தாரிணியை கைகளில் ஏந்தி பெட்ரூமுக்குள் வந்த ஜெயராம், அவளை கட்டிலில் கிடத்திவிட்டு அறைக்கதவை தாள் போட்டுவிட்டு மகளின் அருகில் அமர்ந்தான். இன்ப மயக்கத்தில் இன்னும் இருந்த தாரிணியை தெளிய வைக்க, பால் சொம்பிலிருந்து கொஞ்சம் பாலை கையில் ஊற்றி அவள் முகத்தில் தெளித்தான். பால் தன் முகத்தில் பட்டதும் கண் திறந்து மிரள மிரள விழித்த மகளை, தோள் தொட்டு எழுப்பி உட்கார வைத்த ஜெயராம், “பயப்படாதே பட்டும்மா, நான்தான்”, என்று அவளை தன் மார்போடு சாய்த்து அவள் கன்னத்தைத் தடவி ஆசுவாசப்படுத்தினான். சற்று தெளிவடைந்த தாரிணியின் உடல், வெட்கத்திலும் காமத்திலும் நடுங்கியது. பூனையை நாம் கையில் எடுத்தால் அதன் உடலில் கிர்ரென்று ஒரு அதிர்வை உணருவோம் அல்லவா? அதுபோல் தாரிணியின் உடலும் அதிர்ந்ததை ஜெயராம் உணர்ந்தான். “பயப்படாதே செல்லம், உனக்கு பிடிக்கலன்னா நான் உன்னை தொடமாட்டேன்”, என்று அவளிடமிருந்து விலகி உட்கார்ந்தான். சற்று நேரம் தலைகுனிந்து அமர்ந்திருந்த தாரிணி, சொம்பிலிருந்த பாலை எடுத்து சிறிது குடித்தாள். “என்னை மன்னிச்சுடுங்கப்பா, உங்களுக்குத் தெரியாமல் அம்மா பேச்சைக் கேட்டு அண்ணனோட படுத்துட்டேன். அண்ணன் என்னை கன்னி கழிச்சுட்டான். இல்லைன்னா, என்னைத் தொட்டு தாலி கட்டிய உங்ககிட்டதான் நான் கன்னி கழிஞ்சிருப்பேன், இந்த உடம்பை பரிசுத்தமா உங்களுக்கு அர்ப்பணிச்சிருப்பேன்”, என்று விசும்பினாள். எங்கே மகள் சம்மதிக்காமல் எழுந்து போய்விடுவாளோ என்று பயந்துகொண்டிருந்த ஜெயராமுக்கு, வயிற்றில் பால்வார்த்ததுபோல் இருந்தது. “அதனால் என்னம்மா, அணில் கடிச்ச பழம்தான் ருசிக்கும்”, என்றான். “ச்சீய்…போங்க மாமா”, என்று செல்லமாக அப்பாவின் மார்பில் குத்தினாள். பெற்றெடுத்த தன்னை மாமா என்று மகள் கூப்பிட்டதால் உடனடி விளைவாக ஜெயராமின் ஆண்குறி விரைத்தது. “என்னை இனிமே வாடி போடின்னே கூப்பிடுங்க மாமா, நானும் இனிமே உங்களை மாமான்னுதான் கூப்பிடுவேன்”, என்றும் சொல்லிவிட்டாள். “சரிடி என் செல்லப் பொண்டாட்டி, இனிமே அப்படியே கூப்பிடறேன், இப்ப வாடி”, என்றபடி மீண்டும் அவளருகே நெருங்கி உட்கார்ந்து மகளை நெஞ்சோடு அணைத்து அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டான். தாரிணியும், தந்தையை அணைத்து அவன் இரு கன்னங்களிலும் மாறி மாறி முத்தமிட்டாள். பால் வடிந்த மகளின் கன்னங்களில் முத்தமிட்ட தந்தை, அவள் தேனூறிய இதழ்களில் இச் இச் என்று முத்தமிட்டான். மகள் வாயைத் திறந்து கொடுத்தாள். அப்பா தன் நாக்கை மகளின் வாய்க்குள் நுழைத்து பால் மொச்சு வீசிய அவள் நாக்கை தன் நாக்கால் நக்கி மகளுக்கு சுகம் கொடுத்தான். தந்தையின் நாக்கில் தன் எச்சிலை தடவி காம சுகம் கொடுத்தாள் மகள். மகளின் எச்சிலை தேனாய் சுவைத்தான் தந்தை. அவள் இதழ்களை ஆரஞ்சுசுளை போல் தன் வாயில் குதப்பினான். ஐந்து நிமிடங்கள் விடாமல் இதழ்சுவைத்த இருவரும், வாய் பிரிந்து ஆசுவாசப் பெருமூச்சு விட்டனர். மகள் மீண்டும் தலைகுனிந்து உட்கார்ந்திருந்தாள்.
அது சரி. ஆங்கில செக்ஸ் வீடியோக்களில் வருவதுபோல், நம் நாட்டில் யாரும் முதலிரவில் அறைக்குள் நுழைந்ததும், மாப்பிள்ளையும் மணப்பெண்ணும் எல்லா ஆடைகளையும் பட்பட்டென்று கழட்டிப்போட்டுவிட்டு முழுநிர்வாணமாக உடலுறவை ஆரம்பித்துவிடுவது இல்லையே. சாந்திமுகூர்த்தத்திற்கு நல்லநேரம் இரவு 10.30 மணி முதல் 12.00 மணிவரை என்று சடங்கு ஆரம்பிக்கவே இராத்திரி 11 மணி ஆகிவிடும். (வீட்டிலுள்ள சிறுவர் சிறுமிகள் தூங்கவேண்டுமே). நெருங்கிய உறவினர் தவிர மற்றவர்கள் இரவு விருந்து சாப்பிட்டுவிட்டு கிளம்பியபின், மாப்பிள்ளையையும் மணப்பெண்ணையும் ஜோடியாக உட்காரவைத்து, ஆண்டு அனுபவித்த நடுத்தர வயது சுமங்கலிப் பெண்கள் சந்தன நலுங்கு வைப்பார்கள்.
அநேகமாக அது மணப்பெண்ணின் அக்காவாகவோ அத்தையாகவோ இருக்கும்.
கல்யாணமாகாத கன்னிப்பெண்கள் குறுகுறுவென்று பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள். நலுங்கு முடிந்து மாப்பிள்ளையை படுக்கை அறைக்குள் போகச் சொல்லிவிட்டு, மணப்பெண்ணை அவள் தாய் சமையல் அறைக்குள் அழைத்துப்போய், படுக்கை ரகசியமெல்லாம் சொல்லுவாள் என்று பார்த்தால், “மாப்பிள்ளை மனம் கோணாம நடந்துக்கடி, என்ன? புரியுதா?”, என்று ஒற்றை வரியில் முடித்துவிடுவாள்! ஒன்றும் புரியாமலே எல்லாம் புரிந்ததுபோல் தலையாட்டிவிட்டு, அம்மா கொடுத்த பால் டம்ளருடன் முதலிரவு அறைக்குள் மெல்ல நுழைந்து (அம்மா சொன்னபடி) கதவைத் தாள் போட்டுவிட்டு, வெட்கப்பட்டு அங்கேயே நிற்பாள். மாப்பிள்ளையாகிய நாம் எழுந்து அவள் அருகே போனால் பால் டம்ளரை நம் கையில் கொடுத்துவிட்டு சட்டென்று நம் காலில் விழுந்து நமஸ்கரிப்பாள். (இதுவும் அம்மா சொன்னதுதான்). அவள் தோள்களைப் பிடித்துத் தூக்கி மெல்ல நடத்திவந்து கட்டிலில் உட்கார வைத்தால், “பால் குடிங்க”, என்பாள். பாலை எடுத்துவந்து அவள் வாயருகே நீட்டி, “பாதி குடிச்சுட்டு எனக்குத்தா”, என்றால், “ச்ச்சீய்..எச்ச, அதெல்லாம் கூடாது”, என்பாள். “ப்ளீஸ் ப்ளீஸ்”, என்று கெஞ்சினால் அரைமனதாக ஒப்புக்கொண்டு, சும்மா பேருக்கு ஒரு முழுங்கு மட்டும் குடித்துவிட்டு நம்மிடம் நீட்டிவிடுவாள். தேவாமிர்தமாக எண்ணி அதை வாங்கி கபகபவென்று குடித்துவிட்டு, “அப்புறம்?”, என்று ஆரம்பித்து
பேசிப்பழகவே குறைந்தது இரண்டுமணிநேரம் முதல் 4 நாட்கள் வரை ஆகும். (எனக்கு நாலு நாள் ஆச்சு–ஆசிரியர்). நாம், பெண் அருகில் உட்கார்ந்து அவள் கையைக் கோர்த்துக்கொண்டு “என் தங்கம், என் செல்லம், என் புஜ்ஜி”, என்று (அறைக்கு வெளியே பெற்றோர் மற்றும் உறவினர் படுத்திருப்பார்கள் என்பதால்) கிசுகிசு குரலில் கொஞ்சிக்கொண்டே அவள் கன்னத்தை தடவிக்கொடுத்து, சம்பிரதாயப்படி, “என்னைப் புடிச்சிருக்கா?”, என்று கேட்டால், ‘புடிக்கலன்னா இப்ப என்ன பண்ணுவ? அதான் சாந்திமுகூர்த்தம் வரை வந்தாச்சுல்ல, இப்ப என்ன கேள்வி? பொண்ணு பாக்க வரும்போதேல்ல கேட்டிருக்கனும்’ என்ற பதிலை மனசுக்குள் நினைத்துக்கொண்டு தலையைச் சாய்த்து நம்மை ஒரு மாதிரி பார்ப்பாள். நாம், “அப்புறம், உன்னப் பத்தி சொல்லேன்”, என்றால் அவ்வளவுதான். உற்சாகமாகி, 5 வயசில் புளியாங்காய் பொறுக்கி கல் உப்பு, வரமிளகாய் வைத்து அம்மியில் அரைத்துத் தின்றதில் இருந்து ஆரம்பித்து, (சொல்லி வைத்தமாதிரி எல்லாப் பெண்களும் சிறுவயதில் புளியாங்காய் பொறுக்கித் தின்றது எப்படி என்று இன்றுவரை எனக்குப் புரியவில்லை-ஆசிரியர்) முந்தாநாள் அக்கா தங்கையோடு புடவைக்கடையில் போட்ட சண்டைவரை சொல்லி கடுப்பேத்துவாள்.