பல்லவி : ஆமாம் அக்கா….
கனிகா : சாரிப்பா எனக்கு தெரியாது….. உன்னை நான் இன்னைக்கு தான் முதல் தடவ பாக்குறேன்…..
முருகன் : பல்லவி கனிகா யாருன்னு தெரியுமா….. உன் புருஷனோட அண்ணன் முத்து இருக்கான்ல அவன் பொண்டாட்டி…..
பல்லவி சந்தேகப்பட்டது சரியா போச்சு என்று நினைத்தால்….இவ தான் அவளா… சும்மா சொல்லக்கூடாது நல்லா தான் இருக்கா….. நல்லா அரேபியன் குதிரை மாதிரி…. என்று நினைத்துக்கொண்டு பல்லவி அவளைப் சிரித்த முகத்தோட பார்த்தால்….
முருகன் : ரெண்டு பேரும் ஒரே வீட்ல தான் இருக்க போறீங்க…. நெறைய பேசி ஒருத்தரைப் பத்தி ஒருத்தர் தெரிஞ்சுக்கோங்க…..
முருகன் மாமா எங்களை ஒரு வீட்டில் இறக்கி விட்டார்….. வீடு பெரியதாக இருந்தாலும் என் வீடு போல அந்த காலத்து வீடு….. முருகன் மாமா எங்கள் பெட்டிகளை எடுத்து வீட்டிற்குள் வைத்தார்….. அந்த வீட்டில் இரண்டு அறைகள் மட்டுமே ஒழுங்கா இருந்தது….. மற்றபடி தங்கலாம்…. ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லை…..
முருகன் : பல்லவி நீ இந்த ரூம் எடுத்துக்கோ….கனிகா நீ உன்னோட பழைய ரூமை எடுத்துக்கோ…..நான் இன்னைக்கு திருவிழா விஷயமா கோவில் வரைக்கும் போய்ட்டு வரேன்…. நாளைக்கு பாப்போம்…… அப்பறம் உன் மாமியார் சாப்பாடு கொண்டு வரேன்னு சொல்லிருக்காங்க கனிகா……
என்று சொல்லிக்கொண்டு அங்கிருந்து கிளம்பினார்….இருவரும் அவர் அவர் ரூமுக்கு சென்று பிரஸ் ஆனோம்…..நான் ரூமை விட்டு வெளியே வரும் போது கனிகாவும் ஒரு கிழவியும் பேசிக்கொண்டு இருந்தனர்….. நான் அவர்களைக் கடந்து செல்லும் போது கனிகா என்னை அழைத்து அமரச்செய்தால்…..
கனிகா : பல்லவி… இவங்க தான் என் மாமியார்……
பல்லவிக்கு அது முத்துவின் அம்மா மரகதம் என்று புரிந்தது …..
மரகதம் : வா பல்லவி….. வந்து உட்காரு……
பல்லவி அவர்கள் அருகில் அமர்ந்தால்…..
மரகதம் : கனிகா….. முத்து இப்போ பம்பாய்ல வேலை பாக்குறான்…. அதுக்கு காரணமே…. ராஜ் தான்…. ராஜ் தான் பம்பாய்ல வேலை வாங்கி குடுத்தான்….. முத்து கொஞ்ச நாள் இவங்க வீட்ல தான் தங்கியிருந்தான்…… இவங்க ரெண்டு பேரால தான் இப்போ அவன் கொஞ்சம் மாறியிருக்கான்….. ரொம்ப நன்றிமா…..
பல்லவி : அத்தை அப்படிலாம் ஒன்னுமில்லை….
மரகதம் : உனக்கு ஒன்னும் தெரியாதுமா…. இங்க நடந்தது எல்லாம்…… சரி விடுங்க…..ராத்திரி சாப்பாடு எடுத்திட்டு வந்து வெச்சிருக்கேன்….. நீங்க சாப்பிடுங்க….
கனிகா : இல்லை அத்தை எனக்கு கொஞ்சம் லேட் ஆகும்…..பல்லவி நீ சாப்பிடு……
பல்லவி : இல்லை அக்கா…. நானும் வீட்ல லேட்டா தான் சாப்பிடுவோம்…… நான் பையனுக்கு ஊட்டி விட்டுட்டு அப்பறம் சாப்பிடுறேன்……
என்று சொல்லிக்கொண்டு இருக்கும் போது என் பையன் ஓடி வந்து என் மடியில் அமர்ந்தான்…..முத்துவின் அம்மா என் மகனை கொஞ்சி மகிழ்ந்தால்…..நான் அப்படியே என் வீட்டை சுற்றிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்…… அப்போது மரகதமும் கனிகாவும் ஏதோ ரகசியம் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்…..அதைப் பல்லவி மறைந்திருந்து ஒட்டுக்கேட்டால்……
மரகதம் : அம்மா….. கனிகா நீயும் என் பையனும் ஒன்னா இருக்கிறதை பார்த்தா தான் நான் கண்ணை மூடுவேன்…..
கனிகா : அது இந்த ஜென்மத்துல நடக்காது அத்தை……உங்க பையன் பண்ணுனதை நான் இன்னும் மறக்கல…..
மரகதம் : இந்த ஒரு வாட்டி என் பேச்சை கேளுமா…. அவன் திருந்திட்டான்….
கனிகா : திருந்திர ஜென்மமா…. அவன்….. விடுங்க அத்தை….. நீங்க சொன்னீங்க அதுக்கு தான் நான் இங்க வந்திருக்கேன்….. நீங்க இப்படியே பேசிட்டு இருந்தா நான் கிளம்பி ஊருக்கு போயிருவேன்…..
மரகதம் : சரி விடுமா…..ஆமாம் என் பேரன் எங்க…..
கனிகா : அவனுக்கு எக்ஸாம் அதான் வரல…. திருவிழாவுக்கு வந்திருவான்…..
மரகதம் : போன் பண்ணா பேசக் கூட மாட்டேங்குறான்…… என்ன அவனுக்கு என் மேல கோவமா….
கனிகா : இல்லை அத்தை…..அப்படிலாம் ஒண்ணுமில்லை….படிச்சிட்டு இருந்திருப்பான்…..அதான் ஊருக்கு வரான்ல…. நீங்களே கேளுங்க…..
மரகதம் : என்னமோ கனிகா…. 12 வயசு பையனுக்கு எக்ஸாம்னு சொல்லுற….
கனிகா : அட நிஜமா அத்தை…. என் பிரண்ட் வீட்ல தான் விட்டுட்டு வந்திருக்கேன்…..
மரகதம் அத்தை பேசிக்கொண்டே அங்கிருந்து கிளம்பினாங்க…. நான் என் மகனுக்கு ஊட்டிவிட்டேன்… பின் நானும் கனிகாவும் இரவு உணவு உண்டோம்…..கொஞ்ச நேரம் இருவரும் பேசிக்கொண்டிருந்தோம்…..பின் பத்து மணி அளவில் அவர் அவர் ருமிற்கு சென்று படுத்தோம்…. எனக்கும் நல்ல டயர்டா இருந்துச்சு….. அதனால போய் படுத்த உடனே தூங்கிட்டேன்……அடுத்த நாள் காலை எழுந்திரிச்சு பையனைக் குளிப்பாட்டி விட்டு நானும் குளிச்சு ரெடியானேன்….நாங்கள் இருவரும் ரெடியாகி ரூமைவிட்டு வெளியே வந்தோம்…… கனிகா எங்களுக்கு முன்னால் ரெடியாகி ஹாலில் உள்ள சோபாவில் உட்கார்ந்திருந்தால்….எங்களைப்பார்த்தவுடன்….
கனிகா : பல்லவி ரெடி ஆகிட்டயா….. போகலாமா…..
பல்லவி : ம்ம்ம்ம்…. சரி அக்கா…..
இருவரும் வீட்டை பூட்டி விட்டு நடக்க ஆரம்பித்தனர்….
பல்லவி : இப்போ எங்க அக்கா போறோம்…..
கனிகா : முதல்ல கோவிலுக்கு போறோம்… அங்க சாமி கும்பிட்டுட்டு என் மாமியார் வீட்டுக்கு போறோம்….. அங்க மதிய சாப்பாடு சாப்பிட்டுட்டு சாயங்காலம் போல வீட்டுக்கு வந்திருறோம்…..
பல்லவி : அப்போ காலைல டிபன்…..
கனிகா : அது கோவில்ல அன்னதானம் குடுப்பாங்க….காலைல ஊர்ல இருக்கிற எல்லாரும் அங்க தான் சாப்பிடுவாங்க…..முருகன் மாமா அங்க தான் இருப்பாரு…..
கோவிலுக்கு போய் சாமி கும்பிட்டிட்டு… அன்னதானத்தில் அமர்ந்தோம்….. காலையில் பல்லவி எப்பயும் டிபன் தான் சாப்பிடுவாள்…. அவளுக்கு சோறு இறங்க வில்லை….. ஏதோ கடமைக்கு சாப்பிட்டால்…… பையனுக்கும் ஊட்டி விட்டால்….. ஆனால் கனிகா வெளுத்து வாங்கினால்….. பின் மூவரும் மரகதம் வீட்டுக்கு சென்றனர்….. மரகதம் வீட்டில் மதிய சாப்பாடு சாப்பிட்டுவிட்டு கொஞ்ச நேரம் ஓய்வு எடுத்தனர்….. பின் 4 மணி அளவில் அங்கிருந்து கிளம்பினர்…. கனிகா ஆகாஷை தூக்கிக்கொண்டால்…..
பல்லவி : அக்கா நாளைக்கும் அன்னதானமா காலைல…..
கனிகா : ஏன் பல்லவி உனக்கு பிடிக்கலையா…..
பல்லவி : இல்லை அக்கா…. எனக்கு காலைல டிபன் தான் சாப்பிட்டு பழக்கம்….அதான்…
கனிகா : சரி விடு…. அப்போ ஒன்னு பண்ணலாம்…. நம்ம வீட்டுலயே சமைச்சிருவோம்…..
பல்லவி : அந்த வீட்ல சமைக்க முடியுமா….
கனிகா : நான் அங்க தான் கொஞ்ச நாள் இருந்தேன்….. அதெல்லாம் பண்ணலாம்….. முருகன் மாமா கெஸ்ட் ஹவுஸ் மாதிரி அதை யூஸ் பண்ணிக்குவாரு…. அங்க கேஸ்ஸ்டவ் எல்லாம் இருக்கு…. கொஞ்சம் மளிகை சாமான் மட்டும் வாங்கிட்டு போன போதும்…..
பல்லவி : அப்போ ப்ளீஸ் அக்கா…. டெய்லி சாப்பாட்டுக்கு ஒருத்தரை நம்பி இருக்க கூடாது நம்ம வீட்டுலயே சமைச்சிருவோம்……
கனிகா : சரி இனிமேல் அப்படியே பண்ணுவோம்……
பல்லவியும் கனிகாவும் தேவையான மளிகை சாமான் வாங்கிக்கொண்டு வீட்டிற்கு சென்று சமைத்து சாப்பிட்டனர்….. இரவு ஆனது ஆகாஷ் ரூமில் படுத்து தூங்கினான்…… பல்லவியும் கனிகாவும் ஹாலில் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்…. கொஞ்ச நேரத்தில் பல்லவி சோபாவிலேயே படுத்து தூங்கினால்….. அப்போது கனிகா வாசல் கதவின் தாழ்பாளை திறந்து விட்டு வெறும் கதவை மட்டும் பூட்டினால்….. பின் அவள் அறைக்கு சென்று பூட்டினால்…..பல்லவி அயர்ந்து தூங்கிகொண்டிருந்தால்…..ஒரு 1 மணி அளவில் அப்போது ஒரு உருவம் வாசல் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தது…..அந்த உருவம் உள்ளே நுழைந்தவுடன் கதவைப் பூட்டியது…. அந்த தாழ்பாள் சத்தம் கேட்டு பல்லவி தூக்கத்தில் லைட்டா கண் திறந்து பார்த்தால்…..
அது கனிகா என்று நினைத்தால்…..அந்த உருவம் கனிகாவின் அறைக்கதவைத் தட்டியது……கனிகா உள்ளே இருந்து கதவைத் திறந்து வெளியே வந்தால்…. கனிகா அந்த உருவத்தை உடனே உள்ளே இழுத்துகொண்டால்….இதைப் பார்த்த பல்லவி அதிர்ச்சியானால் யாரோ ரெண்டு பேர் இருக்காங்க….. ஒன்னு கனிகா இன்னொன்னு யாரு என்று சந்தேகம் வந்தது……மெல்ல எழுந்து அந்த அறைக்கதவின் ஓட்டை வழியாக எட்டிப்பார்த்தால்…..கனிகா பெட்டில் அமர்ந்திருந்தாள்…… ஒரு ஆண் தான் அணிந்திருந்த சட்டையை கழட்டிக் கொண்டிருந்தான் ……. பல்லவிக்கு அவன் முதுகு மட்டும் தெரிந்தது….. அந்த ஆண் சட்டை வேட்டியை கழட்டி வெறும் பனியன் பட்டாப்பெட்டி டிரௌசருடன் கனிகாவை நெருங்கினான்….பல்லவி கதவு சாவி துவாரத்தின் வழியாக பார்க்க அந்த உருவம் கனிகாவின் சேலையை உருவியது….. கனிகா ஜாக்கெட் பாவாடையுடன் இருந்தால்….. அந்த உருவம் கனிகாவைக் கட்டியணைத்து அவள் மீது கொடி போல படர்ந்தான்…..அப்போது தான் பல்லவி அந்த உருவத்தின் முகத்தைப் பார்த்து அதிர்ச்சியானால்….. அந்த உருவம் வேறு யாருமில்லை முருகன் மாமா தான்…. கனிகாவின் ஜாக்கெட் ஊக்குளை ஒவ்வொன்றாக கழட்டினான் முருகன்…….ப்ரா எதுவும் போடாத கனிகாவின் முலைகள் ஜாக்கெட்டை அவிழ்ததும் துள்ளிகுதித்தது…..35B சைஸ் முலைகள் நல்ல திரட்சியான செம்பழுப்பு நிற திராட்சை முலைக்காம்புகளை சப்பி உறிந்தான் முருகன்……
முருகன் : இந்த பப்பாளி முலையைப் பார்த்து எத்தனை வருஷம் ஆச்சு….. இந்த பப்பாளில இருந்து சாறு பிழிஞ்சு குடிச்சு என்னோட தாகத்தை தீர்த்துக்கப்போறேன்….
கனிகா : குடிங்க மாமா…..நீங்க குடிக்காதத….
முருகன் அவள் முலைகளைப் பிசைந்து கொண்டே காம்புகளை சப்பினான்….. கனிகாவின் முலைகாம்பிலிருந்து மெல்ல பால் வழிந்தது…. அதை முருகன் நாக்கால் நக்கி சுவைத்தான்……கனிகா அமைதியாக அவன் செய்கைகளை ரசித்தால்…..கனிகாவின் முலைக்காம்புகளை நாக்கால் சீண்டிக்கொண்டே உதட்டால் கவ்வி உறிந்தான்……அவள் இரண்டு முலைகளில் இருந்தும் மாறிமாறி பாலைக் குடித்தான்……கனிகா அவன் தலைமுடியைப் பிடித்து நன்றாக அவள் முலையை சப்பும் படி அவன் முகத்தை அவள் முலையோடு சேர்த்து அழுத்தினால்……
முருகன் : 36 வயசானுலும் இன்னும் உன் முலை நல்லா திம்முனு தான் இருக்கு…. என்ன மாம்பழம் மாதிரி இருந்த உன் முலை இப்ப பப்பாளி மாதிரி ஆயிருச்சு……
கனிகா : பின்னே அடிக்கடி கர்ப்பமாகி அதைக் களைச்சு கிட்டே இருந்தா இப்படி தான் ……எல்லாரும் வந்து என் முலையை கசக்கி பிழிஞ்சா அப்பறம் பெருத்து போகத்தான செய்யும்……இந்த 10 வருசத்துல எத்தனை பேர் என்னை பதம் பார்த்தாங்கன்னு கணக்கே இல்லாம போச்சு மாமா…. இப்போ எல்லாம் மாறி போச்சு…..
முருகன் : ஏன் இப்போ வயசாயிருச்சா…..