7ம் நாள், காலையிலிருந்தே ஜெயமணி விரகத்தில் துடித்தாள். லீலாவதி, தாரிணியிடம், “இன்னிக்கு உன் அத்தையை கவுத்துடுடி செல்லமே”, என்று மகளின் முலைகளை லேசாகப் பிசைந்ததும் தாரிணி உணர்ச்சி வசப்பட்டாள். அவளை ஜெயமணியிடம் அழைத்துவந்த லீலாவதி, “எனக்கு சமையலுக்கு காய்கறி வாங்கனும், மார்க்கெட்டுக்கு வாக்கிங்கா போயிட்டு வர்றேன், தாரிணியை தலைக்கு குளிக்க வைங்க”, என்று மகளை ஒப்படைத்துவிட்டு பை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பிவிட்டாள். ரவியும் ஃபிரண்டு வீட்டுக்கு போயிட்டு வர்றேன்னு சொல்லி கிளம்பிவிட்டான். இருவரையும் வெளியே அனுப்பிவிட்டு கதவை உட்புறம் தாழ் போட்டுவிட்டு தாரிணியிடம் திரும்பினாள். ஏற்கனவே அம்மா தன் முலையைப் பிசைந்ததால் உணர்ச்சி வசப்பட்டிருந்த தாரிணி, தான் கட்டியிருந்த தாவணியை அவிழ்த்துவிட்டு ஜாக்கெட் பாவாடையுடன் நின்றாள்.
விம்மிய முலைகளுடன் நின்ற தாரிணியைப் பார்த்ததும் ஜெயமணி கிளர்ச்சியடைந்தாள். “அத்தை, நேத்து என்ன திடீர்னு என் வாயில முத்தம் குடுத்துட்டீங்க? எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆயிடுச்சி”, என்றாள் தாரிணி. தன் புடவையை அவிழ்த்துப் போட்டுவிட்டு தாரிணியிடம் நெருங்கிய ஜெயமணி, “கண்ணு, கோயில் சிலை மாதிரி இருக்கற உன்னப் பாத்தா எனக்கு என்னமோ பண்ணுதுடி ராசாத்தி, அதும் உன் உதட்டப் பாத்தா அப்படியே கடிச்சுத் திங்கனும்போல இருக்குடி”, என்றவள், தாரிணியை இறுகத் தழுவி அவள் வாயில் முத்தமிட்டாள். “எம்மேல அவ்வளோ ஆசையா அத்தை?”, என்று கேட்டபடி அத்தைக்கு தன் இதழ்களை சுவைக்கக் கொடுதாள் தாரிணி. தாரிணியின் மேல் உதட்டை தன் இதழ்களால் கவ்விய ஜெயமணி, ‘ச்சுப் ச்சுப் ‘ என்ற சத்தத்துடன் ஆரஞ்சு சுளையை சுவைப்பதுபோல் சுவைத்தாள். தாரிணியின் வாய்க்குள் தன் நாக்கை நுழைத்தாள். தன் வாய்க்குள் நுழைந்த அத்தையின் நாக்கை எச்சிலால் குளிப்பாட்டினாள் தாரிணி. ஜெயமணி, தாரிணியை தன் நெஞ்சோடு இறுக்கி அணைத்தாள். இருவர் முலைகளும் ஒன்றோடு ஒன்று அழுந்தின. தாரிணியின் வாயிலிருந்து ஒழுகிய அவள் எச்சிலை, தன் நாக்கால் நக்கினாள் ஜெயமணி. இருவரும் அணைத்தபடியே குளியலறைக்குப் போனார்கள். தன் ஜாக்கெட்டை கழட்டிப் போட்ட ஜெயமணியின் நிர்வாண பெருத்த முலைகளைப் பார்த்த தாரிணி, “அத்தை, உங்க முலைங்க நல்லா பெருசா அம்சமா இருக்கு”, என்று பாராட்டினாள். தாரிணி தன் ஜாக்கெட்டை கழட்டும்வரை பொறுக்காத ஜெயமணி, அவளே தாரிணியின் ஜாக்கெட்டை கழட்டி வீசினாள். பிரா பாவாடையுடன் நின்ற தாரிணியை, “பிராவை கழட்டுடி”, என்றாள் ஜெயமணி. “போங்கத்தை, எனக்கு கூச்சமா இருக்கு “, என்று தலையை இடவலமாக ஆட்டினாள் தாரிணி. “நமக்குள்ள என்ன கண்ணு கூச்சம்? இங்க நாம ரெண்டு பேர் மட்டும்தானே இருக்கோம்? எப்படியிருந்தாலும் ஒருநாளைக்கு எவனோ ஒருத்தன்கிட்ட அவுத்து காமிச்சுதானே ஆகனும், அவுருடி செல்லம்”, என்ற ஜெயமணியின் வார்த்தையினால், பின்பக்கம் கைகளை கொண்டுசென்று தான் அணிந்திருந்த பிராவை கழட்டி வீசினாள் தாரிணி. தாயும் அண்ணனும் பிசைந்து பிசைந்து விட்டதில் 38 அங்குலமாக வளரந்துவிட்ட தன் முலைகளை, கைகளை குறுக்கே வைத்து மறைத்துக்கொண்டு, உதட்டைக் கடித்தபடி தரையில் கால் பெருவிரலால் கோலம் போட்டாள் தாரிணி. அவள் கைகளை விலக்கிய ஜெயமணி, “நல்லாத்தான் வளர்ந்திருக்கு, எவன் பாத்தாலும் உங்கிட்ட விழுந்திடுவானே”, என்றபடி தாரிணியை முக்காலியில் உட்காரவைத்து தண்ணீரை மொண்டு அவள் தலையில் ஊற்றினாள் ஜெயமணி. நீர்வழிந்து தாரிணியின் முலைக்காம்பில் சொட்டியது. தலைக்கு ஷாம்பு போட்டு அலசிவிட்ட ஜெயமணி, தாரிணியின் பின்பக்கமாக நின்று சோப்பை எடுத்து தாரிணியின் முதுகில் தேய்த்தாள். இடுப்பில் சோப்பு போட்டவள், அவள் வயிற்றில் சோப்பைத் தடவினாள். மெல்ல மெல்ல மேலேறிய ஜெயமணியின் கைகள், தன் முலைகளைத் தொட்டதும் உடல் சிலிர்த்தாள் தாரிணி. “ம்ம்” என்று முனகினாள். சோப்பை நன்றாக தாரிணியின் இருமுலைகளிலும் போட்ட ஜெயமணி, சோப்பை கீழே போட்டுவிட்டு தாரிணியின் இரு முலைகளையும் இரண்டு கைகளால் மெல்ல பிசைந்தாள். சோப்பு நுரையில் கை வழுக்கியது. தாரிணி எழுந்து நின்றாள். அவளை பின்புறமிருந்து இறுக்கி கட்டிப்பிடித்த ஜெயமணியின் கைகளை எடுத்து, தன் முலைகளில் வைத்து அழுத்தினாள் தாரிணி. இனி சற்றும் தயங்காமல் தாரிணியின் முலைகளை ஆசையுடன் பிசைந்து முலைசுகம் அடைந்தாள் ஜெயமணி. முலைக்காம்புகளை திருகினாள்.”ம்ம்ம்…..ஸ்ஸ்ஸ்…ஆவ்……ஆங்…ம்ம்ம்ம்”, என்று அனத்தினாள் தாரிணி. அவள் பாவாடை நாடாவில் கைவைத்து அவிழ்க்ப் போகும்போது அழைப்புமணி அடித்தது. இருவரும் பிரிய மனமில்லாமல் பிரிந்தனர். ஜெயமணி லந்து கதவைத் திறந்தாள். லீலாவதி புன்சிரிப்புடன் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.
காம பூஜையில் கரடிபோல் நின்றிருந்த லீலாவதியின்மேல் கோபம் கோபமாக வந்தது ஜெயமணிக்கு. இதற்குள் முழுதும் குளித்துவிட்டு ஜாக்கெட் பாவாடை மட்டும் அணிந்து பாத்ரூமிலிருந்து வெளியே வந்த தாரிணி, லீலாவதியைப் பார்த்து கண்ணாலேயே “ஏன் அதுக்குள்ள வந்த?”, என்று கேட்டாள். ஜெயமணி பாவாடையை மட்டும் நெஞ்சுவரை தூக்கிக் கட்டியிருந்தாள். நேராக தாரிணியிடம் போன லீலாவதி அவளை நெஞ்சோடு அணைத்து அவள் வாயில் முத்தமிட்டாள். தாரிணியும் தாயை இறுகத்தழுவி அவள் இதழ்களைச் சுவைத்தாள். பொறுக்கமுடியாத ஜெயமணி, லீலாவதியின் காலிலேயே விழுந்துவிட்டாள். “தாரிணியை எனக்குக் கொடுத்துடு லீலா, காலம்பூராவும் நான் உனக்கு அடிமையா இருப்பேன்”, என்று கண்ணீர் விட்டாள். அவளை மேலே தூக்கிய லீலாவதி, தன்னோடு தழுவி அவள் வாயில் முத்தமிட்டாள். “அடியே ஜெயா, நீயும் என் வீட்டுக்காரரும், கூடப்பிறந்த அக்கா தம்பியாக இருந்தாலும் கணவன் மனைவியாகவே வாழறீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும். காதலுக்குக் கண்ணில்லை என்பார்கள். அதற்கு அக்கா தம்பி, அண்ணன் தங்கை, அப்பா மகள் போன்ற ரத்த உறவுமுறைகளும் இல்லைன்னு எனக்குத் தெரிஞ்சுடுச்சி. இங்கே ஏற்கனவே தகாத உறவு ஏற்பட்டுடுச்சி”, என்று லீலாவதி சொன்னதும், ஜெயமணிக்கு ஒரே பரபரப்பு. “என்னடி சொல்ற லீலா?”, என்றாள். மகன் ரவிக்கும், மகள் தாரிணிக்கும் காதல் உண்டானதும், அதைத் தெரிந்து, தானே அண்ணனுக்கும் தங்கைக்கும் முதலிரவு நடத்தி வைத்ததும், பிறகு மகன் ரவி தன்மீதும் ஆசைப்பட்டதும் அவனுக்கு தான் இணங்கியதும், தாய் மகன் மகள் மூவரும் கேரளா டூர் போய் ஒரே அறையில் த்ரீசம் செய்ததும் விலாவரியாகச் சொன்னாள் லீலாவதி. காத்தாயியிடம் வசியப்பொடி வாங்கி உபயோகித்து, அதனால்தான் குடும்பமே இன்செஸ்ட் வலையில் விழுந்ததை மறைத்துவிட்டாள். ஒரே அறையில் தாய் மகன் மகள் காமக்கலவி புரிந்ததைக் கேட்டதும் ஜெயமணிக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது.