அவளின் வாழ்க்கை பயணம்

எல்லாருக்கும் வணக்கம் என்னோட பேரு பல்லவி….எனக்கு 28 வயசாகுது…….நான் ஒரு நடுத்தர குடும்பத்துப்பெண்….. எனக்கு கல்யாணமாகி 7 வருஷம் ஆகுது…. எனக்கு 6 வயசுல ஒரு பையன் இருக்கான் அவன் பேரு ஆகாஷ்….. என் புருஷன் பேரு ராஜ்குமார்….அவருக்கு 31 ஆகுது…. என் புருஷன் ஒரு பண்ணாட்டு மருந்து நிறுவனத்தில சேல்ஸ் executive வேலை பாக்குறாரு……மருந்துன்னா மனுஷனுங்களுக்கு குடுக்கிற மருந்து இல்லை….. ஆடு,மாடு, கோழி போன்ற வளர்ப்பு பிராணிகளுக்கு குடுக்கிற மருந்துப்பொருட்கள்….. இவர் அந்த மருந்தை எல்லாம் எடுத்திட்டு போய் ஒவ்வொரு கோழிப்பண்ணை மாட்டுப்பண்ணை ஆட்டுப்பண்ணைன்னு கொண்டு போய் குடுப்பாரு….. நாங்க திருச்சில தான் குடியிருக்கோம்…… நாங்க இருக்கிற வீடு எங்க சொந்த வீடு….. என் புருஷன் கஷ்டப்பட்டு உழைச்சு வாங்கின வீடு….. என்ன கொஞ்சம் அந்த காலத்து வீடு ஆன கம்பௌண்ட் இருக்கு…….ரெண்டு பெட்ரூம்….. ஒரு ஹால்…. கிட்சன்…..ஒரு பெட்ரூம்ல மட்டும் தான் நாங்க தங்கிருக்கோம்….. அந்த ரூம்ல மட்டும் தான் அட்டாச்சுடு டாய்லெட், பாத்ரூம் இருக்கும்…..இன்னொரு ரூம்ல பாத்ரூம் இருக்காது….. அந்த ரூம்ல தான் என் புருஷன் மருந்தை எல்லாம் வெச்சிருப்பாரு…..ஆன பின்பக்கம் ஒரு பாத்ரூம் இருக்கும்….. வீடு கொஞ்சம் பழசு அதனால சுவிட்ச் எல்லாம் அந்த காலத்து சுவிட்சா தான் இருக்கும்……. அடிக்கடி ஏதாச்சும் ரிப்பேர் வரும்….. ஒரு சில நாள் ரூம்ல பாத்ரூம்ல தண்ணி வராது…..வெளில இருக்கிற பாத்ரூமை தான் யூஸ் பண்ணுவோம்….. அந்த பாத்ரூம் வெறும் தகரக்கதவு தான் வெளிய இருந்து யார் வேணும்னாலும் எட்டிப்பாக்கலாம்……அது கொண்டி போட்டு தான் சாத்தமுடியும்….நானும் என் புருஷன் கிட்ட எத்தனையோ முறை சொல்லிட்டேன்….அவரும் கொஞ்சம் கைல காசு வரட்டும் எல்லாத்தையும் சரி பண்ணிருவோம்னு சொல்லுவாரு…நானும் கேட்டுட்டு அமைதியா இருந்துருவேன்……என்னோட புருஷனைப் பத்தி சொல்லியே ஆகணும்….. அவரு திருநெல்வேலி பக்கம் அதிகமா எல்லாம் படிக்கல….. ஆன இங்கிலிஷ் பிச்சுஒதருவாரு….. அதனால தான் என் புருஷன் நெறைய டாக்டர் கிட்ட பேசி ஆர்டர் பிடிப்பாரு….. ஒரு நாளைக்கு 150ல இருந்து 200km வரை பைக்ல போவாரு……கம்பெனில இருந்து அவருக்கு ஒரு கார் குடுத்திருக்காங்க….. ஆன அதை பெரிய ஆர்டர் மருந்து எடுக்க மட்டும் எடுத்திட்டு போவாரு…..எப்போயாச்சும் கம்பெனி பார்ட்டி, டாக்டர்களை காக்கா பிடிக்க அப்போ அப்போ மட்டும் குடிப்பாரு…. ஆன அவருக்கு ஒத்துக்காது….. கொஞ்சம் அதிகமாகிட்டா வீட்டுக்கு வந்த கொஞ்ச நேரத்துலயே வாந்தி எடுத்திருவாரு….. நானும் அவர் ரொம்ப அலையிறாரு அதனால அந்த விசயத்துல கண்டுக்கிறதில்லை…..இதுல அடிக்கடி பெங்களூரு, மைசூர், டெல்லி, பம்பாய்ன்னு கிளம்பிப் போயிருவாரு…..அவர் வேலைக்கு போனதுக்கு அப்பறம் வீட்டுக்கு பின்னாடி இருக்கிற கொல்லைப்புறத்துல ஒரு சின்னவீட்டுத்தோட்டம் வெச்சிருக்கேன் அதுக்கு தண்ணி ஊத்திறது…… நாடகம் பாக்கிறது….. ஏதாச்சும் கதை புத்தகம் படிக்கிறதுனு என் பொழுதைக்கழிப்பேன்……
அடுத்து எங்க தாம்பத்தியத்தை பத்தி சொல்லணும்னா….. கல்யாணமான புதுசுல அவர் என்னைப் போட்டு புரட்டி எடுத்தாரு…… அப்பறமா ஆகாஷ் பிறந்ததுக்கு அப்பறம் அவரோட ஆர்வம் குறைஞ்சிருச்சு……இப்போ எல்லாம் என்னைய ஒரு வாரத்துக்கு ஒரு முறை தான் அதுவும் போதைல பண்ணுவாரு…. சீக்கிரமாவே தண்ணியைப்பாச்சிட்டு படுத்திருவாரு…… நான் எதுவும் சொல்லாம போய் குளிச்சிட்டு வந்து படுத்துக்குவேன்….. அவர் வேலைக்கு போனதுக்கு அப்பறம் என் புண்டைல விரல் போட்டு என் சூட்டை தனிச்சுக்குவேன்…….

நானும் அவரோட நிலைமையை நினைச்சு வருத்தப்படுவேன்…… பாவம் அவரும் என்ன பண்ணுவாரு ஒரு மனுஷன் இப்படி அலைஞ்சா வீட்டுக்கு வந்து டயர்டா தூங்கத் தான் முடியும்…… என் குடும்பத்தைப் பத்தி சொல்லணும்னா என்னோட அப்பா சின்னவயசுலயே இறந்துட்டாங்க…… அதனால எங்க அம்மா என்னை கஷ்டப்பட்டு வளத்தாங்க….. நானும் டீச்சர் ட்ரைனிங் படிச்சிருக்கேன்….. நான் வேலைக்கு போறேன்னு சொல்லும்போது எல்லாம் இவர் வேணாம்ன்னு சொல்லிருவாரு…..என் புருஷன் ரொம்ப இரக்ககுணம் உள்ளவரு….. அதனால அவர் நெறைய பேருக்கு உதவி செய்வாரு….. அதனாலேயே பாதி சம்பளம் வீட்டுக்கு வராது….. இப்படி போய்ட்டு இருக்கும் போது ஒரு நாள்…..
ராஜ் : பல்லவி……
பல்லவி : சொல்லுங்கங்க…..
ராஜ் : நாளைக்கு ஊர்ல இருந்து என்னோட பெரியம்மா பையன் வராரு….. நீ அந்த ஸ்டோர்ரூமை ரெடி பண்ணிரு….
பல்லவி : யாரு?
ராஜ் : மரகதப் பெரியம்மா பையன்….. எங்க அண்ணன் முத்து….நம்ம கல்யாணத்துக்கு கூட வந்திருக்காரு….
பல்லவி : எனக்கு நியாபகம் இல்லைங்க…..என்ன விஷயமாங்க…..
ராஜ் : அந்த ஆளு அவரோட கம்பெனில சண்டையை போட்டு வேலையைவிட்டு நின்னுட்டாராம்….. வேலை தேடி இப்போ திருச்சிக்கு வராரு….. அதான் நம்ம வீட்டுலயே தங்க சொன்னேன்…..
பல்லவி : ஏங்க….. இங்க ஏற்கனவே தண்ணி பிரச்சனை….. ஒரு பாத்ரூம் தான் இருக்கு…..நீங்க வாயை வெச்சிட்டு சும்மா இருக்க மாட்டீங்களா…..
ராஜ் : சொல்லிட்டேன்டீ….. பாவமா இருந்துச்சு…. அதான் வர சொல்லிருக்கேன்…..கொஞ்ச நாளைக்கு தான் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்குவோம்…..
பல்லவி : ஏற்கனவே இருந்த கம்பெனியில சண்டை வேற போட்டிருக்காருன்னு சொல்லுறீங்க…. ஏதாச்சும் பிரச்சனை வந்திரப்போகுது…..
ராஜ் : அதெல்லாம் ஒன்னும் வராது….அவருக்கு வேலை கிடைக்கிற வரைக்கும் இங்க இருக்கட்டும்…. அதுக்கடுத்து பாத்துக்கலாம்…..
பல்லவி : என்னமோ உங்க இஷ்டம்…..
என் புருஷன் சொன்ன மாதிரி அந்த ஸ்டோர்ரூமை ரெடி பண்ணுனேன்….அடுத்த நாள் இரவு 9 மணி போல என் புருஷன் பைக் சத்தம் கேட்டது….. என் பையன் போய் கதவைத் திறந்தான்…… ஆஜானுபாகு உடம்புடன் சொட்டைத் தலையுடன் முறுக்கு மீசையுடன் ஒரு உருவம் வந்தது….. அவரைப் பார்த்தவுடன் என் பையன் பயந்து வீட்டிற்கு உள்ளே ஓடிவிட்டான்…..நான் அவரை சிரித்த முகத்துடன் வரவேற்றேன்…..
பல்லவி : வாங்க…. மாமா….
முத்து : நல்லா இருக்கியாமா…… பையன் என்ன உள்ள ஓடிட்டான்….
பல்லவி : இல்லை மாமா…. உங்களை இது வரைக்கும் பாத்தது இல்லைல…. அதான் பயந்துட்டான்…..
ராஜ் : வாங்கன்னே…. சாப்பிட்டுட்டே பேசுவோம்….. பல்லவி சாப்பாடு எடுத்து வை….. அண்ணே பிரெஷ் ஆயிட்டு வரட்டும்……
அவர் பிரெஷ் ஆயிட்டு வருறதுக்குள்ள எல்லாத்தையும் எடுத்து டேபிளில் வைத்தேன்…..அவர் பிரஷ் ஆகிவிட்டு டைனிங்டேபிளில் வந்து உட்கார்ந்தார்… என் புருஷனும் கூடவே வந்து உட்கார்ந்தார்….. நான் அவர்கள் இருவருக்கும் பரிமாறினேன்…..அப்போது அவரிடமிருந்து சிகரெட் நாற்றம் வந்தது…. நான் அதை கண்டுகொள்ளாமல் என் புருஷன் அருகில் போய் நின்றுகொண்டேன்….என் புருஷன் சாப்பிட்டுக்கொண்டே பேச ஆரம்பித்தார்…..
ராஜ் : அப்பறம் ஊர்ல எல்லாரும் எப்படி இருக்காங்க…..
முத்து : எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்கப்பா….
ராஜ் : அப்பறம் அண்ணி கூட இப்பயாச்சும் இருக்கீங்களா…..
முத்து : அட போ ராசு….இல்லை இன்னும் அவ தனியா தான் இருக்கா….
பல்லவி : ஏன் மாமா…. எதுவும் பிரச்சனையா?
முத்து : ஆமாம்…. ஒரு சின்ன பிரச்சனை….. அதான் அவ தனியா போய்ட்டா…
பல்லவி : விடுங்க மாமா….. சீக்கிரம் சரி ஆயிரும்…..
முத்து : நானும் முதல்ல அப்படித்தான் நினைச்சேன்….நானும் அவ இன்னைக்கு வருவா…. நாளைக்கு வருவான்னு நினைச்சிட்டு இருந்தேன்…..இப்போ அவ போய் 10 வருஷம் ஆயிருச்சு…..
பல்லவி : என்ன சொல்லுறீங்க மாமா…..10 வருஷமா…
முத்து : ஆமாம்மா….. என்னோட 27 வயசுல….. என்னை விட்டு ஒரு கைக்குழந்தையோட போன….. இப்போ எனக்கு 37 வயசு ஆகுது….
பல்லவி : அதுக்கப்பறம் நீங்க அவங்களைப் பாக்கவே இல்லையா மாமா….
முத்து : அடிக்கடி பாப்பேன்…. ஆன பேசிக்க மாட்டோம்….. என்னோட பையனை மட்டும் வீக்லி ஒரு தடவ பாப்பேன்….. விவாகரத்து வாங்காம ரெண்டு பேரும் தனியாவே இருக்கோம்…..
பல்லவி : எல்லாம் சரிஆயிரும் மாமா…
ராஜ் : சரிங்கனே…. சாப்பிட்டு அந்த ரூம்ல ரெஸ்ட் எடுங்க…. மத்ததை காலைல பேசிக்கலாம்…..