என் பையன் தங்கராசு எனக்கு காய்ச்சல்னா கூட என்ன ஏதுன்னு கேக்க மாட்டான் என்றாள் கவிதா. இங்கே மட்டும் என்ன வாழுதாம் என்றார்கள் புவனாவும், சரசும். இது ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம் நமக்கு, இந்த நம்ம கணவர்கள் இல்லாத சமயத்துல நம்ம பசங்களோட நாம நேரத்தை அதிகமா செலவு செய்யனும், நாம நெருக்கம் ஆக முயற்சி செய்யணும் என்றாள் புவனா, ஏய் புவனா அதையே தான் நானும் முடிவு பண்ணி இருக்கேன் என்றால் கவிதா, ஏய் நானும் தான் என்றாள் சரசு. யப்பா எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமாக இருந்தது, ஒரு ஓரபுன்னகையுடன் சிஸ்டமை ஷட் டவுன் செய்தேன்….
காலைப் பொழுது விடிந்தது, பூஜைக்கு போகவேண்டும் என்பதால் நாங்கள் அனைவரும் குடும்பத்தோடு ஒரு இன்னோவா காரில் காலேஜ் சென்றோம், செரியாக 8 மணிக்கு ஆரம்பித்து 9 மணிக்கு முடிந்தது, என் காலேஜில் படிக்கும் மாணவர்கள், அவர்களின் பெற்றோர்கள், முக்கியமாக நமது 3 ஜோடிகள் என் கிட்டத்தட்ட 500 பேர் திரண்டனர், விழா முடிந்ததும் அவர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்து விட்டேன்,
நான் என் அறையில் உட்கார்ந்து இருக்க, ஷீலாவை அழைத்தேன், சொல்லுங்க ஜி என்றாள், அக்கா எப்படி இருக்காங்க, உனக்கு ஒன்னும் தொந்தரவு இல்லையே என்றேன், அட நீங்க வேற இப்போ தான் எனக்கு நிம்மதியாக இருக்கு என்றாள், அவங்களுக்கு இடம் பிடுச்சிருக்கா என்றேன், ரொம்ப பிடுச்சி இருக்க, கோவில் கட்டபோறீங்கள்ல எப்படி பிடிக்காம போகும், அது மட்டுமில்லாம இந்த இடம் ரொம்ப அமைதியா இருக்குன்னு அக்கா சொன்னாங்க என்றாள், நல்லது எப்படியோ அக்காவை இங்கேயே வைத்து கொள்ள வேண்டும், எனக்காக சின்ன வயசுல இருந்து ரொம்ப கஷ்டப்பட்டு இருக்கா, அவளை நல்லா பாத்துக்கணும் என்றேன், நீங்க கவலையே படாதீங்க என்றாள்.
ஹ்ம்ம் செறி அப்புறம் இன்னொரு விஷயம் சொல்ல மறண்டேன், நேத்து மூணு பேரும் சரஸ்வதி வீட்டில் கூட்டம் போட்டார்கள் என்றேன், அப்படியா என்னை கூப்பிடவே இல்லையே என்றாள், புவனா இருக்கா பாரு அவ தான் உன்னை கூப்பிட வேணாம்னு சொல்லிட்டா, அப்போ என்மேல சந்தேகம் வந்திருச்சா அவளுக்கு என்றாள், அதான் இல்ல, நீயும் உன் பையனும் தப்பான உறவு வெச்சிருக்கீங்க அதுனால செட் ஆவாதுன்னு சொல்லிட்டா என்றேன்,
சாரிஜி நீங்க சொன்ன மாதிரி கொஞ்சம் ஓவரா போய்ட்டேன்ல என்றாள், அதெல்லாம் ஒன்னுமில்ல, நாம நெனச்ச மாதிரி மூணு பேரும் அவங்க பய்யணுகளோட நெருக்கமா இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணிருக்காங்க, அநேகமா நீ தான் ரோல் மாடல் அவங்களுக்கு என்றேன், அப்போ நான் என்ன பண்றதுஜி என்றாள், நீ உன் வாக்குலயே போ, இன்னும் எவ்ளோ வேணாலும் கதை சொல்லு, நீ என்ன சொன்னாலும் நம்புவாளுக என்றேன். சிரித்தாள், செறி நீ போய் அக்காக்கு துணையா இரு, நான் எதாச்சுனா கூப்படறேன் என்றேன், செரிஜி நான் போய்ட்டுவர்றேன் என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினாள்.
மாலை எப்பொதுடா வரும், அவர்கள் மூன்று பேரும் என்ன செய்யபோகிறார்கள் என்று பார்க்க ஆர்வமாக இருந்தது. மாலை 5 மணிக்கு வீட்டில் எல்லோரும் இருந்தார்கள், tv பாரத்து கொண்டு இருந்தார்கள், ஒவ்வொரு வீடாய் பார்த்துவிட்டு இறுதியாக ஷீலா வீட்டை பார்த்தேன், அக்கா படுத்து இருந்தாள், ஷீலா அக்காவின் கால்களை பிடித்து விட்டு இருந்தாள், உடனே ஷீலாவுக்கு போன் செய்தேன், மணி 5 ஆகிவிட்டது, நான் வீட்டுக்கு கிளம்புகிறேன், அக்காவை நல்லபடியா பார்த்துக்கொள் என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன்,
வீட்டுக்கு சென்றதும் என் சின்ன பெண்ணுடன் கொஞ்ச நேரம் நேரத்தை செலவு செய்வதற்க்காக ரம்மி விளையாடி கொண்டிருந்தேன், அப்போ கூட மணி 7 தான் ஆனது, அவர்கள் கணவர்கள் கிளம்ப இன்னும் 30 நிமிடம் இருக்கிறது, என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தேன், செறி நம் மனைவியுடன் ஒரு ஆட்டம் போடலாம் என்று முடிவெடுத்து அவளை அழைத்தேன்,
கொஞ்ச நேரம் கட்டிப் பிடித்தேன், பிறகு அவளே நான் சப்பி விடட்டாஜி என்றாள், ஹ் அப்படியா என்றேன், ஆமா என்றாள், செறி என்றேன், ஆஹா அன்றைக்கு எவ்வளவோ முன்னேற்றம், ஒரு 3நிமிடம் சப்பி இருப்பாள், எனக்கு வெறி ஏறியது, அவளை கட்டிலில் தள்ளி ஒரு ஆட்டம் போட மணி செரியாக 7:30 ஆனது, இன்னைக்கு எப்படிஜி என்றாள், ஹ்ம்ம் நல்லா தேரிட்ட என்றேன், உனக்கு இப்படி செய்ய பிடுச்சிருக்கா என்றேன், உங்களுக்கு பிடுச்சா நான் என்ன வேணாலும் செய்வேன் என்றாள்,
செறி நீ போய் வேலையை பாரு என்று அவளை அனுப்பிவிட்டு என் வேலையை ஆரம்பித்தேன், சிஸ்டம் ஆன் செய்தேன், என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்தேன், புவனா வீட்டில் அவள் மகனும், மாமியாரும் ஏதோ பேசிக்கொண்டு இருக்க அருகே புவனா நின்றுகொண்டு இருந்தாள். கண்டிப்பாக அந்த கிழவி இவர்களுக்கு இடைஞ்சல் தான் என்று புரிந்தது,
அடுத்த வீடு கவிதாவை பார்த்தேன், மாமனார் வெளியே இருந்தான், அவளும் அவள் மகனும் உள்ளே இருந்தார்கள், அவன் ஏதோ வேலை செய்துகொண்டு இருந்தான், இவளும் இழுத்து போர்த்தியபடி புக் படித்துக்கொண்டு இருந்தாள்.
கடைசி வீடு சரசை பார்த்தேன், அவளும் அவள் மகனும் அருகருகே அமர்ந்து tv பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார்கள் , ஏதாவது செய்ங்கடி என்று நான் மானிட்டரை பார்த்தபடி திட்டிக்கொண்டு இருந்தேன். ஒரு அரை மணிநேரம் இருக்கும் எதுவுமே நடக்கவில்லை, பிறகு சமையல் செய்ய போனார்கள், அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் எல்லாரும் சாப்பிட்டு விட்டார்கள்,
செரியாக 9:30 மணிக்கு மீண்டும் சரசு வீட்டில் கூடினார்கள், முதலில் என்ன சமையல் என்று பேசிக்கொண்டார்கள், அப்புறம் வேலையை பத்தி பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள், அப்புறம் தான் புவனா ஆரம்பித்தாள், ஆமா நாம நேத்து ஒரு சபதம் செஞ்சோமே அது எந்த அளவுல இருக்கு என்றாள், ஒரு முன்னேற்றமும் இல்லை அப்டியே தான் இருக்கு என்றாள் புவனா, இப்போதான் ஒருநாள் ஆகிருக்கு அதுக்குள்ள நம்ம பசங்க எப்படி நமக்கு நெருக்கமாக ஆவாங்க சொல்லுங்க, அதுக்குலாம் ரொம்ப நாள் ஆகும்டி என்றாள் சரசு,
உங்களுக்காவுது பரவால்ல உங்க பையன் கூட பேச சந்தர்ப்பம் கிடைக்குது, என் நிலைமை யோசுச்சு பாருங்க, என் மாமியார் குறுக்க நந்தி மாதிரி இருக்கா என்று சளிப்பாக சொன்னாள் புவனா, நீயும் பையனும் தனி அறை போய்க்கோங்க, அங்க போய் இஸ்டத்துக்கு பேசுங்க என்றாள் சரசு, அவன் தூங்கற time வந்தா உடனே தூங்கிடுவான், எங்கத்த பேச நேரம் என்றாள்,
செறி கொஞ்சம் கொஞ்சமா தான் முயற்சி செய்யனும் செரியா என்றாள் கவிதா, போடி எனக்கென்னமோ நம்பிக்கை இல்லை என்றாள் புவனா, செறி வேணும்னா ஷீலா அவங்கிட்டயே ஐடியா கேட்டா என்ன என்றாள் கவிதா, அதெல்லாம் நல்லாவா இருக்கும் என்றாள் புவனா, இல்ல புவனா அவங்க நம்மகிட்ட நட்பாதான் இருக்காங்க, கவிதா சொன்னது தான் செறி, வா அவங்கிட்டயே கேப்போம் என்றாள் சரசு. செறி என்று ஒரு வழியாக எல்லோரும் ஒத்துக்கொண்டார்கள்.
செறி நீயே போய் கூப்பிட்டுட்டு வா என்று கவிதாவை அனுப்பினாள் புவனா, கவிதா கூப்பிட உடனே சரசு வீட்டுக்கு வந்தாள் ஷீலா.
வாங்க ஷீலா என்று மீதி இருவரும் வரவேற்றார்கள், எதுக்கு இந்த வாங்க போங்கலாம் உங்களை விட எனக்கு வயசு கம்மி தான சும்மா வா போன்னே கூப்பிடுங்க என்றாள். மூவர் முகத்திலும் ஒரு புன்னகை. என்ன சாப்புட்ற ஷீலா என்றாள் சரசு, இல்ல சரசு இப்போதான் சாப்பிட்டோம் வேணாம் என்றாள்.
என்ன விஷயம் சொல்லுங்க என்றாள் ஷீலா, மூவரும் மாறி மாறி நீ சொல்லு நான் சொல்லு என்று குசு குசுகுசுன்னு பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள். என்கிட்ட என்ன தயக்கம் சொல்லுங்க என்றாள். வாயாடி புவனாவே ஆரம்பித்தாள், இல்ல ஷீலா நீ எப்படி உன் மகன் கூட நெருக்கமா இருக்கல, அதே போல நாங்களும் இருக்கணும்னு ஆசை வந்திருச்சு, எந்த தாயுமே தன்னை விட்டு மகன் பிரியகூடாதுன்னு தான நெனைப்பா, நமக்கு இருக்கிறது எல்லாமே நம்ம புள்ளைங்க தான, அதான் பிற்காலத்துல நம்ம மருமகளுக வந்து நம்ம புள்ளைங்களை பிரிக்க கூடாது,
கண்டிப்பா உன் பிள்ளை உன்னை விட்டு பிரியமாட்டான், ஏன்னா நீ அப்டி அவனை அன்பா வளத்தி வெச்சிருக்க, ஆனா எங்க புள்ளைக அப்டி இல்ல என்றாள், அதுக்கு என்ன பண்றது புவனா என்றாள் ஷீலா, அத நீதான் ஷீலா சொல்லணும், அதுக்காக தான் உன் உதவிய நாங்க கேக்கறோம் என்றாள். கண்டிப்பா நான் உதவி செய்யறேன், ஆனா நீங்க நான் சொல்ற மாதிரிலாம் பண்ணனும், நான் சிட்டில வளந்த பொண்ணு என்னால முடியும், நீங்க கிராமத்துல வளந்தவங்க அதான் கேக்கறேன் என்றாள்.
என்ன ஷீலா அப்டி சொல்லிட்ட, உன்னால பண்ண முடியுதுன்னா கண்டிப்பா எங்க நாளையும் முடியும் என்றாள் சரசு கொஞ்சம் கோபமாக. அப்போ செறி நான் சொல்றப்போல செய்ங்க 1 மாசத்தில உங்க பசங்க உங்களுக்கு கட்டு பட்டு நடப்பாங்க, நீங்க நில்லுன்னு சொன்னா நிப்பாங்க, ஏன் கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் கூட உன் பொண்டாட்டி உனக்கு வேணாம்னு சொன்னா கூட கேட்டுப்பாங்க என்றாள்.
இதை கேட்டதும் அவர்களுக்கு ரொம்ப சந்தோசம், முதல்ல அவன் உங்க புள்ளை அப்டிங்கிற என்னத்த மறந்திடுங்க அவன உங்க நண்பன்னு உங்க மனசுல பதிய வெச்சுகங்க. நீங்க தான் அவனுக்கு இருக்கிற ஒரே friend அதாவது girl friend அப்டின்னு அவன் நெனைக்கணும்.