப்பதை கவனித்தாள். ஜெயமணி, இரண்டு ஜோடிகளுக்கும் முதலில் சந்தன நலுங்கு வைத்தாள். பிறகு அவள் சொன்னபடி ஜெயராமும் ரவியும் தங்கள் ஜோடிகளின் கன்னத்தில் சந்தனம் பூசி, நெற்றியில் குங்குமம் வைத்தார்கள். இப்போது பால் கிண்ணத்தில் இருந்த பாலில், இரண்டு உரித்த வாழைப்பழங்களை நனைத்து, ஜெயராமின் கையில் ஒன்றும் ரவியின் கையில் கையில் ஒன்றும் கொடுத்தாள். ஜெயமணி சொன்னபடி, ஒரு கையால் தாய் லீலாவதியை ரவி தன்னோடு சேர்த்து அணைத்தபடி அவள் வாயில் வாழைப்பழத்தை ஊட்டினான். தன் செவ்விதழ்களைத் திறந்து வாழைப்பழத்தை வாயில் வாங்கிய லீலாவதி, கொஞ்சமாக பழத்தை கடித்து கொழகொழவென்று குதப்பி, விழுங்காமல் வாயைத் திறந்தபடி வைத்திருந்தாள். ரவி, தாயின் வாயோடு வாய் பொருத்தி, தன் தாயின் வாய்க்குள் நாக்கைவிட்டு வாழைப்பழத்தை தாயின் எச்சிலோடு சேர்த்து தன் வாய்க்குள் இழுத்து விழுங்கினான். பிறகு, தன் பங்குக்கு வாழைப்பழத்தை வாயில் போட்டு குதப்பி, தாயின் வாயில் ஊட்டினான். லீலாவதி, மகனின் எச்சில் கலந்த வாழைப்பழத்தை விழுங்கி இன்பமடைந்தாள். இப்போது தாரிணியின் முறை. சிறிது வாழைப்பழத்தை கடித்தவள், வாய்க்குள் மேல் அன்னத்தோடு வாழைப்பழத்தை நாக்கால் நசுக்கி மசித்தவள், தந்தையை தன்னோடு இறுக்கி அணைத்து அவன் வாயோடு வாய் வைத்தாள். ஜெயராமும், மகளின் வாய்க்குள் நாக்கை விட்டு, மகளின் எச்சிலால் குளிப்பாட்டப்பட்ட வாழைப்பழ மசியலை தன் வாய்க்குள் இழுத்து சுவைத்து விழுங்கினான். இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பூரணியின் வாயில் நிறைய எச்சில் ஊறியது. அவள் சட்டென்று தன் அண்ணனை அணைத்து அவன் இதழ்களில் தன் இதழ்களைப் பொறுத்தி, தன் வாயிலிருந்த எச்சிலை அண்ணனின் வாய்க்குள் துப்பினாள். தங்கையின் எச்சிலை வாய்க்குள் வாங்கிய அண்ணன், எச்சிலை விழுங்கிவிட்டு தங்கையின் செவ்விதழ்களை கடித்து சுவைத்தான். மகனும் மகளும் இதழ் சுவைத்துக் கொண்டிருந்த காட்சியை அருகிலிருந்து பார்த்த கோகிலா, தானும் தன் அண்ணன் கிருஷ்ணமூர்த்தியை தன் நெஞ்சோடு அணைத்துப் பிடித்து அவன் வாயில் தன் இதழ்களைக் கொடுத்தாள். அவனும் தங்கையை அணைத்தபடி அவள் இதழ்களை ஆரஞ்சுச்சுளை போல் குதப்பினான். தாயும் தந்தையும் மகனும் மகளும் ஒரே சோபாவில் உட்கார்ந்து காம இன்பம் அனுபவிப்பதுதான் சம உரிமை!. அந்த ஹால் முழுவதும் ‘ச்சுப் ச்சுப்….ச்ச்…’ என்ற சத்தமும், நான்கு பெண்களின் ‘ஹா…அஹ்….ம்ம்..ம்ம்’ என்ற இன்ப முனகல்களும் எதிரொலித்தது. 3 நிமிடம் கழித்து ஜெயமணி கையை உயர்த்தியதும் ஜோடிகள் இதழ் பிரிந்து பெருமூச்சு விட்டார்கள். அடுத்து நடந்ததுதான் ஹைலைட்.
கிண்ணத்தில் வைத்திருந்த கேசரியை எடுத்து உயர்த்திப் பிடித்த ஜெயமணி, “இப்போது நமது சிறப்பு விருந்தினர், அனைவருக்கும் இனிப்பு வழங்குவார்”, என்று அறிவித்துவிட்டு, கேசரி கிண்ணத்தை சட்டென்று பூரணியிடம் கொடுத்துவிட்டாள். எழுந்து கிண்ணத்தை வாங்கிய பூரணி, கேசரியை கையில் கொஞ்சம் எடுத்து முதலில் ஜெயமணிக்கு கொடுக்கப் போனாள். அதை வாங்காத ஜெயமணி, “ஊஹூம், அப்படியில்ல”, என்றபடி கொஞ்சம் கேசரியை எடுத்து வாயில் போட்டுக்கொண்டு பூரணியை கட்டித்தழுவி, அவள் வாயோடு வாய் வைத்து தன் நாக்கால் கேசரியை பூரணியின் வாய்க்குள் தள்ளி, “இப்படி”, என்றாள். வெட்கப்பட்டு தயங்கி நின்ற பூரணியை, “ஹிப் ஹிப் ஹூர்ரே, கமான் கமான் பூரணி”, என்று அனைவரும் கோரஸ் பாடி ஊக்கப்படுத்தினார்கள். தயக்கத்தை உதறிய பூரணி, கேசரியை வாயில் போட்டு ஒவ்வொருவராக அருகில் சென்று இறுகத்தழுவி, வாயில் வாய் வைத்து தன் எச்சில் கேசரியை ஊட்டினாள். பறவைக்குஞ்சு, தன் தாயின் வாயிலிருந்து இரையை வாங்கி விழுங்குவதுபோல், கன்னிப்பெண்ணின் எச்சில்தேனில் நனைந்த கேசரியை வாயில் வாங்கி விழுங்கிய அனைவரும் இன்பம் அடைந்தார்கள். குறிப்பாக, தன் தந்தையை இன்னும் வலுவாகவே கட்டியணைத்து முலைகள் தந்தையின் மார்பில் அழுந்த வாயோடு வாய் வைத்து கேசரியை ஊட்டியபோது, மகளின் பூவுடல் தன் மேனியில் அழுந்தியதும் தன்னையே மறந்தான் கிருஷ்ணமூர்த்தி. பிறகு, தன் அண்ணனும் காதலனுமான முகுந்தனையும் கட்டிப்பிடித்து கேசரி ஊட்டினாள் பூரணி. அனைவரும் கைதட்டி காதலர்களை உற்சாகப்படுத்தினார்கள். வெட்கமில்லாமல் அண்ணனும் தங்கையும் அனைவரின் முன்னிலையில் கட்டித்தழுவி இதழ்களை சுவைத்தார்கள்.
இதழ் முத்தம் தந்து பிரிந்த பூரணியும் முகுந்தும், மீண்டும் சோபாவில் உட்கார்ந்து கொண்டார்கள். இப்போது, லீலாவதியையும் தாரிணியையும் நாற்காலிகளில் உட்காரவைத்த ஜெயமணி, அப்பாவை மகளுக்கும், மகனை அம்மாவுக்கும் பாதபூஜை செய்யச்சொன்னாள். அதன்படி, ஜெயராம் மகளின் கால்களை ஒரு தாம்பாளத்தட்டில் வைத்து, சொம்புநீரில் கழுவினான். கிண்ணத்தில் வைக்கபட்டிருந்த சந்தனத்தை எடுத்து மகளின் முழங்கால்கள் வரை தடவினான். தந்தைக்கு வசதியாக பாவாடையை தொடைவரை சுருட்டிப் பிடித்துக்கொண்டாள் மகள். கைகளை எடுக்க மனமில்லாமல் கால்களைத் தடவிக்கொண்டே இருந்தவனை, ‘ம்’ என்ற ஜெயமணியின் அதட்டல் அவனை நினைவுக்குக் கொண்டுவந்தது. அசடு வழிந்தபடி மகளின் இரு பாதங்களிலும் சந்தனத்தாலும் குங்குமத்தாலும் பொட்டு வைத்து, மலர்களைத் தூவி, சாம்பிராணி ஊதுபத்தி காண்பித்து, கற்பூரம் கொளுத்தி சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து கும்பிட்டான் ஜெயராம். அதுசரி, வாழ்நாள் முழுவதும் தன் உடம்பையே நமக்கு அர்ப்பணித்து நம்மை சொர்க்கத்துக்கு அழைத்துச் செல்பவளுக்கு ஒருநாள் நாம் பாதபூஜை செய்வதில் தவறில்லையே. அதேபோல் லீலாவதிக்கு பாதபூஜை செய்ய ஆரம்பித்த ரவி, லீலாவதி பாவாடையை சுருட்டியதும் அவள் கால்களை முத்தமிட்டு கன்றுக்குட்டிபோல் நக்க ஆரம்பித்துவிட்டான். “டேய், இதெல்லாம் ரூமுக்குள் வெச்சுக்க, விடுடா”, என்ற அத்தையின் குரலுக்குக் கட்டுப்பட்டவன், ஒழுங்காக பாதபூஜை செய்து முடித்தான். இப்போது, ஜெயராமையும் ரவியையும் காலை நீட்டி கீழே உட்காரச்செய்த ஜெயமணி, லீலாவதியை ரவியின் மடியில் முன்புறம் பார்த்தமாதிரி காலை நீட்டி உட்கார வைத்தாள். அதேபோல் தாரிணியையும் ஜெயராமின் மடியில் அவனுக்கு முதுகுகாட்டியவாறு காலை நீட்டி உட்காரச் செய்தாள். அவர்களின் இருகைகளையும் தங்கள் ஜோடியின் கழுத்தின் பின்புறம் கோர்த்து வைத்தாள். இப்போது, தாரிணியின் முலைகளும் லீலாவதியின் முலைகளும் பளிச்சென்று அனைவரின் பார்வைக்கும் தெரிந்தது. முகுந்தனின் கண்கள் தாரிணியின் முலைகளையும், கிருஷ்ணமூர்த்தியின் கண்கள் லீலாவதியின் முலைகளையும் விழுங்கின. இதைப் பார்த்துவிட்ட ஜெயராம், பின்னொரு நாளில் தன் குடும்பத்தோடு கிருஷ்ணமூர்த்தியின் குடும்பத்தையும் சேர்த்து கூட்டுக்கலவியில் ஈடுபட முடிவு செய்தான். அவனுக்கும், கோகிலாவின் மீதும் பூரணியின் மீதும் ஒருகண் இருந்தது. இப்போது, ஜெயமணி, “ம், முலையைப் பிசைங்கடா”, என்று உத்தரவிட்டதும், அதற்காகவே காத்திருந்த ரவி லீலாவதியின் முலைகளையும், ஜெயராம் தாரிணியின் முலைகளையும் ஜாக்கெட்டுடன் சேர்த்து இரண்டு கைகளாலும் பிடித்து பிசைய ஆரம்பித்தார்கள். “ஹ்ம். ம்ம்ம்….ஸ்ஸ்ஸ்…ம்ம்ம்… ஸ்ஸ்ஸ்…ஆங்….ஆவ்…ம்மா…ம்ம்ம்…ஸ்ஸ்ஸ்…ஹூம்…ஹும்….உம்…..உம்…..”, என்ற முனகல்களைக் கேட்டு கிருஷ்ணமூர்த்தியின் குடும்பத்தினர் பரவசம் அடைந்தனர்.
இன்பத்தில் மயங்கிய தாரிணியும் லீலாவதியும், தலையைத் திருப்பி தங்கள் ஜோடியின் வாயில் முத்தமிட்டார்கள். மேல் விளையாட்டுக்களிலேயே கிறங்கிவிட்ட தாரிணி, இன்பத்தில் துவண்டு தரையில் சாய்ந்துவிட்டாள். ஜெயமணி, “டேய், அவளை உள்ளே தூக்கிக்கிட்டு போயி மேற்கொண்டு ஆகவேண்டியதைப் பாருடா”, என்று கட்டளையிட்டதும், ஜெயராம் தாரிணியை கைகளில் வாரி எடுத்துக்கொண்டு மாஸ்டர் பெட்ரூமுக்குப் போனான். லீலாவதியின் இடுப்பில் கைபோட்டு வளைத்து அணைத்தபடி, ரவி லீலாவதியை தள்ளிக்கொண்டு தாரிணியின் பெட்ரூமுக்குள் போனான். உள்ளே போனதும் கதவைச் சாத்திய லீலாவதி, சம்பிரதாயத்துக்குக் காத்திராமல், தான் அணிந்திருந்த பாவாடையையும் ஜாக்கெட்டையும் கழட்டி கீழே வீசிவிட்டு, முழு நிர்வாணமாக இடுப்பில் கைவைத்தபடி நின்று மகனுக்கு தரிசனம் தந்தாள். ஆஹா, ரதிதேவியே உருவெடுத்து வந்ததுபோல் நின்றிருந்த தாயைக் கண்ட மகனின் ஆண்குறி விரைத்து துடித்தது. தன் ஜட்டியை கழட்டிப்போட்ட மகன், ஆசையுடன் தாயை நெருங்கி, அவளை கட்டியணைத்து அவள் இதழ்களில் முத்தமிட்டான். இருவரும் முழுநிர்வாணமாக இறுகத்தழுவி ஒருவர் வாயோடு ஒருவர் வாய்வைத்து பூட்டிக்கொண்டதோடு நில்லாமல் ஒருவர் வாய்க்குள் ஒருவர் நாக்கை விட்டு பின்னிக்கொண்டனர்.